Λογοδοσία για τη γενοκτονία στη Γάζα; Αρνηθείτε την με δική σας ευθύνη

Όταν κυκλοφόρησαν τα νέα για την κατάπαυση του πυρός μεταξύ του Ισραήλ και της Χαμάς, η φωνή του παρουσιαστή του αραβόφωνου Αλ Τζαζίρα έσπασε από το συναίσθημα. Ποιος μπορεί να τον κατηγορήσει; Τα τελευταία δύο χρόνια, ο ίδιος και η δημοσιογραφική του ομάδα κάλυπταν το ξεδίπλωμα μιας γενοκτονίας σε ζωντανό χρόνο, όπως και τη συστηματική στόχευση και δολοφονία συναδέλφων τους στο Αλ Τζαζίρα στη Γάζα.

Μόνο να φα­ντα­στεί μπο­ρεί κα­νείς πώς αι­σθά­νο­νται σή­με­ρα οι Γα­ζαί­οι. Όποιο συ­ναί­σθη­μα κι αν είναι αυτό, δεν πι­στεύω ότι υπάρ­χει λέξη να το πε­ρι­γρά­ψει σε κα­νέ­να λε­ξι­κό.

Ταουφίκ Χαντάντ | μετάφραση Πάνος Πέτρου

αναδημοσίευση από The New Arab

 

Έχο­ντας πει αυτά, δεν χρειά­ζε­ται να ζει κα­νείς στη Γάζα για να βιώ­νει μια ανη­συ­χία ως προς την κα­τά­παυ­ση του πυρός. Πραγ­μα­τι­κά, υπάρ­χουν πολύ ισχυ­ροί λόγοι για να μην εμπι­στευό­μα­στε καμιά συμ­φω­νία.

Δεν πρό­κει­ται για την πρώτη ανα­κή­ρυ­ξη κα­τά­παυ­σης του πυρός τα τε­λευ­ταία δύο χρό­νια. Όλοι ξέ­ρουν ότι το Ισ­ρα­ήλ μπο­ρεί να επι­στρέ­ψει στη φο­νι­κή του μανία με το πά­τη­μα λίγων κου­μπιών.

Η ιστο­ρία μας δι­δά­σκει ότι ο διά­βο­λος κρύ­βε­ται στις λε­πτο­μέ­ρειες τέ­τοιων συμ­φω­νιών. Ει­δι­κά σε συν­θή­κες βα­θιάς ασυμ­με­τρί­ας, όπου η συμ­φω­νία ξε­δι­πλώ­νε­ται σε στά­δια, οι εγ­γυ­η­τές είναι ανα­ξιό­πι­στοι και το σύ­νο­λο της συμ­φω­νί­ας πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο, δια­πραγ­μα­τευ­μέ­νο πίσω από κλει­στές πόρ­τες, με ελά­χι­στες λε­πτο­μέ­ρειες να δη­μο­σιεύ­ο­νται, δεν μας επι­τρέ­πε­ται μια ακρι­βής και ολι­στι­κή απο­τί­μη­ση.

Ο πλα­νή­της έγινε αυ­τό­πτης μάρ­τυ­ρας μιας απο­τρό­παιας αν­θρω­πο­σφα­γής να ανα­με­τα­δί­δε­ται ζω­ντα­νά στα κοι­νω­νι­κά δί­κτυα επί δύο χρό­νια. Το «Ποτέ Ξανά» συ­νέ­βη ξανά και οι πα­γκό­σμιες δυ­νά­μεις πα­ρα­κο­λου­θού­σαν αδρα­νείς.

Το διε­θνές βα­σι­σμέ­νο σε κα­νό­νες σύ­στη­μα και τα φι­λε­λεύ­θε­ρα πο­λι­τι­κά κα­θε­στώ­τα, επέ­δει­ξαν ξανά και ξανά σο­κα­ρι­στι­κή δι­προ­σω­πία, πα­ρά­λυ­ση και δει­λία.

Η γε­νο­κτο­νία δια­πρά­χθη­κε ενά­ντια σε έναν επί το πλεί­στον άοπλο πλη­θυ­σμό άμα­χων προ­σφύ­γων οι οποί­οι ζουν σε δια­χει­ρι­ζό­με­νους από τον ΟΗΕ προ­σφυ­γι­κούς κα­ταυ­λι­σμούς εδώ και πάνω από 70 χρό­νια.

