Οι κυβερνητικές αδυναμίες πέρα από την επικοινωνιακή χρυσόσκονη

Οι κυβερνητικές αδυναμίες πέρα από την επικοινωνιακή χρυσόσκονη

  • |

Σε λίγες μέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από την εκλογική νίκη της ΝΔ και τον σχηματισμό της κυβέρνησης Μητσοτάκη.

Ήδη, ο προ­πα­γαν­δι­στι­κός μη­χα­νι­σμός του Μα­ξί­μου προ­ε­τοι­μά­ζε­ται για τα γε­νέ­θλια ανα­βαθ­μί­ζο­ντας την επι­χεί­ρη­ση προ­βο­λής των κυ­βερ­νη­τι­κών «επι­τυ­χιών» και εξω­ραϊ­σμού των οι­κο­νο­μι­κών και κοι­νω­νι­κών προ­ο­πτι­κών που δια­φαί­νο­νται στον ορί­ζο­ντα.

Σύμ­φω­να με τις εκτι­μή­σεις των κα­θε­στω­τι­κών επι­τε­λεί­ων, με επί­κε­ντρο τα δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια που ανα­μέ­νο­νται (κά­ποια στιγ­μή) από τα ευ­ρω­παϊ­κά τα­μεία, αλλά και την επι­τά­χυν­ση των νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων με­ταρ­ρυθ­μί­σε­ων, οι κα­πι­τα­λι­στές και το πο­λι­τι­κό τους προ­σω­πι­κό ανα­μέ­νουν έναν ανο­δι­κό κύκλο κερ­δο­φο­ρί­ας, που θα απο­κα­τα­στή­σει τις απώ­λειες της πρό­σφα­της κρί­σης. Για την υλο­ποί­η­ση αυτού του με­γα­λό­πνο­ου σχε­δια­σμού βέ­βαια, χρειά­ζε­ται να συ­ντρέ­ξουν μια σειρά από πολ­λές -και εξαι­ρε­τι­κά αβέ­βαιες ως προς την εκ­πλή­ρω­ση-προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Όλοι οι οι­κο­νο­μι­κοί δεί­κτες προ­α­ναγ­γέλ­λουν βου­τιά στο φε­τι­νό ΑΕΠ που θα είναι πάνω από 8%-9%, δη­λα­δή στα 171 με 172 δισ. ευρώ, που ση­μαί­νει επι­στρο­φή στα με­γέ­θη του 2014. Από αυτή τη βαθιά ύφεση, οι φω­στή­ρες του ΥΠ.ΟΙΚ. βλέ­πουν ανά­πτυ­ξη 5,1% τον επό­με­νο χρόνο, χωρίς να υπο­λο­γί­ζουν ένα πι­θα­νό δεύ­τε­ρο κύμα αυ­ξη­μέ­νων κρου­σμά­των του ιού και προ­ε­ξο­φλώ­ντας ότι τα δια­βό­η­τα κέρδη από τα ελ­λη­νι­κά ομό­λο­γα θα κα­τευ­θυν­θούν σε «επεν­δυ­τι­κά έργα» και όχι στο τρύ­πιο βα­ρέ­λι της απο­πλη­ρω­μής του κρα­τι­κού χρέ­ους.

Για την ώρα, το μόνο πραγ­μα­τι­κό δε­δο­μέ­νο είναι τα απο­τε­λέ­σμα­τα των κυ­βερ­νη­τι­κών επι­λο­γών στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα όσων ζουν από τη δου­λειά τους ή κι­νού­νται με­τα­ξύ ανερ­γί­ας και επι­σφά­λειας. Η αντερ­γα­τι­κή επί­θε­ση της κυ­βέρ­νη­σης απέ­να­ντι στους «ήρωες» που κρά­τη­σαν όρθια την κοι­νω­νία στην κα­ρα­ντί­να, συ­νε­χί­ζε­ται αμεί­ω­τη.

Απο­λύ­σεις, ανα­στο­λές συμ­βά­σε­ων, έντα­ση της εκ­με­τάλ­λευ­σης, εκ πε­ρι­τρο­πής ερ­γα­σία, κλοπή της κα­λο­και­ρι­νής άδειας, απο­τε­λούν τη νέα «κα­νο­νι­κό­τη­τα» για εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες ερ­γα­ζό­με­νους. Το πρό­γραμ­μα «Συν-Ερ­γα­σία» που με­τα­τρέ­πει θέ­σεις πλή­ρους ερ­γα­σί­ας σε με­ρι­κής απα­σχό­λη­σης, μειώ­νει του μι­σθούς έως και 20% και επι­τρέ­πει στις επι­χει­ρή­σεις να απο­λύ­ουν ελεύ­θε­ρα, απο­τε­λεί την αιχμή του δό­ρα­τος για να φορ­τω­θούν τα βάρη της παν­δη­μί­ας στις πλά­τες του κό­σμου της ερ­γα­σί­ας. Συγ­χρό­νως, έρ­χο­νται και­νούρ­γιες φο­ρο­α­παλ­λα­γές και μειώ­σεις φόρων για το κε­φά­λαιο, αλλά και μεί­ω­ση των ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών κατά 5 ολό­κλη­ρες μο­νά­δες, στε­ρώ­ντας σε ετή­σια βάση πάνω από 1 δισ. ευρώ από τα ασφα­λι­στι­κά τα­μεία. Τη στιγ­μή μά­λι­στα που οι απώ­λειες για την κοι­νω­νι­κή ασφά­λι­ση από τις απο­λύ­σεις, τη «μαύρη» ερ­γα­σία και τις μειώ­σεις μι­σθών είναι ήδη δρα­μα­τι­κές.

