Να μιλήσουμε για Ελευθεροτυπία;

Να μιλήσουμε για Ελευθεροτυπία;

  • |

Αν κανείς αμφιβάλλει ακόμα για το πόσο επηρεάζει η τραπεζική διαφήμιση και γενικά η διαφήμιση των ισχυρών, το τι λέγεται και γράφεται στα ΜΜΕ, αρκεί να δει την υπόθεση των 850 εργαζομένων της «Ελευθεροτυπίας». 850 οικογένειες βλέπουν τις μερικές αποζημιώσεις τους, που περίμεναν εννέα χρόνια, να αναβάλλονται την τελευταία στιγμή. Σιωπή στα περισσότερα μέσα. Βγάζει, τη Δευτέρα, ανακοίνωση η ΕΣΗΕΑ. Επίσης σιωπή. Καλά πάμε.

του Θάνου Καμήλαλη

Οι 850 πρώην εργαζόμενοι δεν είναι μόνο δημοσιογράφοι, οι περισσότεροι/ες μάλιστα είναι άλλες ειδικότητες. Αλλά είναι ανάμεσά τους και συνάδερφοι, γράφουν για το πρόβλημά τους στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, προφανώς το ζήτημα κυκλοφορεί στην «πιάτσα». Και το ζήτημα είναι πολύ απλό (εδώ αναλυτικά). Στις 17 Ιουλίου θα έπαιρναν, μετά από δικαστικό αγώνα, το ένα τέταρτο των αποζημιώσεών τους. Δύο τράπεζες, Πειραιώς και Alpha Bank επιχειρούν να κάνουν, την τελευταία στιγμή, αιτήσεις ανακοπής, αξιοποιώντας καταχρηστικά ένα δικαίωμά τους. Καταχρηστικά γιατί τα επιχειρήματά τους έχουν ηττηθεί δικαστικά και μία νέα αναβολή θα εξαντλήσει τους εργαζόμενους, ψυχολογικά και οικονομικά, καθυστερώντας την πληρωμή τους για 2-5 χρόνια.

Λίγα μέσα έχουμε ασχοληθεί, τα «κλασικά» σε τέτοιες περιπτώσεις. Προφανώς… δεν είναι θέμα για τους άλλους, δεν έχει αξία η είδηση. Άντε εντάξει, δεν πρόλαβαν, είναι πρόσφατο το θέμα. Τη Δευτέρα η ΕΣΗΕΑ, το πιο μεγάλο συνδικαλιστικό δημοσιογραφικό όργανο, βγάζει ανακοίνωση ενάντια στις τράπεζες, ζητώντας την άμεση απόσυρση της ανακοπής. Σχεδόν πουθενά και η ανακοίνωση. Μέσα σε όλα, από τα 6,5 εκατ. που θα μοιραστεί αν προχωρήσει η διαδικασία, μαντέψτε που θα πάει πάνω από 1 εκατ.: Σε ασφαλιστικά ταμεία. Ένα από αυτά, που θα πάρει σεβαστό ποσό, είναι και αυτό των δημοσιογράφων. Ψιλά γράμματα.

Το τραγελαφικό ξέρετε ποιο είναι; Ότι αν η Πειραιώς και η ALPHA απαντούσαν ή απαντήσουν, τα δελτία Τύπου τους θα δημοσιεύονταν κανονικά και αυτούσια στα ίδια ΜΜΕ που σιωπούν εδώ και μέρες για το θέμα.  Θα δημιουργούνταν έτσι μια σύγχυση στον αναγνώστη που θα διάβαζε την απάντηση και όχι την ερώτηση, αλλά αυτά συμβαίνουν (και μάλιστα πολύ συχνά, ειδικά τελευταία).

Ξέρουμε πολύ καλά γιατί συμβαίνει αυτό. Τραπεζική διαφήμιση λέγεται και όσο περισσότερη είναι, τόσο ο έλεγχος της πληροφορίας ξεφεύγει από τους δημοσιογράφους. 30 με 40 εκατ. τον χρόνο δίνουν οι τράπεζες σε ΜΜΕ, 192 εκατ. σε μια 5ετία. Και, δυστυχώς, οι όροι μοιάζουν ξεκάθαροι. Ακόμα και σε ένα τέτοιο, ξεκάθαρο ζήτημα, το ειδησεογραφικό ή και συναδερφικό ενδιαφέρον θάβεται. Σημασία έχει η «γραμμή». Τι να περιμένεις σε άλλα;

Λαμβάνοντας υπόψιν τα παραπάνω, οι έρευνες όπως αυτή που δημοσίευσε το Reuters για την εμπιστοσύνη του κόσμου στα ΜΜΕ στην Ελλάδα, που εμφανίζει την αξιοπιστία στο 28%, είναι απόλυτα λογικές. Η μόνιμη κουβέντα επίσης για τη μάστιγα των fake news, που εργαλειοποιείται πολιτικά κατά το δοκούν, μοιάζει η μισή αλήθεια της παραπληροφόρησης.

Η άλλη μισή, είναι οι ειδήσεις που δεν γράφονται ποτέ.

thepressproject.gr