H νεολαία μπροστά στη μάχη των Ευρωεκλογών

H νεολαία μπροστά στη μάχη των Ευρωεκλογών

Μαζική συμμετοχή – Ψήφος στην Αριστερά!

Το κα­λο­καί­ρι του 2015 και η προ­δο­σία του δη­μο­ψη­φί­σμα­τος από την κυ­βέρ­νη­ση Τσί­πρα απο­τε­λεί ση­μείο κα­μπής για την κα­τα­νό­η­ση της ση­με­ρι­νής κα­τά­στα­σης της νε­ο­λαί­ας, καθώς σκόρ­πι­σε την απο­γο­ή­τευ­ση σε πάρα πολ­λούς νέους αν­θρώ­πους και γκρέ­μι­σε τις ελ­πί­δες μιας γε­νιάς. Η αδυ­να­μία της νε­ο­λαί­ας να ορ­θώ­σει απο­φα­σι­στι­κά το ανά­στη­μά της στο δρόμο ενά­ντια στην κυ­βέρ­νη­ση και στα μέτρα του τρί­του μνη­μο­νί­ου έχει τη ρίζα της σ’ εκεί­νο το κα­λο­καί­ρι, ωστό­σο, το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα έχουν υπάρ­ξει προ­σπά­θειες είτε του μα­θη­τι­κού και του φοι­τη­τι­κού κι­νή­μα­τος, είτε του αντι­ρα­τσι­στι­κού-αντι­φα­σι­στι­κου κι­νή­μα­τος, είτε σε κά­ποιους χώ­ρους δου­λειάς που δεί­χνουν ότι «κάτι κι­νεί­ται», αν και σαφώς αυτό το «κάτι» είναι ανα­ντί­στοι­χο των ανα­γκών της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας που βιώ­νου­με.

Χρήστος Σταυρακάκης |

Παρά τις κυ­βερ­νη­τι­κές προ­ε­κλο­γι­κές εξαγ­γε­λί­ες, η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα για τους νέους και τις νέες είναι πολύ σκλη­ρή. Υπο­τί­θε­ται ότι αυ­ξή­θη­κε ο κα­τώ­τα­τος μι­σθός και κα­ταρ­γή­θη­κε ο υπο­κα­τώ­τα­τος για όσους/ες είναι κάτω των 25 ετών, κάτι που στη δεύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση με­τα­φρά­ζε­ται σε πραγ­μα­τι­κή αύ­ξη­ση κα­τώ­τε­ρη των 50 ευρώ το μήνα και αυτό «βα­πτί­ζε­ται» φι­λερ­γα­τι­κή πο­λι­τι­κή. Η αλή­θεια πίσω από την κυ­βερ­νη­τι­κή κο­ροϊ­δία είναι ότι η νε­ο­λαία βρί­σκε­ται εγκλω­βι­σμέ­νη ανά­με­σα στην επι­σφά­λεια, τη με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση και την ανερ­γία, ανα­γκα­ζό­με­νη να γί­νε­ται βορά στα συμ­φέ­ρο­ντα της εκά­στο­τε ερ­γο­δο­σί­ας, για να μπο­ρέ­σει να επι­βιώ­σει. Και σε πολ­λές πε­ρι­πτώ­σεις αυτό αφορά ένα τμήμα νέων αν­θρώ­πων που έχουν πα­νε­πι­στη­μια­κή εκ­παί­δευ­ση και υψηλή τε­χνι­κή ει­δί­κευ­ση, που έχουν δη­λα­δή ένα «γνω­σια­κό κε­φά­λαιο» το οποίο δεν μπο­ρούν να αξιο­ποι­ή­σουν. Έτσι πολ­λοί και πολ­λές ανα­γκά­ζο­νται να με­τα­να­στεύ­σουν, με την ελ­πί­δα ότι θα μπο­ρέ­σουν να εξα­σφα­λί­σουν ένα κα­λύ­τε­ρο μέλ­λον.