Όλα αυτά τα οφέλη για τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο,  πα­ρου­σιά­ζο­νται ως δήθεν κί­νη­τρα για τη «δια­τή­ρη­ση των θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας». Πα­ρό­λα αυτά, οι εγ­γε­γραμ­μέ­νοι άνερ­γοι στα μη­τρώα του ΟΑΕΔ έφτα­σαν το Μάη τα 1.162.955 άτομα, κα­τα­γρά­φο­ντας αύ­ξη­ση 25,13% σε σύ­γκρι­ση με το Μάη του 2019. Από αυ­τούς το 85% πα­ρα­μέ­νει χωρίς την πα­ρα­μι­κρή στή­ρι­ξη, έστω και αυτού του ισχνού επι­δό­μα­τος ανερ­γί­ας.

Το κυ­κλο­φο­ρια­κός χάος που προ­κλή­θη­κε από τη βε­βια­σμέ­νη εφαρ­μο­γή του «Με­γά­λου Πε­ρι­πά­του» και τις ορ­γι­σμέ­νες αντι­δρά­σεις κα­τοί­κων και επι­σκε­πτών του κέ­ντρου της Αθή­νας, οι φωνές (και εντός ΝΔ) για τη λίστα με τα απί­θα­να ή ανύ­παρ­κτα φι­λο­κυ­βερ­νη­τι­κά site που πήραν με­ρί­διο από τα πε­ρί­που 20 εκ. ευρώ της δια­φη­μι­στι­κής κα­μπά­νιας «Μέ­νου­με Σπίτι», απο­τε­λούν τα πιο πρό­σφα­τα ψε­γά­δια στην ει­κό­να πο­λι­τι­κής πα­ντο­δυ­να­μί­ας που φι­λο­τε­χνούν τα ΜΜΕ για την κυ­βέρ­νη­ση.

Το ίδιο και το επι­κοι­νω­νια­κό αλα­λούμ με τον επερ­χό­με­νο ανα­σχη­μα­τι­σμό, που ανά­γκα­σε τον Μη­τσο­τά­κη, αντί να στα­μα­τή­σει τα σε­νά­ρια, να αφή­σει ορ­θά­νοι­χτο ένα τέ­τοιο εν­δε­χό­με­νο. Κά­ποια στιγ­μή οι αλ­λα­γές σε ορι­σμέ­να κυ­βερ­νη­τι­κά πόστα θα γί­νουν. Φυ­σι­κά, κάτι τέ­τοιο ου­δό­λως θα βελ­τιώ­σει τη ζωή της με­γά­λης κοι­νω­νι­κής πλειο­ψη­φί­ας, ούτε θα δια­φο­ρο­ποι­ή­σει τις αντι­δρα­στι­κές κυ­βερ­νη­τι­κές κα­τευ­θύν­σεις.

Το βα­σι­κό επί­δι­κο των αλ­λα­γών στο κυ­βερ­νη­τι­κό σχήμα είναι η δια­χεί­ρι­ση στα χρή­μα­τα από το νέο ΕΣΠΑ και το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης, στο πλαί­σιο και του υπό δια­μόρ­φω­ση πο­λυ­ε­τούς προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της ΕΕ για την πε­ρί­ο­δο 2021 – 2027. Η δια­χεί­ρι­ση αυτού του κο­λοσ­σιαί­ου ποσού  είναι φυ­σι­κό να δη­μιουρ­γεί ανυ­πο­μο­νη­σία στους επι­χει­ρη­μα­τι­κούς και πο­λι­τι­κούς κύ­κλους του κα­τε­στη­μέ­νου. Οι τε­χνο­κρά­τες που κα­τοι­κο­ε­δρεύ­ουν στο πρω­θυ­πουρ­γι­κό πε­ρι­βάλ­λον ανα­μέ­νε­ται να πά­ρουν το προ­βά­δι­σμα στο συ­ντο­νι­σμό και την αξιο­ποί­η­ση των ση­μα­ντι­κών ποσών που σχε­διά­ζε­ται να διο­χε­τευ­τούν σε υπο­δο­μές, με­τα­φο­ρές, ενέρ­γεια, πάρκα και­νο­το­μί­ας (σε συ­νερ­γα­σία με το κρά­τος-τρο­μο­κρά­τη του Ισ­ρα­ήλ) κ.α. Όμως, τέ­τοιου με­γέ­θους μπίζ­νες, δεν κλεί­νουν ποτέ αναί­μα­κτα για όλα τα τμή­μα­τα του κε­φα­λαί­ου που θα απαι­τή­σουν με­ρί­διο από αυτά τα κον­δύ­λια. Με ότι αντί­κτυ­πο μπο­ρεί να έχει αυτό στο πο­λι­τι­κό πεδίο και ει­δι­κά σε μια κυ­βέρ­νη­ση που έχει τάξει τα πάντα σε όλο τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο.

