Από την πολιτική ανυπακοή στην ένοπλη αντίσταση: Τι είδους νέα Μιανμάρ μπορεί να προκύψει μέσα από τις σημερινές προκλήσεις;

Από την πολιτική ανυπακοή στην ένοπλη αντίσταση: Τι είδους νέα Μιανμάρ μπορεί να προκύψει μέσα από τις σημερινές προκλήσεις;

  • |

Μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα της 1ης Φεβρουαρίου, ένα τεράστιο κίνημα πολιτικής ανυπακοής εμπόδισε τη χούντα να επιβάλει τον έλεγχό της στη χώρα. Ωστόσο, η χούντα ήταν σε θέση να χρησιμοποιήσει το κατασταλτικό οπλοστάσιό της προκειμένου να προσπαθήσει να συντρίψει τη λαϊκή αντίσταση.

Ο στρα­τός επε­νέ­βη πα­ντού στη χώρα και πλέον όχι μόνο ενα­ντί­ον των εθνι­κών μειο­νο­τή­των στην πε­ρι­φέ­ρεια. Απέ­να­ντι σε αυτήν τη δο­λο­φο­νι­κή κα­τα­στο­λή, νέες μορ­φές λαϊ­κής αυ­το­ά­μυ­νας έχουν δια­δο­θεί ευ­ρέ­ως. Πλέον η αντί­στα­ση είναι μια μα­κρο­πρό­θε­σμη δια­δι­κα­σία και υφί­στα­ται ση­μα­ντι­κές αλ­λα­γές. Μια απλή επι­στρο­φή στην κα­τά­στα­ση πριν από το πρα­ξι­κό­πη­μα (συμ­βί­ω­ση με­τα­ξύ της εκλεγ­μέ­νης κυ­βέρ­νη­σης και του στρα­τού) ήταν ήδη αδύ­να­τη. Από τώρα και στο εξής, το ερώ­τη­μα που τί­θε­ται είναι αυτό των εναλ­λα­κτι­κών λύ­σε­ων: και σε αυτόν τον τομέα, δεν θα υπάρ­ξει επι­στρο­φή στο πα­ρελ­θόν. Έχου­με πραγ­μα­τι­κά ει­σέλ­θει σε μια νέα πε­ρί­ο­δο [1]. Τι εί­δους νέα Βιρ­μα­νία μπο­ρούν να προει­κο­νί­ζουν οι τρέ­χου­σες κι­νη­το­ποι­ή­σεις;

Πιέρ Ρουσέ | μετάφραση Στέλλα Μούσμουλα

Τον πε­ρα­σμέ­νο Φε­βρουά­ριο, η χού­ντα θα μπο­ρού­σε να είχε ητ­τη­θεί εάν οι διε­θνείς κυ­ρώ­σεις ήταν δρα­στι­κές και εάν η αλ­λη­λεγ­γύη προς την Επι­τρο­πή Πο­λι­τι­κής Ανυ­πα­κο­ής (CDM) είχε φανεί αντά­ξια των πε­ρι­στά­σε­ων. Αυτό δεν συ­νέ­βη, και ο στρα­τός είχε το χρόνο να ανα­κτή­σει την πρω­το­βου­λία, διε­ξά­γο­ντας έναν ολο­κλη­ρω­τι­κό πό­λε­μο κατά του πλη­θυ­σμού -έναν πό­λε­μο ο οποί­ος είναι ακόμη πιο θα­να­τη­φό­ρος επει­δή η Κίνα και η Ρωσία του πα­ρέ­χουν βαρύ οπλι­σμό (αε­ρο­σκά­φη, άρ­μα­τα μάχης, πυ­ρο­βο­λι­κό) που δεν διέ­θε­τε μέχρι πρό­τι­νος, και επει­δή οι εται­ρεί­ες (συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των δυ­τι­κών) του πω­λούν τε­λευ­ταί­ας τε­χνο­λο­γί­ας ηλε­κτρο­νι­κές συ­σκευ­ές πα­ρα­κο­λού­θη­σης.

Το απο­τέ­λε­σμα είναι ότι η λαϊκή αντί­στα­ση συ­νε­χί­ζε­ται κάτω από εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λες συν­θή­κες. Το κί­νη­μα πο­λι­τι­κής ανυ­πα­κο­ής πέ­ρα­σε στην πα­ρα­νο­μία και διά­φο­ρες μορ­φές αυ­το­ά­μυ­νας εξα­πλώ­νο­νται σε ολό­κλη­ρη τη χώρα, όχι μόνο στις πε­ριο­χές της πε­ρι­φέ­ρειας που κα­τοι­κού­νται από εθνο­τι­κές μειο­νό­τη­τες.

