Από την «Αλληλεγγύη στον πόνο» στην «Ποινικοποίηση του πόνου»: Το Προσφυγικό ως την εποχή του Κορονοϊού

Οι οι­κο­νο­μι­κές και πο­λι­τι­κές εξου­σί­ες των ισχυ­ρών της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης δέ­χτη­καν αρ­χι­κά την εξα­θλιω­μέ­νη και εν δυ­νά­μει φτηνή ερ­γα­τι­κή δύ­να­μη, που ανα­ζη­τού­σε επί­μο­να το κε­ντρο­ευ­ρω­παϊ­κό επι­χει­ρη­μα­τι­κό-βιο­μη­χα­νι­κό Κε­φά­λαιο, αλλά σχε­δόν αμέ­σως, όταν πήραν ότι ζη­τού­σαν, έκλει­σαν τη στρό­φιγ­γα…

Ο ελ­λη­νι­κός λαός, από τους λί­γους στην Ευ­ρώ­πη, στην με­γά­λη του πλειο­ψη­φία, αγκά­λια­σε τους βομ­βαρ­δι­σμέ­νους και πνιγ­μέ­νους, πα­ρέ­χο­ντάς τους τα απα­ραί­τη­τα για την επι­βί­ω­ση και δη­μιουρ­γώ­ντας μα­ζι­κά λαϊ­κές ομά­δες Αλ­λη­λεγ­γύ­ης για τη στή­ρι­ξή τους.

Κά­νο­ντας έναν συ­νο­πτι­κό απο­λο­γι­σμό των εξε­λί­ξε­ων στη βάση της θε­σμο­θε­τη­μέ­νης δια­χεί­ρι­σης του προ­σφυ­γι­κού, δεν μπο­ρού­με να πα­ρα­βλέ­ψου­με τα καί­ρια ση­μεία, που προσ­διό­ρι­σαν και κα­θό­ρι­σαν τις εξε­λί­ξεις… Τις πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις και τη μαύρη προ­πα­γάν­δα, που είχαν ως απο­τέ­λε­σμα την κα­τά­λη­ξη αυτής της πε­ριό­δου, ενός το­πί­ου εγκα­τά­λει­ψης,απαν­θρω­ποί­η­σης, εγκλει­σμού, το­πί­ου της αδιέ­ξο­δης ση­με­ρι­νής πραγ­μα­τι­κό­τη­τας για τους προ­σφυ­γι­κούς πλη­θυ­σμούς. Πα­ρα­θέ­του­με τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα:

-Το κλεί­σι­μο των συ­νό­ρων των ευ­ρω­παϊ­κών χωρών, αρ­χι­κά των κε­ντρο­ευ­ρω­παϊ­κών και προ­ο­δευ­τι­κά αυτών της νό­τιας και νο­τια­να­το­λι­κής Ευ­ρώ­πης

-Η συμ­φω­νία Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης-(Ελ­λά­δας)-Τουρ­κί­ας και η… υπο­κρι­τι­κή απάτη της «ανα­λο­γι­κής με­τε­γκα­τά­στα­σης»…  Αυτή ήταν η αρχή του τέ­λους για τα προ­σφυ­γι­κό δι­καί­ω­μα και την διεκ­δί­κη­σή του… Η μό­νι­μη «απει­λή της απέ­λα­σης» γί­νε­ται το μα­γι­κό ραβδί της «συμ­μόρ­φω­σης»…

-Το ΠΡΟ­ΣΦΥ­ΓΙ­ΚΟ δι­καί­ω­μα ολο­έ­να υπο­βαθ­μί­ζε­ται και, τε­λι­κά, εκ­φυ­λί­ζε­ται σε δι­καί­ω­μα ΜΕ­ΤΑ­ΝΑ­ΣΤΗ. Αυτή η «με­τάλ­λα­ξη», «επι­τυγ­χά­νε­ται» μέσα σε ένα μόλις μήνα, όταν σε όλα τα στρα­τό­πε­δα η αρ­χι­κή αρ­μο­διό­τη­τα της Ύπα­της Αρ­μο­στεί­ας του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες (UNHCR) αντι­κα­θι­στά­ται από τον Διε­θνή Ορ­γα­νι­σμό για τους Με­τα­νά­στες (IOM)!!

