Ρισκάρει με στόχο τη μεγάλη επιστροφή

Ρισκάρει με στόχο τη μεγάλη επιστροφή

  • |
Ο ΓΑΠ, με μια κίνηση που αιφνιδίασε και τάραξε τα νερά, ανακοίνωσε ότι ρίχνεται στη μάχη της ηγεσίας του ΚΙΝ.ΑΛΛ., λαμβάνοντας μια απόφαση που μοιάζει με δίκοπο μαχαίρι: αν επικρατήσει και εκλεγεί αρχηγός, θα έχει πετύχει κάτι ασυνήθιστο, αφού θα επιστρέψει για δεύτερη φορά στη θέση που κατείχε (ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τότε) ● Στο απαισιόδοξο όμως σενάριο της αποτυχίας, ελλοχεύει σοβαρά ο κίνδυνος της πολιτικής του συνταξιοδότησης.

Δεν έχει χαρακτηριστεί τυχαία και μάλλον ούτε άδικα «απρόβλεπτος» ή και «παράτολμος» πολιτικός. Κρίνοντας από την πρόσφατη απόφασή του να διεκδικήσει την αρχηγία του Κινήματος Αλλαγής αλλά και από αρκετές άλλες πολιτικές του επιλογές ή και προτάσεις που κατά καιρούς έφερνε στον δημόσιο διάλογο, ο Γιώργος Παπανδρέου, στα σαράντα χρόνια της διαδρομής του στην πολιτική, έχει συνηθίσει να ξαφνιάζει τους πάντες. Αλλοτε ευχάριστα και άλλοτε δυσάρεστα. Ακόμη και άνθρωποι που βρίσκονται μια ζωή μαζί του δεν διστάζουν κάποιες φορές να συμφωνήσουν, λέγοντας χιουμοριστικά: «Παπανδρέου είναι αυτός».

Επιβεβαιώνοντας τα παραπάνω χαρακτηριστικά προέβη σε μια κίνηση υψηλού πολιτικού ρίσκου, ανακοινώνοντας ότι ρίχνεται στη μάχη της ηγεσίας του ΚΙΝ.ΑΛΛ., αν και μέχρι πρότινος έδειχνε να μην επιθυμεί να έχει ενεργό ανάμειξη στη διαδικασία. Ωστόσο, η αιφνίδια εξέλιξη με την περιπέτεια της υγείας της Φώφης Γεννηματά και η αποχώρησή της από την αναμέτρηση, άλλαξε άρδην τα δεδομένα, ωθώντας τον Γιώργο Παπανδρέου σε ολική αναθεώρηση σχεδιασμών.

Και στη λήψη μιας απόφασης που μοιάζει με δίκοπο μαχαίρι: αν επικρατήσει και οι πολίτες της Κεντροαριστεράς που θα προσέλθουν στην κάλπη στις 5 και 12 Δεκεμβρίου τον επιλέξουν για αρχηγό, θα έχει πετύχει κάτι ασυνήθιστο στον ελληνικό πολιτικό βίο, τουλάχιστον μεταπολιτευτικά, αφού θα έχει καταφέρει να επιστρέψει για δεύτερη φορά στη θέση που κατείχε (ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ τότε). Στο απαισιόδοξο όμως σενάριο της αποτυχίας και της ανάδειξης άλλου προσώπου στα ηνία της παράταξης, ελλοχεύει σοβαρά ο κίνδυνος της πολιτικής συνταξιοδότησης, καθώς μια ήττα θα εκληφθεί ως απόρριψη της πολιτικής του πρότασης και της επιθυμίας του να επανακάμψει δυναμικά στο προσκήνιο. Αλλά, όπως μας είπε ένας από τους διαχρονικούς υποστηρικτές του, «ο Παπανδρέου εκτίμησε ότι έπρεπε να βγει μπροστά και το έπραξε χωρίς δισταγμό».

Ο πρώην πρωθυπουργός θα γίνει το καλοκαίρι 70 ετών, όμως στην περίπτωσή του ταιριάζει γάντι η φράση «βράζει το αίμα του». Γνωρίζει ότι θα επικριθεί από τους αντιπάλους του ως μια επιλογή από το παρελθόν. Αυτό δεν τον πτοεί, αφού όπως σημειώνουν οι συνεργάτες του «το παλιό και το νέο κρίνεται από τις ιδέες». Θα αποτελέσει σίγουρα δικαίωση μια νίκη του, απορρίπτεται πάντως ότι θα την αντιμετωπίσει ως ρεβάνς.

