Εξοπλισμοί ή κοινωνικές δαπάνες; Η στάση της Αριστεράς

Στην υλοποίηση ενός τεράστιου εξοπλιστικού προγράμματος προχωρά η κυβέρνηση της ΝΔ.

Στην τε­λι­κή ευ­θεία βρί­σκο­νται οι δια­δι­κα­σί­ες για την αγορά των γαλ­λι­κών πο­λε­μι­κών αε­ρο­σκα­φών Ραφάλ. Ταυ­τό­χρο­να προ­χω­ρούν αυτές για την προ­μή­θεια πυ­ραύ­λων αέ­ρος-αέ­ρος Meteorκαι ΕXOCETπου προ­ο­ρί­ζο­νται για τα πο­λε­μι­κά πλοία. Επί­σης προ­χω­ρά η ανα­βάθ­μι­ση των F-16 και ετοι­μά­ζε­ται η αγορά 4 φρε­γα­τών πολ­λα­πλού ρόλου (μάλ­λον θα επι­λε­χθούν αυτές των ΗΠΑ ως πιο ευ­έ­λι­κτες, και όχι οι γαλ­λι­κές Μπελ­χά­ρα). Τέλος, το υπουρ­γείο Εθνι­κής Άμυ­νας θα υπο­βά­λει σύ­ντο­μα στο αντί­στοι­χο των ΗΠΑ αί­τη­μα για την αγορά των «αό­ρα­των» και υπερ­σύγ­χρο­νων F-35.

Μαρία Μπόλαρη

Όπως δή­λω­σε ο Κυ­ριά­κος Μη­τσο­τά­κης με με­γά­λη πε­ρη­φά­νεια, κατά την ομι­λία του στη Βουλή για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, το συ­νο­λι­κό πρό­γραμ­μα θα φτά­σει τα 11,2 δισ. ευρώ μέσα στα επό­με­να 3 χρό­νια. Και όχι μόνο. Στο ποσόν αυτό πρέ­πει να προ­σμε­τρη­θούν τα 4 δισ. ευρώ που δίνει ετη­σί­ως η Ελ­λά­δα για να­τοϊ­κές δα­πά­νες. Να ση­μειώ­σου­με δε, ότι κατά το 2019 η Ελ­λά­δα κά­λυ­ψε 2,24% του ΑΕΠ της για αυτές τις δα­πά­νες και «κέρ­δι­σε» τη δεύ­τε­ρη θέση σε πο­σο­στό ΑΕΠ ανά­με­σα στις χώρες του ΝΑΤΟ, μετά τις ΗΠΑ. Η Τουρ­κία έχει μεί­νει πίσω στην κα­τά­τα­ξη.

Αυτός ο πα­κτω­λός χρη­μά­των θα δια­τε­θεί με άνεση τη στιγ­μή που η παν­δη­μία «τρέ­χει», η οι­κο­νο­μι­κή κρίση βα­θαί­νει, και οι δύο μαζί αφή­νουν πίσω τους θύ­μα­τα. Το ΕΣΥ νοσεί σο­βα­ρά, οι άνερ­γοι φτά­νουν το 1 εκα­τομ­μύ­ριο, οι μι­σθοί συ­μπιέ­ζο­νται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο, οι ερ­γα­σια­κές σχέ­σεις κα­τα­κρη­μνί­ζο­νται.

Οι συ­νο­λι­κές δα­πά­νες του υπουρ­γεί­ου Εθνι­κής Άμυ­νας εκτι­νάσ­σο­νται στα 5.​495.​920.​000 ευρώ για το 2021, ενώ αυτές του 2020 ήταν 3.​397.​000.​000. Είναι οι μόνες που -μαζί με αυτές του υπουρ­γεί­ου Προ­στα­σί­ας του Πο­λί­τη- πα­ρου­σιά­ζουν αύ­ξη­ση. Και μά­λι­στα την ώρα που στο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2021 οι δα­πά­νες για την Υγεία μειώ­νο­νται κατά 572 εκατ. ευρώ,ενώ αντί­στοι­χη ει­κό­να μεί­ω­σης ή στα­σι­μό­τη­τας πα­ρου­σιά­ζουν όλα τα κον­δύ­λια των «κοι­νω­νι­κών» υπουρ­γεί­ων και εκεί­να των δη­μό­σιων επεν­δύ­σε­ων.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2021, όπως και κάθε προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός, δεί­χνει τη «γραμ­μή» του συ­στή­μα­τος και κα­τα­γρά­φει τις προ­τε­ραιό­τη­τες της κυ­βέρ­νη­σης.

