Καπιταλισμό έχουμε;

Καπιταλισμό έχουμε;

  • |

Καπιταλισμό έχουμε είπε ο πάλαι ποτέ κομμουνιστής κ.Θεοδωρικάκος από τον υπουργικό θώκο του.

Η τη­λεκ­παί­δευ­ση φαί­νε­ται πως ήρθε για να μεί­νει, όπως κη­ρύτ­τουν διαρ­κώς τα media, σε μια προ­σπά­θεια εκ­θεια­σμού της πο­λι­τι­κής της κυ­βέρ­νη­σης εν μέσω κα­ρα­ντί­νας. Κατά την πε­ρί­ο­δο εγκλει­σμού η χρήση της τη­λεκ­παί­δευ­σης στά­θη­κε ανα­πό­φευ­κτη, ίσως και απα­ραί­τη­τη, με τις διά­φο­ρες δυ­σκο­λί­ες της.

Μά­λι­στα.

Κα­πι­τα­λι­σμό-οι­κο­νο­μία της αγο­ράς, ούτως ει­πείν…

 

Πάμε λοι­πόν πίσω στα βα­σι­κά. Όπως μας τα δί­δα­ξαν την πρώτη ημέρα του πρώ­του έτους στην πάλαι ποτέ ΑΣΟΕΕ.

 

Η δρώσα μο­νά­δα στον κα­πι­τα­λι­σμό είναι η επι­χεί­ρη­ση. Η επι­χεί­ρη­ση είναι ο συν­δυα­σμός ερ­γα­σί­ας, κε­φα­λαί­ου, γης και …επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

 

Στον κα­πι­τα­λι­σμό, ο ερ­γα­ζό­με­νος προ­σφέ­ρει την ερ­γα­σία του ένα­ντι μι­σθού. Ο  κά­το­χος γης, την ιδιο­κτη­σία του ένα­ντι μι­σθώ­μα­τος, ο κά­το­χος κε­φα­λαί­ου…το κε­φά­λαιο ένα­ντι τόκου και ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας ανα­λαμ­βά­νει το ρίσκο και προσ­δο­κά κέρ­δος. Αυτό το τε­λευ­ταίο είναι και η κι­νη­τή­ριος δύ­να­μη της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

 

Κέρ­δος-Ρί­σκο. Το ένα φέρ­νει το άλλο…

 

Το ρίσκο πε­ρι­λαμ­βά­νει πολλά και διά­φο­ρα. Από το να μην “που­λή­σει” το προ­ϊ­όν, ως και να πέσει ο ου­ρα­νός και να μας πλα­κώ­σει.

 

Ο ου­ρα­νός μπο­ρεί να μην έπεσε, αλλά …ήρθε ο κο­ρο­νοιος! Και ανε­στά­λη η επι­χει­ρη­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα. Στα­μά­τη­σε ο κα­πι­τα­λι­σμός. Φρένο στα κέρδη. Τα τρέ­χο­ντα, βε­βαί­ως-βε­βαί­ως… γιατί τα πα­ρελ­θό­ντα έχουν με­τα­τρα­πεί σε κε­φά­λαιο. Μην σας πω σε βίλες,  σπορ αυ­το­κί­νη­τα και ρά­βδους χρυ­σού.

 

Τι συμ­βαί­νει σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις κε Θε­ο­δω­ρι­κά­κο; Μα πα­ρεμ­βαί­νει το Κρά­τος, φυ­σι­κά. Για να σώσει τον κα­πι­τα­λι­σμό. Μα κυ­ρί­ως τους κα­πι­τα­λι­στές. Εις βάρος …των ερ­γα­ζο­μέ­νων.

 

Σε όλον το κόσμο,-και στην χώρα μας με ιδιαί­τε­ρη σπου­δή, πε­ρι­πλο­κό­τη­τα και σχε­δόν γρα­φι­κό­τη­τα- το Κρά­τος έσπευ­σε να στη­ρί­ξει τους πλητ­τό­με­νους. Ση­μα­ντι­κά ποσά διο­χε­τεύ­ο­νται, νέα χρέη δη­μιουρ­γού­νται σε βάρος των εθνι­κών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών, νέα μνη­μό­νια προ­α­ναγ­γέλ­λο­νται και σχε­διά­ζο­νται.

 

Θα πρέ­πει να στη­ρί­ζο­νται οι επι­χει­ρή­σεις ανά­λο­γα με την σο­βα­ρό­τη­τα της ζη­μιάς; Σύμ­φω­να με τον ανα­νή­ψα­ντα πρώην κομ­μου­νι­στή κ.Θε­ο­δω­ρι­κά­κο, όχι. Το “αό­ρα­το χέρι” θα εκ­κα­θα­ρί­σει την αγορά. Το ρίσκο είναι συ­στα­τι­κό στοι­χείο του επι­χει­ρείν. Εμ, τότε γιατί αυτός ο πα­κτω­λός χρη­μά­των κε Θε­ο­δω­ρι­κά­κο μας;

 

Όμως, να! Ο …σο­σια­λί­ζων κ. Μη­τσο­τά­κης λέει: “Ναι, να στη­ρι­χθούν οι πλητ­τό­με­νοι. Να βά­λου­με όλοι πλάτη: Κρά­τος, ερ­γα­ζό­με­νοι, ερ­γο­δό­τες”. Κοντά του και ο ΣΕΒ και η ΓΣΕΕ του Πα­να­γό­που­λου.

