Ιδιώτες κλινικάρχες και κυβέρνηση υπόλογοι για ελλιπή μέτρα προστασίας χρονίως πασχόντων, της Ελένης Μπαρμπαλιά

Ιδιώτες κλινικάρχες και κυβέρνηση υπόλογοι για ελλιπή μέτρα προστασίας χρονίως πασχόντων, της Ελένης Μπαρμπαλιά

  • |

Σαράντα ημέρες μετά την γενικευμένη επιβολή μέτρων απαγόρευσης για να αντιμετωπιστεί η πανδημία του κορονοϊού στις ιδιωτικές κλινικές  «ΤΑΞΙΑΡΧΑΙ» στο Περιστέρι,  στην οποία λειτουργεί και Μονάδα Τεχνητού Νεφρού (ΜΤΝ)  και στη νευροψυχιατρική κλινική «ΚΑΣΤΑΛΙΑ» στο Ελληνικό έχουν εντοπιστεί,  μεταξύ νοσηλευόμενων και υγειονομικού προσωπικού δεκάδες κρούσματα κορονοϊου. Σύμφωνα με τα στοιχεία του λοιμοξιολόγου εκπροσώπου του υπουργείου υγείας κ. Σ. Τσιόδρα από τους 226 ασθενείς και προσωπικό που ελέγχθηκαν, οι 37 είναι θετικοί στον κορωνοϊό εκ των οποίων οι 17 είναι εργαζόμενοι και οι 17 ασθενείς, ενώ τρεις από τους ασθενείς μέχρι τώρα έχασαν την ζωή τους.
Ο έτερος του τηλεοπτικού διδύμου καθημερινής ενημέρωσης της ελληνικής κοινωνίας για τις εξελίξεις της πανδημίας, κ. Χαρδαλιάς κατέστησε σαφές ότι «θα αναζητηθούν ευθύνες, καθώς ελέγχεται αν τηρήθηκαν όλα τα προβλεπόμενα μέτρα ασφαλείας,  καθώς όπως όλα δείχνουν η διασπορά του κορονοϊού ήταν μεγάλη στις δύο ιδιωτικές κλινικές, σπεύδοντας να επισημάνει ότι δεν  πρόκειται να υπάρξουν εκπτώσεις για κανέναν στην άσκηση των καθηκόντων όλων όσων διαχειρίζονται ανθρώπινη ζωή», και κάλεσε όσους εργάζονται σε τέτοιες δομές να εφαρμόσουν κάθε πρωτόκολλο. Στο πλαίσιο της έρευνας, σύμφωνα με την εισαγγελική εντολή, θα αναζητηθεί εάν υπήρξε παραβίαση των μέτρων πρόληψης για τη διάδοση ασθενειών, που προβλέπονται στο άρθρο 285 του Ποινικού Κώδικα.

Σε μια στιγμή μόνο κλονίστηκε το αφήγημα του πρωτοπόρας  και άξιας χώρας μας,  που συγκαταλέγεται στις χώρες με τα λιγότερα έως και ελάχιστα θύματα από ένα φονικό ιό που έπληξε και θα συνεχίσει να πλήττει τα μεγαλύτερο μέρος των χωρών παγκοσμίως.  Η εμφάνιση των δεκάδων κρουσμάτων και η εκτεταμένη μετάδοση του ιού σε χρόνια νοσούντες υψηλού κινδύνου και νοσηλευτές σε κλινικές του ιδιωτικού τομέα  συνδέεται ευθέως  με την  συνεχή αποδιοργάνωση του δημόσιου συστήματος υγείας αφήνοντας ανοιχτό τον δρόμο στους ιδιωτικούς κλινικάρχες να καλύπτουν το κενό. Πόσο τυχαία μπορεί να θεωρηθεί η αδιαφορία του κράτους να καλύψει τις ολοένα αυξανόμενες ανάγκες των νεφροπαθών της χώρας και την εισχώρηση του ιδιωτικού τομέα για την κάλυψη αυτών των αναγκών; Πόσο ασύνδετη είναι , στην εξέλιξη της μετάδοσης του ιού σε προσωπικό και ασθενείς ιδιωτικών κλινικών, η διαχρονική τακτική όλων των αστικών νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων να κάνουν δωράκια στους ιδιώτες κλινικάρχες μέσω της θεσμικής αναδιομόρφωσης του Εθνικού Συστήματος Υγείας; Πόσο ανεξάρτητο είναι το γεγονός της μετάδοσης κρουσμάτων κορονοϊού και τραγικής κατάληξης χρονίως πασχόντων από την απουσία ελεγκτικών μηχανισμών της λειτουργίας αυτών των κλινικών, στις οποίες  υπάρχουν τμήματα παρακολούθησης και θεραπείας σοβαρών χρόνιων νοσημάτων, όπως η νόσος της νεφρικής ανεπάρκειας τελικού σταδίου;

