Ολα σχεδόν τα κόμματα καταδίκασαν τις εικόνες που είδαμε κατά την «επίσκεψη» του αστείου πλέον υπουργού Υγείας Αδωνη Γεωργιάδη. Γιατί, παρακαλώ; Γιατί ο κύριος αυτός προνοεί να πηγαίνει, όπου πηγαίνει, με τη συνοδεία κατασταλτικών αστυνομικών δυνάμεων; Τι ακριβώς συμβαίνει; Δεν καταλαβαίνουν τα κόμματα ότι ο υπουργός είναι ανεπιθύμητος στον ιατρικό κόσμο από τις τόσες περικοπές ειδικοτήτων που έχει επιφέρει, από την κρυφή άμα τε και φανερή μανία του να στραφούν οι ασθενείς σε χώρους ιδιωτικούς; Γιατί δεν τολμάει να πάει μόνος του να συνομιλήσει με το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό; Τι φταίει; Φταίει ότι δεν τον θέλει κανείς και παρ’ όλα αυτά ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να τον διατηρεί στην κρίσιμη αυτή υπουργική θέση.
Γιώργος Σταματόπουλος
Αφρούς έβγαζαν τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια της κυβέρνησης, ειδικά αυτοί οι αφιονισμένοι του «Σκάι». Μα γιατί δεν έκαναν τα ίδια στον Πολάκη ή στον Ξανθό, στους υπουργούς του ΣΥΡΙΖΑ; Διότι ό,τι κι αν έκαναν αυτοί δεν ήσαν, απλώς, του σαχλού επιπέδου του Αδωνη, αυτού του ιλαρού και τραγικού τύπου, που δεν μπορεί να κλείσει το έρκος των οδόντων του όταν [πάντα!] εμφανίζεται στην τηλοψία -και ουδόλως χολοσκάνε οι ψηφοφόροι του για το πότε, διάβολε, είναι στο καυτό υπουργείο Υγείας, πότε προλαβαίνει να λύσει τα προβλήματα των νοσοκομείων της χώρας.
«Πήγαν εκεί με σκοπό να τον λιντσάρουν» βροντοφώναζε ο ναπολεόντειος [ξέρεις ποιος είμαι εγώ, ρε;] βουλευτής Μαρκόπουλος, αυτός που έλεγε στον φτωχό και αγανακτισμένο αγρότη να κάτσει ήσυχος διότι μιλάει με βουλευτή του ελληνικού Κοινοβουλίου -ο θρασύς και υπερόπτης. Ενα αυγό κι ένα μπουκάλι νερό, που εκσφενδονίστηκαν εναντίον του Αδώνιδος, δεν είναι λιντσάρισμα, είναι απλά και αθώα σύμβολα διαμαρτυρίας, αφού με τον διάλογο [που αποφεύγει έτσι κι αλλιώς ο υπουργός] δεν εισακούγονται τα δίκαια αιτήματα των εργαζομένων. Το άλλο άθυρμα, ο πολύς και τυφλά αδωνικός Πορτοσάλτε, ωρυόταν ότι οι διαμαρτυρόμενοι είναι αριστεροί και ανταρσύες και άλλα παράνομα στοιχεία που θέλουν να πλήξουν την άμεμπτη κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Ολα αυτά εντάσσονται στην απελπισμένη προσπάθειά τους να απαξιώσουν την Αριστερά, να την εκδιώξουν από την πολιτική ζωή του τόπου, να εκλείψουν εντέλει οι αριστερές ιδέες όπως λέει το άλλο αστέρι τους ο χουντογενής [ή μήπως ακόμη χουντικός;] Βορίδης. Εχουμε μπλέξει με ανόητους, ελαφρόμυαλους, αμβλύνοες, αλλά και κακούς (;) ανθρώπους, που -για δες- μας κυβερνάνε· τι θλίψη, τι κρίμα. Αυτό δεν είναι το σοβαρότερο πρόβλημα όσο αυτό που εκπέμπουν τα κόμματα, τινά, της αντιπολίτευσης: συγκαταβατικά, διαλλακτικά τάχα, κοινοβουλευτικά, δημοκρατικά, ανήμπορα να αντιδράσουν στη δικτατορική συμπεριφορά ενίων [πολλών, μάλλον] της κυβέρνησης. Σημεία των καιρών θα πει κανείς με την τόση συντηρητικότητα της κοινωνίας, με την τόση αδράνεια και αφασία μας. Φταίμε κι εμείς που έχουμε εναποθέσει τις ελπίδες μας μόνο σε κοινοβουλευτικούς αντιπροσώπους. Μπορεί το ΤΙΝΑ [Τhere – Is No Alternative -Δεν Yπάρχει Eναλλακτική Λύση] να γίνει ΤΑΜΑ [There Are Many Alternatives -Yπάρχουν Πολλές Εναλλακτικές Λύσεις]; Βεβαίως και μπορεί, χρειάζεται όμως σκέψη, στοχασμός, απάρνηση του εγώ και όποιας ιδιοτέλειας και αισχρής ατομικότητας. Και αν τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν χρόνο, υπάρχουν και οι εξωκοινοβουλευτικοί, υπάρχει (;) ακόμη η κοινωνία.
https://www.efsyn.gr/stiles/yposimeioseis/501862_adonis-me-mat
Σχόλια (0)