-Η στα­δια­κή με­τα­στρο­φή της κοι­νής γνώ­μης, η οποία μέσω της λυσ­σα­λέ­ας προ­πα­γάν­δας Ευ­ρω­παϊ­κών θε­σμι­κών ορ­γά­νων, ξε­νο­φο­βι­κών-ρα­τσι­στι­κών-ακρο­δε­ξιών Κυ­βερ­νή­σε­ων και των πλη­ρω­μέ­νων ΜΜΕ αντέ­στρε­ψαν το κλίμα. Καλ­λιερ­γώ­ντας ακραία ξε­νο­φο­βι­κά αι­σθή­μα­τα, «έπει­σαν» τους λαούς, ότι οι Πρό­σφυ­γες «με­τα­νά­στευ­σαν» από τον τόπο τους χωρίς προ­φα­νή λόγο, όχι με ευ­θύ­νη των ίδιων των ιμπε­ρια­λι­στών, όχι από τις δικές τους βόμ­βες… Έτσι, «έπει­σαν» τους λαούς, ότι οι πρό­σφυ­γε­ςα­πο­τε­λούν σο­βα­ρή θρη­σκευ­τι­κή, πο­λι­τι­σμι­κή, ερ­γα­σια­κή ΑΠΕΙ­ΛΗ για τις κοι­νω­νί­ες της Δύσης! Αυτή η με­τα­στρο­φή, άλ­λω­στε, απο­τυ­πώ­θη­κε ως ενί­σχυ­ση της Ακρο­δε­ξιά­ςκαι στις κάλ­πες στην πλειο­ψη­φί­α­των πε­ρισ­σό­τε­ρων ευ­ρω­παϊ­κών χωρών…

-Το ίδιο φαι­νό­με­νο, με έκ­πλη­ξη, πα­ρα­τη­ρή­σα­με να συμ­βαί­νει στα­δια­κά και στην Ελ­λά­δα, όπου Κυ­βέρ­νη­ση και ΜΜΕ βυσ­σο­δο­μώ­ντας επί 5 χρό­νια σ’ αυτό που δήθεν υπε­ρα­σπί­ζε­ται ο ΟΗΕ και το διε­θνές προ­σφυ­γι­κό δί­καιο, «έπει­σαν» την πλειο­ψη­φία της κοι­νής γνώ­μης, ότι δεν έχου­με να κά­νου­με με βα­σα­νι­σμέ­νους, απελ­πι­σμέ­νους, εξα­θλιω­μέ­νους,εκρι­ζω­μέ­νους αν­θρώ­πους, από τους πο­λέ­μους που οι ίδιοι προ­κά­λε­σαν, αλλά με «ΕΙ­ΣΒΟ­ΛΕΙΣ».

-Η αυ­θόρ­μη­τη, ανι­διο­τε­λής Κι­νη­μα­τι­κή Αλ­λη­λεγ­γύη δέ­χε­ται πο­γκρόμ επι­θέ­σε­ων από κυ­βέρ­νη­ση και κί­τρι­να ΜΜΕ, ποι­νι­κο­ποιεί­ται και εξω­στρα­κί­ζε­ται από τα στρα­τό­πε­δα. Στη θέση της «ανα­λαμ­βά­νει»,σε πρώτη φάση, η…έμ­μι­σθη Κυ­βερ­νη­τι­κή «Αλ­λη­λεγ­γύη» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και αμέ­σως μετά η…Εται­ρι­κή-Επι­χει­ρη­μα­τι­κή «Αλ­λη­λεγ­γύη» των Μ.Κ.Ο. Η Ανη­θι­κό­τη­τα-Εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα ανα­κη­ρύσ­σε­ται σε «Νο­μι­μό­τη­τα» δια­γρά­φο­ντας τον πα­ρα­κά­τω κύκλο της δια­στρο­φής:

ΝΑΤΟ και Ε.Ε. διε­ξά­γουν ιμπε­ρια­λι­στι­κές επεμ­βά­σεις στις χώρες προ­έ­λευ­σης των προ­σφύ­γων… Υφαρ­πά­ζουν τον δη­μό­σιο πλού­το των χωρών τους… Προ­κα­λούν προ­σφυ­γι­κές ροές εκα­τομ­μυ­ρί­ων αν­θρώ­πων… Τους απο­κλεί­ου­να­πό το δρόμο της ελ­πί­δας και τους εγκλω­βί­ζουν στις πρώ­τες χώρες υπο­δο­χής… Εκτα­μιεύ­ου­να­πό τα… «κοι­νω­νι­κά τους τα­μεία», με πε­ρίσ­σεια υπο­κρι­σία, «αν­θρω­πι­στι­κά» κον­δύ­λια, που, δήθεν, προ­ο­ρί­ζο­νται για την πε­ρί­θαλ­ψη και φρο­ντί­δα τους… Ωστό­σο δεν τα κα­τευ­θύ­νουν σ’ αυ­τούς που τα έχουν ανά­γκη,δη­λα­δή,τους ίδιους τους πρό­σφυ­γες, που οι ίδιοι εξα­θλί­ω­σαν, αλλά θε­σμο­θε­τούν­και πλειο­δο­τού­ντη λε­η­λα­σία τους από τους… επι­χει­ρη­μα­τί­ε­ςτου προ­σφυ­γι­κού και τις εται­ρί­ες τους! Αυτός ο φαύ­λος κύ­κλος της εκ­με­τάλ­λευ­σης μοιά­ζει να μην έχει τε­λειω­μό!

