Για τη μαζική ενωτική ριζοσπαστική Αριστερά που έχουμε ανάγκη

Η πολιτική περίοδος που διανύουμε είναι πολύ απαιτητική και με πολλές προκλήσεις για τη ριζοσπαστική-αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Οι σκλη­ρές συ­νέ­πειες πάνω στην κα­θη­με­ρι­νή ζωή των αν­θρώ­πων σε συν­δυα­σμό με τα κυ­βερ­νη­τι­κά αδιέ­ξο­δα αλλά και με τις αδυ­να­μί­ες των αντι­πο­λι­τεύ­σε­ων της κε­ντρο­α­ρι­στε­ράς δη­μιουρ­γούν ένα εκρη­κτι­κό σκη­νι­κό. 

Έχο­ντας ως δε­δο­μέ­νο ότι το 2027 θα είναι μία εκλο­γι­κή χρο­νιά, οι τά­σεις όλων των δη­μο­σκο­πή­σε­ων δεί­χνουν ένα τρο­με­ρό πο­λι­τι­κό αδιέ­ξο­δο για τον ελ­λη­νι­κό κα­πι­τα­λι­σμό, καθώς με τα υπάρ­χο­ντα δε­δο­μέ­να και δυ­να­μι­κές δε φαί­νε­ται να δια­μορ­φώ­νε­ται κα­νέ­να σε­νά­ριο κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τας. Αυτό το κενό, αυτή την αδυ­να­μία χρειά­ζε­ται να εκ­με­ταλ­λευ­τεί η ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά, να επι­χει­ρή­σει να πα­ρέμ­βει με μα­ζι­κό τρόπο στη συ­γκυ­ρία ανα­δει­κνύ­ο­ντας τα αι­τή­μα­τα και τις διεκ­δι­κή­σεις του κό­σμου απέ­να­ντι στην κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη. Η κοι­νω­νι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση που εκ­φρά­ζε­ται τμη­μα­τι­κά και δια­σπα­σμέ­να ενά­ντια στην κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή, χριε­ά­ζε­ται να βρει και μία πο­λι­τι­κή διέ­ξο­δο, μία μα­ζι­κή αρι­στε­ρή πο­λι­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση.

Χρήστος Σταυρακάκης

Αρι­στε­ρά χα­μη­λών πτή­σε­ων και προσ­δο­κιών

Δυ­στυ­χώς, παρά τις με­γά­λες πιέ­σεις και προ­κλή­σεις, οι δυ­νά­μεις στον ευ­ρύ­τε­ρο χώρο της ρι­ζο­σπα­στι­κής – αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς στέ­κο­νται ανα­ντί­στοι­χες μπρο­στά στις ανά­γκες και τις πιέ­σεις της συ­γκυ­ρί­ας. Η Νέα Αρι­στε­ρά πα­ρό­τι προ­σπα­θεί σε επί­πε­δο πο­λι­τι­κού λόγου να στρα­φεί προς τα Αρι­στε­ρά, το κάνει με τρόπο ημι­τε­λές. Όσο δεν παίρ­νει σαφή θέση σχε­τι­κά με την πε­ρί­ο­δο δια­κυ­βέρ­νη­σης Τσί­πρα αλλά και όσο πο­ρεύ­ε­ται με στε­λέ­χη που έχουν ταυ­τι­στεί με την εφαρ­μο­γή μνη­μο­νια­κών πο­λι­τι­κών, δε θα μπο­ρεί να κερ­δί­σει καμία εμπι­στο­σύ­νη αλλά ούτε και να το­πο­θε­τη­θεί στο χώρο της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς.