Αυτή η κοι­νό­τη­τα αν­θρώ­πων έχει δί­καιες διεκ­δι­κή­σεις επί των χα­μέ­νων προ­σω­πι­κών πε­ριου­σιών της στο ση­με­ρι­νό Ισ­ρα­ήλ. Ζουν υπό κα­το­χή εδώ και 58 χρό­νια και υπό­κει­νται σε μια βάρ­βα­ρη πο­λιορ­κία εδώ και 19 χρό­νια. Πα­ρό­λη αυτή την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, οι ανη­συ­χί­ες τους και τα δι­καιώ­μα­τά τους έχουν επα­νει­λημ­μέ­να αγνοη­θεί.

Η Ισ­ραη­λι­νή γε­νο­κτο­νία στο­χο­ποί­η­σε συ­γκε­κρι­μέ­να αυτόν τον ευά­λω­το πλη­θυ­σμό. Τους επέ­βα­λε λι­μο­κτο­νία. Έριξε πάνω τους το ισο­δύ­να­μο πέντε πυ­ρη­νι­κών βομ­βών. Διέ­πρα­ξε ξε­διά­ντρο­πα κι επα­νει­λημ­μέ­να εγκλή­μα­τα πο­λέ­μου εις βάρος τους, κα­τα­γρά­φο­ντάς τα σε βί­ντεο κι ανε­βά­ζο­ντάς τα στο Instagram.

Δια­κή­ρυ­ξε ανοι­χτά -και συ­νε­χί­ζει να δια­κη­ρύσ­σει- την πρό­θε­ση να δια­πρά­ξει εθνο­κά­θαρ­ση ενα­ντί­ον τους. Αυτά δεν αφο­ρούν μόνο τον Νε­τα­νιά­χου και την «δεξιά κυ­βέρ­νη­ση συ­να­σπι­σμού». Η Ισ­ραη­λι­νή αντι­πο­λί­τευ­ση συμ­με­τεί­χε και δι­καιο­λό­γη­σε τη σφαγή επί­σης. Η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­ψη­φία της Ισ­ραη­λι­νής κοι­νω­νί­ας επί­σης υπο­στή­ρι­ξε την γε­νο­κτο­νία, με πάνω από το 80% των Ισ­ραη­λι­νών Εβραί­ων να υπο­στη­ρί­ζει την εθνο­κά­θαρ­ση της Γάζας.

Οι ευ­ρω­παϊ­κές και «δυ­τι­κές» δη­μο­κρα­τί­ες πα­ρεί­χαν δι­πλω­μα­τι­κή, πο­λι­τι­κή, στρα­τιω­τι­κή και οι­κο­νο­μι­κή στή­ρι­ξη μέσα από κρα­τι­κά κα­νά­λια και από ιδιω­τι­κές επι­χει­ρή­σεις. Αυτή πε­ρι­λάμ­βα­νε άμεση υλική στή­ρι­ξη με χρη­μα­το­δό­τη­ση και όπλα, όπως και μορ­φές ψη­φια­κής διευ­κό­λυν­σης και δια­μοι­ρα­σμού πλη­ρο­φο­ριών, αλλά και την πο­λι­τι­κή υπο­στή­ρι­ξη σε επί­πε­δο αφη­γή­μα­τος, από κρα­τι­κές και ιδιω­τι­κές εται­ρί­ες,  ΜΜΕ, πο­λι­τι­κά κόμ­μα­τα, ακόμα και θε­σμούς της κοι­νω­νί­ας των πο­λι­τών.

Αυτή η γε­νο­κτο­νία ήταν εξί­σου διε­θνής όσο ήταν και Ισ­ραη­λι­νή. Αν τη δούμε έτσι, η κα­τά­παυ­ση του πυρός μας δίνει ένα διάλ­λει­μα για να στρα­φού­με από τη συ­ζή­τη­ση για «τερ­μα­τι­σμό της γε­νο­κτο­νί­ας» στη συ­ζή­τη­ση για τις δυ­νά­μεις που την διέ­πρα­ξαν, τη διευ­κό­λυ­ναν και την συ­ντή­ρη­σαν στο χρόνο.