Οι πα­ρα­δο­σια­κές δια­δη­λώ­σεις στους δρό­μους έχουν κα­τα­στεί αδύ­να­τες και οι απερ­γοί αντι­με­τω­πί­ζουν σο­βα­ρά αντί­ποι­να. Ωστό­σο, οι «μη βί­αιες» μορ­φές πάλης συ­νε­χί­ζο­νται, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των απερ­γιών (αν και είναι πολύ λι­γό­τε­ρο δια­δε­δο­μέ­νες από πριν) και της πα­θη­τι­κής αντί­στα­σης. Η χού­ντα έχει υπο­χρε­ω­θεί να πα­ρα­δε­χτεί ρητά το γε­γο­νός ότι η «επι­στρο­φή στην κα­νο­νι­κό­τη­τα» δεν έχει  ολο­κλη­ρω­θεί [2]. Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ο αριθ­μός του ει­δι­κευ­μέ­νου προ­σω­πι­κού που προ­σέρ­χε­ται για ερ­γα­σία στις τρά­πε­ζες ή στη διοί­κη­ση πα­ρα­μέ­νει ανε­παρ­κής και οι υγειο­νο­μι­κοί ερ­γα­ζό­με­νοι σε με­γά­λο βαθμό εξα­κο­λου­θούν να αρ­νού­νται να ερ­γα­στούν υπό στρα­τιω­τι­κές εντο­λές.

Παρά τους κιν­δύ­νους, σε ορι­σμέ­να αστι­κά κέ­ντρα, όπως την πρω­τεύ­ου­σα της πε­ριο­χής Sagaing (Monywa), ορ­γα­νώ­νο­νται αιφ­νι­δια­στι­κές-σύ­ντο­μες δια­δη­λώ­σεις προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρη­θεί ζω­ντα­νός ο συμ­βο­λι­σμός της πο­λι­τι­κής ανυ­πα­κο­ής [3]. Το σχο­λι­κό έτος 2021-2022 ξε­κί­νη­σε την 1η Ιου­νί­ου, αλλά ο στρα­τός δεν ήταν σε θέση να επι­βά­λει απο­τε­λε­σμα­τι­κά την επα­να­λει­τουρ­γία των σχο­λεί­ων (τα οποία πα­ρέ­μει­ναν κλει­στά για ένα έτος λόγω του Covid-19) [4].

Η χού­ντα αντέ­δρα­σε σε αυτή την πολ­λα­πλή και διά­χυ­τη αντί­στα­ση με εξώ­σεις αν­θρώ­πων από τα σπί­τια τους, με την πα­ρέμ­βα­ση πα­ρα­στρα­τιω­τι­κών ομά­δων, με δο­λο­φο­νί­ες ή συλ­λή­ψεις ή κα­τα­δί­κες για συ­νερ­γα­σία με τη νέα Κυ­βέρ­νη­ση Εθνι­κής Ενό­τη­τας (National Unity Government, NUG).

Η Κυ­βέρ­νη­ση Εθνι­κής Ενό­τη­τας

Ο σχη­μα­τι­σμός της Κυ­βέρ­νη­σης Εθνι­κής Ενό­τη­τας (NUG) είναι πράγ­μα­τι ένας από τους νέους πα­ρά­γο­ντες της κα­τά­στα­σης. Αντί για κυ­βέρ­νη­ση στην εξο­ρία, έχει συ­γκρο­τη­θεί ως κυ­βέρ­νη­ση στην πα­ρα­νο­μία, της οποί­ας τα μέλη προ­φα­νώς πα­ρα­μέ­νουν μέσα στη χώρα. Εν­σαρ­κώ­νει τη συ­νέ­χεια με τη νό­μι­μη πο­λι­τι­κή κυ­βέρ­νη­ση. Εξα­κο­λου­θεί να δια­τη­ρεί ως «Σύμ­βου­λο του Κρά­τους» την Αούνγκ Σαν Σου Κι, η οποία βρί­σκε­ται πλέον υπό κρά­τη­ση και δι­κά­ζε­ται για εσχά­τη προ­δο­σία, εντε­λώς απο­μο­νω­μέ­νη από τον έξω κόσμο. Ωστό­σο, η NUG χει­ρα­φε­τεί­ται, προς το κα­λύ­τε­ρο, από τον πα­ρα­δο­σια­κό πο­λι­τι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό του Εθνι­κού Συν­δέ­σμου για τη Δη­μο­κρα­τία (National League for Democracy, NLD, του οποί­ου ηγέ­τι­δα ήταν η  Σου Κι), ο οποί­ος χα­ρα­κτη­ρι­ζό­ταν από τον Μπα­μάρ εθνι­κι­σμό (Μπα­μάρ είναι το όνομα της πλειο­ψη­φι­κής εθνο­τι­κής ομά­δας στη Βιρ­μα­νία).

