Αντιπολεμικός ξεσηκωμός

Κάτω τα χέρια από Ιράν-Λίβανο / Λευτεριά στην Παλαιστίνη

Η κοινή επί­θε­ση ΗΠΑ-Ισ­ρα­ήλ ενα­ντί­ον του Ιράν εξευ­τέ­λι­σε κάθε έν­νοια διε­θνούς δι­πλω­μα­τί­ας, καθώς για δεύ­τε­ρη φορά μέσα σε με­ρι­κούς μήνες το Ιράν δέ­χε­ται στρα­τιω­τι­κή επί­θε­ση εν μέσω δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων.

Η ιμπε­ρια­λι­στι­κή επί­θε­ση κα­τα­πα­τά βά­ναυ­σα κάθε έν­νοια διε­θνούς νο­μι­μό­τη­τας, καθώς εξα­πο­λύ­θη­κε απρό­κλη­τα, με μο­να­δι­κή «αι­τιο­λό­γη­ση» τα αλ­λο­πρό­σα­λα πα­ρα­λη­ρή­μα­τα του Ντό­ναλντ Τραμπ και των υπουρ­γών του, που αλ­λά­ζουν κα­θη­με­ρι­νά.

 

Ούτε ο πιο αφε­λής δεν μπο­ρεί να πι­στεύ­ει ότι αυτός ο πό­λε­μος έχει οποια­δή­πο­τε σχέση με την «απε­λευ­θέ­ρω­ση» του λαού του Ιράν -που μετρά πολ­λές εκα­το­ντά­δες νε­κρούς, βλέ­πει τις υπο­δο­μές της χώρας να κα­τα­στρέ­φο­νται και τον ου­ρα­νό της Τε­χε­ρά­νης να σκο­τει­νιά­ζει από τα μαύρα το­ξι­κά σύ­νε­φα κα­πνού.

Ο πό­λε­μος κατά του Ιράν είναι η συ­νέ­χεια και η κλι­μά­κω­ση της έξαλ­λης επι­θε­τι­κό­τη­τας του αμε­ρι­κα­νι­κού ιμπε­ρια­λι­σμού υπό τον Ντό­ναλντ Τραμπ, που προ­σπα­θεί να ανα­στη­λώ­σει την κλο­νι­σμέ­νη ηγε­μο­νία των ΗΠΑ κα­τα­φεύ­γο­ντας στην ωμή κι απρο­σχη­μά­τι­στη χρήση βίας, κα­τα­πα­τώ­ντας ανοι­χτά όσα γνώ­ρι­σε η αν­θρω­πό­τη­τα ως «Διε­θνές Δί­καιο» μετά το 1945.

Μέσα σε λί­γους μήνες, η κυ­βέρ­νη­ση Τραμπ έχει βομ­βαρ­δί­σει το Κα­ρά­κας κι έχει απα­γά­γει τον πρό­ε­δρο της Βε­νε­ζου­έ­λας, απει­λεί να κα­τα­κτή­σει τη Γροι­λαν­δία, απο­κλεί­ει την Κούβα από ζω­τι­κής ανά­γκης καύ­σι­μα, προ­ω­θεί σχέ­δια αποι­κια­κής κη­δε­μο­νί­ας της Γάζας, και τώρα βομ­βαρ­δί­ζει το Ιράν.

Με την κά­λυ­ψη και τη στή­ρι­ξη του αμε­ρι­κα­νού «προ­στά­τη», το Κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ κλι­μα­κώ­νει την έξαλ­λη επι­θε­τι­κό­τη­τα των τε­λευ­ταί­ων 30 μηνών. Το σιω­νι­στι­κό κρά­τος κα­τέ­χει τη μισή Γάζα και επι­βά­λει  «αργό θά­να­το» στην άλλη μισή, εγκλη­μα­τεί  κα­θη­με­ρι­νά στη Δυ­τι­κή Όχθη και ανα­κοι­νώ­νει σχέ­δια προ­σάρ­τη­σης εδα­φών της, συ­νε­χί­ζει τις επι­θέ­σεις και την κα­το­χή εδα­φών στη Συρία, επι­τί­θε­ται για δεύ­τε­ρη φορά μέσα σε λί­γους μήνες κατά του Ιράν, ενώ σή­με­ρα κλι­μα­κώ­νει την επί­θε­ση στο Λί­βα­νο, με μα­ζι­κούς βομ­βαρ­δι­σμούς και χερ­σαί­ες επι­δρο­μές που έχουν οδη­γή­σει εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες αν­θρώ­πους να εγκα­τα­λεί­ψουν τα νότια της χώρας.

