Αναρωτιέται κανείς εάν έχει δικαίωμα να γράφει για μια αιφνιδιασμένη, ξαφνιασμένη, σαστισμένη, αμήχανη ανθρωπότητα. Νομίζω ότι όταν το επιχειρεί διαπράττει οιονεί ιεροσυλία απέναντι στους κώδικες και τις αξίες του καθενός ξεχωριστά -και ας υπάρχουν αντικειμενικοί κώδικες και οικουμενικές τάχα αξίες.
Γιώργος Σταματόπουλος
Ο καθείς αντιδρά με τον τρόπο του απέναντι στην επίθεση του αόρατου [αλλά γιατί;] εχθρού. Διαβάζω περισπούδαστα άρθρα χιλίων τόσων λέξεων που θα μπορούσαν να τυπωθούν σε δύο μόλις αράδες [θυμάμαι εδώ τον Φρειδερίκο Νίτσε και τον Καρλ Κράους]. Κυρίως ενδιαφέρουν εκείνα που προσπαθούν να «δουν» την επόμενη του κορονοϊού ημέρα. Ασ’ τα – βράσ’ τα. Ο καθείς και τα όπλα του βεβαίως -τι να πεις.
Δεν μας ενδιαφέρει πώς περνούν την ώρα τους στο σπίτι τους οι κάθε λογής «επώνυμοι» του θεάματος, του αθλητισμού, της πολιτικής. Αυτοί έχουν τις ανέσεις τους και καλά ίσως κάνουν οι άνθρωποι, δεν χρειάζεται τα τηλεοπτικά κανάλια να μας το δείχνουν κιόλας. Τα σπίτια των πολλών είναι μικρά και στενάχωρα, κλουβιά στην ουσία -και πώς ζει κανείς σε ένα κλουβί, με σμπαραλιασμένα μάλιστα νεύρα, θολωμένο νου και κατακομματιασμένη ψυχή; Ας αφήσουν λοιπόν τον καθένα στον πόνο του και στις προσπάθειές του να αποφύγει τον ιό, μέσα σε ασφυκτικές συνθήκες.
Ας στρέψουν την προσοχή τους οι τηλεοπτικοί μας σταθμοί στους πρόσφυγες και τους μετανάστες και στις άθλιες συνθήκες που επικρατούν στις «δομές» τους. Αλλά δεν το κάνουν. Απεναντίας τους καθυβρίζουν λες και αυτοί είναι οι υπαίτιοι της ιικής τραγωδίας που όλοι βιώνουμε. Εχουμε αναφερθεί όμως πλειστάκις στο επίπεδο και την παιδεία των ανθρώπων που εργάζονται στην τηλοψία -όχι όλων, παρά αυτών που με τις εκπομπές τους και τους «καλεσμένους» τους επηρεάζουν τη συνείδηση πολλών τηλεθεατών.
Το έχουν μάθει βέβαια καλά το παιγνίδι -γνωρίζουν άριστα ποια είναι τα πρότυπα σε μια τηλεόπληκτη κοινωνία και ποια είναι η γλώσσα που καταλαβαίνουμε όλοι «προ κορονοϊού και μετά κορονοϊού», δηλαδή και πριν από τον ιό και μαζί με τον ιό (!), όπως αδίστακτα λένε οι τηλεπερσόνες [έχουν δε ένα ύφος!]. Ποιος ενδιαφέρεται τώρα για την ελληνική γλώσσα, το μακιγιάζ μετράει και η ενδυμασία και ξανά το ύφος.
Ασφαλώς και θα είναι διαφορετική ημέρα η αυριανή, αλλά αυτό αφορά τον οικονομικό τομέα κυρίως και όχι μια επαναστοχαστική τοποθέτηση του ανθρώπου απέναντι στο φαινόμενο της ζωής. Λίγοι είναι αυτοί που θα κάτσουν κάτω και θα επανερμηνεύσουν την έως τούδε στάση και συμπεριφορά τους και ίσως αλλάξουν τη βιοθεωρία τους αλλά και τη συνείδησή τους.
Κυρίως δεν ακούμε τα μεγάλα λόγια των πολιτικών. Οι κύριοι αυτοί απλώς εκμεταλλεύονται την ισχύ που απέκτησαν εν μιά νυκτί να εκδίδουν αποφάσεις και να νομίζουν ότι είναι οι σωτήρες της χώρας [τους]. Δεν ξεχνάμε ότι η δική τους πολιτική [ενάντια στην κοινωνία και το περιβάλλον] είναι αυτή που διασπείρει ιούς και ασθένειες στον πλανήτη εις βάρος πάντα των ασθενών και των απόκληρων, των περιφρονημένων. Αυτή η πολιτική είναι υπεύθυνη για τη φρίκη που βιώνει η ανθρωπότητα [οι λαοί της ανθρωπότητας -ούτε αυτό το λησμονούμε].
efsyn.gr
