Οι δήμαρχοι, οι αριστεριστές, τα πρεζόνια

Οι δήμαρχοι, οι αριστεριστές, τα πρεζόνια

  • |

«Θέλω να ξεκαθαρίσω κάτι», έλεγε ο δήμαρχος Αγίας Παρασκευής στα τηλεοπτικά παράθυρα, «όσοι μαζεύτηκαν στην πλατεία της περιοχής μας δεν είναι Αγιοπαρασκευιώτες, είναι και αριστεριστές, είναι και πρεζόνια – προέρχονται κυρίως από τους όμορους Δήμους Παιανίας και Σπάτων Αρτέμιδος, που έχουν κάνει την πλατεία μας άβατο διακίνησης ναρκωτικών». Να ανακαλέσει αμέσως αντέδρασαν σφόδρα οι «θιγμένοι» δήμαρχοι. Μπα σε καλό τους.

Γιώργος Σταματόπουλος

Τι θέλουν να μας δείξουν όλοι αυτοί οι δημοτικοί άρχοντες; Οτι οι κάτοικοι των περιοχών τις οποίες διοικεί ο καθένας τους είναι κάτοικοι αμόλυντοι, έντιμοι, νομοταγείς, ενώ οι άλλοι όχι; Και πού οφείλεται αυτό τάχα; Μα στη συνετή διακυβέρνηση του καθενός, κομπάζουν [και όχι στο φτωχό του μυαλουδάκι βεβαίως, που μεταφέρει τις ευθύνες σε διπλανούς, διογκώνοντας έτσι και διαχέοντας στην ατμόσφαιρα τον κοινωνικό ρατσισμό].

Εδώ ο κόσμος χάνεται, η ηθική των δημάρχων μάς μάρανε, η σκοταδιστική [«καθαρολογική»] πολιτική τους. Στην ουσία ξεφωνίζουν κατ’ αυτόν τον τρόπο προφανώς γιατί θέλουν να κρύψουν τις ανεπάρκειές τους σε ό,τι αφορά την τήρηση μιας ήπιας και ομαλής ροής στον χώρο επιρροής τους ή και την ασυνάρτητη «ιδεολογία» τους.

Πάντα οι «ηγέτες» είχαν πρόχειρη τη δικαιολογία, ώστε να μη φαίνεται η δική τους ανικανότητα: φταίνε οι ξένοι και οι κομμουνιστές [τώρα αριστεριστές, το ίδιο είναι], φταίνε και τα πρεζόνια, που είναι αδέσποτα και μπορείς να πεις οτιδήποτε εναντίον τους χωρίς να σε κρίνει κανένας. Δεν είναι δα δύσκολο για τις εξουσίες να κατασκευάζουν αποπομπαίους τράγους και να τους παραδίδουν βορά στην αμάθεια του λαού ή στους κακώς πληροφορημένους πολίτες. Είναι τελείως απαραίτητο για ένοχες και αυταρχικές κυβερνήσεις να δημιουργούν αντιπάλους – είναι εκ των ων ουκ άνευ η εμφάνιση του «εχθρού» για οποιαδήποτε εξουσία που δεν στηρίζεται καλά στα πόδια της ή που βασίζει την επικράτειά της σε πελατειακές σχέσεις [καλή ώρα οι δημαρχαίοι].

Δεν είπε κανένας ότι καλά κάνουν οι νέοι και συγκεντρώνονται στις πλατείες αψηφώντας τα περιοριστικά μέτρα, αλλά δεν μπορείς να τα βάλεις με τους νέους προτάσσοντας τη διαβολή και την καταστολή, γιατί είναι βέβαιο ότι θα συγκρουστείς μαζί τους, με ανυπολόγιστες μάλιστα συνέπειες. Δεν συγκρατούνται με τη βία οι νέοι, ερεθίζονται μάλιστα όταν αρχίζουν να την υφίστανται. Διαφορετική οφείλει να είναι η προσέγγισή τους, ν ε α ν ι κ ή, θα έλεγε κανείς. Αλλά, καθώς φαίνεται, δήμαρχοι και εκπομπάρχες έχουν στόκο στο μυαλό, παντού βλέπουν εχθρούς της πολυαγαπημένης τους πολιτείας, που τους χαϊδεύει και τους προστατεύει από ενοχλητικά [αριστερά και λούμπεν] παράσιτα.

Δεν είναι να παρακολουθεί κανείς τηλεόραση, ειδικά τούτες τις μέρες, που η τρίχα γίνεται αυτοστιγμεί τριχιά από τους ανθρώπους που υπηρετούν με αυταπάρνηση το υπάρχον σύστημα και που με εξωφρενική ευκολία σπιλώνουν πολιτικούς χώρους και ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες – άσε που δεν σηκώνουν μύγα στο σπαθί τους, ο λόγος τους είναι αυθεντικός και απόλυτος. Είναι να απορεί κανείς [αλλά, τώρα πια…] για το ποιος είναι ο πραγματικός εχθρός της δημοκρατίας – και τέλος πάντων τι σημαίνει η πολύπαθη αυτή έννοια, που όλοι τη βεβηλώνουν κάνοντας αφειδή χρήση της.

efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.