Τα σχέ­δια της βα­σι­κής ομά­δας του Μα­ξί­μου όμως, δεν μπο­ρούν να προ­χω­ρή­σουν αν δεν ορι­στι­κο­ποι­η­θεί η από­φα­ση για το Τα­μείο Ανά­καμ­ψης από τη Σύ­νο­δο Κο­ρυ­φής των ηγε­τών της ΕΕ. Και εκεί οι δυ­σκο­λί­ες και οι κα­θυ­στε­ρή­σεις, δεν είναι κα­θό­λου αμε­λη­τέ­ες. Κάτι ξέρει και ο Χρ. Σταϊ­κού­ρας που πα­ρα­μέ­νει επι­φυ­λα­κτι­κός, διαρ­ρέ­ο­ντας χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά ότι «ακόμα δεν γνω­ρί­ζου­με κα­λά-κα­λά τα ποσά και ορι­σμέ­νοι τα μοι­ρά­ζουν ήδη».

Όλα δεί­χνουν πως το θέμα θα κρι­θεί (;) σε νέα έκτα­κτη σύ­νο­δο τον επό­με­νο μήνα, επί γερ­μα­νι­κής προ­ε­δρί­ας. Η αρ­χι­κή πρό­τα­ση προ­βλέ­πει ότι από τα 750 δισ. ευρώ, πε­ρί­που 500 δισ. θα δο­θούν ως επι­χο­ρη­γή­σεις και 250 δισ. ως δά­νεια, για την ανά­καμ­ψη οι­κο­νο­μιών που έχουν πλη­γεί πε­ρισ­σό­τε­ρο από την παν­δη­μία. Στην τη­λε­διά­σκε­ψη της Πα­ρα­σκευ­ής 19/6 όλες οι χώρες επέ­μει­ναν στις γνω­στές τους θέ­σεις. Το κύριο ση­μείο της αντι­πα­ρά­θε­σης αφορά την αμε­τα­κί­νη­τη στάση των «σκλη­ρών» της Ευ­ρώ­πης (Ολ­λαν­δία, Αυ­στρία, Δανία, Σου­η­δία και Φιν­λαν­δία) που εκ­φρά­ζουν ση­μα­ντι­κές αντιρ­ρή­σεις και ζη­τούν αυ­ξη­μέ­νο πο­σο­στό σε δά­νεια, αντί για επι­χο­ρη­γή­σεις.

Όποια μορφή και να πάρει αυτός ο μη­χα­νι­σμός τε­λι­κά, οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες με­ταρ­ρυθ­μί­σεις, η ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση των δη­μό­σιων αγα­θών μέσω ΣΔΙΤ, η κα­τα­στρο­φή του πε­ρι­βάλ­λο­ντος στο όνομα της «πρά­σι­νης ανά­πτυ­ξης», θα είναι με­ρι­κά από τα κρι­τή­ρια συμ­μόρ­φω­σης για την εκτα­μί­ευ­ση των όποιων ποσών. Για την Ελ­λά­δα, που πα­ρα­μέ­νει σε κα­θε­στώς ενι­σχυ­μέ­νης επο­πτεί­ας, δεν πρό­κει­ται να αλ­λά­ξει κάτι. Απλά δίπλα στη βαρ­βα­ρό­τη­τα των μνη­μο­νια­κών νόμων, θα προ­στε­θούν νέα δεινά για τους ερ­γα­ζό­με­νους και πλού­σια δώρα για το κε­φά­λαιο.