Είναι μια στιγ­μή που απο­τε­λεί «κα­τη­γο­ρώ» για ολό­κλη­ρο το Ισ­ραη­λι­νό κρα­τι­κό σύ­στη­μα, από τον χα­ρα­κτή­ρα του ως «Εβραϊ­κό δη­μο­κρα­τι­κό κρά­τος» μέχρι τις αποι­κια­κές πρα­κτι­κές κα­το­χής, απαρτ­χάιντ και εκτο­πι­σμού των Πα­λαι­στι­νί­ων, πα­λιές και ση­με­ρι­νές. Αυτά ήταν που οδή­γη­σαν ιδε­ο­λο­γι­κά και πο­λι­τι­κά στη γε­νο­κτο­νία.

Είναι μια στιγ­μή που απο­τε­λεί «κα­τη­γο­ρώ» για ση­μα­ντι­κές πο­λι­τι­κές και οι­κο­νο­μι­κές προ­σω­πι­κό­τη­τες και δί­κτυα στις δυ­τι­κές κοι­νω­νί­ες, όπως και για την με­γά­λη πλειο­ψη­φία των Ισ­ραη­λι­νών πο­λι­τι­κών και στρα­τιω­τι­κών τά­ξε­ων.

Ο πλα­νή­της δεν μπο­ρεί να επι­στρέ­ψει στην κα­νο­νι­κό­τη­τα από τη στιγ­μή που απο­κα­λύ­φθη­καν με τέ­τοια σα­φή­νεια τα εγκλή­μα­τα που δια­πρά­χθη­καν από αυτές τις προ­σω­πι­κό­τη­τες και δί­κτυα.

Πολ­λοί από αυ­τούς τους αν­θρώ­πους έβγα­λαν ακόμα και χρη­μα­τι­κό κέρ­δος από τα εγκλή­μα­τά τους, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας ου­σια­στι­κά τη γε­νο­κτο­νία ως δια­φη­μι­στι­κό χώρο.

Η γε­νο­κτο­νία είναι ανά­με­σα στα κο­ρυ­φαία πο­λι­τι­κά και νο­μι­κά εγκλή­μα­τα που γνω­ρί­ζει η αν­θρω­πό­τη­τα. Αυτοί που την διέ­πρα­ξαν πρέ­πει να κυ­νη­γη­θούν και να οδη­γη­θούν στη δι­καιο­σύ­νη ενώ τα συ­στή­μα­τα που τους ανέ­χο­νται και τους συ­ντη­ρούν πρέ­πει να δια­λυ­θούν.

Δεν ήταν ούτε «πό­λε­μος», ούτε «σύ­γκρου­ση». Ήταν μια γε­νο­κτο­νία για την οποία υπάρ­χει πλέον συ­ναί­νε­ση με­τα­ξύ ακα­δη­μαϊ­κών, ορ­γα­νώ­σε­ων αν­θρω­πί­νων δι­καιω­μά­των και του ΟΗΕ, με βάση τις ανα­λυ­τι­κές τους έρευ­νες.

Το Ισ­ρα­ήλ επι­χεί­ρη­σε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει αυτή τη γε­νο­κτο­νία για να επι­βά­λει εθνο­κά­θαρ­ση των Πα­λαι­στι­νί­ων της Γάζας. Έφτα­σε κοντά στο να το πε­τύ­χει -και μπο­ρεί να προ­σπα­θή­σει ξανά να το κά­νει- αλλά εμπο­δί­στη­κε από τους ίδιους τους Γα­ζαί­ους. Ήταν ο λαός της Γάζας που στά­θη­κε όρ­θιος και είπε «όχι!».

Η ηρω­ι­κή τους ατα­λά­ντευ­τη στα­θε­ρό­τη­τα και η αντί­στα­σή τους είναι οι πραγ­μα­τι­κές δυ­νά­μεις που εμπό­δι­σαν αυτό το σχέ­διο, μέσα από την άρ­νη­σή τους να συμ­μορ­φω­θούν σε αυτό, παρά την ανε­λέ­η­τη εκ­στρα­τεία αε­ρο­πο­ρι­κών βομ­βαρ­δι­σμών και τρό­μου. Κα­τά­φε­ραν ακόμα και να υπε­ρα­σπι­στούν εδάφη και συ­νέ­χι­ζαν να προ­σπα­θούν να ορ­γα­νώ­σουν την κά­λυ­ψη των το­πι­κών ανα­γκών.

