Με απεργίες και διαρκείς κινητοποιήσεις θα σωθεί η υγεία του λαού

Με απεργίες και διαρκείς κινητοποιήσεις θα σωθεί η υγεία του λαού

  • |

Όχι με καραντίνες, καταστολή και πρόστιμα

Ο δεύ­τε­ρος κα­τα­να­γκα­στι­κός εγκλει­σμός μέσα σε λί­γους μήνες επι­βλή­θη­κε από την κυ­βέρ­νη­ση γιατί δεν πήρε κα­νέ­να μέτρο προ­στα­σί­ας στους με­γά­λους χώ­ρους δου­λειάς, στα Μέσα Μα­ζι­κής Με­τα­φο­ράς και στα σχο­λεία, ούτε για την ενί­σχυ­ση της Δη­μό­σιας Υγεί­ας και της Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγεί­ας.

Είναι επι­λο­γή του ακραί­ου νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού να μη «σπα­τα­λά» χρή­μα­τα από τους φό­ρους και τις ει­σφο­ρές της ερ­γα­ζό­με­νης κοι­νω­νί­ας για τις ανά­γκες της, για τις λαϊ­κές ανά­γκες, ούτε καν για την προ­στα­σία του ύψι­στου αγα­θού, της ζωής των αν­θρώ­πων. 

Κατερίνα Γιαννούλια

Ο κό­σμος της δου­λειάς, παρά τα εμπό­δια που του ορ­θώ­νει η κυ­βέρ­νη­ση, αντι­στέ­κε­ται, από την πρώτη κιό­λας κα­ρα­ντί­να, προ­βάλ­λο­ντας το πάν­δη­μο αί­τη­μα για ενί­σχυ­ση του ΕΣΥ, αλλά και με άλλες, κλα­δι­κές διεκ­δι­κή­σεις. Το κα­λο­καί­ρι δεν ήταν ένα συ­νη­θι­σμέ­νο κα­λο­καί­ρι, αλλά τρα­ντά­χτη­κε από μα­ζι­κές και ση­μα­ντι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις για πολλά ζη­τή­μα­τα.

Η πα­ράλ­λη­λη νο­μο­θε­τι­κή επί­θε­ση, κατά την ευαί­σθη­τη πε­ρί­ο­δο της υγειο­νο­μι­κής κρί­σης, με σκλη­ρά και βάρ­βα­ρα νο­μο­σχέ­δια, ΠΔ και νό­μους πια, όπως ο πτω­χευ­τι­κός, ο νόμος για τις δια­δη­λώ­σεις, για την παι­δεία (την προη­γού­με­νη σεζόν),για ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις (με αιχμή τις υπη­ρε­σί­ες των δήμων), το ν/σ Βρού­τση, μαζί με την όξυν­ση των αυ­ταρ­χι­κών επει­σο­δί­ων σε κάθε επί­πε­δο (κα­τα­στο­λή πα­ντού-σε δια­δη­λώ­σεις, πα­νε­πι­στή­μια κλπ – επι­βο­λή ηλε­κτρο­νι­κών πρα­κτι­κών σε συλ­λο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες ερ­γα­ζο­μέ­νων – απα­γό­ρευ­ση ερ­γα­τι­κών συ­νε­λεύ­σε­ων – εμπλο­κή στα εσω­τε­ρι­κά των σω­μα­τεί­ων/συν­δι­κά­των κ.ά.) δεν αφή­νουν κα­νέ­να πε­ρι­θώ­ριο εφη­συ­χα­σμού και οι­κειο­θε­λούς εγκλει­σμού, με την τα­ξι­κή αντι­πα­ρά­θε­ση να διε­ξά­γε­ται εκεί έξω, με όρους 19ου αιώνα.

Οι ερ­γα­ζό­με­νες κι οι ερ­γα­ζό­με­νοι έχουν να αντι­με­τω­πί­σουν επι­θέ­σεις από τον ιό, την κυ­βέρ­νη­ση και την ερ­γο­δο­σία.

Οι χώροι δου­λειάς και οι με­τα­κι­νή­σεις από και προς αυ­τούς είναι εστί­ες υπερ­με­τά­δο­σης, ενώ το τεστ δεν συ­ντα­γο­γρα­φεί­ται, δεν πα­ρέ­χε­ται από τους με­γα­λο-ερ­γο­δό­τες (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου του Δη­μο­σί­ου) και σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις απα­γο­ρεύ­ο­νται κιό­λας, για να μην εκτε­θεί η επι­χεί­ρη­ση!