Ο Μη­τσο­τά­κης, στην απο­τυ­χη­μέ­νη  τε­λευ­ταία συ­νε­δρί­α­ση των ευ­ρω­παί­ων ηγε­τών, υπο­στή­ρι­ξε ολό­θερ­μα την πρό­τα­ση της Κο­μι­σιόν, υπό το φόβο πι­θα­νής κοι­νω­νι­κής ανα­τα­ρα­χής και συ­να­κό­λου­θης πο­λι­τι­κής αστά­θειας: «Μι­λώ­ντας ως χώρα που το 2011 βίωσε ύφεση της τάξης του 9,1%, αυτού του εί­δους οι οι­κο­νο­μι­κές κα­τα­στά­σεις είναι πραγ­μα­τι­κά ιδιαί­τε­ρα επώ­δυ­νες, οδη­γούν σε κοι­νω­νι­κή ανα­τα­ρα­χή και σε άνοδο του λαϊ­κι­σμού. Θα πρέ­πει όλοι να γνω­ρί­ζου­με καλά τι θα αντι­με­τω­πί­σου­με εάν η αντί­δρα­σή μας δεν έχει το κα­τάλ­λη­λο μέ­γε­θος ή την τα­χύ­τη­τα που απαι­τεί­ται». Στον ίδιο φόβο μα­ζι­κών λαϊ­κών αντι­δρά­σε­ων, εδρά­ζε­ται και η πρό­θε­ση κα­τά­θε­σης στη βουλή, εν μέσω κα­λο­και­ριού, του νο­μο­σχε­δί­ου για τον πε­ριο­ρι­σμό των δια­δη­λώ­σε­ων, που είχε μεί­νει στα συρ­τά­ρια λόγω κο­ρω­νοϊ­ού.

Την ίδια στιγ­μή, στο υγειο­νο­μι­κό μέ­τω­πο, η αύ­ξη­ση των κρου­σμά­των τα τε­λευ­ταία 24ωρα και το κα­θο­λι­κό «άνοιγ­μα» του Του­ρι­σμού εντός ημε­ρών, εντεί­νουν την ανη­συ­χία για νέα ανα­ζω­πύ­ρω­ση της παν­δη­μί­ας. Οι ελ­λεί­ψεις σε προ­σω­πι­κό (30.000 κενά μό­νι­μων για­τρών και νο­ση­λευ­τών) και εξο­πλι­σμό πα­ρα­μέ­νουν τόσο στην ηπει­ρω­τι­κή χώρα, όσο και στα νησιά. Στα αε­ρο­δρό­μια θα γί­νο­νται μόνο δειγ­μα­το­λη­πτι­κά τεστ σε ένα μικρό πο­σο­στό τα­ξι­διω­τών από το εξω­τε­ρι­κό. Στα δε νησιά ελά­χι­στα είναι τα ξε­νο­δο­χεία κα­ρα­ντί­νας, αλλά και οι πρό­θυ­μοι ιδιώ­τες για­τροί που θα τα στε­λε­χώ­σουν.

Αν μά­λι­στα χρεια­στεί αε­ρο­δια­κο­μι­δή από το ΕΚΑΒ σε νο­σο­κο­μείο ανα­φο­ράς, π.χ. της Ατ­τι­κής, οι 11 κά­ψου­λες «αρ­νη­τι­κής πί­ε­σης» που δια­θέ­τει σή­με­ρα το ΕΣΥ, μπο­ρεί να απο­δει­χτούν λίγες στην κο­ρύ­φω­ση της του­ρι­στι­κής κί­νη­σης. Για να πε­ριο­ρί­σει τη δη­μο­σιο­νο­μι­κή τρύπα που δη­μιούρ­γη­σε η κα­ρα­ντί­να, η κυ­βέρ­νη­ση πο­ντά­ρει τα πάντα στα του­ρι­στι­κά έσοδα, αφή­νο­ντας σε δεύ­τε­ρη μοίρα την ενί­σχυ­ση της δη­μό­σιας Υγεί­ας και την προ­στα­σία του κό­σμου.

Μπρο­στά στα αντερ­γα­τι­κά σχέ­δια που επε­ξερ­γά­ζε­ται το κυ­βερ­νη­τι­κό κέ­ντρο οφεί­λου­με να ανα­συ­γκρο­τή­σου­με το δικό μας στρα­τό­πε­δο και να ορ­γα­νώ­σου­με τις μάχες για την απο­φα­σι­στι­κή υπε­ρά­σπι­ση των δι­καιω­μά­των μας. Οι διεκ­δι­κή­σεις των υγειο­νο­μι­κών, των εκ­παι­δευ­τι­κών, των μι­σθω­τών σε σκλη­ρούς χώ­ρους του ιδιω­τι­κού τομέα, της νε­ο­λαί­ας που πνί­γε­ται σε σχο­λεία-εξε­τα­στι­κά κέ­ντρα, ο συ­ντο­νι­σμέ­νος αγώ­νας όλων των κλά­δων που βρί­σκο­νται σε κί­νη­ση, είναι η μόνη δύ­να­μη που μπο­ρεί να δια­τα­ρά­ξει την κυ­βερ­νη­τι­κή αυ­τα­ρέ­σκεια.

rproject.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.