Ενίσχυση του κοινωνικού κράτους ενάντια στην έμφυλη βία

Ενίσχυση του κοινωνικού κράτους ενάντια στην έμφυλη βία

  • |

Παγκόσμια μέρα για την εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών

Κατερίνα Καλλέργη

Κάθε χρόνο η 25η Νο­έμ­βρη, η πα­γκό­σμια ημέρα για την εξά­λει­ψη της βίας κατά των γυ­ναι­κών απο­τε­λεί κε­ντρι­κό ση­μείο ανα­φο­ράς για το φε­μι­νι­στι­κό κί­νη­μα (μέ­τρη­μα δυ­νά­με­ων πριν την 8η Μάρτη αλλά και ταυ­τό­χρο­να είναι μια ευ­και­ρία για να ανοί­ξει μια συλ­λο­γι­κή συ­ζή­τη­ση για το τι είναι έμ­φυ­λη βία, από που προ­έρ­χε­ται και πως μπο­ρού­με να πα­λέ­ψου­με ενα­ντί­ον της). Φέτος, μέσα στις έκτα­κτες συν­θή­κες που δη­μιούρ­γη­σε ο Covid19 με την παν­δη­μία, η 25η Νο­έμ­βρη έχει ακόμα πιο ανα­βαθ­μι­σμέ­νη ση­μα­σία. Η Συ­νέ­λευ­ση 8 Μάρτη θέλει να ανα­δεί­ξει τις αλ­λα­γές που φέρ­νει η παν­δη­μία στην κοι­νω­νι­κή ανα­πα­ρα­γω­γή, στον οι­κια­κό χώρο, στις ζωές των γυ­ναι­κών  και να μι­λή­σει για όλες εκεί­νες τις συν­θή­κες που ανα­ζω­πυ­ρώ­νουν την έμ­φυ­λη βία, κα­θι­στώ­ντας το γυ­ναι­κείο σώμα πεδίο μάχης.  Η  Συ­νέ­λευ­ση 8 Μάρτη απευ­θύ­νει κά­λε­σμα σε όλες τις φε­μι­νι­στι­κές συλ­λο­γι­κό­τη­τες για τη διορ­γά­νω­ση κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων την 25η Νο­έμ­βρη καθώς και μιας εβδο­μά­δας ευαι­σθη­το­ποί­η­σης και δρά­σης ενά­ντια στην βία κατά των γυ­ναι­κών.

Φτώ­χεια

Η παν­δη­μία –και κυ­ρί­ως η δια­χεί­ρι­ση της από το κρά­τος– απέ­δει­ξε για ακόμα μια φορά πως οι γυ­ναί­κες δεν είναι απλά οι φτω­χό­τε­ρες των φτω­χών, αλλά και αυτές που σε και­ρούς υγειο­νο­μι­κής κρί­σης βρί­σκο­νται πε­ρισ­σό­τε­ρο εκτε­θει­μέ­νες. Οι γυ­ναί­κες βρέ­θη­καν σε διπλά και τρι­πλά δυ­σμε­νή θέση. Σε ένα πλαί­σιο που ήδη τις θέτει ως τις πιο κα­κο­πλη­ρω­μέ­νες όλης της ερ­γα­τι­κής τάξης, τις πρώ­τες σε ανα­σφά­λι­στη μαύρη και ελα­στι­κή ερ­γα­σία, επαγ­γέλ­μα­τα που θε­ω­ρού­νται «θη­λυ­κά» και απαρ­τί­ζο­νται κυ­ρί­ως από γυ­ναί­κες βρέ­θη­καν στην πρώτη θέση μάχης. Νο­ση­λεύ­τριες, υπάλ­λη­λοι σε σού­περ μάρ­κετ, κα­θα­ρί­στριες και έπει­τα ακόμα και σερ­βι­τό­ρες ή δα­σκά­λες βρέ­θη­καν στην πρώτη γραμ­μή αντι­με­τώ­πι­σης (ή έκ­θε­σης) του κο­ρο­νοϊ­ού.  Την ίδια στιγ­μή, η τη­λερ­γα­σία οδή­γη­σε πολ­λές γυ­ναί­κες να κλει­στούν στο σπίτι, επι­φορ­τί­ζο­ντάς τες ακόμα πιο πολύ με τα βάρη της απλή­ρω­της οι­κια­κής ερ­γα­σί­ας. Η συρ­ρί­κνω­ση της δη­μό­σιας και δω­ρε­άν υγεί­ας και φρο­ντί­δας, οι ελ­λεί­ψεις στα νο­σο­κο­μεία, το κλεί­σι­μο των ΚΑΠΗ, των παι­δι­κών σταθ­μών, των γη­ρο­κο­μεί­ων και των σχο­λεί­ων βα­ραί­νουν κυ­ρί­ως τις πλά­τες των γυ­ναι­κών καθώς είναι αυτές που θα φρο­ντί­σουν τα παι­διά, τους αρ­ρώ­στους, τους ηλι­κιω­μέ­νους.