Η σύν­θε­ση της Κυ­βέρ­νη­σης Εθνι­κής Ενό­τη­τας είναι πο­λυ­ε­θνι­κή [5]. Στις 3 Ιου­νί­ου 2021, η NUG δη­μο­σί­ευ­σε τις «Πο­λι­τι­κές θέ­σεις για τους Ρο­χίν­γκια στην Πο­λι­τεία Ρακίν». [6] Πρό­κει­ται για ένα ση­μα­ντι­κό ντο­κου­μέ­ντο από πολ­λές από­ψεις. Δεί­χνει πώς θα μπο­ρού­σε να είναι μια «νέα» Βιρ­μα­νία στο μέλ­λον.

• Η NUG ανα­γνω­ρί­ζει τη σο­βα­ρό­τη­τα των δει­νών που υπέ­στη ο μου­σουλ­μα­νι­κός πλη­θυ­σμός των Ρο­χίν­γκια, θύ­μα­τα γε­νο­κτο­νί­ας στην Πο­λι­τεία Ρακίν [Αρα­κάν], ένα θέμα το οποίο ήταν προη­γου­μέ­νως τα­μπού. Τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα ένο­πλα κόμ­μα­τα των Αρα­κα­νέ­ζων [7] σε αυτή την πα­ρά­κτια Πο­λι­τεία κα­τα­δι­κά­ζουν έντο­να αυτή τη δή­λω­ση και έχουν σο­βα­ρούς λό­γους: ήταν συ­νέ­νο­χα στη γε­νο­κτο­νία και είναι συ­νή­θως με το μέρος της Βιρ­μα­νι­κής στρα­τιω­τι­κής χού­ντας παρά με αυτό της δη­μο­κρα­τι­κής αντί­στα­σης. Η Κυ­βέρ­νη­ση Εθνι­κής Ενό­τη­τας δε­σμεύ­ε­ται ότι «η προ­σπά­θεια να λο­γο­δο­τή­σουν οι δρά­στες δεν απο­τε­λεί μόνο μέσο επί­τευ­ξης δι­καιο­σύ­νης, αλλά θα λει­τουρ­γή­σει και απο­τρε­πτι­κά για μελ­λο­ντι­κές θη­ριω­δί­ες. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο θε­ω­ρού­με ότι αυτό απο­τε­λεί κα­θή­κον πρώ­της προ­τε­ραιό­τη­τας. Οι επα­νορ­θώ­σεις  και η δι­καιο­σύ­νη θα δια­σφα­λί­ζο­νται στο μελ­λο­ντι­κό σύ­νταγ­μα της Ομο­σπον­δια­κής Δη­μο­κρα­τι­κής Ένω­σης». Η NUG προ­τεί­νει την ίδρυ­ση ενός αυ­θε­ντι­κού διε­θνούς ποι­νι­κού δι­κα­στη­ρί­ου.

• Η NUG προ­τεί­νει την κα­θιέ­ρω­ση ενός πραγ­μα­τι­κά ομο­σπον­δια­κού συ­στή­μα­τος μέσα στην Ένωση [8] «Η κυ­ριαρ­χία ανή­κει στις Πο­λι­τεί­ες-μέ­λη και στους λαούς των Πο­λι­τειών-με­λών […]. Όλοι στην Ένωση απο­λαμ­βά­νουν πλή­ρως τα θε­με­λιώ­δη αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα. Όλες οι ιθα­γε­νείς εθνο­τι­κές ομά­δες της Ένω­σης απο­λαμ­βά­νουν πλή­ρως τα ατο­μι­κά δι­καιώ­μα­τα που έχει ο κάθε άν­θρω­πος και τα συλ­λο­γι­κά δι­καιώ­μα­τα που έχουν οι εθνο­τι­κές ομά­δες. Όλοι οι πο­λί­τες που ορ­κί­ζο­νται πίστη στην Ένωση ανε­ξάρ­τη­τα από την εθνι­κή τους κα­τα­γω­γή θε­ω­ρεί­ται ότι απο­λαμ­βά­νουν πλήρη πο­λι­τι­κά δι­καιώ­μα­τα. Η κυ­βέρ­νη­ση εθνι­κής ενό­τη­τας δεν θα ανε­χθεί καμία μορφή διά­κρι­σης».