Ο ολο­κλη­ρω­τι­κός χα­ρα­κτή­ρας της επι­δρο­μής κατά του Ιράν έχει εξω­θή­σει την ηγε­σία της Ισλα­μι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας σε έναν «υπαρ­ξια­κό» πό­λε­μο. Χωρίς τα μέσα για να απο­κρού­σει τις σα­ρω­τι­κές επι­θέ­σεις, επι­χει­ρεί με τις εκτο­ξεύ­σεις πυ­ραύ­λων και τον έλεγ­χο των Στε­νών του Ορ­μούζ να αυ­ξή­σει το κό­στος του πο­λέ­μου για να πιέ­σει για τον τερ­μα­τι­σμό του.

Η συ­νέ­χεια των βομ­βαρ­δι­σμών και των επι­θέ­σε­ων απει­λεί να συ­μπα­ρα­σύ­ρει όλη την πε­ριο­χή σε γε­νι­κευ­μέ­νες συ­γκρού­σεις. Ήδη αυτός ο πό­λε­μος διε­ξά­γε­ται ταυ­τό­χρο­να στο Ιράν, τα κράτη του Κόλ­που, το Ιράκ, τον Λί­βα­νο, ενώ όσο συ­νε­χί­ζε­ται μπο­ρεί να ενερ­γο­ποι­ή­σει πολ­λούς «δρό­μους» προς μια ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη «διε­θνο­ποί­η­σή» του.

Η προ­ο­πτι­κή ενερ­γεια­κής κρί­σης και ενός νέου κύ­μα­τος πλη­θω­ρι­σμού και ανό­δου των τιμών θα φορ­τω­θεί -όπως πά­ντα- στις πλά­τες των ερ­γα­ζο­μέ­νων και των λαϊ­κών στρω­μά­των. Η προ­πα­γάν­δα υπε­ρά­σπι­σης της ιμπε­ρια­λι­στι­κής εκ­στρα­τεί­ας με όρους «σύ­γκρου­σης πο­λι­τι­σμών» (ει­δι­κά από την αμε­ρι­κα­νι­κή φο­ντα­με­ντα­λι­στι­κή Χρι­στια­νι­κή Δεξιά) έχει ως συ­νέ­πεια μια ρα­γδαία άνοδο του ισλα­μο­φο­βι­κού δη­μό­σιου λόγου που θα πλη­ρώ­σουν οι μου­σουλ­μά­νοι και οι μου­σουλ­μά­νες με­τα­νά­στριες και πρό­σφυ­γες.

Συ­νο­λι­κό­τε­ρα, αυτός ο πό­λε­μος υπεν­θυ­μί­ζει ότι «ζούμε στον κόσμο του Νε­τα­νιά­χου». Η γε­νο­κτο­νία στη Γάζα και η συ­νε­χι­ζό­με­νη ατι­μω­ρη­σία της υπήρ­ξε ένα κομ­βι­κό γε­γο­νός που επα­νέ­φε­ρε στη «μόδα» την ασύ­δο­τη πο­λε­μι­κή βία της επο­χής της αποι­κιο­κρα­τί­ας. Σή­με­ρα, ο Αμε­ρι­κα­νός υπουρ­γός Πο­λέ­μου, Πιτ Χέ­γκ­σεθ, χλευά­ζει δη­μό­σια τους «ηλί­θιους κα­νό­νες εμπλο­κής» για να υπο­γραμ­μί­σει πόσο σπου­δαί­ος σύμ­μα­χος των ΗΠΑ είναι το Ισ­ρα­ήλ σε σύ­γκρι­ση με τους άλ­λους πα­ρα­δο­σια­κούς συμ­μά­χους του, που «γκρι­νιά­ζουν» για τη δυ­σα­νά­λο­γη βία.

Η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση προ­σαρ­μό­ζε­ται τα­χύ­τα­τα σε αυτόν τον κόσμο. Με το ReArm Europe και τα θη­ριώ­δη προ­γράμ­μα­τα εξο­πλι­σμού, με την Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν να δια­κη­ρύσ­σει ότι «η Ευ­ρώ­πη δεν μπο­ρεί να είναι θε­μα­το­φύ­λα­κας της πα­λιάς τάξης πραγ­μά­των, ενός κό­σμου που έχει φύγει και δεν θα επι­στρέ­ψει».