Το διε­θνές κί­νη­μα αλ­λη­λεγ­γύ­ης έπαι­ξε επί­σης ση­μα­ντι­κό ρόλο, κα­τε­βαί­νο­ντας στους δρό­μους και αμ­φι­σβη­τώ­ντας τις λαν­θά­νου­σες, τε­μπέ­λι­κες και αντι­δια­νοη­τι­κές δι­καιο­λο­γί­ες που τόσο συχνά χρη­σι­μο­ποιού­νται για να πα­ρα­χω­ρή­σουν ελευ­θε­ρία δρά­σης στο Σιω­νι­σμό, στο Ισ­ρα­ήλ και στις πρα­κτι­κές του.

Του­λά­χι­στον 67.000 άτομα σφα­γιά­στη­καν στη Γάζα για να επι­βε­βαιώ­σουν την απο­φα­σι­στι­κό­τη­τά τους να πα­ρα­μεί­νουν στην πα­τρί­δα τους και να διεκ­δι­κή­σουν τα δι­καιώ­μα­τά τους τα οποία αγνο­ού­νται από καιρό. Αν και οι πραγ­μα­τι­κοί αριθ­μοί υπο­λο­γί­ζε­ται ότι είναι υπερ­πολ­λα­πλά­σιοι.

Έχου­με χρέος απέ­να­ντι σε αυτήν την θυσία να κυ­νη­γή­σου­με και τον τε­λευ­ταίο εγκλη­μα­τία που συμ­με­τεί­χε σε αυτά τα εγκλή­μα­τα. Το επί­δι­κο είναι πολύ με­γά­λο για να μην το κά­νου­με.

Τα προη­γού­με­να που δη­μιούρ­γη­σε η γε­νο­κτο­νία στη Γάζα απο­τε­λούν το πρε­λού­διο ενός φρι­κτού μέλ­λο­ντος αν μεί­νουν ανα­πά­ντη­τα. Το Ισ­ρα­ήλ επα­νέ­φε­ρε στη μόδα κά­ποια από τα χει­ρό­τε­ρα εγκλή­μα­τα της αν­θρώ­πι­νης ιστο­ρί­ας, ενώ πρό­σθε­σε σε αυτά νέες τε­χνο­λο­γί­ες κα­τα­στρο­φι­κής απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τας, συν­δυα­σμέ­νες με νέα μέσα κρα­τι­κής επι­τή­ρη­σης κι ελέγ­χου. Αυτά τα ερ­γα­λεία, αυτές οι τε­χνο­λο­γί­ες και οι τά­σεις θα στρε­βλώ­σουν τα δη­μο­κρα­τι­κά συ­στή­μα­τα, θα εν­θαρ­ρύ­νουν τον αυ­ταρ­χι­σμό, θα εξα­λεί­ψουν τις κοι­νω­νι­κές κα­τα­κτή­σεις (ανα­κα­τευ­θύ­νο­ντας τους πό­ρους από την υγεία και την παι­δεία προς τον μι­λι­τα­ρι­σμό), θα υπο­νο­μεύ­σουν τις πο­λι­τι­κές ελευ­θε­ρί­ες και θα κα­τα­στρέ­ψουν τον πλα­νή­τη.

Έτσι συν­δέ­ε­ται ορ­γα­νι­κά η γε­νο­κτο­νία στη Γάζα με τους πα­γκό­σμιους και το­πι­κούς αγώ­νες να απο­τρέ­ψου­με ένα άγριο δυ­στο­πι­κό μέλ­λον. Γι’ αυτό και η κα­τά­παυ­ση του πυρός δεν είναι μια ευ­και­ρία να πε­ρι­μέ­νου­με να πα­ρα­κο­λου­θή­σου­με τι θα συμ­βεί, αλλά η στιγ­μή να δι­πλα­σιά­σου­με τις προ­σπά­θειές μας και να κι­νη­το­ποι­η­θού­με για λο­γο­δο­σία.

