Ο Νταν Τροκόλι, δάσκαλος γυμνασίου, λέει ότι όλοι πρέπει να αρχίσουν να «μιμούνται» την αντίσταση της Μινεάπολης στην ICE και στο καθεστώς Τραμπ.
Χιλιάδες τραμπούκοι της ICE περιφέρονται στους δρόμους, επιτίθενται σε σχολεία, σπάνε παράθυρα αυτοκινήτων, πυροβολούν κατοίκους και «επισκέπτονται» ακτιβιστές στα σπίτια τους. Τώρα ο πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ απειλεί να επιβάλει τον Νόμο περί Εξέγερσης, ο οποίος θα του επιτρέψει να πλημμυρίσει την πόλη με στρατεύματα. Καλώς ήρθατε στη Μινεάπολη της εποχής του καθεστώτος Τραμπ.
Ντέιβ Ζίριν | μετάφραση Ελένη Πελέκη
Αυτό που συμβαίνει στη Μινεάπολη είναι μια φασιστική σκατοφιέστα, αλλά υπάρχει και η αντίσταση από τα κάτω. Η καταστολή είναι παντού στις ειδήσεις, αλλά πρέπει να ακουστούν και οι ιστορίες των απλών ανθρώπων που αντιστέκονται. Ο Νταν Τροκόλι, δάσκαλος στο δημόσιο γυμνάσιο Justice Page και συνδικαλιστής, λέει ότι η μάχη για τη Μινεάπολη δεν είναι μια μονόπλευρη επέλαση της ICE –αν ήταν έτσι, δεν θα υπήρχαν αυτές οι απειλές για επιβολή στρατιωτικού νόμου.
«Πολλοί άνθρωποι σε όλη την πόλη περιπολούν και παρακολουθούν αυτούς τους πράκτορες», μου είπε. «Υπάρχουν εκτιμήσεις ότι έως και 10.000 άνθρωποι έχουν συμμετάσχει σε αυτές τις προσπάθειες στην πόλη τις τελευταίες έξι εβδομάδες. Δεδομένης της κληρονομιάς των εξεγέρσεων μετά [τη δολοφονία του] Τζορτζ Φλόυντ από την αστυνομία το 2020, οι κάτοικοι της πόλης έχουν ενεργοποιηθεί εδώ και χρόνια. Θα έλεγα ότι ο Τραμπ μας έβαλε στο στόχαστρο για αυτόν ακριβώς τον λόγο, αλλά τα πράγματα δεν πάνε ακριβώς όπως τα είχαν σχεδιάσει, και ο κόσμος πρέπει να το γνωρίζει αυτό».
Ένα παράδειγμα πραγμάτων που «δεν πήγαν ακριβώς όπως τα είχαν σχεδιάσει» συνέβη στο Λύκειο Ρούσβελτ. Μόλις λίγες ώρες μετά τη δολοφονία της Ρενέ Γκουντ από την ICE, η ICE προσπάθησε να εισβάλει στο Λύκειο Ρούσβελτ, όταν ένα άτομο που καταδίωκαν κατέφυγε μέσα στο χώρο του σχολείου την ώρα που οι μαθητές έφευγαν για τα σπίτια τους. Αντί να υποχωρήσει, η ICE επιτέθηκε και έριξε δακρυγόνα σε μαθητές και εκπαιδευτικούς. Αλλά η επίθεσή τους αντιμετωπίστηκε. «Στο συνδικάτο μας, την Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών της Μινεάπολης, λειτουργεί εδώ και περίπου ενάμιση χρόνο μια ομάδα εκπαιδευτικών που αυτοαποκαλείται Ομάδα Υπεράσπισης ενάντια στις Απελάσεις», εξήγησε ο Τροκόλι. «Έτσι, στο Ρούζβελτ ήταν έτοιμοι, και είχαμε ένα δίκτυο ανθρώπων έτοιμων να αναλάβουν δράση, είχαμε κάνει εκπαίδευση για το πώς να γίνουμε παρατηρητές [που επιτηρούν τη δράση της ICE], πώς να κάνουμε περιπολίες, ποιες είναι οι πιο επικίνδυνες ώρες για να αφήνουν ή να παίρνουν [οι γονείς] τα παιδιά τους, και πώς μπορούμε να προσφέρουμε αμοιβαία βοήθεια σε οικογένειες που δεν μπορούν καν να έρθουν να πάρουν τα παιδιά τους. Έτσι, τα μέλη του προσωπικού του Ρούζβελτ βρίσκονταν έξω από το κτίριο, έτοιμα να αναγνωρίσουν τους ICE και να μπουν με τα σώματά τους ανάμεσα σε αυτούς και τους μαθητές τους».
Ωστόσο, η ICE προχώρησε επιθετικά και στη συνέχεια χτύπησε και έριξε χημικά σε μαθητές και το προσωπικό. Μετά από όλα αυτά, η ICE συνέλαβε έναν εκπαιδευτικό, ο οποίος αφέθηκε ελεύθερος λίγες ώρες αργότερα, όταν έφτασαν στο σημείο οι δικηγόροι του συνδικάτου.