• Με την ευ­και­ρία αυτή, η NUG απο­σα­φη­νί­ζει την αντί­λη­ψή της περί ιθα­γέ­νειας, η οποία θα πρέ­πει να αντι­κα­τα­στή­σει το νόμο του 1982, ενό­ψει της κα­τάρ­τι­σης ενός νέου συ­ντάγ­μα­τος: «Αυτός ο νέος νόμος περί ιθα­γέ­νειας πρέ­πει να βα­σί­ζει την ιδιό­τη­τα του πο­λί­τη στη γέν­νη­ση στη Μιαν­μάρ ή στη γέν­νη­ση οπου­δή­πο­τε ως παιδί πο­λι­τών της Μιαν­μάρ». Αυτός ο ορι­σμός, ο οποί­ος απο­τε­λεί κοι­νο­το­πία για ένα Γάλλο, αντι­προ­σω­πεύ­ει μια πραγ­μα­τι­κή επα­νά­στα­ση στη Βιρ­μα­νία.

Ο νόμος του 1982 δια­κρί­νει τρεις βαθ­μούς ιθα­γέ­νειας που ορί­ζο­νται από το χρώμα του αντί­στοι­χου εγ­γρά­φου ταυ­τό­τη­τας [9]. Η ροζ κάρτα πα­ρέ­χει πλήρη ιθα­γέ­νεια. Χο­ρη­γεί­ται αυ­τό­μα­τα σε όλα τα πρό­σω­πα των οποί­ων οι πρό­γο­νοι κα­τοι­κού­σαν στη χώρα πριν από το 1823 [10] ή γεν­νή­θη­καν από γο­νείς ανα­γνω­ρι­σμέ­νους ως πλή­ρεις πο­λί­τες. Η μπλε κάρτα προ­ο­ρί­ζε­ται για τους πο­λί­τες υπό κα­θε­στώς σύν­δε­σης, δη­λα­δή για εκεί­νους που ανα­γνω­ρί­στη­καν ως πο­λί­τες βάσει του προη­γού­με­νου Νόμου περί Ιθα­γέ­νειας της Ένω­σης του 1948. Η πρά­σι­νη Κάρτα αφορά την ιθα­γέ­νεια με πο­λι­το­γρά­φη­ση προ­σώ­πων που μπο­ρούν να απο­δεί­ξουν την πα­ρου­σία τους στο Βιρ­μα­νι­κό έδα­φος πριν από τις 4 Ια­νουα­ρί­ου 1948 και που υπο­βάλ­λουν αί­τη­ση για πρώτη φορά μετά το 1982. Η χο­ρή­γη­ση των καρ­τών υπό­κει­ται σε αυ­θαί­ρε­τες εξαι­ρέ­σεις ή πε­ριο­ρι­σμούς, που κοι­νο­ποιού­νται από το Συμ­βού­λιο Επι­κρα­τεί­ας, για λό­γους οι οποί­οι με­ρι­κές φορές είναι ανα­πά­ντε­χοι. Για πα­ρά­δειγ­μα, τα πρό­σω­πα που υπο­βάλ­λουν αί­τη­ση πο­λι­το­γρά­φη­σης πρέ­πει να έχουν καλό χα­ρα­κτή­ρα (άρθρο 44δ).

Δεν θα μπο­ρού­σε να είναι πιο πε­ρί­πλο­κο.

Μια λευκή κάρτα δια­νε­μή­θη­κε τη δε­κα­ε­τία του 1990 σε κα­τοί­κους που δεν ενέ­πι­πταν σε καμία από αυτές τις κα­τη­γο­ρί­ες. Αυτή δεν κα­το­χυ­ρώ­νει κα­νέ­να δι­καί­ω­μα.

Τέλος, ανα­γνω­ρί­ζε­ται η ιθα­γέ­νεια μέσω της συμ­με­το­χής σε μία από τις 135 επί­ση­μα ανα­γνω­ρι­σμέ­νες εθνο­τι­κές ομά­δες. Όχι μόνο είναι άνιση, αλλά συμ­βάλ­λει επί­σης στην πε­ρι­χα­ρά­κω­ση αυτών των συ­σχε­τι­σμών (καθώς και στην απόρ­ρι­ψη των πλη­θυ­σμών που ανα­κη­ρύσ­σο­νται ως «ξένοι»), σύμ­φω­να με τους δια­χω­ρι­σμούς που γεν­νή­θη­καν στην εποχή της αποι­κιο­κρα­τί­ας, με­τα­ξύ των Μπα­μάρ στις πε­διά­δες, των μειο­νο­τή­των στην πε­ρι­φέ­ρεια και της ει­σα­γό­με­νης ερ­γα­τι­κής δύ­να­μης.

