Το προεκλογικό πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο

Το προεκλογικό πολιτικό σκηνικό στην Κύπρο

  • |

Η Κύπρος μπαίνει στην τελική ευθεία για τις βουλευτικές εκλογές στις 30 Μαΐου και θεωρούμε πως έχει ιδιαίτερη σημασία να περιγράψουμε το πολιτικό και κοινωνικό τοπίο μέσα στο οποίο καλούνται οι πολίτες να ψηφίσουν.

Οι βου­λευ­τι­κές εκλο­γές στην Κύπρο κα­θρε­φτί­ζουν τις κομ­μα­τι­κές συμ­μα­χί­ες του επό­με­νου δια­στή­μα­τος και απο­τε­λούν προ­άγ­γε­λο των προ­ε­δρι­κών εκλο­γών. 

Θέμης Θεμιστοκλέους, ανταπόκριση από την Κύπρο

Εξε­λί­ξεις στο ΔΗΣΥ

Στο εσω­τε­ρι­κό του κυ­βερ­νώ­ντος κόμ­μα­τος, του Δη­μο­κρα­τι­κού Συ­να­γερ­μού (ΔηΣυ) που είναι ο κύ­ριος εκ­φρα­στής των συμ­φε­ρό­ντων της ντό­πιας αστι­κής τάξης, έχουν ενερ­γο­ποι­η­θεί τα αντα­να­κλα­στι­κά αυ­το­συ­ντή­ρη­σης μέσω της τή­ρη­σης προ­σε­κτι­κών μεν, απο­στά­σε­ων δε, από τον Πρό­ε­δρο Ανα­στα­σιά­δη. Ο τε­λευ­ταί­ος αντι­με­τω­πί­ζει ίσως τη δυ­σκο­λό­τε­ρη πε­ρί­ο­δο της πο­λι­τι­κής του δια­δρο­μής: Η απο­κά­λυ­ψη του Αλ Τζα­ζί­ρα για το πάρτι των χρυ­σών δια­βα­τη­ρί­ων επί των ημε­ρών του, το άρθρο του Αν­δρέα Πα­ρά­σχου (ο οποί­ος την επό­με­νη της δη­μο­σί­ευ­σής του πα­ραι­τή­θη­κε από τη διεύ­θυν­ση της «Κα­θη­με­ρι­νής» Κύ­πρου) που κάνει λόγο για άμεση εμπλο­κή του Προ­έ­δρου στο σκάν­δα­λο των δια­βα­τη­ρί­ων, ο χα­ρα­κτη­ρι­σμός της κυ­βέρ­νη­σης ως «συμ­μο­ρία» στο νε­ο­εκ­δο­θέν βι­βλίο του Μα­κά­ριου Δρου­σιώ­τη (άλ­λο­τε στε­νού συ­νερ­γά­τη του προ­έ­δρου) και οι προ­τρο­πές του Αρ­χιε­πί­σκο­που να «κλέ­βουν λι­γό­τε­ρο», έχουν εκ­θέ­σει ανε­πα­νόρ­θω­τα την κυ­βέρ­νη­ση σε πλα­τιά κομ­μά­τια της κοι­νω­νί­ας, τόσο αρι­στε­ρά όσο και δεξιά. Μέσα σε αυτά έρ­χε­ται και η δια­κρι­τή στάση που εξέ­φρα­σε το ίδιο του το κόμμα για την βίαιη κα­τα­στο­λή της δια­δή­λω­σης στις 13 Φλε­βά­ρη. Το κα­θο­ρι­στι­κό και πιο πρό­σφα­το χτύ­πη­μα ήρθε πριν από λίγες μέρες όταν ο επι­κε­φα­λής του ΔηΣυ, Αβέ­ρωφ Νε­ο­φύ­του, εξέ­φρα­σε σαφώς δια­φο­ρο­ποι­η­μέ­νη γραμ­μή στο κυ­πρια­κό.