Έτσι σε αυτόν η απλό­χε­ρη ενί­σχυ­ση των επι­χει­ρή­σε­ων και η εφαρ­μο­γή ενός προ­γράμ­μα­τος ακραί­ου νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού πη­γαί­νει μαζί με την υλο­ποί­η­ση ενός ευ­ρύ­τα­του προ­γράμ­μα­τος στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­σης.Γιατί μαζί με τα νού­με­ρα για τα εξο­πλι­στι­κά προ­γράμ­μα­τα χρειά­ζε­ται να υπο­γραμ­μί­σου­με τις δα­πά­νες για τα λει­τουρ­γι­κά έξοδα των «εθνι­κών μας δυ­νά­με­ων», που αφο­ρούν τα μι­σθο­λο­γι­κά του νυν υπε­ρά­ριθ­μου προ­σω­πι­κού και των προ­σλή­ψε­ων που θα γί­νουν σε επαγ­γελ­μα­τί­ες οπλί­τες (15.000) και σε οπλί­τες βρα­χεί­ας ανα­κα­τά­τα­ξης (3.000). Εδώ πρέ­πει να προ­σμε­τρή­σου­με και τη συ­ντή­ρη­ση εκα­το­ντά­δων στρα­το­πέ­δων και δε­κά­δων βά­σε­ων.

Ο Μη­τσο­τά­κης και οι υπουρ­γοί του εξή­γη­σαν αυτήν την επι­λο­γή με τα εξής: «Απέ­να­ντι στην Τουρ­κία, αξιο­ποιού­με όλα τα όπλα, δι­πλω­μα­τι­κά και στρα­τιω­τι­κά». Η Ελ­λά­δα «χάρη στις διε­θνείς σχέ­σεις της και τη στρα­τιω­τι­κή ισχύ της, με­τα­τρέ­πε­ται σε δύ­να­μη με κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στο χώρο της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου». Ακόμα κι από την τε­λευ­ταία δια­τύ­πω­ση, φαί­νε­ται ότι αυτές οι δα­πά­νες δεν είναι αμυ­ντι­κές, κάτι που μπερ­δεύ­ει συχνά πολύ κόσμο. Οι πύ­ραυ­λοι αέ­ρος-αέ­ρος, τα διά­φο­ρα ηλε­κτρο­νι­κά συ­στή­μα­τα με τα οποία θα εξο­πλι­στούν πο­λε­μι­κά πλοία και αε­ρο­πλά­να, ο εφο­δια­σμός με όπλα ηλε­κτρο­νι­κής κα­τεύ­θυν­σης, με όπλα που μπο­ρούν να φτά­σουν στο βάθος της Τουρ­κί­ας ή στην Τε­χε­ρά­νη, δεν είναι αμυ­ντι­κά. Αλλά όπως και να ’χει, χρειά­ζε­ται να δούμε κα­θα­ρά ποιος κερ­δί­ζει και μαζί με ποιους από αυτά τα όπλα. Τα δι­πλω­μα­τι­κά όπλα, οι διε­θνείς σχέ­σεις, είναι η κά­λυ­ψη που δίνει στο ελ­λη­νι­κό κρά­τος η συμ­με­το­χή στην ΕΕ και το ΝΑΤΟ. Είναι αντα­γω­νι­σμοί και «πα­ζά­ρια» που γί­νο­νται στα πλαί­σια αυτών των λυ­κο­συμ­μα­χιών. Είναι η κά­λυ­ψη που δίνει προς το παρόν η στάση των ΗΠΑ, που επι­βά­λει κυ­ρώ­σεις στην Τουρ­κία, εν ονο­μά­τι των S-400 και θέ­λο­ντας να υλο­ποι­ή­σει με τη βο­ή­θεια του ελ­λη­νι­κού κρά­τους το σχε­δια­σμό για ένα τόξο άμυ­νας/επί­θε­σης από Πο­λω­νία μέχρι Μέση Ανα­το­λή.