Το σχήμα Με­ΡΑ­25-Ενω­τι­κή Αρι­στε­ρά, σε πρό­σφα­τη πα­νελ­λα­δι­κή σύ­σκε­ψη με­το­νο­μά­στη­κε ανα­κοι­νώ­νο­ντας και νέες προ­σχω­ρή­σεις στη συμ­μα­χία. Παρά τις καλές προ­θέ­σεις πολ­λών αγω­νι­στών-τριών της Αρι­στε­ράς που βλέ­πουν σε αυτό το σχήμα δυ­να­τό­τη­τες μα­ζι­κό­τε­ρης πο­λι­τι­κής -και εκλο­γι­κής- πα­ρέμ­βα­σης, η κα­τά­στα­ση είναι πιο σύν­θε­τη. Πα­ρα­μέ­νει ένα σχήμα με πολύ ισχυ­ρά αρ­χη­γο­κε­ντρι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, με τον Βα­ρου­φά­κη πολ­λές φορές να το­πο­θε­τεί­ται εκτός των συμ­φω­νη­μέ­νων συλ­λο­γι­κών πλαι­σί­ων της συμ­μα­χί­ας, με δύο βα­σι­κές συ­νέ­πειες. Πρώ­τον, πολ­λές φορές «δη­μιουρ­γεί­ται» ένα θολό πο­λι­τι­κό πλαί­σιο χωρίς κα­θα­ρές αιχ­μές και χωρίς σαφή τα­ξι­κή ανα­φο­ρά. Δεύ­τε­ρον, αυτός ο ηγε­μο­νι­σμός έχει ήδη δη­μιουρ­γή­σει τριγ­μούς, οδη­γώ­ντας στε­λέ­χη και μέλη με σαφή ανα­φο­ρά στη ρι­ζο­σπα­στι­κή Αρι­στε­ρά να παίρ­νουν απο­στά­σεις ή και να απο­χω­ρούν. Μετά από χρό­νια εμπει­ρί­ας από διά­φο­ρα σχή­μα­τα στην Αρι­στε­ρά, θα έπρε­πε να είναι πιο κα­θα­ρό ότι τέ­τοια χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά θολού πο­λι­τι­κού λόγου και αρ­χη­γο­κε­ντρι­σμού, λει­τουρ­γούν ώς βρα­δυ­φλε­γείς βόμ­βες στα θε­μέ­λια κάθε τέ­τοιας προ­σπά­θειας.

Η ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ είχε πρό­σφα­τα την 6η Πα­νελ­λα­δι­κή της Συν­διά­σκε­ψη, συ­ζη­τώ­ντας για τη γραμ­μή πα­ρέμ­βα­σης στη συ­γκυ­ρία αλλά και μπρο­στά στις εκλο­γι­κές μάχες που θα έρ­θουν την επό­με­νη χρο­νιά. Η συν­διά­σκε­ψη επι­βε­βαί­ω­σε για άλλη μια φορά το χάσμα με­τα­ξύ των δύο βα­σι­κών δυ­νά­με­ών της, της Κομ­μου­νι­στι­κής Απε­λευ­θέ­ρω­σης και του ΣΕΚ. Στη συν­διά­σκε­ψη κα­τέ­βη­καν αντι­πα­ρα­θε­τι­κές πλατ­φόρ­μες για την πο­λι­τι­κή από­φα­ση με την πρό­τα­ση της ΚΑ να παίρ­νει πε­ρί­που 65% ενώ αυτή του ΣΕΚ να παίρ­νει πε­ρί­που 35%. Η από­φα­ση της πλειο­ψη­φί­ας, συ­νε­χί­ζει σε μία γραμ­μή επι­μο­νής στο χτί­σι­μο αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κού με­τώ­που, με όρους πλή­ρους συμ­φω­νί­ας σε ένα αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κό πρό­γραμ­μα. Παρά την αδιαμ­φι­σβή­τη­τη αγω­νι­στι­κό­τη­τα αυτού του δυ­να­μι­κού, η πο­λι­τι­κή πρό­τα­ση που υιο­θε­τεί, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα υπο­νο­μεύ­ει τις δυ­να­τό­τη­τες ανα­συ­γκρό­τη­σης ενός μα­ζι­κού πόλου της ρι­ζο­σπα­στι­κής – αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής Αρι­στε­ράς στο όνομα της αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής κα­θα­ρό­τη­τας. Η de facto δια­φο­ρε­τι­κή γραμ­μή των βα­σι­κών δυ­νά­με­ων της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ σε όλα τα μέ­τω­πα, η οποία επι­βε­βαιώ­θη­κε και στην τε­λευ­ταία συν­διά­σκε­ψη, την κα­θι­στά πε­ρισ­σό­τε­ρο μία εκλο­γι­κή συμ­μα­χία-συ­γκόλ­λη­ση και ως εκ τού­του αδυ­να­τεί να παί­ξει έναν πιο ου­σια­στι­κό ρόλο στην ανα­συ­γκρό­τη­ση της Αρι­στε­ράς και του μα­ζι­κού κι­νή­μα­τος.