Τα συνδικάτα των εκπαιδευτικών της Μινεάπολης (υπάρχουν δύο) έχουν αναλάβει ηγετικό ρόλο σε αυτόν τον αγώνα: ανοίγουν τις αίθουσές τους για συναντήσεις κάθε βράδυ, συνεργάζονται με οργανώσεις γονέων και διοργανώνουν εκπαιδευτικά σεμινάρια.
«Το περασμένο Σαββατοκύριακο», θυμάται ο Τροκόλι, «διοργανώσαμε ένα εκπαιδευτικό σεμινάριο σε ένα από τα γυμνάσιά μας, στο οποίο συμμετείχαν περίπου 300 γονείς και μέλη του προσωπικού, οι οποίοι συνεργάστηκαν για να οργανώσουν τις δράσεις τους στα κτίρια τους. Σε πρόσφατες συναντήσεις αυτού του δικτύου συνδικαλιστών στην Ομοσπονδία, συμμετείχαν εκπρόσωποι από περίπου το 60-70% των σχολείων. Και φαντάζομαι ότι το ποσοστό αυτό είναι πολύ υψηλότερο τώρα μετά τη δολοφονία της Ρενέ, με περισσότερα σχολικά συγκροτήματα να ενεργοποιούνται και να εμπλέκονται, κυρίως από φόβο και ανησυχία για την ασφάλεια των μαθητών τους».
Ο Τροκόλι τόνισε ότι ο ηγετικός ρόλος και η ενεργή αντίδραση του συνδικάτου στην κρίση οφείλονται στην ύπαρξη μιας μοναδικής προέδρου του συνδικάτου: της Μάρσια Χάουαρντ. Η Χάουαρντ δίδαξε στο Ρούζβελτ για 20 χρόνια. Όταν δολοφονήθηκε ο Τζορτζ Φλόυντ, εκείνη, που ήταν ακόμα δασκάλα, «ήταν η συντονίστρια και ο πυρήνας της πλατείας Τζορτζ Φλόυντ».
Η Χάουαρντ πήρε άδεια για όλη τη χρονιά προκειμένου να κάνει αυτή τη δουλειά, μετατρέποντας την πλατεία Τζορτζ Φλόυντ σε ένα είδος αυτόνομης ζώνης, και τα δύο συνδικάτα των εκπαιδευτικών φρόντισαν να πληρώνεται κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Αυτό την έφερε πιο κοντά στο συνδικάτο. Η Χάουαρντ, με την ενθάρρυνση της βάσης, έθεσε υποψηφιότητα για αντιπρόεδρος και πρόεδρος του συνδικάτου. «Είναι μια παθιασμένη και εκπληκτική ηγέτιδα για το συνδικάτο μας», είπε ο Τροκόλι, «ειδικά όσον αφορά την προσπάθεια να συνδυάσει τους αγώνες του συνδικάτου με άλλους αγώνες για κοινωνική δικαιοσύνη στην πόλη».
Αντιμέτωπη με αυτή την αντίσταση, η ICE εντείνει την καταστολή. Πράκτορες εμφανίζονται στα σπίτια ανθρώπων που παρακολουθούν την ICE με τα αυτοκίνητά τους, ακόμη και από ασφαλή απόσταση, ανεξάρτητα από την υπηκοότητά τους. Ο Τροκόλι είπε επίσης ότι όταν αυτοί οι παρατηρητές της ICE βγαίνουν από τα αυτοκίνητά τους, με τα τηλέφωνά τους στο χέρι, για να καταγράψουν τη βία των πρακτόρων, έχουν δεχτεί, χωρίς προειδοποίηση, χτυπήματα με γκλομπ, σφαίρες πιπεριού και «μη θανατηφόρες» σφαίρες.
Ωστόσο, η βία της ICE δεν οδήγησε σε συμμόρφωση και ειρήνευση, αλλά σε ακόμη μεγαλύτερη αντίσταση. Ο Τροκόλι είπε: «Αρκετές συνδικαλιστικές οργανώσεις της πόλης έχουν πλέον δεσμευτεί για μια ολοήμερη απεργία στις 23 Ιανουαρίου». Αυτή η έκκληση έχει ήδη την υποστήριξη ορισμένων από τα μεγαλύτερα συνδικάτα της πόλης, σύμφωνα με το PayDay Report, όπως το Amalgamated Transit Union Local 1005, το SEIU Local 26, το UNITE HERE Local 17, το CWA Local 7250 και το St. Paul Federation of Educators Local 28, ενώ θα προστεθούν και άλλα. «Δεν είμαστε ακόμα σίγουροι για το τι ακριβώς θα συμβεί εκείνη την ημέρα», είπε ο Τροκόλι. «Αλλά θα συμβεί».
Όσον αφορά το τι μπορούν να κάνουν οι άνθρωποι, ο Τροκόλι μου είπε ότι η έκφραση υποστήριξης στα κοινωνικά δίκτυα σίγουρα διατηρεί το ηθικό ψηλά, αλλά «εκτός από την εκτίμηση, θέλουμε και μίμηση. Το χρειαζόμαστε αυτό στους δρόμους κάθε πόλης».
https://rproject.gr/article/enas-daskalos-apo-ti-mineapoli-thelei-olokliri-ti-hora-stoys-dromoys









Σχόλια (0)