Μansplain* μέχρι θανάτου

Μansplain* μέχρι θανάτου

  • |

Αλλη μια χτες. Αυτή τη φορά «έπεσε από τη σκάλα». Αυτή τη φορά ήταν 29 χρόνων, ζούσε στην Αλεξανδρούπολη, μάνα τριών παιδιών. Ενώ είναι άταφη ακόμα, η δημόσια κουβέντα στους ψηφιακούς καφενέδες άναψε. «Γιατί δεν έφευγε» – είναι η μια κατηγορία ευαισθητούληδων τάχα μου συμμάχων των γυναικών. Και η άλλη, η ακόμα χειρότερη, των γλυκούληδων «υπάρχει νόμος, γιατί επιμένετε στον όρο γυναικοκτονία»

Ντίνα Δασκαλοπούλου

Υπάρχει ένας κακοκαμουφλαρισμένος μισογυνισμός πίσω από τις φράσεις και των ευαισθητούληδων και των γλυκούληδων. Μιλούν και στις δυο περιπτώσεις από θέση ισχύος τόσο απέναντι στο θύμα όσο και απέναντι σε όλες μας, αφού εκείνοι «γνωρίζουν» και, φυσικά, είναι πρόθυμοι «να εξηγήσουν» σε εμάς τις αφιονισμένες από το συναίσθημα της οργής ή της λύπης που «δεν καταλαβαίνουμε» (εν προκειμένω τη νομοθεσία, σε μύριες άλλες περιπτώσεις την πολιτική / τον στασιμοπληθωρισμό/ τα ελληνοτουρκικά/ πώς να χωρέσουμε το αμάξι σε μια θέση 4 μέτρων).

Ομως το πρώτο πράγμα που πρέπει να μάθει ο οποιοσδήποτε θέλει να λογίζεται σύμμαχος οποιουδήποτε κινήματος είναι να ακούει. Δεν είναι υποκείμενο, δεν είναι πρωταγωνιστής, δεν είναι αυτή η δική του μάχη. Οι γυναικοκτονίες είναι η δική μας αιματοβαμμένη Ιστορία και το φεμινιστικό κίνημα έχει φέρει στο φως και τι σημαίνει μια εξουσιαστική σχέση βίας (και πόσο δύσκολο είναι να αποδράσει) και έχει τεκμηριώσει με αναρίθμητα επιχειρήματα γιατί απαιτείται η αλλαγή του ποινικού κώδικα.

Μην μας εξηγείτε άλλο, άντρες, ακούστε επιτέλους.

* το να εξηγείς σε μια γυναίκα κάτι το οποίο ήδη γνωρίζει με συγκαταβατικό, υπεροπτικό, ανακριβή ή υπεραπλουστευμένο τρόπο

efsyn.gr