Σωφρονισμός και «δημόσια» τηλεόραση

Σωφρονισμός και «δημόσια» τηλεόραση

  • |

Αυτό δεν είναι, ποτέ δεν ήταν, σωφρονιστικό σύστημα αλλά είναι ακραιφνώς τιμωρητικό, εκδικητικό, απειλητικό. Αυτή δεν είναι δημόσια τηλεόραση, παρά δουλοπρεπής, δουλόφρων, αηδής. Το κράτος δεν ενδιαφέρεται να επαναφέρει τους «παραστρατημένους» του πολίτες στην κοινωνία, όποια κι αν είναι αυτή, παρά σέρνει τους λοξίες [για διάφορους λόγους] στην ταπείνωση και τον εξευτελισμό, ακόμη κι αν οι τελευταίοι αποδεικνύουν με τη στάση τους ότι κατανόησαν το λάθος της πρότερης ζωής τους.

Γιώργος Σταματόπουλος

Η εξουσία, πάσης φύσεως και αποχρώσεως, λες και ηδονίζεται βλέποντας τους καταδικασμένους από τον νόμο να τυφλώνονται στα σκοτεινά και ανήλιαγα υπόγεια των φυλακών, στην απομόνωση και την παράνοιά τους. Ποιος σωφρονισμός και ποια επανένταξη;

Οι φυλακές αντικατοπτρίζουν τον πολιτισμό και δείχνουν τη βαθμίδα αυτού του πολιτισμού, αναδεικνύουν τη σχέση της πολιτείας με την επιείκεια και τη συγχώρηση, με τη μεγαλοθυμία και την κατανόηση της τραγικής φύσης του ανθρώπου. Αυτά βεβαίως είναι ακαταλαβίστικα για τα φιλελεύθερα σαΐνια, αλλά και τους κάθε ιδεολογικής μορφής «εκτελεστές» της εξουσίας. Η αρχή τους: μία φορά παρεκτραπείς, για πάντα παρεκτραπείς -στην άβυσσο, στον δρόμο χωρίς επιστροφή. Μεταμέλεια; Τι είναι αυτό;

Σύμφωνη με αυτή τη γνώμη, με αυτήν την ιδεολογία, με αυτήν την τακτική και συμπεριφορά, η «δημόσια» τηλεόραση, το μέσον αυτό που υποτίθεται ιδρύθηκε και οικοδομήθηκε για να υποστηρίξει τους φτωχούς και αδύναμους, για να διορθώσει τα κακώς κείμενα [και πώς αυτά είναι δυνατόν να ξαναγίνουν καλά -ας μην μπερδευόμαστε με τις έννοιες καλό-κακό, όλοι καταλαβαίνουμε τη σημασία τους, απλώς τις ερμηνεύουμε καταπώς συμφέρει την κάθε ομάδα εξουσίας, το κάθε πολιτικό κόμμα].

Απαντες προτιμούν τη φυλακή από το σχολείο. Κλείνουν τους ανθρώπους σε μπουντρούμια και απαλλάσσονται από κάθε ευθύνη… Στα τάρταρα οι παρεκκλίνοντες και, δυστυχώς, μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας συμφωνεί με αυτήν την παραδειγματική τιμωρία, με αυτού του είδους την ποινή, ακόμη και τότε που έμπρακτα ο παραστρατημένος αποδεικνύει τη θέλησή του να επιστρέψει στην οδό της νομιμότητας και της αγαθής και ήπιας κοινωνικής συνύπαρξης.

Σε τέτοια κρίσιμα θέματα επανένταξης έπρεπε να παίζει σημαντικό ρόλο η «δημόσια» τηλεόραση και όχι να προωθεί τα ιδεολογήματα της εξουσίας και να υπηρετεί με δουλική φρόνηση τα συμφέροντά της [της εξουσίας]. Πρόκειται για εξευτελισμό της δημοσιογραφίας, για υποβάθμιση του λόγου και της έννοιας του δικαίου. Ακουσα π.χ. τον δικηγόρο του απεργού πείνας και δίψας, υπότροφου φοιτητή Βασίλη Δημάκη, να λέει ότι δέχτηκε η ΕΡΤ να ακούσει τον λόγο του αφού προηγουμένως απείλησε τη διοίκηση αυτού του μορφώματος [της ΕΡΤ] με εξώδικο, ώστε να ισορροπηθεί κάπως ο δημοσιογραφικός κιτρινισμός εκ μέρους του καναλιού αλλά και όλων των άλλων, μη κρατικών καναλιών.

Αναγκάστηκε η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής Σοφία Νικολάου να επανορθώσει το μέγα λάθος της απέναντι στον κρατούμενο-αριστούχο φοιτητή, μετά από πολλές πιέσεις και διαμαρτυρίες [την υπεράσπιση του αυτονόητου], μεταθέτοντας τις ευθύνες στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη με μια άθλια δικαιολογία, ότι δηλαδή ο κρατούμενος είχε διαπράξει τα αδικήματα με τη χρήση πιστολιού και όχι καλάσνικοφ, λες και αυτό είναι το θέμα του σωφρονισμού και όχι η ειλικρινής μεταμέλεια και προσπάθεια για επανένταξη.

efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.