Ας σημειωθεί ότι ο αντιπεριφερειάρχης Δημόσιας Υγείας μετά την εκδήλωση των κρουσμάτων κορονοϊού στις δύο κλινικές έσπευσε να δηλώσει πως παρά τις συνεχείς  προσπάθειες του εδώ και τρεις μήνες  να ενημερωθεί από τον Σ. Τσιόδρα και το Ν. Χαρδαλιά όπως και τον υφυπουργό υγείας  κ. Κοντοζαμάνη αυτό δεν κατέστη δυνατόν. Πιο συγκεκριμένα δριμεία κριτική άσκησε στο υπουργείο υγείας και τον ΕΟΔΥ για το γεγονός ότι δεν πραγματοποίησαν τους απαιτούμενους ελέγχους και τα τεστ σε νοσοκομεία και κλινικές.

Με πόση ευκολία αναφέρεται, δια στόματος Χαρδαλιά, η εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων, όταν τα θεραπευτικά πρωτόκολλα είναι άγνωστα για τους νεφροπαθείς που δεν γνωρίζουν, αν από μέρα σε μέρα, θα αλλάξει το φίλτρο με το οποίο αιμοκαθάρονται,  αφού ακόμα και δημόσιες ΜΤΝ επιλέγουν φίλτρα με γνώμονα την ελαχιστοποίηση του κόστους και όχι την αποτελεσματικότητα της θεραπείας; Αλλοίμονο στους νεφροπαθείς που δεν είναι σε διαρκή επαγρύπνηση και έλεγχο του φίλτρου, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί σε κάθε συνεδρία.

Το Κράτος και οι κυβερνήσεις έχουν αποδείξει ότι δεν ενδιαφέρονται να εφαρμόσουν κανόνες και μηχανισμούς ελέγχου για την εφαρμογή θεραπευτικών πρωτοκόλλων, τα οποία είναι ευνόητο ότι δεν μπορούν να εφαρμοστούν με υποστελέχωση του υγειονομικού προσωπικού. Δεν είναι πολύ μακριά ο Μάρτιος του 2019, που η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ προχώρησε στην αναδιομόρφωση των κανόνων λειτουργίας των ιδιωτικών μονάδων τεχνητού νεφρού. Ο Σύλλογος Νεφροπαθών Θεσσαλονίκης τον Μάρτιο του 2019 καταγγέλλει τα εξής ενδιαφέροντα: «Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι φαίνεται πως ήταν η απόφαση για αλλαγή των ρυθμίσεων στο καθεστώς λειτουργίας των Μονάδων Νεφρού των νέων Ιδιωτικών Κλινικών, καθώς αποφασίστηκε να αλλάξει η αναλογία νοσηλευτών προς αιμοκαθαιρόμενων, από ένας προς τρεις σε ένας προς πέντε. Στους 11.000 υπολογίζονται οι νεφροπαθείς σε όλη την Ελλάδα, με τους 3.500 να βρίσκονται στη Βόρεια Ελλάδα, στον ιδιωτικό τομέα προσφεύγει το 70% εξ αυτών».

Την ίδια περίοδο και λίγες μέρες πριν την έλευση του φονικού κορονοϊού, οι ιδιώτες κλινικάρχες ΜΤΝ καταγγέλλουν το υπουργείο και τον ΕΟΠΥΥ ότι τους έχει φεσώσει και έχει υπολογίσει λάθος το clow back, αφού υπουργείο και ΕΟΠΥΥ δεν έχουν προσμετρήσει τον διπλασιασμό του αριθμού των νεφροπαθών στην χώρα, οι οποίοι κατά κανόνα εξυπηρετούνται από τον ιδιωτικό τομέα!