Πρω­το­βου­λία για μία νέα ενω­τι­κή και ανα­τρε­πτι­κή Αρι­στε­ρά

Σε αυτή τη συ­γκυ­ρία ο ρόλος της Πρω­το­βου­λί­ας για μία νέα ενω­τι­κή και ανα­τρε­πτι­κή Αρι­στε­ρά απο­κτά κομ­βι­κή ση­μα­σία και προ­σπα­θεί να αντα­πο­κρι­θεί στο κα­θή­κον της δη­μιουρ­γί­ας ενός μα­ζι­κού πο­λι­τι­κού ερ­γα­λεί­ου με σαφή ρι­ζο­σπα­στι­κό-αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κό προ­σα­να­το­λι­σμό, που θα μπο­ρεί να με­τα­τρέ­ψει την πραγ­μα­τι­κή διά­θε­ση του κό­σμου να αγω­νι­στεί ενά­ντια στον νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρο οδο­στρω­τή­ρα σε πο­λι­τι­κή που θα αξιώ­νει ρή­ξεις και ανα­τρο­πές.

Η πρω­το­βου­λία έχει κάνει ήδη τα πρώτα βή­μα­τα για την πε­ραι­τέ­ρω συ­γκρό­τη­σή της με συ­νε­λεύ­σεις σε πολ­λές πό­λεις στην Ελ­λά­δα αλλά και με εξώ­στρε­φες πο­λι­τι­κές πα­ρεμ­βά­σεις για τα κρί­σι­μα επί­δι­κα της συ­γκυ­ρί­ας, για την ρι­ζο­σπα­στι­κή αρι­στε­ρά που χρεια­ζό­μα­στε, για την ορ­γά­νω­ση της πάλης ενά­ντια στον πό­λε­μο, το μι­λι­τα­ρι­σμό και τους εξο­πλι­σμούς. Είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τη­το να ορ­γα­νω­θεί άμεσα στο επό­με­νο διά­στη­μα μία δη­μό­σια πο­λι­τι­κή συ­ζή­τη­ση για τις ανά­γκες μίας εκλο­γι­κής πα­ρέμ­βα­σης. Μία τέ­τοια πα­ρέμ­βα­ση οφεί­λει σή­με­ρα να κοι­τά­ει στο πώς μπο­ρεί να ανα­τρα­πεί η κυ­βέρ­νη­ση Μη­τσο­τά­κη συν­δυά­ζο­ντας αυτή την προ­ο­πτι­κή με συ­γκε­κρι­μέ­νες διεκ­δι­κή­σεις που θα επι­χει­ρούν να αλ­λά­ξουν το συ­σχε­τι­σμό δύ­να­μης υπέρ των ερ­γα­τι­κών και λαϊ­κών συμ­φε­ρό­ντων, όπως είναι τα αι­τή­μα­τα για αυ­ξή­σεις σε μι­σθούς και συ­ντά­ξεις, για μό­νι­μη και στα­θε­ρή δου­λειά, για ανα­τρο­πή των ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και υπε­ρά­σπι­ση των δη­μό­σιων αγα­θών, για να στα­μα­τή­σουν να πη­γαί­νουν πο­λύ­τι­μοι πόροι στους εξο­πλι­σμούς και τις πο­λε­μι­κές προ­ε­τοι­μα­σί­ες. Μία τέ­τοια κα­τεύ­θυν­ση είναι η μόνη απά­ντη­ση και στις διά­φο­ρες αντι­πο­λι­τεύ­σεις που ομνύ­ουν σε έναν θολό αντι­συ­στη­μι­σμό ή σε λύ­σεις κά­ποιας κυ­βερ­νώ­σας «αρι­στε­ράς».

