Πολιτικοί χωρίς δοκιμασίες

Πολιτικοί χωρίς δοκιμασίες

Λάβρο κατά της Φώφης Γεννηματά και των περί αυτήν εμφανίστηκε ένα πρώην στέλεχος του κάποτε ισχυρού ΠΑΣΟΚ. Είπε, χωρίς να μασάει τα λόγια του, αυτό δα έλειπε, ο αμόλυντος, ότι με την πρόσφατη δήλωση της πρώτης για διακυβέρνηση συνεργασίας μεταξύ ΚΙΝ.ΑΛΛ. – ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ., στην ουσία παραδίδουν ταπεινωτικά το ιστορικό ΠΑΣΟΚ στον Κυριάκο Μητσοτάκη· αντί να ντρέπονται που συγκυβέρνησαν στο παρελθόν με το κόμμα του τελευταίου, κάπως έτσι, ετοιμάζονται να το ξαναδιαπράξουν στη μεταμνημονιακή εποχή.

Γιώργος Σταματόπουλος

Πέρα από τις ηρωικές πομφόλυγες και την αστόχαστη ρητορεία, το εν λόγω στέλεχος μας λέει με βεβαιότητα ότι είμαστε πλέον σε μεταμνημονιακή εποχή, παπαγαλίζει ήγουν τον μύθο της κυβέρνησης για απαλλαγή από τη μέγκενη των μνημονίων.

Δεν ξέρω αν είναι το αντιδεξιό του μένος αυτό που τον χαρακτηρίζει ή κλείνει το μάτι στον κυβερνητικό σχηματισμό, ο οποίος εσχάτως όλα τα αλέθει, ενασμενιζόμενο μάλιστα, αφού νομίζει ότι αφαιρεί δύναμη από ένα κόμμα παλαιού μεν κλέους, αλλά με υπολογίσιμη δύναμη ακόμη στον χώρο των ψηφοφόρων. Ερωτοτροπεί με την εξουσία ο μπαγασάκος, αλλά χρησιμοποιεί τάχα φορτισμένα ιδεολογικό λόγο.

Εμείς οι αριστεροί, μοιάζει να λέει, και οι άλλοι, οι τρισκατάρατοι δεξιοί. Ζει προφανώς σε άλλον πλανήτη ή είναι ανίκανος να δει τις σφοδρές μεταβολές της ελληνικής κοινωνίας, η οποία με τη σειρά της δεν πολυκαταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω της [και μέσα της].

Εχουν προκύψει ιδεολογικές και γεωπολιτικές κοσμογονίες και μερικοί εξακολουθούν να ζουν με τις ισχνές φιλοδοξίες τους, αρνούμενοι να αποδεχτούν τη μικρότητά τους, αδυνατώντας να συλλάβουν τη δραματική κατάληξη της κυβερνώσας Αριστεράς [και τη σύγχυση της άλλης]. Ετσι είναι.

Αυτοί που άλλο δεν έχουν στον νου τους πάρεξ αναγνώριση και εξουσία δεν μπαίνουν στη βάσανο της ανάλυσης των νέων πολιτικών και οικονομικών δεδομένων, θεωρούν ότι ο θεωρητικός εξοπλισμός τους [ο ποιος;] αρκεί να τα βγάλει πέρα με την εξέλιξη της ανθρωπότητας!

Ξεχνά ίσως ότι ο ίδιος έχει διατελέσει υπουργός σε κυβερνήσεις όπως σε αυτήν του Παπαδήμου και του Γ. Παπανδρέου, άρα είναι εκ των πραγμάτων συνένοχος στην κατάντια της χώρας. Το ότι διαφώνησε με το κόμμα του [το 2012] δεν σημαίνει ότι απαλλάσσεται από τις ευθύνες που του αναλογούν στον κατήφορο της χώρας.

Νομίζει ίσως ότι ανακατεύει την τράπουλα και ίσως να έχει δίκιο με τόσους ατζαμήδες στο παιγνίδι -γιατί να μη φανεί και αυτός; Είναι και η παρδαλή κυβέρνηση που μαζεύει τον κάθε πικραμένο, νομίζοντας ότι έτσι ενδυναμώνεται η ίδια [κούνια που την κούναγε]. Αυτό είναι το πολιτικό επίπεδο και, δυστυχώς, είμαστε υποχρεωμένοι να κινηθούμε στον τόπο αυτού του επιπέδου τη στιγμή που, όντως, δεν υπάρχει εναλλακτική λύση στην πολιτική τέχνη.

Τα μικροσυμφέροντα και η εκδικητικότητα δεν αφήνουν περιθώρια να αναπτυχθεί και να παραχθεί πολιτική σκέψη και κατά συνέπεια ανάλογη συμπεριφορά. Ψάχνουν να βρουν μια σοβαρή Κεντροαριστερά και μια σοβαρή Κεντροδεξιά -όλοι τους· και πρέπει να ομολογήσουμε ότι είναι πολύ κοντά στην επίτευξη αυτού του στόχου. Ο κόσμος έχει κουραστεί. Ο κάθε Ραγκούσης μπορεί να διεκδικεί την εξουσία [που απαλλάσσει από πολλά βάσανα τους ανθρώπους], χωρίς καμία δοκιμασία, όπως όλοι τους.

efsyn.gr