Ζωή και μόρφωση στις φυλακές

Ζωή και μόρφωση στις φυλακές

  • |

Τι μίσος κι αυτό, τι εκδικητικότητα, τι αδιαφορία [τι άλλο να υποθέσει κανείς;] των κυβερνώντων προς τους ανθρώπους που διεκδικούν την πρόσβασή τους στην εκπαίδευση και τη γνώση, ευρισκόμενοι πίσω από τα σίδερα των φυλακών. Αντί να προωθούν αυτή την εκπαίδευση ώστε να επέλθει ο σωφρονισμός που οι ίδιοι πρεσβεύουν [αλλά μόνο στα χαρτιά], κάνουν τα αδύνατα δυνατά να μη συμβεί κάτι τέτοιο. Μετά τον Βασίλη Δημάκη, ο σπουδαστής στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο, στο Τμήμα Διοίκησης Επιχειρήσεων και Οργανισμών, Θανάσης Κυριαζής, συναντά τεράστια εμπόδια στο να συνεχίσει τις σπουδές του και να γίνει κι αυτός ένας χρήσιμος άνθρωπος και για τον ίδιο αλλά και για την κοινωνία.

Γιώργος Σταματόπουλος

Κρατείται στις φυλακές Αγ. Στεφάνου Πατρών και έχει ξεκινήσει απεργία πείνας από τις 11 Ιουνίου με σημαντικές επιπτώσεις στην υγεία του – κινδυνεύει η ζωή του ανθρώπου, νοσηλεύεται στο Νοσοκομείο Ρίου. Ζητάει τα αυτονόητα: τη δυνατότητα να μπορεί να έχει πρόσβαση σε υπολογιστή και βιβλιοθήκες, να δίνει εξετάσεις και να ευνοηθεί από το «βραχιολάκι» ώστε να μπορεί να μετακινείται χωρίς οποιονδήποτε φόβο να αποδράσει, αφού ανά πάσα στιγμή θα γνωρίζουν πού κινείται. Δεν είναι λογική αυτή που επιδεικνύουν ο αιωνόβιος υπουργός Προστασίας του Πολίτη αλλά και η γενική γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής Σοφία Νικολάου, προς τους οποίους έχει αποστείλει ουκ ολίγες επιστολές. Κάτι σαν φωνή βοώντος εν τη ερήμω. Υπερήφανοι στ’ αυτιά φαίνονται οι δυο αξιωματούχοι, καθώς αγνοούν επιδεικτικά τις εκκλήσεις του κρατούμενου –απτόητοι στην ιδεολογική τους προφανώς τυφλότητα.

Αντί να χαίρονται οι αρμόδιοι που ένας «λοξίας» αποφάσισε να μάθει γράμματα και να αφήσει πίσω το όποιο βεβαρημένο παρελθόν του, αντί να ενισχύσουν την προσπάθειά του ώστε να αποτελέσει παράδειγμα και για άλλους που βρίσκονται στην ίδια με αυτόν θέση –και τότε θα είχε νόημα να αποκαλούνται οι φυλακές σωφρονιστικά καταστήματα– αντί, λοιπόν, να διευκολύνουν τους τρόπους εκπαίδευσης κρατουμένων, δημιουργούν συνεχώς προσκόμματα και μάλιστα επιδεικτικά. Εάν νομίζουν ότι έτσι επιδεικνύουν πυγμή, σφάλλουν σφάλμα μέγα.

Αλλά φοβούνται ότι όποιος μαθαίνει γράμματα καθίσταται επικίνδυνος για την εξουσία, διότι ξέρει πώς ασκείται αυτή, πόσο άδικα και υστερόβουλα λειτουργεί εναντίον των επικριτών της. Ξέρουν ότι ο εγγράμματος μπορεί να διαβάσει για τα δικαιώματά του και να τα διεκδικήσει. Εκτός από το δικαίωμα στη μάθηση υπάρχει και το δικαίωμα να διαμαρτύρεσαι για τις συνθήκες ζωής μες στις φυλακές, υπάρχει και το δικαίωμα να αντιδράς σε αυθαιρεσίες των δεσμοφυλάκων, το δικαίωμα να απαιτείς υγιεινές συνθήκες διαβίωσης. Ολα αυτά φοβούνται. Φοβούνται τους ανθρώπους που δεν παύουν να φωνάζουν ότι ακόμη και μέσα στις φυλακές υπάρχουν άνθρωποι [παρά τα ολισθήματα ή και εγκλήματα του παρελθόντος βίου τους].

Στην απελπισία του ο κρατούμενος έχει αποστείλει επιστολή προς τον ίδιο τον πρωθυπουργό –ευκαιρία λοιπόν να δούμε τα ανακλαστικά του πρωθυπουργού, τα ανθρωπιστικά του ιδεώδη καθώς και το πολιτιστικό του υπόβαθρο για το οποίο έχει δηλώσει ότι είναι υπερήφανος. Θα μπορούσε, π.χ., να τραβήξει, έστω ελαφρά, τα υπερήφανα αυτιά των στελεχών του και να τα φέρει στην κανονική τους θέση, εκεί δηλαδή όπου επικοινωνούν όλοι οι άνθρωποι, «καλοί» και «κακοί».

efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.