Για να μπο­ρέ­σει να απο­κτή­σει πραγ­μα­τι­κή δύ­να­μη και δυ­να­μι­κή μία τέ­τοια πο­λι­τι­κή κα­τεύ­θυν­ση πρέ­πει να «πα­τή­σει» πάνω σε μα­ζι­κές πρω­το­βου­λί­ες που θα προ­σπα­θούν αφε­νός να πα­ρέμ­βουν στη συ­γκυ­ρία και αφε­τέ­ρου θα επι­διώ­κουν να συ­σπει­ρώ­νουν ένα ευρύ δυ­να­μι­κό αγω­νι­στών/τριών του χώρου της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς αλλά και ένα εύρος δυ­νά­με­ων από το Με­ΡΑ­25 μέχρι την ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ. Από αυτή την άποψη η κί­νη­ση της Πρω­το­βου­λί­ας για τη δη­μιουρ­γία μιας πλα­τιάς αντι­πο­λε­μι­κής επι­τρο­πής κι­νεί­ται σε αυτήν ακρι­βώς την κα­τεύ­θυν­ση, η οποία θα έχει την πρώτη της ιδρυ­τι­κή συ­νέ­λευ­ση την Πα­ρα­σκευή 8 Μαΐου, με τη στή­ρι­ξη ενός πλα­τιού φά­σμα­τος αγω­νι­στών και αγω­νι­στριών από πολ­λούς χώ­ρους.

Η ορ­γα­νι­κή συμ­με­το­χή στα αντι­ρα­τσι­στι­κά φε­στι­βάλ, τα οποία απο­τε­λούν τα πιο μα­ζι­κά πο­λι­τι­κά φε­στι­βάλ για ένα πολύ ευρύ δυ­να­μι­κό με ανα­φο­ρά στο χώρο της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς είναι επί­σης απα­ραί­τη­τη, πόσο μάλ­λον σε μία πε­ρί­ο­δο που οξύ­νε­ται η ρα­τσι­στι­κή κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή και οι πο­λι­τι­κές της Ευ­ρώ­πης-φρού­ριο σε επί­πε­δο ΕΕ, με κα­τα­στρο­φι­κές συ­νέ­πειες για τη ζωή προ­σφύ­γων και με­τα­να­στών. Η ση­μα­σία αυτή ανα­βαθ­μί­ζε­ται σε μία πε­ρί­ο­δο όξυν­σης των πο­λε­μι­κών αντι­πα­ρα­θέ­σε­ων που γεν­νούν νέα κύ­μα­τα εκτο­πι­σμέ­νων πλη­θυ­σμών.