-Οι Πρό­σφυ­γες βα­φτί­ζο­νται «ΜΕ­ΤΑ­ΝΑ­ΣΤΕΣ-ΕΙ­ΣΒΟ­ΛΕΙΣ» και βρί­σκο­νται μπρο­στά σε κλει­στά σύ­νο­ρα στον Έβρο και στα νησιά… Όσοι κα­τα­φέρ­νουν να πα­τή­σουν ελ­λη­νι­κή γη συλ­λαμ­βά­νο­νται και κλεί­νο­νται σε νέου τύπου Φυ­λα­κές-ΚΥΤ με απο­κλει­στι­κό σκοπό την απέ­λα­ση!

-Το εκ­φυ­λι­σμέ­νο Προ­σφυ­γι­κό Δι­καί­ω­μα αφορά πια μια ελά­χι­στη μειο­ψη­φία του προ­σφυ­γι­κού πλη­θυ­σμού! Οι λόγοι που θε­με­λιώ­νουν αυτό το δι­καί­ω­μα, σύμ­φω­να με τους νό­μους των Ιμπε­ρια­λι­στών, έχουν πια εκλεί­ψει από την συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία των προ­σφύ­γων… Οι χώρες προ­έ­λευ­σής τους είναι πια «ασφα­λείς» και δεν δι­καιο­λο­γούν… ξε­ρι­ζω­μό ή προ­σφυ­γιά! Συρία, Αφ­γα­νι­στάν, Ιράκ, Σο­μα­λία, Νι­γη­ρία, Λιβύη, Πα­κι­στάν, Πα­λαι­στί­νη, Κουρ­δι­στάν είναι χώρες ή πε­ριο­χές ει­ρη­νι­κές, όπου βα­σι­λεύ­ει η αγάπη, οι άν­θρω­ποι αγκα­λιά­ζο­νται με­τα­ξύ τους και κά­νουν πικ-νικ στα δάση ή στις οά­σεις… Δεν πέ­φτουν πια βόμ­βες, δεν γί­νο­νται πια βομ­βι­στι­κές επι­θέ­σεις αυ­το­κτο­νί­ας, δεν υπάρ­χουν πια Τα­λι­μπάν και Μπό­κο­Χα­ράμ, δεν υπάρ­χουν ιμπε­ρια­λι­στι­κοί στρα­τοί κα­το­χής και κα­τα­πί­ε­σης ούτε δο­λο­φο­νι­κές πα­ρα­στρα­τιω­τι­κές ομά­δες… δεν υπάρ­χει κα­πι­τα­λι­στι­κή εκ­με­τάλ­λευ­ση, φτώ­χια και εξα­θλί­ω­ση…

Σή­με­ρα, στην εποχή του Κο­ρο­νοϊ­ού, ο προ­σφυ­γι­κός πλη­θυ­σμός απει­λεί­ται με γε­νο­κτο­νία… Χι­λιά­δες άν­θρω­ποι κλει­σμέ­νοι σε Στρα­τό­πε­δα-Φυ­λα­κές εί­ναι­υ­πο­χρε­ω­μέ­νοι να δια­μέ­νουν σε κο­ντέι­νερ ή σκη­νές δέ­κα-δέ­κα… Είναι βέ­βαιο, ότι κιν­δυ­νεύ­ουν να γί­νουν μα­ζι­κά φο­ρείς του ιού και να απο­δε­κα­τι­στούν… Το απο­δει­κνύ­ει η Μα­λα­κά­σα και η Ρι­τσώ­να… Η μοίρα τους, εν μέσω παν­δη­μί­ας, δεν φαί­νε­ται να πο­λυα­πα­σχο­λεί­την Κυ­βέρ­νη­ση… Όλο το βάρος της προ­σο­χής επι­κε­ντρώ­νε­ται στην «απο­ψί­λω­ση» του μα­τω­μέ­νου μνη­μο­νια­κού πλε­ο­νά­σμα­τος και στα επό­με­να «Μνη­μό­νια» που σχε­διά­ζει να επι­βά­λει… Αντλεί, επί­σης, πο­λύ­τι­μες πλη­ρο­φο­ρί­ε­ςα­πό την πα­νε­θνι­κή άσκη­ση κα­τα­στο­λής που εφαρ­μό­ζει­μέ­σω της «κα­ρα­ντί­νας». Οι «Άρι­στοι» στον τομέα αυτό παίρ­νουν, πράγ­μα­τι, Άρι­στα! Το γι­γά­ντιο project κα­τα­στο­λής «πει­θαρ­χη­μέ­νων και απεί­θαρ­χων», μια άσκη­ση πολύ «χρή­σι­μη», ιδίως για μελ­λο­ντι­κή χρήση,φαί­νε­ται ότι στέ­φε­ται με από­λυ­τη επι­τυ­χία…