Τα στρα­τιω­τι­κά όπλα είναι το γι­γά­ντιο εξο­πλι­στι­κό πρό­γραμ­μα που πε­ρι­γρά­ψα­με πα­ρα­πά­νω.

Η προ­ο­πτι­κή αυτή δεν αφορά τις ανά­γκες και τα συμ­φέ­ρο­ντα της ερ­γα­τι­κής τάξης και της πλητ­τό­με­νης κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας στην Ελ­λά­δα. Δίνει λάθος σήμα και στο λαό της απέ­να­ντι πλευ­ράς του Αι­γαί­ου. Είναι όπλα που αφο­ρούν στη λεία και τη μοι­ρα­σιά αγω­γών και θα­λάσ­σιων ζωνών. Από όλα αυτά, τα κέρδη θα μοι­ρα­στούν ανά­με­σα σε εγ­χώ­ριες και πο­λυ­ε­θνι­κές εται­ρί­ες, ενώ ο κό­σμος μας θα υπο­στεί το κό­στος. Και μα­κά­ρι αυτό να «πε­ριο­ρι­στεί» στα χρή­μα­τα. Γιατί μπο­ρεί να επε­κτα­θεί σε ζωές…

Στη ψη­φο­φο­ρία για τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό, ΝΔ, ΚΙΝΑΛ, Ελ­λη­νι­κή Λύση ψή­φι­σαν υπέρ των λε­γό­με­νων «αμυ­ντι­κών» δα­πα­νών. Ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και το ΜΕ­ΡΑ­25 ψή­φι­σαν «παρών». Το ΚΚΕ ήταν το μόνο που δια­χω­ρί­στη­κε και ευ­τυ­χώς ψή­φι­σε κατά. Αξί­ζει να στα­θού­με στα όσα είπαν τα κόμ­μα­τα που ανα­φέ­ρο­νται στην Αρι­στε­ρά.

Το ΜΕ­ΡΑ­25, δια στό­μα­τος Βα­ρου­φά­κη, ασχο­λή­θη­κε ελά­χι­στα. Κα­τέ­θε­σε ένα σχέ­διο αξό­νων για την εθνι­κή άμυνα, την εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή και τις διε­θνείς σχέ­σεις που είναι επα­νά­λη­ψη των όσων γρά­φει στη δια­κή­ρυ­ξή του. Και εδώ φαί­νε­ται ότι για το ΜΕ­ΡΑ­25 προ­κρί­νε­ται μια «άλλη δια­χεί­ρι­ση», χωρίς ρή­ξεις με ΕΕ-ΝΑ­ΤΟ και εγ­χώ­ρια «επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα». Το ΜΕ­ΡΑ­25 επα­να­λαμ­βά­νει από τη σκο­πιά της προ­στα­σί­ας του πε­ρι­βάλ­λο­ντος και σωστά τη θέση «αφή­στε το πε­τρέ­λαιο και το φυ­σι­κό αέριο στο βάθος της Με­σο­γεί­ου», μόνο που αυτό δεν αρκεί σε τέ­τοια πε­ρί­ο­δο όξυν­σης οι­κο­νο­μι­κών και γε­ω­πο­λι­τι­κών αντα­γω­νι­σμών.