Στις 14 Απριλίου η Εθνική Συνομοσπονδία Ατόμων με Αναπηρία  επανέρχεται στα αιτήματα που είχε θέσει στην Κυβέρνηση με προγενέστερη επιστολή της στις 2 Απριλίου και επισημαίνει προς τον κ. Τσιοδρα την ανάγκη λήψης μέτρων για την ενίσχυση των δομών κλειστής περίθαλψης για τα άτομα με αναπηρία, χρόνια πάσχοντες και ηλικιωμένους. Θέμα της επιστολή ήταν τα ιδιαίτερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι περιθαλπόμενοι και οι εργαζόμενοι στις δομές κλειστής περίθαλψης και οι προτάσεις

Με την παράθεση ελάχιστων γεγονότων, που δείχνουν τη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα προς όφελος του ιδιωτικού, δεν χωράει αμφιβολία ότι το γεγονός μετάδοσης του ιού μεταξύ των ασθενών και του υγειονομικού προσωπικού στις δύο ιδιωτικές κλινικές δεν μπορεί να ειδωθεί αποσπασματικά από όλο το πλαίσιο που διέπει τις πολιτικές υγείας. Και εδώ οι ευθύνες δεν αρχίζουν και τελειώνουν μόνο στους κλινικάρχες αλλά πρέπει να εξεταστεί η τραγική απουσία του Υπουργείου Υγείας και ο συστηματικός υποβιβασμός της σημασίας του δημοσίου τομέα λαμβάνοντας υπόψη ότι όλες οι τελευταίες κυβερνήσεις προετοίμαζαν το έδαφος για την εισχώρηση των ιδιωτιών στα δημόσια νοσοκομεία μέσω των λεγόμενων ΣΔΙΤ.

Η αντιμετώπιση της πανδημίας μέσω της  καμπάνιας «Μένουμε στο Σπίτι» που χρησιμοποιήθηκε εντέχνως για την επικοινωνιακή πολιτική της Κυβέρνησης και η επιβολή ελεγκτικών μηχανισμών χωρίς το σχεδιασμό στοχευμένων μέτρων για την ουσιαστική προστασία των ευπαθών ομάδων εγείρει πολλά ερωτήματα. Προς τι άραγε ένα γενικευμένο lock down και η παράλυση κάθε οικονομικής δραστηριότητας από τη στιγμή που η κυβέρνηση επέδειξε πρωτοφανή ολιγωρία για τη στελέχωση μονάδων κλειστής περίθαλψης ατόμων με βαριές αναπηρίες, γηριατρικών μονάδων και ψυχιατρικών κλινικών;

Πολλές είναι οι φωνές που υψώνονται και από το κίνημα ακτιβιστών αναπήρων για την απουσία μέτρων προστασίας των αναπήρων επισημαίνοντας ότι το 50% των θανάτων σε ανεπτυγμένες χώρες της Ευρώπης σημειώθηκαν σε μεγάλες γηριατρικές μονάδες και ιδρύματα ασυλικού τύπου.

Η κίνηση χειραφέτησης αναπήρων «Μηδενική Ανοχή» αναφέρει σε διαδικτυακή ανακοίνωσή της: «Οι ειδήσεις στον διεθνή τύπο για θανάτους σε μονάδες φροντίδας ηλικιωμένων πληθαίνουν. Είναι οι ηλικιωμένοι άνθρωποι, ως μη παραγωγικοί, αναλώσιμοι; Την ίδια στιγμή που αναφέρονται συχνά ως ευάλωτη ομάδα πληθυσμού ταυτόχρονα αγνοούνται παντελώς ως προς την πρόωρη λήψη μέτρων……»

Σε αυτή τη συγκυρία που το δημόσιο Σύστημα Υγείας παρά τις ελλείψεις του με την αυταπάρνηση των μαχόμενων υγειονομικών, που η φωνή τους φιμώθηκε για την απόκρυψη της αλήθειας και την δημιουργία φτηνής επικοινωνιακής πολιτικής από μέρους της παρούσας κυβέρνησης,  διαφαίνεται η ανάγκη να ορθωθεί ένα δυνατό κίνημα των υγειονομικών,  από κοινού με τους χρόνια πάσχοντες και αναπήρους, που η ζωή τους κινδυνεύει από τις τυχοδιωκτικές πολιτικές των εκάστοτε αστικών νεοφιλελεύθερων κυβερνήσεων.

Το μέλλον δεν θα ρθει από μονάχο του

νέτο σκέτο

αν δεν πάρουμε μέτρα κι εμείς.

Ήρθε η ώρα να το σιγοτραγουδήσουμε γιατί έρχονται σκληρές μέρες. Και όπως αναφέρεται στην πρόταση διαλόγου των υγειονομικών του Κομμουνιστικού Σχεδίου : Η ριζική μεταμόρφωση του υγειονομικού συστήματος δεν είναι έργο ειδικών, τεχνοκρατών και μάνατζερ. Οι τραγικές εμπειρίες από την πανδημία απέδειξαν ότι όλοι αυτοί απέτυχαν. Το έργο αυτό ανήκει στους εργαζόμενους και πρώτα από όλα στους υγειονομικούς με τη βοήθεια των επιστημόνων.

kommon.gr/