Τα κομμωτήρια και η εθνική οικονομία [μας]

Τα κομμωτήρια και η εθνική οικονομία [μας]

  • |

Eχουν δίκιο εκείνοι που απόρησαν και δυσφόρησαν με την επιλογή της κυβέρνησης να ανοίξουν -στην προσπάθεια «επανεκκίνησης» της οικονομίας- τα κομμωτήρια και όχι τα βιβλιοπωλεία λ.χ. ή ξέρω γω τα γυμναστήρια -το ειρωνεύτηκαν μάλιστα. Ελα όμως που γίνεται ένας κακός χαμός με τα ραντεβού στα κομμωτήρια, άμα τη ανακοινώσει της κυβερνητικής επιλογής. Οι δυο πρώτες εβδομάδες είναι ήδη κλεισμένες από τώρα. Για φαντάσου. Απορούμε πολλοί με αυτή τη ζέση των γυναικών να προσέλθουν για την περιποίηση της κόμης τους. Απόρησα ακόμη περισσότερο όταν συνειδητοποίησα ότι για τις (περισσότερες;) γυναίκες αυτό ήταν κάτι αναμενόμενο, σχεδόν φυσιολογικό.

Γιώργος Σταματόπουλος

Πρώτη φορά άκουσα ότι η περιποίηση των μαλλιών είναι προτεραιότητα πολλών γυναικών και ότι το κλείσιμο των κομμωτηρίων βύθισε αρκετές σε θλίψη (υπερβολή). Τέλος πάντων πληροφορήθηκα από ώριμες αλλά νέες ακόμη γυναίκες ότι η μέριμνα για την κόμη τους θεωρείται εκ των ων ουκ άνευ για τη διατήρηση της ψυχικής τους ισορροπίας, για την οχύρωση της ομορφιάς -δεν είναι κοκεταρία, αλλά βαθιά ανάγκη ώστε να νιώθουν καλά στην καθημερινότητά τους.

Μου το έλεγαν δε με κάθε σοβαρότητα, βάλθηκαν μάλιστα με αριθμούς να διώξουν την έκπληξή μου [πόσες φορές τον μήνα π.χ., επισκέπτονται τους κομμωτές τους, τις σχέσεις που έχουν αναπτύξει μες στα κομμωτήρια με άλλες γυναίκες, την επέκταση αυτών των σχέσεων σε πιο στενές, την ανάγκη να βρίσκονται μακριά από οικογενειακές υποχρεώσεις, φροντίζοντας αποκλειστικά τον εαυτό τους, την ανταλλαγή απόψεων για το κάλλος, την ομορφιά αλλά και για την πολιτική κ.ά.].

Κάτι σαν τα κουρεία της αρχαίας αγοράς, που ήσαν έντονα πολιτικοί τόποι συνάντησης και όπου δεν πέρναγε κανένας απ’ έξω ασχολίαστος, τόποι φιλοσοφικών αναζητήσεων και διενέξεων, τόποι όπου οι έριδες ήσαν στην ημερήσια διάταξη και κοινές [αλλά και καινές, πολλές φορές].

Θυμάμαι τώρα δα που είχα γράψει πριν από χρόνια για ένα κομμωτήριο της κυρίας Δώρας στα Γιάννινα, όπου έτρεχαν αλαφιασμένες οι πελάτισσες να διαβάσουν βιβλία που διέθετε η ιδιοκτήτρια -βιβλία όχι όποια κι όποια αλλά που αφορούσαν την εξέγερση και την επανάσταση, την ψυχανάλυση και την ποίηση. Δεν είχα δώσει μεγάλη σημασία τότε αλλά η απόφαση της κυβέρνησης με ώθησε να το θυμηθώ. Για δες, λέω, δεν είναι η φιλαρέσκεια και ο καλλωπισμός εκείνα που μαγνητίζουν τις γυναίκες να τρέχουν στα κομμωτήρια αλλά η ανάγκη τους να επικοινωνήσουν, να αυτοκαθαρθούν ίσως, να αρθρώσουν τον δικό τους λόγο, να μάθουν, να εκπαιδευτούν!

Τα κομμωτήρια λοιπόν ως έναυσμα εκκίνησης της μουδιασμένης οικονομίας της χώρας. Πρέπει κανείς να μην ειρωνεύεται τίποτα που δεν το κατέχει καλά -και η ροπή πολλών γυναικών να εισρέουν στα κομμωτήρια δεν οφείλεται ακριβώς στο ότι θέλουν να γίνουν εντυπωσιακά καλλίκομες, αλλά σε μια βαθύτερη ώση να ξαναγεννηθούν, να αλλάξουν τον κόσμο τους [εξωτερικό αλλά και εσωτερικό], να ξεφύγουν από τη μιζέρια της συνήθειας και της καθημερινότητας. Ασε που συμβάλλουν [κάτι ξέρουν τα τζιμάνια της κυβέρνησης] στην άνθηση της οικονομίας και μάλιστα της εθνικής. Κοίτα τι σκέφτεται κανείς [ή μαθαίνει!] ακόμη και στ’ απότρυγα.

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.