Με την αντο­χή του Ιράν να δια­ψεύ­δει τις προσ­δο­κί­ες του Τραμπ για γρή­γο­ρη κα­τάρ­ρευ­ση ή συν­θη­κο­λό­γη­ση, η τρα­μπι­κή επέ­λα­ση στη διε­θνή σκηνή αντι­με­τω­πί­ζει μια με­γά­λη δο­κι­μα­σία. Πώς θα αντι­δρά­σει ο αμε­ρι­κα­νι­κός ιμπε­ρια­λι­σμός μπρο­στά στην απο­τυ­χία του αρ­χι­κού του σχε­δια­σμού; Θα κλι­μα­κώ­σει κι άλλο την επι­θε­τι­κό­τη­τα ή θα υπο­χρε­ω­θεί σε υπο­χώ­ρη­ση μπρο­στά στις εσω­τε­ρι­κές αμ­φι­σβη­τή­σεις και τις διε­θνείς ανα­τα­ρά­ξεις; Όποιος και όποια εν­δια­φέ­ρε­ται για την ει­ρή­νη και τη δι­καιο­σύ­νη πρέ­πει να εύ­χε­ται και να ερ­γά­ζε­ται για το δεύ­τε­ρο.

Στην Ελ­λά­δα, αυτή η προ­σπά­θεια περνά μέσα από την πάλη ενά­ντια σε κάθε διευ­κό­λυν­ση και συμ­με­το­χή στα σχέ­δια ΗΠΑ-Ισ­ρα­ήλ. Η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ πρω­το­πό­ρη­σε στη στα­δια­κή «διο­λί­σθη­ση» των ευ­ρω­παϊ­κών κρα­τών προς την ενερ­γό­τε­ρη συμ­με­το­χή. Πα­ρα­χώ­ρη­σε τη Σούδα για τη διέ­λευ­ση αμε­ρι­κα­νι­κών δυ­νά­με­ων προς το Ισ­ρα­ήλ ενό­ψει της ιμπε­ρια­λι­στι­κής επί­θε­σης, έστει­λε φρε­γά­τες και F-16 στην Κύπρο, δια­θέ­τει συ­στοι­χεία πυ­ραύ­λων στη Σα­ου­δι­κή Αρα­βία, συμ­με­τέ­χει σε πε­ρι­πο­λί­ες στην Ερυ­θρά Θά­λασ­σα, ανα­πτύσ­σει πυ­ραύ­λους στην Κάρ­πα­θο και στη Βουλ­γα­ρία, συ­ζη­τά την απο­στο­λή ελ­λη­νι­κού τάγ­μα­τος στη Λω­ρί­δα της Γάζας.

Αυτά συν­δέ­ο­νται με την συ­νο­λι­κό­τε­ρη προ­σπά­θεια της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης να γίνει κρί­σι­μος στρα­τιω­τι­κός-ενερ­γεια­κός «κόμ­βος», ενταγ­μέ­νος στα ευ­ρύ­τε­ρα σχέ­δια του αμε­ρι­κα­νι­κού ιμπε­ρια­λι­σμού και του σιω­νι­στι­κού κρά­τους στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο. Αυτή η «Με­γά­λη Ιδέα» απει­λεί με κα­τα­στρο­φές. Σή­με­ρα, στο όνομά της κα­τα­στρέ­φε­ται το κοι­νω­νι­κό κρά­τος, για να συ­νε­χι­στεί η τρελή κούρ­σα των εξο­πλι­σμών. Αύριο μπο­ρεί το τί­μη­μα να είναι ακόμα πιο σκλη­ρό.