Αξί­ζει εδώ να ση­μειω­θεί πως το σκη­νι­κό της σήψης και δια­φθο­ράς έχει στη­θεί στo ευ­ρύ­τε­ρο φόντο των επι­κίν­δυ­νων εξε­λί­ξε­ων που δρο­μο­λό­γη­σε ο Ανα­στα­σιά­δης με τις επι­λο­γές του στις δια­πραγ­μα­τεύ­σεις. Ξέ­ρου­με πως ο κύ­ριος λόγος για το ναυά­γιο των συ­νο­μι­λιών στο Κραν Μο­ντα­νά ήταν η μα­ξι­μα­λι­στι­κή στάση Ανα­στα­σιά­δη-Κο­τζιά που οδή­γη­σε τις συ­νο­μι­λί­ες σε αδιέ­ξο­δο και διευ­κό­λυ­νε τη σκλή­ρυν­ση της στά­σης της τουρ­κο­κυ­πρια­κής κοι­νό­τη­τας και της Τουρ­κί­ας. Σί­γου­ρα δεν ήταν ο μόνος λόγος που κα­θό­ρι­σε τις κι­νή­σεις της Τουρ­κί­ας στις συ­νο­μι­λί­ες, αλλά έπαι­ξε κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο τη δε­δο­μέ­νη στιγ­μή. Με ποιο τρόπο λοι­πόν ο Νε­ο­φύ­του κρι­τι­κά­ρει και ανα­τρέ­πει την τα­κτι­κή του προ­έ­δρου; Δη­λώ­νο­ντας στα ΜΜΕ πως η ελ­λη­νο­κυ­πρια­κή πλευ­ρά μπο­ρεί και πρέ­πει «να δώσει» πο­λι­τι­κή ισό­τη­τα στους Τουρ­κο­κύ­πριους, και πως αυτό είναι μο­νό­δρο­μος για να μπο­ρέ­σουν να βγουν από το αδιέ­ξο­δο. Εν όψει της πε­ντα­με­ρούς συ­νά­ντη­σης που είναι προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη στα τέλη Απρί­λη, ο Νε­ο­φύ­του ου­σια­στι­κά προ­ε­τοι­μά­ζει το έδα­φος για τις ανα­γκαί­ες πα­ρα­χω­ρή­σεις της ελ­λη­νο­κυ­πρια­κής πλευ­ράς, καθώς δεν υπάρ­χει πε­ρί­πτω­ση να αρθεί το αδιέ­ξο­δο αν επα­να­λη­φθεί η τα­κτι­κή Ανα­στα­σιά­δη-Κο­τζιά.

Φαί­νε­ται πως σε αυτή τη φάση οι πιέ­σεις από το εξω­τε­ρι­κό και το εσω­τε­ρι­κό ωθούν τον Νε­ο­φύ­του να πάρει πρω­το­βου­λί­ες και να προ­σεγ­γί­σει το ΑΚΕΛ, το μόνο κοι­νο­βου­λευ­τι­κό κόμμα που στη­ρί­ζει στα­θε­ρά την προ­ο­πτι­κή των συ­νο­μι­λιών τα τε­λευ­ταία 15 χρό­νια. Στο εσω­τε­ρι­κό του ΔηΣυ, οι πιέ­σεις από το κομ­μά­τι της αστι­κής τάξης που βλέ­πει τα συμ­φέ­ρο­ντά της να εξυ­πη­ρε­τού­νται κα­λύ­τε­ρα μέσα από τη λύση αυ­ξά­νο­νται. Σε ένα κα­θε­στώς οι­κο­νο­μι­κής αστά­θειας και αβε­βαιό­τη­τας είναι πι­θα­νόν πολ­λοί από εκεί­νους που δεν ήθε­λαν λύση στην προη­γού­με­νη πε­ρί­ο­δο τώρα να βλέ­πουν πως σε ένα νέο, ασφα­λέ­στε­ρο πεδίο με λυ­μέ­νο κυ­πρια­κό μπο­ρεί να σω­θούν από την οι­κο­νο­μι­κή κα­τα­στρο­φή. Είναι σί­γου­ρο δε πως μετά το τέλος την παν­δη­μί­ας τα πλήγ­μα­τα θα είναι τόσο σο­βα­ρά που μπο­ρεί να μην φτά­νουν οι επι­θέ­σεις στους ερ­γα­ζό­με­νους για να τους βγά­λουν ξανά στην επι­φά­νεια.

Η αντι­πο­λί­τευ­ση

Τι γί­νε­ται, όμως, με τις υπό­λοι­πες πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις; Εδώ το τοπίο είναι αρ­κε­τά θολό ακόμη. Πέρα από τους οι­κο­λό­γους, ένα κε­ντρώο κόμμα που δια­τη­ρεί δεξιά γραμ­μή στο κυ­πρια­κό, που ως ένα βαθμό κα­τα­φέρ­νει να εμ­φα­νί­ζει μια δυ­να­μι­κή, τα υπό­λοι­πα κόμ­μα­τα κι­νού­νται με γνώ­μο­να τη συ­ντή­ρη­ση δυ­νά­με­ων. Τρα­ντα­χτό πα­ρά­δειγ­μα είναι το ΑΚΕΛ. Κι­νεί­ται μου­δια­σμέ­να και ακρο­βα­τεί στα όρια της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας. Έχει με­γά­λο με­ρί­διο ευ­θύ­νης καθώς το προη­γού­με­νο διά­στη­μα είχε αφή­σει ελεύ­θε­ρο πεδίο κι­νή­σε­ων στη δεξιά και δεν έκανε πραγ­μα­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση σε κα­νέ­να κε­ντρι­κό πεδίο αντι­πα­ρά­θε­σης κά­νο­ντας συ­στη­μι­κές επι­λο­γές που απο­γοη­τεύ­ουν ακόμα και φα­να­τι­κούς υπο­στη­ρι­κτές του. Πρό­σφα­το πα­ρά­δειγ­μα είναι η πρώτη πο­ρεία του «Ως Δαμέ» στις 13/2 όπου το ΑΚΕΛ έδει­ξε φο­βι­κά αντα­να­κλα­στι­κά, μη στη­ρί­ζο­ντας τη δια­δή­λω­ση.