Συ­νευ­θύ­νη.

 

Και πάνω που ο Σται­κού­ρας …αφή­νει μου­στά­κι για να μοιά­σει του Κέινς, αντί να στη­ρι­χθούν οι­κο­νο­μι­κά οι επι­χει­ρή­σεις- επα­να­λαμ­βά­νου­με οι βα­σι­κές μο­νά­δες στον κα­πι­τα­λι­σμό- ανα­τρέ­πε­ται πρώτα και κα­λύ­τε­ρα όσο ερ­γα­τι­κό δί­καιο είχε απο­μεί­νει μετά από 4 Μνη­μό­νια και συ­ντρί­βε­ται ο αδύ­να­μος κρί­κος: Ο ερ­γα­ζό­με­νος.

Ο Υπουρ­γός επί της Ερ­γα­σί­ας, το είπε ωραία και με πε­ρισ­σή πε­ρη­φά­νεια: “Στή­σα­με σε λίγες ημέ­ρες ένα νέο ερ­γα­τι­κό δί­καιο.”

 

Στή­σα­τε το δί­καιο των ερ­γα­τών στον τοίχο.

 

Ανα­στο­λή σύμ­βα­σης, μο­νο­με­ρής βλα­πτι­κή με­τα­βο­λή με εκ πε­ρι­τρο­πής ή με­ρι­κή απα­σχό­λη­ση, τη­λερ­γα­σία ως διευ­θυ­ντι­κό δι­καί­ω­μα, αφο­πλι­σμός των Επι­θε­ω­ρη­τών Ερ­γα­σί­ας, κά­λυ­ψη του μι­σθο­δο­τι­κού κό­στους ορι­ζό­ντια χωρίς κρι­τή­ρια τζί­ρου, μαύρη ερ­γα­σία σε κα­θε­στώς ανα­στο­λής…Αυτή είναι η ει­κό­να στην αγορά ερ­γα­σί­ας. Και να δεις τι σου ‘χουν για μετά…

 

Έχετε δίκιο κε Θε­ο­δω­ρι­κά­κο.

 

Κα­πι­τα­λι­σμό έχου­με.

 

Κα­πι­τα­λι­σμό εί­χα­με και το 2010 και το 2012 και το 2015, όταν με δη­μό­σιο χρήμα, με τους φό­ρους μας, κα­λύ­φθη­καν οι ζη­μιές των κα­πι­τα­λι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων που λέ­γο­νται τρά­πε­ζες.

 

Κα­πι­τα­λι­σμό έχου­με και τώρα που εται­ρί­ες με τε­ρά­στια κέρδη επί σειρά ετών και πα­χυ­λά με­ρί­σμα­τα απο­λύ­ουν μα­ζι­κά ερ­γα­ζό­με­νους, αξιο­ποιούν το νέο “ερ­γα­τι­κό Δί­καιο” του κ.Βρού­τση και πε­ρι­μέ­νουν τις …κρα­τι­κές ενι­σχύ­σεις. Ρω­τή­στε τον κ.Βα­σι­λά­κη της AEGEAN, στον οποίο εκτός των άλλων, το Κόμμα σας δώ­ρι­σε την Ολυ­μπια­κή ένα­ντι πι­να­κί­ου φακής.

 

Κα­πι­τα­λι­σμός εί­πα­με!

 

Ρίσκο, κέρ­δος και άλλες μπα­ρού­φες που μά­θα­με στην ΑΣΟΕΕ…

 

Επι­μύ­θιο 1 : Κάτω τα χέρια από τους ερ­γα­ζό­με­νους! Δεν είναι αυτοί που θα “βά­λουν πλάτη” για τον κο­ρο­νοιό. Δεν είναι αυτοί που πλήτ­το­νται πρω­το­γε­νώς από το φρένο στον κα­πι­τα­λι­σμό λόγω της παν­δη­μί­ας. Οι επι­χει­ρή­σεις πλήτ­το­νται. Και το Κρά­τος (εθνι­κό, υπε­ρε­θνι­κό), δη­λα­δή οι φο­ρο­λο­γού­με­νοι πο­λί­τες- για να μην ξε­χνιό­μα­στε- θα πρέ­πει να βάλει πλάτη για να ξε­πε­ρα­στεί η κρίση. Στη­ρί­ζο­ντας τις επι­χει­ρή­σεις που πραγ­μα­τι­κά το έχουν ανά­γκη, προ­στα­τεύ­ο­ντας τους ερ­γα­ζο­μέ­νους και υπο­χρε­ώ­νο­ντας την AEGEAN  και τους λοι­πούς “κα­πι­τα­λι­στές” να ρευ­στο­ποιούν τις MASERATI για να πλη­ρώ­νουν μι­σθούς.

 

Επι­μύ­θιο 2: Το επι­μύ­θιο 1 είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα ευ­χο­λό­γιο. Για να επι­τευ­χθεί χρειά­ζο­νται αγώ­νες.

rproject.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.