Βιτριόλι. Ενας τρόπος εκδίκησης του περασμένου αιώνα που επανέρχεται. Ενας παλιός τρόπος «τιμωρίας» αντιζήλων. Συνομιλίες κάτω από το τραπέζι. Πενηντάευρα που πέφτουν από τον ουρανό σε φόντο λευκό, με μια ξανθιά να απλώνει τα χέρια να τα κυνηγά. Ο Μωυσής δεν σχίζει θάλασσες πια, σχίζει οθόνες.
Μάνος Τσαλδάρης
Ειδήσεις και διαφημίσεις. Σε πρώτο πλάνο αντιζηλίες ερωμένων και δημοσιογράφων γεμίζουν τις οθόνες μας. Ο κορονοϊός εντός εκτός και επί τα αυτά. Στις οθόνες θάλασσες και παραλίες, μη και βουλιάξει ο τουρισμός. Αναρωτιόμαστε πώς αυξάνονται τα κρούσματα. Η μάσκα προαιρετική, οι τουρίστες επιβαλλόμενοι. Η δημοσιογραφία σε διακοπές και στην τηλεόραση επαναληπτικές εκπομπές, χωρίς κανένας να τις παρακολουθεί. Απλά να είναι ανοιχτή για να έχεις παρέα.
Αλήθειες και ψέματα. Ο κόσμος όμως ξέρει και έχει προαποφασίσει: Οι δημοσιογράφοι (όλοι) χρηματίζονται. Κι ας έχει φτάσει η ανεργία εκεί που έχει φτάσει. Το δεκάχρονο δεν είναι «κοπέλα» –όπως το αποκαλεί ο δικηγόρος της 33χρονης–, είναι δεκάχρονο και αυτό που του συνέβη είναι έγκλημα. Εάν δεν ειπωθούν τα πράγματα με το όνομά τους (βλέπετε, μας λείπουν λέξεις και γι’ αυτό δεν είμαστε ακριβείς) τότε δεν θα μπορούμε να διώξουμε τη ρετσινιά από πάνω μας.
Μεγαλοδημοσιογράφοι και μη. Ο κόσμος κοιτά το δάσος, εμείς το δέντρο. Κι είμαστε έτοιμοι, από πάνω, να το κόψουμε. Λες και το δέντρο φταίει. Παντού υπάρχουν καλοί και κακοί. Αν κάποιος χρηματίζεται, δεν μπορεί να κρύβεται πίσω από την ταμπέλα ενός επαγγέλματος. Οφείλεις να είσαι, όχι να φαίνεσαι.
.efsyn.gr