Κί­νη­μα

Τι είναι, όμως, τε­λι­κά αυτό που δεί­χνει ένα  «φω­τει­νό μο­νο­πά­τι» μετά από όσα έχου­με πε­ρι­γρά­ψει πα­ρα­πά­νω; Είναι η αντί­δρα­ση μιας κοι­νω­νί­ας -που μέχρι την 20η του Φλε­βά­ρη όταν χι­λιά­δες άν­θρω­ποι κα­τέ­βη­καν στο δρόμο στη δεύ­τε­ρη πο­ρεία του «Ως Δαμέ»- φά­ντα­ζε μα­κρι­νή ου­το­πία. Μια εξέ­λι­ξη που έβαλε στο κέ­ντρο της συ­ζή­τη­σης τα αι­τή­μα­τα των δια­δη­λω­τών, αι­τή­μα­τα που μέχρι εκεί­νη τη στιγ­μή κα­νέ­νας δεν έθετε και ανά­γκα­σε κόμ­μα­τα -όπως το ΑΚΕΛ- να  εκ­δη­λώ­σουν τη στή­ρι­ξή τους. Έβαλε για πρώτη φορά την κυ­βέρ­νη­ση μπρο­στά στις κραυ­γα­λέ­ες αντι­φά­σεις των μέ­τρων της παν­δη­μί­ας με την ομάδα των επι­δη­μιο­λό­γων να δη­λώ­νει ούτε λίγο ούτε πολύ πως δεν γί­νε­ται να κα­τα­στέλ­λεις τις δια­δη­λώ­σεις και να έχεις ανοι­χτά τα malls και τις εκ­κλη­σί­ες. Μαζί με τη συ­ζή­τη­ση για την κα­τα­στο­λή άνοι­ξε μια σειρά από θέ­μα­τα που είχαν χαθεί από το προ­σκή­νιο: την ανά­γκη ενί­σχυ­σης του κρά­τους πρό­νοιας, την αντι­με­τώ­πι­ση της δια­φθο­ράς αλλά και την ανά­γκη κοι­νής δρά­σης με τους Τουρ­κο­κύ­πριους για την επα­νέ­νω­ση της Κύ­πρου.

Είναι εντυ­πω­σια­κό πως αυτή η κί­νη­ση του κό­σμου ξαφ­νιά­ζει με θε­τι­κό τρόπο ακόμα και τους πιο αι­σιό­δο­ξους. Το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται, όμως, αυ­τό­μα­τα είναι αν και πως αυτή η «κι­νη­μα­τι­κή πα­λίρ­ροια» μπο­ρεί να συ­γκρο­τη­θεί κα­θο­ρί­ζο­ντας όχι μόνο πε­ρι­στα­σια­κά αλλα σε τα­κτι­κή βάση την πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Η απά­ντη­ση είναι πως μπο­ρεί! Αρκεί οι δυ­νά­μεις που απο­τε­λούν τη ρα­χο­κο­κα­λιά του να συ­νερ­γα­στούν προ­τάσ­σο­ντας τα κε­ντρι­κά τους αι­τή­μα­τα και απο­δει­κνύ­ο­ντάς το στη δράση. Αυτές οι δυ­νά­μεις προ­έρ­χο­νται από το χώρο της αρι­στε­ράς και της αυ­το­νο­μί­ας, είναι οι ομά­δες, οι ορ­γα­νώ­σεις, οι άν­θρω­ποι που δια­χρο­νι­κά δεί­χνουν τη με­γα­λύ­τε­ρη συ­νέ­πεια μπρο­στά στα δύ­σκο­λα ζη­τή­μα­τα της κυ­πρια­κής κοι­νω­νί­ας, από το κυ­πρια­κό και το με­τα­να­στευ­τι­κό μέχρι την τα­ξι­κή και αντι­φα­σι­στι­κή πάλη. Ήρθε η ώρα  οι δυ­νά­μεις αυτές να αρ­πά­ξουν την ευ­και­ρία και να δεί­ξουν πως το κί­νη­μα «Ως Δαμέ» δεν είναι μια ανα­λα­μπή, αλλά η αρχή για κάτι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο.

/rproject.gr/