Τα «μέτρα», οι συνδικαλιστές, η Αριστερά

Τα «μέτρα», οι συνδικαλιστές, η Αριστερά

  • |

Ο πρωθυπουργός και οι τέσσερις κορυφαίοι [για δες] υπουργοί του έφεραν στο προσκήνιο, ανάγλυφα τούτη τη φορά, το ψεύδος που επικρατεί στην πολιτική και τον ενταφιασμό της στα κλειστά δώματα μιας παρέας, που λυμαίνεται τον τόπο με τη σύμφωνη βέβαια γνώμη της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Ας μη σχολιαστεί η πόζα και το «εθνικό»-«πατρικό» ύφος των αντρών, που φαινόταν σαν να θεωρούσαν πως έτεμναν την ιστορία της χώρας στα δύο: στην εποχή πριν από αυτούς και στη νέα εποχή, με αυτούς στο τιμόνι του πλοίου που πλέει στους ωκεανούς του μέλλοντος, ελληνικού και ευρωπαϊκού.

Γιώργος Σταματόπουλος

Η αλαζονεία και η αυταρέσκεια αρθρώνεται στον λόγο τους, ακόμη και όταν αυτός ο λόγος είναι προετοιμασμένος – κάτι σαν πατέρες του έθνους, που γεννιέται από τη σποδό του. Δεν είναι και τόσο συντακτικά ξεκάθαρο τι εννοεί ο πρωθυπουργός όταν λέει για τα μέτρα ότι είναι «γέφυρα από την άμυνα για την υγεία στην επίθεση για την πρόοδο και την ανάπτυξη» – μόνο από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνει κανείς την ποιητική αλλά ασυνάρτητη αυτή εικόνα του λόγου του κ. Μητσοτάκη. Σημασία έχει ότι το εργασιακό καθεστώς έχει αλλάξει ριζικά και δραματικά στη χώρα.

Πολλοί είναι αυτοί που έχουν χάσει τη δουλειά τους και δεν πρόκειται να την ξαναβρούν· όσοι καταφέρουν να την ξαναβρούν θα αντιμετωπίσουν αισχρές συνθήκες εργασίας, χωρίς ασφάλιση, με μειωμένα ωράρια, με κορυφαίο το δικαίωμα του εργοδότη να απολύει και να προσλαμβάνει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανέναν. Μικρές επιχειρήσεις αδυνατούν να επαναλειτουργήσουν, ακόμη και οι οικογενειακές.

Οι άνθρωποι της κυβέρνησης αεροκωπηλατούν, νομίζοντας ότι παρεμβαίνουν στην οικονομική εξέλιξη, έχουν το θράσος δε να αποκαλούν τα «μέτρα» αυτά μέτρα ανάταξης, ότι «η δέσμη μέτρων έχει κοινωνική σφραγίδα και αναπτυξιακή εφαρμογή» – η ανάπτυξη θα μας φάει… Και γιά να δούμε τα πρόσωπα που τα λένε αυτά: Σταϊκούρας, Βρούτσης, Θεοχάρης, Γεωργιάδης [καλά, ο Αδωνις]. Εύκολα συμπεραίνει κανείς κατά πόσον θα αναταχθεί η ελληνική οικονομία και ποιους θα ωφελήσουν τα ημίμετρα της κυβέρνησης. Εφόσον αυτή είναι η διάρθρωση της οικονομίας στα μυαλά των κυβερνώντων [ακραίως φιλελεύθερη] αυτή θα είναι και η εφαρμογή των «μέτρων» της, εναντίον της κοινωνίας δηλαδή. Είχε κάποτε η κοινωνία κάποιους συνδικαλιστές. Υπάρχουν ακόμη αυτοί; Πού βόσκουν; Τι δουλειά κάνουν τώρα; Αλλά, ξέχασα, είναι ο καπιταλισμός – πώς να τα βάλει κανείς μαζί του, που έχει επικρατήσει σε όλη την οικουμένη;

Κάτι, όμως, πρέπει να γίνει με αυτήν τη χύδην κοινωνία, την παρατημένη από κόμματα και συνδικαλιστές στη σύγχυσή της και στο έλεος του κάθε νεοφιλελεύθερου μειρακίου.

Τα δύσκολα δεν είναι πίσω μας, όπως αφελώς υποστηρίζει ο πρωθυπουργός, τα [πολύ, μα πολύ] δύσκολα είναι μπροστά μας – αλίμονο στις νεότερες γενιές [στα παιδιά μας]. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για αυτούς που με τις αποφάσεις τους καθορίζουν την τύχη μας. Γίνεται λόγος για το μέλλον της κοινωνίας και η κοινωνία απουσιάζει εξοργιστικά από τη λήψη αυτών των αποφάσεων. Εκτός από τους συνδικαλιστές, κάποτε υπήρχε και μια Αριστερά. Θυμάται, αλήθεια, κανείς;

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.