Υπάρ­χει και μια πιο «σκο­τει­νή» εκ­δο­χή αυτής της πραγ­μα­τι­κό­τη­τας, της απο­γο­ή­τευ­σης και της απο­στρά­τευ­σης από τους συλ­λο­γι­κούς αγώ­νες: αυτή του ρα­γδαία αυ­ξα­νό­με­νου ατο­μι­σμού και του αντα­γω­νι­σμού, που πάνω στην υπο­χώ­ρη­ση των ιδεών της συλ­λο­γι­κό­τη­τας και της αλ­λη­λεγ­γύ­ης γί­νο­νται ερ­γα­λεία για να επι­βιώ­σει κά­ποιος/κά­ποια στη ζού­γκλα της αγο­ράς ερ­γα­σί­ας, που έχουν δια­μορ­φώ­σει τα μνη­μό­νια μετά από σχε­δόν μία δε­κα­ε­τία. Άλ­λω­στε, πόσες φορές δεν έχου­με ακού­σει για «τις ευ­και­ρί­ες που δη­μιουρ­γού­νται για όσους/ες προ­σπα­θή­σουν», λες και το δι­καί­ω­μα στη στα­θε­ρή και μό­νι­μη ερ­γα­σία, με αξιο­πρε­πή μισθό και ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα, είναι αντι­κεί­με­νο αντα­γω­νι­σμού και όχι κοι­νω­νι­κή ανά­γκη.

Ενά­ντια στην Ευ­ρώ­πη της λι­τό­τη­τας, του ρα­τσι­σμού, της ακρο­δε­ξιάς

Οι επερ­χό­με­νες ευ­ρω­ε­κλο­γές έχουν ένα διττό χα­ρα­κτή­ρα, διότι αφε­νός κα­λού­μα­στε να το­πο­θε­τη­θού­με πο­λι­τι­κά με την ψήφο μας για τα ζη­τή­μα­τα της ΕΕ, αλλά την ίδια στιγ­μή θα είναι και η πρώτη κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή ανα­μέ­τρη­ση μετά το Σε­πτέμ­βριο του 2015, όπου το σύ­νο­λο των αστι­κών κομ­μά­των συ­νέ­κλι­ναν στη στρα­τη­γι­κή των «μέ­νου­με Ευ­ρώ­πη», στη στρα­τη­γι­κή του με «πάση θυσία στο Ευρώ». Τα κυ­βερ­νη­τι­κά κε­λεύ­σμα­τα διά στό­μα­τος πρω­θυ­πουρ­γού για να «αλ­λά­ξου­με το κοινό ευ­ρω­παϊ­κό μας σπίτι», για να «πα­λέ­ψου­με για μια Ευ­ρώ­πη ισό­τη­τας και αλ­λη­λεγ­γύ­ης», είναι κυ­ριο­λε­κτι­κά κού­φια λόγια και αυτό απο­δει­κνύ­ε­ται από τη στάση της κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρα σε όλα τα ζη­τή­μα­τα σε επί­πε­δο ΕΕ.

Πρώ­τον, αυτή η κυ­βέρ­νη­ση απο­δέ­χθη­κε και υλο­ποί­η­σε το τρίτο και πιο σκλη­ρό μνη­μο­νια­κο πρό­γραμ­μα, ακο­λου­θώ­ντας την ευ­ρω­παϊ­κή γραμ­μή σκλη­ρής λι­τό­τη­τας.

Δεύ­τε­ρον, απο­δέ­χθη­κε τη ρα­τσι­στι­κή συμ­φω­νία ΕΕ-Τουρ­κί­ας, προ­σκα­λώ­ντας μά­λι­στα και τις δυ­νά­μεις του ΝΑΤΟ να έχουν μό­νι­μη πα­ρου­σία στο Αι­γαίο, με απο­τέ­λε­σμα χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες να πνί­γο­νται στην προ­σπά­θειά τους να προ­σεγ­γί­σουν την ευ­ρω­παϊ­κή ήπει­ρο, ενώ όσοι τα κα­τα­φέρ­νουν, ανα­γκά­ζο­νται να ζουν στις άθλιες συν­θή­κες των hotspot και των camps.

Τρί­τον, έχει υπο­τα­χθεί στον αυ­ταρ­χι­κό κα­τή­φο­ρο της κα­τα­στο­λής των δη­μο­κρα­τι­κών δι­καιω­μά­των απέ­να­ντι στους κοι­νω­νι­κούς αγώ­νες, μη βρί­σκο­ντας ούτε μισή λέξη αλ­λη­λεγ­γύ­ης να πει για το κί­νη­μα των «Κί­τρι­νων Γι­λέ­κων» στη Γαλ­λία, που συ­νε­χί­ζει να αντι­στέ­κε­ται στη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη πο­λι­τι­κή της κυ­βέρ­νη­σης Μα­κρόν.