Επιπλέον, ο ΓΑΠ, όπως τον αποκαλούν συντομογραφικά, έχει πιστούς υποστηρικτές και ταυτόχρονα φανατικούς εχθρούς, αφού αρκετοί δυσκολεύονται να διαγράψουν από τη μνήμη τους τα μνημονιακά χρόνια, τη συγκυβέρνηση με Σαμαρά και Καρατζαφέρη και τη διάσπαση του ΠΑΣΟΚ. Αυτό σημαίνει ότι συσπειρώνει πολλούς και απομακρύνει άλλους, στοιχείο που πρέπει να συνυπολογιστεί σε σχέση με τη διατήρηση της ενότητας, μόλις κλείσουν οι κάλπες, και με το στοίχημα της ανάκαμψης της παράταξης.

Στο πλευρό του έχει στελέχη που τον είχαν ακολουθήσει στο ΚΙΔΗΣΟ, βουλευτές του ΚΙΝ.ΑΛΛ., αρκετούς συνοδοιπόρους της Φώφης Γεννηματά, εκπροσώπους από συνιστώσες όπως η ΔΗΜΑΡ, κορυφαίους συνδικαλιστές. Λέγεται δε ότι ανάμεσα σε όσους τον προέτρεπαν να βάλει υποψηφιότητα και θα αξιοποιηθεί στο επιτελείο του, ήταν στέλεχος που το μακρινό 2011 ανήκε στο βενιζελικό περιβάλλον και είχε διαδραματίσει ρόλο στην εξώθησή του σε παραίτηση…

Με όνομα βαρύ σαν ιστορία, γόνος μιας από τις μεγαλύτερες και σημαντικότερες πολιτικές οικογένειες της χώρας, είναι ο τρίτος στη σειρά Παπανδρέου που έγινε αρχηγός κόμματος και πρωθυπουργός. Είχαν προηγηθεί ο παππούς του Γεώργιος ή αλλιώς «Γέρος της Δημοκρατίας» και ο πατέρας του, ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ και μία από τις πιο εμβληματικές προσωπικότητες της χώρας τον 20ό αιώνα, Ανδρέας Παπανδρέου.

Επί μια δεκαετία, περίπου, τα φώτα δεν ήταν στραμμένα πάνω του και οι προβολείς της δημοσιότητας γυρνούσαν σε εκείνον μόνο περιστασιακά και ανάλογα με τις παρεμβάσεις που έκανε. Τέτοιες περιπτώσεις ήταν η κριτικά υποστηρικτική του στάση στη Συμφωνία των Πρεσπών, η διαφοροποίησή του από την επίσημη γραμμή του ΚΙΝ.ΑΛΛ. στο νομοσχέδιο για τις διαδηλώσεις τον Ιούλιο του 2020 αλλά και κάθε φορά που αναφερόταν στη σημασία να υπάρχει μέτωπο με τις συντηρητικές δυνάμεις (όλων των αποχρώσεων, δεξιά κατά βάση, αλλά και αριστερή ενίοτε) και μια ξεκάθαρη προοδευτική κατεύθυνση του χώρου της Κεντροαριστεράς.

Αυτό ήταν εξάλλου το κεντρικό μήνυμα που έστειλε με τη δήλωση μέσω της οποίας άνοιξε τα χαρτιά των προθέσεών του. Εκτός φυσικά από την αυτονόητη προσπάθεια που υπόσχεται να καταβάλει για την ενίσχυση του κόμματος, του οποίου φιλοδοξεί να ηγηθεί και πάλι, εστίασε στη διαμόρφωση μιας προοδευτικής πρότασης διακυβέρνησης και στη συγκρότηση μιας παράταξης ικανής «να απαντήσει αποτελεσματικά στη συντήρηση».

Και δεν ήταν λίγοι όσοι σκέφτηκαν τα σενάρια της επόμενης ημέρας περί συνεργασίας ΣΥΡΙΖΑ-ΚΙΝ.ΑΛΛ., τα οποία παραμένουν μια προοπτική μακρινή και άγνωστη. Πάντως, η υποψηφιότητα Παπανδρέου είναι αλήθεια ότι ανησύχησε και την Κουμουνδούρου, που παρακολουθεί διακριτικά μεν αλλά με εύλογο ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στη Χαριλάου Τρικούπη. «Θα μπορέσει άραγε ο Παπανδρέου να πείσει πρώην ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ που είχαν βρει πολιτική στέγη στον ΣΥΡΙΖΑ να γυρίσουν πίσω; Θα βελτιωθούν οι σχέσεις των δύο κομμάτων ή όχι εξαιτίας εκλογικής πίεσης που ίσως προκληθεί;» είναι κάποια ερωτήματα που ταλανίζουν τον Αλέξη Τσίπρα και τους συν αυτώ, τα οποία θα καταρριφθούν εύκολα εφόσον ο τελικός νικητής είναι π.χ. ο Ανδρέας Λοβέρδος.

Γιατί τoν επιλέξαμε

Διότι εκτός από πρόσωπο των ημερών είναι ένας πολιτικός που κατά το κοινώς λεγόμενο «δεν κάθεται στα αυγά του», έχοντας ως πυξίδα τις προοδευτικές απόψεις.

efsyn.gr/