Υπάρ­χει προ­φα­νώς με­γά­λη από­στα­ση με­τα­ξύ αυτών των δε­σμεύ­σε­ων και της εφαρ­μο­γής τους, αλλά επι­βε­βαιώ­νουν ότι υπάρ­χει πράγ­μα­τι μια γε­νε­α­λο­γι­κή τομή και ότι οι «δυ­να­τό­τη­τες» που μέχρι χθες ορα­μα­τί­ζο­νταν μόνο πε­ρι­θω­ριο­ποι­η­μέ­νοι κύ­κλοι με ελά­χι­στη απεύ­θυν­ση, συ­ζη­τού­νται σή­με­ρα ευ­ρέ­ως από όλους εκεί­νους που στο­χά­ζο­νται για το μέλ­λον, για το μετά από τη στρα­τιω­τι­κή χού­ντα. Αυτή η τομή  εκ­δη­λώ­νε­ται επί­σης στην επέ­κτα­ση της ένο­πλης αντί­στα­σης.

Ένο­πλη αντί­στα­ση

Η λαϊκή αντί­στα­ση στο στρα­τιω­τι­κό πρα­ξι­κό­πη­μα ήταν ολο­φά­νε­ρη σε ολό­κλη­ρη τη χώρα, αλλά η αντί­δρα­ση των κοι­νο­βου­λί­ων, των κομ­μά­των και των ενό­πλων δυ­νά­με­ων  στις εθνο­τι­κές Πο­λι­τεί­ες ήταν συχνά προ­σε­κτι­κή και σε ανα­μο­νή των εξε­λί­ξε­ων. Ένας αστε­ρι­σμός ορ­γα­νώ­σε­ων εμ­φα­νί­στη­κε σε πολ­λές από αυτές τις Πο­λι­τεί­ες, με κά­ποιες να δια­πραγ­μα­τεύ­ο­νται με τη χού­ντα την κα­τά­παυ­ση του πυρός και με άλλες να την πο­λε­μούν. Αυτή η εν­διά­με­ση κα­τά­στα­ση (μάχη και δια­πραγ­μά­τευ­ση) είναι κάτι που απο­τε­λεί σχε­δόν πα­ρά­δο­ση σε αυτές τις πε­ριο­χές από την ανε­ξαρ­τη­σία και έπει­τα. Οι νέοι πα­ρά­γο­ντες στον τομέα αυτό είναι:

-Ο ρόλος της Κίνας. Της είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τη­τη μια συμ­φω­νία με τη στρα­τιω­τι­κή χού­ντα για την προ­στα­σία των επεν­δύ­σε­ών της (οι οποί­ες είναι ση­μα­ντι­κές στον τομέα των υπο­δο­μών) και των εται­ρειών της (ιδίως των κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γιών, οι οποί­ες δέ­χθη­καν επί­θε­ση από την αντί­στα­ση στις βιο­μη­χα­νι­κές ζώνες). Χρειά­ζε­ται να δια­σφα­λί­σει την ανά­πτυ­ξη του «Βιρ­μα­νι­κού Δια­δρό­μου» που της δίνει πρό­σβα­ση στον Ιν­δι­κό Ωκε­α­νό, δυ­τι­κά του Πορ­θμού της Μά­λα­κα, τον οποίο μπο­ρούν να μπλο­κά­ρουν οι ΗΠΑ. Ει­δι­κό­τε­ρα, δια­θέ­τει στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας αγω­γούς πε­τρε­λαί­ου και φυ­σι­κού αε­ρί­ου εκεί. Η πα­ρα­με­θό­ρια πε­ριο­χή είναι ο τόπος όπου πραγ­μα­το­ποιού­νται χι­λιά­δες δια­κι­νή­σεις, από ξύλο τικ μέχρι πο­λύ­τι­μους λί­θους, οι οποί­ες σε αντάλ­λαγ­μα επι­τρέ­πουν τον πλου­τι­σμό ση­μα­ντι­κού αριθ­μού αξιω­μα­τι­κών του Βιρ­μα­νι­κού στρα­τού. Στις βό­ρειες συ­νο­ρια­κές πε­ριο­χές, η Κίνα χρη­σι­μο­ποιεί την ισχυ­ρή και άμεση επιρ­ροή της στα το­πι­κά εθνο­τι­κά κι­νή­μα­τα για να τα απο­τρέ­ψει να πε­ρά­σουν στην αντι­πο­λί­τευ­ση. Αυτή είναι η πε­ρί­πτω­ση του πολύ ισχυ­ρού Ενω­μέ­νου Κρα­τι­κού Στρα­τού της Πο­λι­τεί­ας Γουα (United Wa State Army, UWSA), ο οποί­ος είναι ο κα­λύ­τε­ρα οπλι­σμέ­νος και απο­τε­λεί­ται από πε­ρί­που 30.000 τα­κτι­κούς στρα­τιώ­τες.