Τέ­ταρ­τον, έχει υιο­θε­τή­σει όλη τη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ατζέ­ντα της ερ­γα­λειο­θή­κης του ΟΟΣΑ (αλλά και της συν­θή­κης της Μπο­λό­νια), έχο­ντας ορ­γα­νώ­σει με απα­νω­τά νο­μο­σχέ­δια μια πολύ σκλη­ρή επί­θε­ση απέ­να­ντι στο δη­μό­σιο πα­νε­πι­στή­μιο (και τη δη­μό­σια παι­δεία εν γένει), τσα­κί­ζο­ντας τα συλ­λο­γι­κά ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα των απο­φοί­των και υπο­νο­μεύ­ο­ντας την ερ­γα­σια­κή μας προ­ο­πτι­κή.

Πέμ­πτον, έχει υιο­θε­τή­σει τη φι­λο­πό­λε­μη-ιμπε­ρια­λι­στι­κή πο­λι­τι­κή της ΕΕ στη Μέση Ανα­το­λή και την Αφρι­κή, ανα­λαμ­βά­νο­ντας μά­λι­στα ανα­βαθ­μι­σμέ­νο ρόλο το­πο­τη­ρη­τή της ευ­ρω­α­τλα­ντι­κής συμ­μα­χί­ας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο.

Συμ­με­το­χή, συλ­λο­γι­κό­τη­τα, αντί­στα­ση

Απέ­να­ντι σε αυτή την «ευ­ρω­παϊ­κή προ­ο­πτι­κή» της λι­τό­τη­τας, της επι­σφά­λειας και του αυ­ταρ­χι­σμού, οι νέοι και οι νέες οφεί­λου­με να δυ­να­μώ­σου­με τη φωνή της ανυ­πό­τα­κτης ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς, τη φωνή μιας άλλης Ευ­ρώ­πης που επι­μέ­νει να αντι­στέ­κε­ται με όπλο της τους συλ­λο­γι­κούς αγώ­νες. Αυτή η προ­ο­πτι­κή βρί­σκε­ται στο κί­νη­μα των Κί­τρι­νων Γι­λέ­κων που έχει τσα­λα­κώ­σει αμε­τά­κλη­τα την ει­κό­να του ισχυ­ρού Μα­κρόν, στους αγώ­νες των γυ­ναι­κών ενά­ντια στους βια­σμούς και τη σε­ξι­στι­κή κα­τα­πί­ε­ση, στο κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης σε πρό­σφυ­γες και με­τα­νά­στες που ση­κώ­νει απο­φα­σι­στι­κά το κε­φά­λι απέ­να­ντι στην επι­κίν­δυ­νη άνοδο της ακρο­δε­ξιάς, στους ερ­γα­τι­κούς και κοι­νω­νι­κούς αγώ­νες. Αυτά απο­τε­λούν την «πρώτη ύλη» για την οι­κο­δό­μη­ση ενός ρι­ζο­σπα­στι­κού αγω­νι­στι­κού ρεύ­μα­τος ενά­ντια στην ΕΕ και την Ευ­ρω­ζώ­νη, προ­τάσ­σο­ντας τις πραγ­μα­τι­κές κοι­νω­νι­κές μας ανά­γκες.

Σε αυτές τις ευ­ρω­ε­κλο­γές κα­λού­μα­στε να μη μεί­νου­με αμέ­το­χοι/ες, ώστε να στεί­λου­με ένα ηχηρό μή­νυ­μα ενά­ντια στην κο­ροϊ­δία της κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρα, αλλά και στην ακραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ΝΔ, που από κοι­νού δε­σμεύ­ο­νται για τη συ­νέ­χι­ση και εμπέ­δω­ση της μνη­μο­νια­κής κα­νο­νι­κό­τη­τας. Εμείς πα­λεύ­ου­με κό­ντρα στην «κα­νο­νι­κό­τη­τα» στην οποία θέ­λουν να μας εγκλω­βί­σουν, ώστε αυτή η εκλο­γι­κή μάχη να μπο­ρέ­σει να είναι μια ση­μα­ντι­κή πα­ρα­κα­τα­θή­κη για την ανα­συ­γκρό­τη­ση της ρι­ζο­σπα­στι­κής-αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς, αλλά και του νε­ο­λαι­ί­στι­κου κι­νή­μα­τος.

rproject.gr/