Η ανά­γκη συλ­λο­γι­κής αντι­με­τώ­πι­σης, οι αγω­νι­στι­κές διεκ­δι­κή­σεις και η απόρ­ρι­ψη στην πράξη της «ατο­μι­κής ευ­θύ­νης» πέ­φτει στα σω­μα­τεία, τις πα­ρα­τά­ξεις και τα σχή­μα­τα της αρι­στε­ράς.

Λεί­πει από τη μα­ζι­κή συ­ζή­τη­ση το «φο­ρο­λο­γή­στε τους πλού­σιους», ακόμα και με έκτα­κτο «φόρο covid». Οι με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις του του­ρι­σμού, που «κλαί­γο­νται» ως πλητ­τό­με­νοι,  θη­σαύ­ρι­ζαν τα προη­γού­με­να 7 χρό­νια από τους 20-30 εκ. του­ρί­στες και από το ξε­ζού­μι­σμα των ερ­γα­ζο­μέ­νων τους. Τα σού­περ μάρ­κετς θη­σαυ­ρί­ζουν από αυτήν εδώ την κρίση κι αντί να αυ­ξή­σουν και να διευ­κο­λύ­νουν το προ­σω­πι­κό τους, κό­βουν τα ρεπό κι ανοί­γουν τις Κυ­ρια­κές. Οι φαρ­μα­κευ­τι­κές κι οι ιδιώ­τες κλι­νι­κάρ­χες θα χρεια­στούν πολλά… σε­ντού­κια για να βά­λουν τα κέρδη τους, όλο και πιο αφο­ρο­λό­γη­τα!

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι-ες από την άλλη πε­ρι­μέ­νουν τα όποια ψί­χου­λα της κυ­βέρ­νη­σης μέσω των ερ­γο­δο­τών τους, με ανα­στο­λές ερ­γα­σί­ας, χωρίς επι­δό­μα­τα ανερ­γί­ας στους-στις πε­ρισ­σό­τε­ρους-ες, χωρίς άδειες, χωρίς δη­μό­σια υγεία, χωρίς υπο­δο­μές για τις ηλε­κτρο­νι­κές συν­δέ­σεις των παι­διών και της τη­λε-ερ­γα­σί­ας, χωρίς κοι­νω­νι­κή πρό­νοια για τους παπ­πού­δες και τις για­γιά­δες.

Χρέος της συν­δι­κα­λι­στι­κής και πο­λι­τι­κής αρι­στε­ράς, μέσα κι έξω από τα σω­μα­τεία, είναι να με­τα­τρέ­ψει τη συ­νεί­δη­ση του κό­σμου της δου­λειάς για τις ευ­θύ­νες του κρά­τους και της κυ­βέρ­νη­σης, σε μα­ζι­κούς ερ­γα­τι­κούς και λαϊ­κούς αγώ­νες. Να ενώ­σει τους υπαρ­κτούς και διά­σπαρ­τους αγώ­νες, να συν­δέ­σει τα αι­τή­μα­τα όλων, να ενώ­σει τις φωνές κάτω από τις μά­σκες!

Η κυ­βέρ­νη­ση όχι απλά έχει αφή­σει την ερ­γα­τι­κή τάξη χωρίς υγειο­νο­μι­κή προ­στα­σία, αλλά αξιο­ποιεί την απα­γό­ρευ­ση κυ­κλο­φο­ρί­ας για να νο­μο­θε­τή­σει, χωρίς αντι­δρά­σεις, τα πιο επι­θε­τι­κά και αντερ­γα­τι­κά σχέ­διά της.

Κο­ρω­νί­δα, το κα­τα­τε­θέν ν/σ Βρού­τση, που σα­ρώ­νει όποια ερ­γα­τι­κή κα­τά­κτη­ση είχε απο­μεί­νει, (πρό­βλε­ψη για 10ωρο δου­λειάς κι απλή­ρω­τες υπε­ρω­ρί­ες, πα­ρέμ­βα­ση στα εσω­τε­ρι­κά των σω­μα­τεί­ων, ου­σια­στι­κή κα­τάρ­γη­ση της απερ­γί­ας και απα­γό­ρευ­ση/ποι­νι­κο­ποί­η­ση των πε­ρι­φρου­ρή­σε­ων, κα­τα­λή­ψε­ων κλπ, διά­λυ­ση των συλ­λο­γι­κών δια­δι­κα­σιών κ.ά).

Η κα­τά­θε­σή του σή­μα­νε γε­νι­κό συ­να­γερ­μό ανα­γκά­ζο­ντας τα Ερ­γα­τι­κά Κέ­ντρα Αθή­νας, Πει­ραιά και Λαυ­ρί­ου να κη­ρύ­ξουν, σχε­τι­κά γρή­γο­ρα, απερ­γία για τις 26/11.