Πα­ρα­δό­ξως, η μοίρα των προ­σφύ­γων δεν φαί­νε­ται να απα­σχο­λεί ούτε και την πλειο­ψη­φία της κοι­νής γνώ­μης, της οποί­ας ο ατο­μι­κός και συλ­λο­γι­κός Φόβος (δες εδώ*) δεν αφή­νει πε­ρι­θώ­ρια για «εν­δια­φέ­ρον» σε μειο­νό­τη­τες, ούτως ή άλλως ανε­πι­θύ­μη­τες… Η αντί­στοι­χη έλ­λει­ψη «εν­δια­φέ­ρο­ντος» ισχύ­ει, φυ­σι­κά,και για τις υπό­λοι­πες ομά­δες των «κοι­νω­νι­κά απο­κλει­σμέ­νων ή ασυ­λο­ποι­η­μέ­νων»… όπως οι Ρομά, οι άστε­γοι, οι το­ξι­κο­ε­ξαρ­τη­μέ­νοι, οι κρα­τού­με­νοι στις φυ­λα­κές ή οι «ψυ­χι­κά ασθε­νείς»…

Κυ­βέρ­νη­ση και κυ­ρί­αρ­χα ΜΜΕ σέρ­νουν αυτό το γαϊ­τα­νά­κι της εγκλη­μα­τι­κής αδια­φο­ρί­ας και αυτό τους κα­θι­στά ηθι­κούς αυ­τουρ­γούς της μι­κρής ή με­γα­λύ­τε­ρης γε­νο­κτο­νί­ας, που συ­ντε­λεί­ται αυτή τη στιγ­μή ή θα συ­ντε­λε­στεί μετά από λίγο καιρό σε ένα δεύ­τε­ρο κύμα της παν­δη­μί­ας.

Ποιος εγ­γυά­ται την ασφά­λεια, υγειο­νο­μι­κή πε­ρί­θαλ­ψη και φρο­ντί­δα αυτών των αν­θρώ­πων, όταν στον… «προηγ­μέ­νο» Νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό της Ιτα­λί­ας, Ισπα­νί­ας και Γαλ­λί­ας επι­βε­βαιώ­νε­ται, ότι χι­λιά­δες ηλι­κιω­μέ­νοι, πο­λί­τες αυτών των χωρών, κι όχι αλ­λο­δα­ποί… πρό­σφυ­γες, πε­θαί­νουν από τον ιό ή ακόμη και από ασι­τία αβο­ή­θη­τοι μέσα στα γη­ρο­κο­μεία;

Ποιος εγ­γυά­ται, ότι οι πρό­σφυ­γες λο­γί­ζο­νται ως αν­θρώ­πι­νες ζωές με την ίδια αξία στο χρη­μα­τι­στή­ριο του ελ­λη­νι­κού κυ­βερ­νη­τι­κού πει­ρα­μα­τι­κού Νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού, όταν σε ένα ακρω­τη­ρια­σμέ­νο δη­μό­σιο σύ­στη­μα υγεί­ας, με εγκλη­μα­τι­κή ευ­θύ­νη όλων όσων κυ­βέρ­νη­σαν  τα τε­λευ­ταία 40 χρό­νια, οι ΜΕΘ που προ­ο­ρί­ζο­νται  για τον ιό αριθ­μούν τις 250;