Το «παρών» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ δεν απο­τυ­πώ­νει την αλή­θεια αυτών που υπο­στή­ρι­ξαν Τσί­πρας και πρώην υπουρ­γοί στη Βουλή. Η επι­λο­γή του «παρών» ήταν απο­τέ­λε­σμα επι­φα­νεια­κών εσω­τε­ρι­κών ισορ­ρο­πιών και μια ελά­χι­στη προ­σπά­θεια για να μην απο­κο­πεί πλή­ρως από ένα αρι­στε­ρό δυ­να­μι­κό. Το «πώς να σας εμπι­στευ­τού­με για να υπερ­ψη­φί­σου­με τις αμυ­ντι­κές δα­πά­νες μετά από όλα αυτά; Δεν κα­τα­ψη­φί­ζου­με την αύ­ξη­ση των δα­πα­νών, αλλά και δεν σας δί­νου­με λευκή επι­τα­γή χωρίς σχέ­διο και χωρίς στρα­τη­γι­κή» ση­μαί­νει ΣΥ­ΝΑΙ­ΝΟΥ­ΜΕ. Αξί­ζει όμως να πούμε ποια είναι τα «όλα αυτά» μετά από τα οποία ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ «δεν μπο­ρεί να εμπι­στευ­τεί» την κυ­βέρ­νη­ση. Είναι, σύμ­φω­να πάντα με τον Αλέξη Τσί­πρα, οι προει­δο­ποι­ή­σεις για το Oruc Reis στα ανοι­χτά της Κύ­πρου (πόσο ανοι­χτά δη­λα­δή;), η πα­ρου­σία του Oruc Reis στα 6νμ έξω από το Κα­στε­λό­ρι­ζο (αλή­θεια τόσο απέ­χει το Κα­στε­λό­ρι­ζο από τις τουρ­κι­κές ακτές; Σί­γου­ρα πά­ντως όχι 12 μίλια), για την «απο­τυ­χία» της κυ­βέρ­νη­σης στη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής της ΕΕ στις 10-11/12 «που μπο­ρεί να εξε­λι­χθεί στη με­γα­λύ­τε­ρη εθνι­κή ήττα της νε­ό­τε­ρης γε­νιάς μας» (μετά από μνη­μό­νια, με­σο­πρό­θε­σμα κι αντί­στοι­χους νό­μους, πώς ισχυ­ρί­ζε­ται κά­ποιος υπε­ρά­σπι­ση της νέας γε­νιάς;). Αντί­στοι­χα, ο Γιώρ­γος Κα­τρού­γκα­λος τό­νι­σε «δυ­στυ­χώς, αυτά που έχω να προ­σά­ψω στην κυ­βέρ­νη­ση για την εξω­τε­ρι­κή πο­λι­τι­κή ξε­περ­νούν κατά πολύ τα ατο­πή­μα­τα του κρα­τι­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού» (και εμάς, μας ξε­περ­νούν τα νού­με­ρα νε­κρών, δια­σω­λη­νω­μέ­νων και κρου­σμά­των).

Ήταν ανα­με­νό­με­νο ότι αυτή η πα­τριω­τι­κή επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία θα λοι­δο­ρού­νταν. Έτσι ο Μη­τσο­τά­κης μί­λη­σε για «πα­τριω­τι­σμό με ξένα κό­λυ­βα» και αξιο­ποί­η­σε υπο­κρι­τι­κά την επί­κλη­ση στην «αλ­λη­λεγ­γύη ελ­λη­νι­κού και τούρ­κι­κου λαού».

