Καβγάς χωρίς μέλλον

Καβγάς χωρίς μέλλον

  • |

Ενας εσωκομματικός καβγάς, και μάλιστα σε κόμμα της Αριστεράς, δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Ειδικά μετά από ήττες και όταν δεν διακυβεύεται τίποτα σοβαρό, όπως π.χ. η άσκηση κυβερνητικής εξουσίας, οι καβγάδες συχνά παίρνουν και μεγαλύτερες διαστάσεις από τις πραγματικές.

Το τελευταίο διάστημα στον ΣΥΡΙΖΑ βλέπουμε μια υπόγεια αλλά και –πολλές φορές- δημόσια διαμάχη μεταξύ δύο ευρύτερων τάσεων με ισχυρά εσωκομματικά ερείσματα. Οι λεγόμενοι «ιδεολόγοι» και στελέχη της πιο παλιάς φρουράς του κόμματος εναντίον μιας ομάδας στελεχών χαρακτηριζόμενων –από τους αντιπάλους τους- ως «νεοαυριανιστών». Επιχειρήματα ένθεν και ένθεν περί αποτυχημένων και προσκολλημένων στην εποχή του 4% και περί σκανδαλοθήρων με ύφος που δεν ταιριάζει στην Αριστερά.

Χάρης Ιωάννου

Βαριές κουβέντες λέγονται και γράφονται, απειλές και υπονοούμενα για το ποιος παίζει το παιχνίδι του αντιπάλου, εμπλοκή συγκεκριμένων ΜΜΕ και δημοσιογράφων που επιχειρούν να παίξουν ρόλο στην αξιωματική αντιπολίτευση, με άλλα λόγια ένα σκηνικό μίζερης εσωστρέφειας, μακριά από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Ενας καβγάς περί όνου σκιάς, χωρίς ιδεολογικό περιεχόμενο ή έστω μια υποτυπώδη μάχη ιδεών. Αλλωστε, από καμία μέτρηση της κοινής γνώμης δεν προκύπτει νοσταλγία για τον ΣΥΡΙΖΑ του 4% ή για αντιπολίτευση με στοιχεία αυριανισμού. Η εποχή της παντοδυναμίας Μητσοτάκη απαιτεί διαφορετική αντίληψη και άλλα εργαλεία πολιτικής.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εξηγήσει με τρόπο γενναίο τι έκανε λάθος και γιατί αξίζει δεύτερη ευκαιρία. Μια καλή αρχή γι’ αυτό θα ήταν η ανάλυση της πολλαπλής ήττας σε όλα τα εκλογικά μέτωπα του 2019. Χωρίς εύκολες κορόνες για τα «κακά ΜΜΕ» και την επάρατη «διαπλοκή», χωρίς ιδεοληψίες και χωρίς δήθεν ταξικά πρόσημα.

.efsyn.gr/