Πόσο «ζυ­γί­ζει» η ζωή ενός πρό­σφυ­γα στη νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρη ζυ­γα­ριά, όταν στον­Κα­πι­τα­λι­σμό της Ἀγριας Δύσης οι υγειο­νο­μι­κές αρ­χέ­ςχω­ρών του… «προηγ­μέ­νου» Νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού και τα ια­τρι­κά τους συμ­βού­λια, δη­λα­δή οι για­τροί, που έδω­σαν τον όρκο του Ιπ­πο­κρά­τη,αντί να ασκούν το λει­τούρ­γη­μά τους για να σώ­ζουν όσες πε­ρισ­σό­τε­ρες ζωές μπο­ρούν, …υπο­χρε­ώ­νο­νται να κά­νουν «επι­λο­γή» στη ζωή και στο θά­να­το;

Ποιος εγ­γυά­ται, ότι όσοι πρό­σφυ­γες «χα­θούν» από τον ιό θα κα­τα­γρα­φούν και θα γί­νουν μέρος της κυ­βερ­νη­τι­κής «στα­τι­στι­κής», όταν σε όλα τα Στρα­τό­πε­δα-Φυ­λα­κές οι «Αρ­μο­διό­τη­τες» έχουν μοι­ρα­στεί με­τα­ξύ κυ­βερ­νη­τι­κών υπαλ­λή­λων, αστυ­νο­μι­κών δυ­νά­με­ων κα­τα­στο­λής και υπαλ­λή­λων «ευ­ρω­παϊ­κών εται­ριών»; Άραγε το ίδιο δεν έκα­ναν οι κυ­βερ­νή­σεις της Ιτα­λί­ας, Ισπα­νί­ας και Γαλ­λί­ας με τους ηλι­κιω­μέ­νους των γη­ρο­κο­μεί­ων ή με όσους πέ­θαι­ναν εκτός νο­σο­κο­μεί­ων απο­κρύ­πτο­ντας τα στοι­χεία;

Ποιος μας δια­βε­βαιώ­νει, ότι θα γίνει αυτό, έτσι ώστε­να επι­βε­βαιω­θεί το μέ­γε­θος της δο­λο­φο­νι­κής εγκα­τά­λει­ψης των προ­σφύ­γων στη μοίρα τους, όταν δεν υπάρ­χει κα­νέ­νας λαϊ­κός, κοι­νω­νι­κός έλεγ­χος, όπως αυτός  που ασκού­σαν με την πα­ρου­σία και δράση τους οι «απα­γο­ρευ­μέ­νες» και εκ­διωγ­μέ­νες ομά­δες «Κι­νη­μα­τι­κής Αλ­λη­λεγ­γύ­ης»;

Ποιος εγ­γυά­ται, ότι «παλιά Στρα­τό­πε­δα» και­τώ­ρα οι νέες Φυ­λα­κές-ΚΥΤ δεν με­τα­τρέ­πο­νται, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο­σή­με­ρα, την εποχή του κο­ρο­νοϊ­ού, σε μικρά Auschwitz;

Ανα­λο­γι­ζό­με­νοι τις πο­λι­τι­κές απο­φά­σεις που οδή­γη­σαν στη ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση το προ­σφυ­γι­κό, δεν πρέ­πει να θε­ω­ρού­με κα­θό­λου απί­θα­νο,ότι ο κο­ρο­νο­ϊ­ός και η παν­δη­μία μπο­ρεί να είναι το ερ­γα­λείο που θα «εξυ­πη­ρε­τή­σει» την ελ­λη­νι­κή αλλά και τις ευ­ρω­παϊ­κέ­ςκυ­βερ­νή­σεις για να «λύ­σουν» το «πρό­βλη­μα»…Απο­κρου­στι­κή αυτή η σκέψη, σί­γου­ρα… Ωστό­σο, οι ει­δή­σεις, που έρ­χο­νται από τα ευ­ρω­παϊ­κά και αμε­ρι­κα­νι­κά νο­σο­κο­μεία, μας υπεν­θυ­μί­ζουν διαρ­κώς με τε­λε­σί­δι­κο τρόπο, ότι ο Κα­πι­τα­λι­σμός και ο Νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός είναι συ­στή­μα­τα τόσο αμεί­λι­κτα και αν­θρω­πο­φα­γι­κά, ώστε αυτή η υπέρ­βα­ση της φα­ντα­σί­ας μας να προ­σεγ­γί­ζει την «κα­νο­νι­κό­τη­τα».

*Πα­ρα­πο­μπή στο προη­γού­με­νο άρθρο μου «Η Αλα­ζο­νεία του Κε­φα­λαί­ου και το πο­λύ­τι­μο «Αν­θρώ­πι­νο Κε­φά­λαιο»:https://​rproject.​gr/​article/​i-​alazoneia-​toy-​kefalaioy-​kai-​polytimo-​anthropino-​kefalaio

rproject.gr