Η ΑΔΕΔΥ απο­φά­σι­σε να συμ­με­τέ­χει στην απερ­γία της 26/11, αλλά οι δυο με­γά­λες πα­ρα­τά­ξεις, οι ΔΑΚΕ και ΔΗΣΥΠ (πρώην ΠΑΣΚΕ) δεν την ψή­φι­σαν, χωρίς να πέ­φτου­με από τα σύν­νε­φα.

Η κα­τά­στα­ση βάζει ακόμα πιο αυ­ξη­μέ­να κα­θή­κο­ντα στην αρι­στε­ρά των ερ­γα­τι­κών χώρων, επι­βάλ­λει πραγ­μα­τι­κά ενω­τι­κές κι­νή­σεις, μα­ζι­κές συλ­λο­γι­κές δια­δι­κα­σί­ες και ορ­γά­νω­ση διαρ­κών κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων σε κάθε χώρο, που να καλ­λιερ­γούν και να συ­ντη­ρούν αγω­νι­στι­κό κλίμα αντί­στα­σης και διεκ­δί­κη­σης, να μα­ζι­κο­ποιούν με αυτόν τον τρόπο και τα με­γά­λα κι­νη­μα­τι­κά γε­γο­νό­τα, όπως τη Γε­νι­κή Απερ­γία στις 26 Νο­έμ­βρη και να εγ­γυώ­νται τη συ­νέ­χεια και μετά από αυτήν.

Τα κα­λέ­σμα­τα των ομο­σπον­διών της υγεί­ας, ΟΕΝ­ΓΕ-ΠΟ­Ε­ΔΗΝ, στις 12/11, για κι­νη­το­ποι­ή­σεις στις πύλες των νο­σο­κο­μεί­ων από όλο το λαό, είναι βοη­θη­τι­κά για την αγω­νι­στι­κή συ­σπεί­ρω­ση σε με­γά­λη κλί­μα­κα, σε κάθε νο­σο­κο­μείο, σε κάθε γει­το­νιά.

Να ορ­γα­νώ­σου­με μέρες δρά­σης σε κάθε χώρο, να διεκ­δι­κή­σου­με προ­στα­σία των ερ­γα­ζο­μέ­νων, ενί­σχυ­ση των δη­μό­σιων συ­γκοι­νω­νιών, κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση, λεφτά για την υγεία και την παι­δεία κι όχι για τους εξο­πλι­σμούς, πολ­λα­πλα­σιά­ζο­ντας τις συλ­λο­γι­κές αντι­δρά­σεις, απέ­να­ντι στο δο­λο­φο­νι­κό σύ­στη­μα και την κυ­βέρ­νη­σή του.

Η κοινή ερ­γα­τι­κή σύ­σκε­ψη που διορ­γα­νώ­θη­κε στις 6/11 από όλη την Αρι­στε­ρά σχε­δόν, πλην ΠΑΜΕ, το οποίο δεν πρέ­πει να αφή­σου­με εκτός του στό­χου της ενό­τη­τας, για την ενί­σχυ­ση και τη μα­ζι­κο­ποί­η­ση των επό­με­νων μι­κρών και με­γά­λων αγω­νι­στι­κών σταθ­μών είναι πο­λύ­τι­μη συ­νει­σφο­ρά στο κί­νη­μα.

Η υγεία, η ερ­γα­σια­κή, οι­κο­νο­μι­κή, συν­δι­κα­λι­στι­κή, πο­λι­τι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή μας κιν­δυ­νεύ­ουν θα­νά­σι­μα από την κυ­βέρ­νη­ση και το κε­φά­λαιο, που έχουν απο­θρα­συν­θεί, θε­ω­ρούν την υγειο­νο­μι­κή κρίση «ευ­και­ρία» και δεν δι­στά­ζουν να παί­ζουν, στην κυ­ριο­λε­ξία, με τις ζωές των ερ­γα­ζο­μέ­νων, με τις ζωές μας.

Δεν επι­τρέ­που­με και δεν εμπι­στευό­μα­στε την κυ­βέρ­νη­ση να ορί­σει πώς και ποιος θα προ­στα­τεύ­σει την υγεία μας, τη στιγ­μή που «αντι­με­τω­πί­ζει» τον covid με την αστυ­νο­μία, τις απα­γο­ρεύ­σεις και τους πο­λε­μι­κούς εξο­πλι­σμούς, αντί για ενί­σχυ­ση του ΕΣΥ, της δη­μό­σιας εκ­παί­δευ­σης, των συ­γκοι­νω­νιών και των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών.

Οι απερ­γί­ες και οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις μας είναι οι μόνες που μπο­ρούν να προ­στα­τεύ­σουν την υγεία, τη ζωή μας, τις κα­τα­κτή­σεις, την ελευ­θε­ρία μας!

/rproject.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.