Βία

Όλη αυτή η συν­θή­κη βρήκε τις γυ­ναί­κες θύ­μα­τα έμ­φυ­λης βίας όχι μόνο κλει­σμέ­νες στο σπίτι, αλλά και χωρίς καμία υπο­στή­ρι­ξη από το κρά­τος, χωρίς έξοδο δια­φυ­γής.. Οι κα­ταγ­γε­λί­ες για εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή βία πολ­λα­πλα­σιά­στη­καν, ενώ ήδη από τις πρώ­τες μέρες γί­να­με μάρ­τυ­ρες και γυ­ναι­κο­κτο­νιών.  Η πο­λυ­δια­φη­μι­σμέ­νη γραμ­μή του 15900 απο­δεί­χθη­κε κα­τώ­τε­ρη των πε­ρι­στά­σε­ων και μη προ­σβά­σι­μη για πολ­λές γυ­ναί­κες καθώς η κλήση από κι­νη­τά τη­λέ­φω­να είχε χρέ­ω­ση (και ελά­χι­στες είναι οι γυ­ναί­κες που ζούνε σε ένα πλαί­σιο βίας και μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν με ασφά­λεια το στα­θε­ρό του σπι­τιού τους). Ταυ­τό­χρο­να μέσα σε συν­θή­κες κα­ρα­ντί­νας ξε­κί­νη­σε να εφαρ­μό­ζε­ται και η αλ­λα­γή στον ποι­νι­κό κώ­δι­κα που ορί­ζει ότι το σπά­σι­μο των πε­ριο­ρι­στι­κών μέ­τρων δεν κινεί αυ­τό­φω­ρη δια­δι­κα­σία και αντι­με­τω­πί­ζε­ται σε με­τέ­πει­τα δι­κα­στή­ριο. Αυτό, σε συν­δυα­σμό με την υπο­λει­τουρ­γία των δι­κα­στη­ρί­ων λόγω Covid19, σή­μαι­νε ότι οι γυ­ναί­κες που είχαν κερ­δί­σει ασφα­λι­στι­κά μέτρα απέ­να­ντι στους κα­κο­ποι­η­τές τους δεν είχαν καμία προ­στα­σία. Ζή­τη­μα υπήρ­χε ακόμα και στις γυ­ναί­κες που ήθε­λαν να κά­νουν έκτρω­ση κατά την διάρ­κεια της κα­ρα­ντί­νας, καθώς η έκτρω­ση δεν θε­ω­ρού­νταν ανα­γκαία επέμ­βα­ση. Ακόμα πιο έκ­θε­τες βρέ­θη­καν οι ΛΟ­ΑΤ­ΚΙ+, οι άνερ­γες, οι με­τα­νά­στριες και οι προ­σφύ­γισ­σες οι οποί­ες έχα­σαν κάθε υπο­στη­ρι­κτι­κό πλαί­σιο που μπο­ρεί να είχαν.

Διεκ­δι­κή­σεις

Για όλους αυ­τούς τους λό­γους είναι κρί­σι­μο στην φε­τι­νή 25η Νο­έμ­βρη να μην ανα­λω­θεί σε μία γε­νι­κό­λο­γη κου­βέ­ντα για την έμ­φυ­λη βία αλλά να τε­θούν συ­γκε­κρι­μέ­να αι­τή­μα­τα και να ανα­δει­χτεί κάθε πλευ­ρά της έμ­φυ­λης βίας. Το φε­μι­νι­στι­κό κί­νη­μα οφεί­λει να θέσει ως κέ­ντρο της διεκ­δί­κη­σής του το κρά­τος πρό­νοιας. Δη­μό­σιες και δω­ρε­άν δομές υπο­στή­ρι­ξης και κέ­ντρα φι­λο­ξε­νί­ας για τα θύ­μα­τα κα­κο­ποί­η­σης, βια­σμού και έμ­φυ­λης βίας, ψυ­χο­λό­γους και κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς στους χώ­ρους ερ­γα­σί­ας, πρό­σβα­ση σε γυ­ναι­κο­λο­γι­κή πε­ρί­θαλ­ψη. Και όλα αυτά να συν­δε­θούν με το αί­τη­μα για ενί­σχυ­ση της δη­μό­σιας και δω­ρε­άν υγεί­ας, καθώς η υπο­βάθ­μι­σή της χτυ­πά­ει πρώτα τις γυ­ναί­κες. Το αί­τη­μα για να μπουν μπρο­στά οι ανά­γκες των από τα κάτω, που άνοι­ξε με τα κι­νή­μα­τα που δη­μιουρ­γή­θη­καν για την υγεία και την παι­δεία, είναι ακόμα πιο κε­ντρι­κό στο ζή­τη­μα της αντι­με­τώ­πι­σης της έμ­φυ­λης βίας και της προ­στα­σί­ας των γυ­ναι­κών.  Το φε­μι­νι­στι­κό κί­νη­μα πρέ­πει να συν­δε­θεί και να δεθεί με τα κι­νή­μα­τα των υγειο­νο­μι­κών, των εκ­παι­δευ­τι­κών, των μα­θη­τών και των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Η νίκη του κι­νή­μα­τος για το δι­καί­ω­μα στην άμ­βλω­ση στην Πο­λω­νία, όπου οι γυ­ναί­κες κέρ­δι­σαν το πά­γω­μα του νόμου που οδη­γού­σε στην πλήρη κα­τάρ­γη­σή τους, μας δεί­χνει τον δρόμο, όπως και η κα­τα­δί­κη των βια­στών και γυ­ναι­κο­κτών στις πε­ρι­πτώ­σεις της Ελέ­νης Το­πα­λού­δη και της Σού­ζαν Ήτον. Μας δεί­χνουν πως όσο αγω­νι­ζό­μα­στε για να γί­νουν τα φε­μι­νι­στι­κά αι­τή­μα­τα ζή­τη­μα όλης της κοι­νω­νί­ας θα κερ­δί­ζου­με. Η δύ­να­μή μας βρί­σκε­ται στις συν­δέ­σεις με τα υπό­λοι­πα κι­νή­μα­τα. Για να εί­μα­στε ζω­ντα­νές και ελεύ­θε­ρες, για να μπο­ρού­με να πα­λεύ­ου­με και να νι­κά­με.

://rproject.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.