-Η χρήση της πο­λε­μι­κής αε­ρο­πο­ρί­ας και του πυ­ρο­βο­λι­κού από το βιρ­μα­νι­κό στρα­τό. Δεν ήταν εξο­πλι­σμέ­νος με τα πα­ρα­πά­νω κατά τη διάρ­κεια των προη­γού­με­νων με­γά­λων συ­γκρού­σε­ων. Βομ­βάρ­δι­σε χωριά, προ­κα­λώ­ντας μα­ζι­κό εκτο­πι­σμό του πλη­θυ­σμού. Η  ηγε­σία της Πέμ­πτης Τα­ξιαρ­χί­ας της Εθνι­κής Ένω­σης των Κάρεν (Fifth Brigade of the Karen National Union, KNU), η οποία δια­δρα­μά­τι­σε ηγε­τι­κό ρόλο στην αντί­στα­ση στο πρα­ξι­κό­πη­μα και η οποία φι­λο­ξέ­νη­σε και προ­στά­τευ­σε εκ­προ­σώ­πους της Επι­τρο­πής Πο­λι­τι­κής Ανυ­πα­κο­ής (CDM), εξη­γεί έτσι το γε­γο­νός ότι υπέ­γρα­ψε κα­τά­παυ­ση του πυρός με τη χού­ντα: το κό­στος σε αν­θρώ­πι­νες ζωές γι­νό­ταν υπερ­βο­λι­κά υψηλό. Ωστό­σο, δη­λώ­νει ότι όταν η Κυ­βέρ­νη­ση Εθνι­κής Ενό­τη­τας εξα­πο­λύ­σει μια αντε­πί­θε­ση, θα συμ­με­τά­σχει. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, η Πο­λι­τεία Κάρεν είναι μια Πο­λι­τεία όπου έχουν εμ­φα­νι­στεί πολ­λές αντι­πο­λι­τευ­τι­κές ένο­πλες ομά­δες και εξα­κο­λου­θούν να πο­λε­μούν ενερ­γά.

-Ο σχη­μα­τι­σμός της Δύ­να­μης Λαϊ­κής Άμυ­νας (People’s Defence Force, PDF), που πρό­σκει­ται στην NUG. Υπήρ­ξαν συ­ζη­τή­σεις για τη δη­μιουρ­γία ενός ομο­σπον­δια­κού στρα­τού –απο­δεί­χτη­κε υπερ­βο­λι­κά φι­λό­δο­ξο σχέ­διο τη δε­δο­μέ­νη στιγ­μή να συ­νε­νω­θούν οι στρα­τοί των εθνο­τι­κών Πο­λι­τειών της πε­ρι­φέ­ρειας. Στη συ­νέ­χεια, η κυ­βέρ­νη­ση εθνι­κής ενό­τη­τας δη­μιούρ­γη­σε την PDF, η οποία είναι υπό την ηγε­σία της και είναι ενερ­γή στις πε­διά­δες του πο­τα­μού Ιρα­ουά­ντι. Στε­λε­χώ­νε­ται από αστυ­νο­μι­κούς και στρα­τιώ­τες που απο­στά­τη­σαν και από πρώην αξιω­μα­τι­κούς.

-Η αυ­θόρ­μη­τη ανά­δυ­ση πο­λυά­ριθ­μων το­πι­κών ομά­δων που ανα­λαμ­βά­νουν δράση χρη­σι­μο­ποιώ­ντας αυ­το­σχέ­δια μέσα. Δεν διοι­κού­νται από την PDF και τη NUG, τις οποί­ες αντι­με­τω­πί­ζουν (με­ρι­κές φορές, ή και συχνά) με δυ­σπι­στία, ως μια δομή που θε­ω­ρούν πολύ γρα­φειο­κρα­τι­κή. Τέ­τοιες ομά­δες έβα­λαν βόμ­βες σε σχο­λεία πριν από την έναρ­ξη της σχο­λι­κής χρο­νιάς ως προει­δο­ποί­η­ση -ένας τρό­πος δρά­σης που κα­τα­δι­κά­στη­κε επί­ση­μα από την PDF.