Αν και τα πα­ρα­πά­νω απο­τε­λούν βα­σι­κούς πυ­λώ­νες αντι­πα­ρά­θε­σης με την αστι­κή-κυ­βερ­νη­τι­κή πο­λι­τι­κή, εξί­σου ανα­γκαία είναι και μία ανα­βαθ­μι­σμέ­νη πα­ρέμ­βα­ση στους ερ­γα­τι­κούς χώ­ρους. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια βλέ­που­με τις ερ­γα­τι­κές διεκ­δι­κή­σεις να πυ­κνώ­νουν αν και σε με­γά­λο βαθμό εξα­κο­λου­θούν να είναι απο­σπα­σμα­τι­κές. Η αδί­στα­κτη μη­χα­νή του κα­πι­τα­λι­σμού ισο­πε­δώ­νει αν­θρώ­πι­νες ζωές κα­θη­με­ρι­νά, αδια­φο­ρώ­ντας για το αν το σκη­νι­κό είναι εμπό­λε­μο ή όχι. Απέ­να­ντι σε αυτή τη λαί­λα­πα, οι σπο­ρα­δι­κές ερ­γα­τι­κές αντι­δρά­σεις, όσο δυ­να­μι­κές κι αν φαί­νο­νται, δεν είναι ικα­νές να ορ­θώ­σουν ανά­χω­μα.  Ωστό­σο, πάνω σε αυτήν την επα­νεμ­φά­νι­ση της ερ­γα­τι­κής διεκ­δι­κη­τι­κό­τη­τας, χτί­ζο­νται οι δυ­να­τό­τη­τες μίας συ­ντο­νι­σμέ­νης ερ­γα­τι­κής απά­ντη­σης, η οποία θα είναι απο­λύ­τως απα­ραί­τη­τη στη συ­γκυ­ρία που δια­νύ­ου­με και θα βάζει στο κέ­ντρο τα ερ­γα­τι­κά συμ­φέ­ρο­ντα απέ­να­ντι στα κέρδη των αφε­ντι­κών και τα συμ­φέ­ρο­ντα των ιμπε­ρια­λι­στών. Οι δυ­νά­μεις της Πρω­το­βου­λί­ας θα πρέ­πει να ερ­γα­στούν πάνω σε αυτή την κα­τεύ­θυν­ση.

Ο χρό­νος που έχου­με μπρο­στά μας δεν είναι άπει­ρος και οι πο­λι­τι­κές προ­κλή­σεις για τον κόσμο μας θα πλη­θαί­νουν. Έχου­με κα­θή­κον να κι­νη­θού­με γρή­γο­ρα -αλλά όχι βια­στι­κά- ώστε να δη­μιουρ­γή­σου­με τους κα­λύ­τε­ρους δυ­να­τούς όρους για μία τέ­τοια μα­ζι­κή αρι­στε­ρή και ρι­ζο­σπα­στι­κή πα­ρέμ­βα­ση.

Δεν έχου­με την ψευ­δαί­σθη­ση ότι οι δικές μας δυ­νά­μεις από μόνες τους αρ­κούν για να δη­μιουρ­γή­σουν έναν μα­ζι­κό πόλο της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς. Ωστό­σο, εί­μα­στε από­λυ­τα πε­πει­σμέ­νοι/ες ότι μπο­ρού­με να λει­τουρ­γή­σου­με ως ο κα­τα­λύ­της που θα θέσει σε κί­νη­ση αυτή τη δια­δι­κα­σία και εί­μα­στε απο­φα­σι­σμέ­νοι να το τολ­μή­σου­με. Το με­γά­λο στοί­χη­μα είναι να με­του­σιώ­σου­με αυτή τη δυ­να­μι­κή σε μια ορ­γα­νω­μέ­νη πο­λι­τι­κή δύ­να­μη, ικανή να ανα­τρέ­ψει τους υπάρ­χο­ντες συ­σχε­τι­σμούς στην Αρι­στε­ρά. Μια δύ­να­μη που θα αφή­σει πίσω της την άμυνα και θα πε­ρά­σει στην αντε­πί­θε­ση, διεκ­δι­κώ­ντας ξανά το όραμα για ένα μέλ­λον χωρίς πο­λέ­μους, φτώ­χεια και εκ­με­τάλ­λευ­ση.

https://rproject.gr/article/gia-ti-maziki-enotiki-rizospastiki-aristera-poy-ehoyme-anagki