Αυτή η πα­ρά­τα­ξη στρα­τιω­τι­κών δυ­νά­με­ων στην πε­ριο­χή δεν απο­τε­λεί «προ­στα­σία», αλλά φέρ­νει τον πό­λε­μο πιο κοντά. Απει­λεί να οδη­γή­σει το ελ­λη­νι­κό κρά­τος σε εμπλο­κή με το Ιράν, για να υπε­ρα­σπι­στεί το κρά­τος δο­λο­φό­νο του Ισ­ρα­ήλ και τα συμ­φέ­ρο­ντα των εφο­πλι­στών. Επι­πλέ­ον, η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ αξιο­ποιεί την στρα­τιω­τι­κο­ποί­η­ση της Ανα­το­λι­κής Με­σό­γειου, το­πο­θε­τώ­ντας τους εξο­πλι­σμούς της σε ση­μεία τρι­βής με το τουρ­κι­κό κρά­τος -που ήδη απα­ντά ανα­λό­γως. Σε μια συ­γκυ­ρία που οι μεσ­σια­νι­κοί τυ­χο­διώ­κτες στην ηγε­σία του Ισ­ρα­ήλ μι­λά­νε όλο και πιο ανοι­χτά για την Τουρ­κία ως «νέο Ιράν» και επι­κα­λού­νται την Ελ­λά­δα και την Κύπρο ως στρα­τη­γι­κούς συμ­μά­χους απέ­να­ντι στα διά­φο­ρα εχθρι­κά «τόξα», πρό­κει­ται για μια πολύ επι­κίν­δυ­νη εξέ­λι­ξη.

Δεν είναι ώρα να απελ­πι­στού­με από τους κιν­δύ­νους γύρω μας. Πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο δεν είναι ώρα να αφή­σου­με την πρω­το­βου­λία στην κυ­βέρ­νη­ση, όπως κα­λούν οι κυ­ρί­αρ­χοι να κά­νου­με σε συν­θή­κες κρί­σης κι αστά­θειας. Αντί­θε­τα, πρέ­πει να κι­νη­το­ποι­η­θού­με για την απο­τρο­πή αυτών των κιν­δύ­νων και για την απο­δυ­νά­μω­ση της κυ­βέρ­νη­σης που μας οδη­γεί σε αυ­τούς. Με κι­νη­το­ποι­ή­σεις και δρά­σεις που θα απαι­τούν το κλεί­σι­μο των βά­σε­ων που χρη­σι­μο­ποιεί ο αμε­ρι­κα­νι­κός στρα­τός για να σπεί­ρει τον όλε­θρο. Με την άρ­νη­σή μας να στη­ρί­ξου­με τα με­γα­λε­πή­βο­λα σχέ­δια για κυ­ριαρ­χία στην ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο, ενά­ντια στην όξυν­ση του αντα­γω­νι­σμού με την Τουρ­κία. Επι­μέ­νο­ντας ενά­ντια στην κούρ­σα των εξο­πλι­σμών και διεκ­δι­κώ­ντας να κα­τευ­θυν­θούν οι πόροι της κοι­νω­νί­ας στην κά­λυ­ψη των ανα­γκών της. Δια­τη­ρώ­ντας ψηλά την ση­μαία της αλ­λη­λεγ­γύ­ης στην Πα­λαι­στι­νια­κή Αντί­στα­ση και έχο­ντας στην καρ­διά της δρά­σης και της σκέ­ψης μας την απε­λευ­θέ­ρω­ση της Πα­λαι­στί­νης. Βά­ζο­ντας στα­θε­ρά στο στό­χα­στρο τον ανή­θι­κο κι επι­κίν­δυ­νο «άξονα» με το Κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ, απαι­τώ­ντας τη δια­κο­πή κάθε σχέ­σης με τους γε­νο­κτό­νους. Αλλά και με την προ­σπά­θεια να ενω­θεί κάθε αγώ­νας και κάθε κί­νη­μα σε ένα πο­λι­τι­κό ρεύμα για την ανα­τρο­πή της κυ­βέρ­νη­σης που είναι συ­νέ­νο­χη στα εγκλή­μα­τα κατά των λαών της πε­ριο­χής, που επι­τί­θε­ται κα­θη­με­ρι­νά στα δι­καιώ­μα­τά μας και που αύριο μπο­ρεί να μας οδη­γή­σει και εμάς στο σφα­γείο, για να θη­σαυ­ρί­σουν οι ντό­πιοι και διε­θνείς πε­τρε­λαιά­δες, εφο­πλι­στές και έμπο­ροι όπλων.

– Να σπά­σου­με τον άξονα Ελ­λά­δας-Κύ­πρου-Ισ­ρα­ήλ

– Να κλεί­σουν οι βά­σεις / Έξω το ΝΑΤΟ

– Όχι ελ­λη­νι­κός στρα­τός κα­το­χής στη Γάζα

– Καμιά συμ­με­το­χή σε διε­θνείς απο­στο­λές επέμ­βα­σης

– Όχι στους εξο­πλι­σμούς / Λεφτά για τις κοι­νω­νι­κές ανά­γκες

https://rproject.gr/article/antipolemikos-xesikomos