-Η προ­σπά­θεια να προ­κλη­θεί ανα­σφά­λεια στους υπο­στη­ρι­κτές της χού­ντας. Στα πε­δι­νά, η ένο­πλη δράση σπά­νια παίρ­νει τη μορφή με­τω­πι­κής επί­θε­σης στο στρα­τό. Συχνά βάζει στο στό­χα­στρο τους πλη­ρο­φο­ριο­δό­τες που βρί­σκο­νται στην υπη­ρε­σία της χού­ντας και πα­ρέ­χουν πλη­ρο­φο­ρί­ες στο στρα­τό, ή τους το­πι­κούς άρ­χο­ντες που ανέ­λα­βαν την εξου­σία αντι­κα­θι­στώ­ντας τις το­πι­κές διοι­κή­σεις που ήταν αντι­πο­λι­τευό­με­νες στο στρα­τό. Ορι­σμέ­νες ομά­δες απει­λούν επί­σης τις οι­κο­γέ­νειες των στρα­τιω­τών, μια πρα­κτι­κή που απο­τε­λεί θέμα δια­φω­νιών, ει­δι­κά με την PDF.

-Τα πρώτα βή­μα­τα ενός ανταρ­το­πο­λέ­μου στα πε­δι­νά. Ως πιο πρό­σφα­τη εξέ­λι­ξη, πραγ­μα­τι­κές ανταρ­τι­κές επι­χει­ρή­σεις έχουν ανα­φερ­θεί στις πε­ριο­χές Σα­γκάινγκ και Μά­ντα­λαϊ. Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες που έλαβε το ει­δη­σε­ο­γρα­φι­κό πρα­κτο­ρείο TheIrrawaddy [11], χίλια μέλη της αντί­στα­σης των πο­λι­τών έχουν διε­ξά­γει μια σειρά συ­ντο­νι­σμέ­νων επι­θέ­σε­ων με αυ­το­σχέ­δια όπλα, οι οποί­ες έχουν κο­στί­σει τη ζωή πε­ρί­που 30 στρα­τιω­τών. Στο Μά­ντα­λαϊ, τρεις στρα­τιώ­τες, συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νου ενός αντι­συ­νταγ­μα­τάρ­χη, σκο­τώ­θη­καν όταν ει­σήλ­θαν σε ένα κτί­ριο το οποίο χρη­σι­μο­ποιεί­ται ως βάση της PDF.

Στο μέλ­λον, θα προ­κύ­ψει το ζή­τη­μα του συ­ντο­νι­σμού της ένο­πλης αντί­στα­σης (και της βελ­τί­ω­σης του οπλι­σμού της). Όπως επί­σης είναι πι­θα­νό να προ­κύ­ψει και το ζή­τη­μα της θέσης των γυ­ναι­κών στον αγώνα. Η θέση τους ήταν προ­ε­ξέ­χου­σα σε όλες τις λαϊ­κές κοι­νω­νι­κές δυ­νά­μεις από τις πρώ­τες ώρες της εξέ­γερ­σης που ακο­λού­θη­σε το πρα­ξι­κό­πη­μα της 1ης Φε­βρουα­ρί­ου (μα­θή­τριες, ερ­γα­ζό­με­νες στην υγεία, ερ­γά­τριες στην κλω­στο­ϋ­φα­ντουρ­γία, ερ­γα­ζό­με­νες στο δη­μό­σιο, εκ­παι­δευ­τι­κοί…). Πα­ρα­μέ­νει εμ­φα­νής στις μυ­στι­κές/πα­ρά­νο­μες δρά­σεις πο­λι­τι­κής ανυ­πα­κο­ής. Από την πλευ­ρά μου, δεν έχω εν­δεί­ξεις για το ρόλο τους στο στρα­τιω­τι­κό πεδίο.

Η αλ­λη­λεγ­γύη μα­κρο­πρό­θε­σμα

Η μα­κρο­πρό­θε­σμη αντί­στα­ση πρέ­πει να συ­νται­ρια­στεί με την ανά­πτυ­ξη μα­κρο­πρό­θε­σμης πο­λι­τι­κής και οι­κο­νο­μι­κής αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Ελά­χι­στες ορ­γα­νώ­σεις στη Γαλ­λία κι­νη­το­ποι­ή­θη­καν αμέ­σως στις αρχές Φε­βρουα­ρί­ου για να την οι­κο­δό­μη­ση μιας τέ­τοιας αλ­λη­λεγ­γύ­ης. Πρέ­πει να ασκή­σου­με πιέ­σεις για την επέ­κτα­ση των διε­θνών κυ­ρώ­σε­ων κατά του βιρ­μα­νι­κού στρα­τιω­τι­κο­οι­κο­νο­μι­κού συ­μπλέγ­μα­τος. Πρέ­πει να απαι­τή­σου­με την επί­ση­μη ανα­γνώ­ρι­ση της NUG ως νό­μι­μης εκ­προ­σώ­που της χώρας στη θέση της χού­ντας. Πρέ­πει να δια­σφα­λι­στεί η συ­νερ­γα­σία με­τα­ξύ των δια­φό­ρων τμη­μά­των της αλ­λη­λεγ­γύ­ης.