Το ΚΚΕ με το «όχι» του «έσπα­σε» την ασφυ­κτι­κή κι επι­κίν­δυ­νη συ­ναί­νε­ση. Ανέ­δει­ξε τους ιμπε­ρια­λι­στι­κούς αντα­γω­νι­σμούς, το ρόλο των ιμπε­ρια­λι­στι­κών μη­χα­νι­σμών και τις βλέ­ψεις της ελ­λη­νι­κής κυ­ρί­αρ­χης τάξης συμ­με­τέ­χο­ντας σε αυ­τούς. Κα­τήγ­γει­λε τη συμ­με­το­χή ελ­λη­νι­κών ένο­πλων δυ­νά­με­ων σε εκ­στρα­τεί­ες όπως στο Μάλι και αλλού. Και έθεσε το με­γά­λο ερώ­τη­μα «Ποιο είναι, αλή­θεια, το νόημα των συ­χνών και πυ­κνών ασκή­σε­ων των ελ­λη­νι­κών ενό­πλων δυ­νά­με­ων με τις δυ­νά­μεις του Ισ­ρα­ήλ στο Αι­γαίο και την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο;». Δεν απά­ντη­σε σε όλα όσα έπρε­πε. Μι­λώ­ντας συ­νέ­χεια για δί­καια κυ­ριαρ­χι­κά δι­καιώ­μα­τα, μι­λώ­ντας κυ­ρί­ως για «να­τοϊ­κούς» εξο­πλι­σμούς κι όχι για τους εξο­πλι­σμούς γε­νι­κό­τε­ρα, λέ­γο­ντας ότι η Τουρ­κία πα­ρα­μέ­νει το μακρύ χέρι του ΝΑΤΟ στην πε­ριο­χή, προ­σπέ­ρα­σε για ακόμα μια φορά την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Που αυτή λέει (όπως το έχει πα­ρα­δε­χτεί και το ΚΚΕ) ότι τα 12 μίλια ση­μαί­νουν πό­λε­μο.Μπλο­κά­ρει έτσι τα­ξι­κά και αντι­πο­λε­μι­κά αντα­να­κλα­στι­κά του δικού του δυ­να­μι­κού και ενός ευ­ρύ­τε­ρου αρι­στε­ρού κό­σμου.

Το ζή­τη­μα της πάλης ενά­ντια στους εξο­πλι­σμούς είναι ζή­τη­μα προ­τε­ραιο­τή­των. Είναι ζή­τη­μα εξα­σφά­λι­σης πόρων για την υγεία, την παι­δεία, για όλες τις υπο­δο­μές που ωφε­λούν τον ερ­γα­ζό­με­νο κόσμο. Η πάλη ενά­ντια στους εξο­πλι­σμούς είναι ζή­τη­μα προ­τε­ραιό­τη­τας της ει­ρή­νης απέ­να­ντι στον πό­λε­μο. Ένας«ρε­α­λι­σμός» που λέει ότι όσο εξο­πλι­ζό­μα­στε, τόσο τον απο­μα­κρύ­νου­με, έχει απο­δει­χθεί στην ιστο­ρία πολ­λές φορές ψεύ­τι­κος. Στην εποχή του ιμπε­ρια­λι­σμού, του ανώ­τα­του στα­δί­ου του κα­πι­τα­λι­σμού, στην πε­ρί­ο­δο της ση­με­ρι­νής βα­θιάς οι­κο­νο­μι­κής και κοι­νω­νι­κής κρί­σης, οι εξο­πλι­σμοί οξύ­νουν αντα­γω­νι­σμούς και φέρ­νουν πιο κοντά θερμά επει­σό­δια, πο­λέ­μους και αι­μορ­ρα­γί­ες στους κοι­νω­νι­κούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμούς της κάθε χώρας. Στο Rproject ξε­κι­νή­σα­με μια προ­σπά­θεια απο­κά­λυ­ψης του τι πραγ­μα­τι­κά συμ­βαί­νει σε αυτό το πεδίο των λε­γό­με­νων «αμυ­ντι­κών» δα­πα­νών, μια προ­σπά­θεια σύν­δε­σης με τα αι­τή­μα­τα της ερ­γα­τι­κής τάξης και της νε­ο­λαί­ας. Θα συ­νε­χί­σου­με την αρ­θρο­γρα­φία μας, θα συ­νε­χί­σου­με τις προ­σπά­θειές μας στη δη­μιουρ­γία ενός με­τώ­που αγω­νι­στών-στριών, σω­μα­τεί­ων, ορ­γα­νώ­σε­ων που θα προ­βά­λουν το «ΣΤΟΠ στους εξο­πλι­σμούς: Βλά­πτουν σο­βα­ρά την υγεία, την παι­δεία, την ερ­γα­σία, τα δι­καιώ­μα­τα, την ει­ρή­νη, το πε­ρι­βάλ­λον».

/rproject.gr/