Το Europe Solidaire Sans Frontières (ESSF) έχει απευ­θύ­νει έκ­κλη­ση για οι­κο­νο­μι­κή αλ­λη­λεγ­γύη προς τη Βιρ­μα­νι­κή αντί­στα­ση. Έχει συλ­λέ­ξει και απο­στεί­λει 6.080 ευρώ. Λά­βα­με πρό­σφα­τα επι­βε­βαί­ω­ση ότι οι πόροι αυτοί έχουν λη­φθεί μέσω μιας πα­ρα­με­θό­ριας πε­ριο­χής και έχουν δια­νε­μη­θεί για τρό­φι­μα και υγειο­νο­μι­κή βο­ή­θεια έκτα­κτης ανά­γκης στους πλη­θυ­σμούς των προ­σφύ­γων, για τη δια­νο­μή απα­ραί­τη­των μέσων επι­κοι­νω­νί­ας, για την ενί­σχυ­ση της ορ­γα­νω­τι­κής υπο­δο­μής του CDM και της GUN και για τη δια­σύν­δε­ση με την πε­ρι­φε­ρεια­κή αλ­λη­λεγ­γύη …

Το λι­γό­τε­ρο που μπο­ρού­με να πούμε για τη γαλ­λι­κή κυ­βέρ­νη­ση και προ­ε­δρία είναι ότι δεν μι­λά­νε ιδιαί­τε­ρα για την κα­τά­στα­ση στη Βιρ­μα­νία. Αλλά είναι ιδιαί­τε­ρα ανα­με­μιγ­μέ­νες στην κα­τά­στα­ση, λόγω του ρόλου της Total στην κρίση, δε­δο­μέ­νων των πα­ρελ­θό­ντων και πα­ρό­ντων δε­σμών της με το κα­θε­στώς.

Οι ερ­γα­ζό­με­νοι της Total θα ήθε­λαν να κα­τέ­βουν σε απερ­γία για να δια­μαρ­τυ­ρη­θούν ενα­ντί­ον της στή­ρι­ξης που πα­ρέ­χει ο πε­τρε­λαϊ­κός κο­λοσ­σός προς το στρα­τιω­τι­κό κα­θε­στώς, αλλά φο­βού­νται ότι θα απο­λυ­θούν αν δεν τους υπε­ρα­σπι­στεί η «διε­θνής κοι­νό­τη­τα». Ο Εμ­μα­νου­έλ Μα­κρόν σιωπά.

 

Υπο­ση­μειώ­σεις

[1] Για το ιστο­ρι­κό υπό­βα­θρο της κρί­σης της Βιρ­μα­νί­ας, βλ. Pierre Rousset, ESSF “La Birmanie, front incandescent de l’Asie orientale: l’arrière-plan de la crise présente”. Ετοι­μά­ζε­ται μια με­τά­φρα­ση στα αγ­γλι­κά.

[2] The Irrawaddy, 4 June 2021 “Myanmar Coup Leader Admits Not in Full Control of Country”.

[3] Frontier Myanmar, 15 June 2021, “Teachers, students keep protests alive in ‘f***ing stubborn’ Monywa”.

[4] The Irrawaddy, 19 May 2021. “Myanmar’s Educators Resist Pressure From Junta to Reopen Universities, Schools”.

[5] The Irrawaddy, 16 April 2021 “Who’s Who in Myanmar’s National Unity Government”.

[6] NUG “Policy Position on the Rohingya in Rakhine State”.

[7] Το απο­κα­λούν Κρά­τος Αρα­κάν αντί για Ρακίν

[8] Η «πλή­ρης εκ­δο­χή» του ονό­μα­τος της χώρας είναι η Δη­μο­κρα­τία της Ένω­σης της Βιρ­μα­νί­ας ή η Δη­μο­κρα­τία της Ένω­σης της Μιαν­μάρ.

[9] Juliette Gheerbrant, 4 May 2015, Asialyst, “L’imbroglio de la citoyenneté birmane”.

[10] Τότε ήταν η έναρ­ξη του Αγ­γλο-Βιρ­μα­νι­κού Πο­λέ­μου.

[11]https://​www.​irrawaddy.​com/​news/​burma/​around-​30-​myanmar-​junta-​troop-​2-​update-​update-​updates-​killed-​in-​sagaing.​html

rproject.gr