Το Ισ­ρα­ήλ δεν πρό­κει­ται να με­τα­μορ­φω­θεί σε κρά­τος που σέ­βε­ται τα αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα στο ορατό μέλ­λον. Δεν χρειά­ζε­ται να είναι κα­νείς κά­το­χος δι­δα­κτο­ρι­κού για να κα­τα­λά­βει ότι το Ισ­ρα­ήλ θα επι­χει­ρή­σει να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει την κα­τά­παυ­ση του πυρός για να προ­σπα­θή­σει να πε­τύ­χει τους στό­χους της γε­νο­κτο­νί­ας και της εθνο­κά­θαρ­σης ανα­κα­λύ­πτο­ντας χί­λιες δι­καιο­λο­γί­ες που θα εμπο­δί­σουν την ανοι­κο­δό­μη­ση, αν φτά­σου­με ποτέ σε αυτό το στά­διο.

Δια­σφα­λί­ζο­ντας ότι η Λω­ρί­δα της Γάζας θα πα­ρα­μεί­νει επ’ άπει­ρον ένας μια το­ξι­κή χω­μα­τε­ρή, το Ισ­ρα­ήλ θα δια­τη­ρεί την ελ­πί­δα ότι μπο­ρεί να εξω­θή­σει τον πλη­θυ­σμό σε έξοδο από την Γάζα. Μπο­ρεί επί­σης να δια­πι­στώ­σει ξανά την ανά­γκη να κα­τα­φύ­γει εκ νέου σε στρα­τιω­τι­κά μέσα.

Είναι μια κρί­σι­μη στιγ­μή, όπου θα κρι­θεί η συ­νέ­χεια. Τώρα είναι η ώρα να χτί­σου­με μια λαϊκή εκ­στρα­τεία που θα μπο­ρεί να επι­βά­λει λο­γο­δο­σία, εντο­πί­ζο­ντας, εκ­θέ­το­ντας, απο­μο­νώ­νο­ντας και πα­ρα­πέ­μπο­ντας στη δι­καιο­σύ­νη τους δο­λο­φό­νους και τους συ­νερ­γούς τους που βρί­σκο­νται ανά­με­σά μας, και να δια­λύ­σου­με τα πο­λι­τι­κά και οι­κο­νο­μι­κά δί­κτυα που έκα­ναν τη γε­νο­κτο­νία εφι­κτή.

Αυτό πε­ρι­λαμ­βά­νει τη λο­γο­δο­σία των ενερ­γών υπο­κει­μέ­νων της γε­νο­κτο­νί­ας, καθώς και των πα­θη­τι­κών δει­λών γρα­φειο­κρα­τών που ξέ­πλε­ναν, πα­ρα­πλα­νού­σαν ή ου­σια­στι­κά έκα­ναν σαν να μην συ­νέ­βαι­νε τί­πο­τα ση­μα­ντι­κό ή έλε­γαν «δεν είναι δου­λειά μας».

Η ιστο­ρία θα θυ­μά­ται ποιοι έκα­ναν τι, πότε και πού. Αλλά πριν φτά­σουν αυτά τα ζη­τή­μα­τα στα ιστο­ρι­κά βι­βλία, είναι υπο­χρέ­ω­σή μας να γρά­ψου­με εμείς την ιστο­ρία μέσα από τις δρά­σεις μας, ακρι­βώς όπως έκα­ναν οι κά­τοι­κοι της Γάζας με την ακλό­νη­τη στα­θε­ρό­τη­τά τους.

Αν δεν κυ­νη­γή­σου­με τους γε­νο­κτό­νους εγκλη­μα­τί­ες μέχρι και τον τε­λευ­ταίο, θα ανοί­ξου­με τις πύλες της ανο­χής προς τη συ­στη­μα­τι­κή κα­τα­στρο­φή πλη­θυ­σμών και πε­ριο­χών που θα κρί­νο­νται «προ­βλη­μα­τι­κές» ή «εμπό­δια» από κα­θε­στώ­τα που βα­σί­ζο­νται σε φα­ντα­σιώ­σεις και από ναρ­κισ­σι­στι­κούς ηγέ­τες. Και αυτό θα συμ­βεί σε ένα πλαί­σιο ανό­δου του νε­ο­φα­σι­σμού, του λαϊ­κι­σμού και αυ­ξα­νό­με­νων εν­δοϊ­μπε­ρια­λι­στι­κών αντα­γω­νι­σμών. Πρό­κει­ται για συ­ντα­γή πα­γκο­σμιο­ποί­η­σης της γε­νο­κτο­νί­ας της Γάζας, σε ένα διε­θνές πλαί­σιο που δεν υπάρ­χει έλ­λει­ψη πο­λι­τι­κών τσαρ­λα­τά­νων, ούτε έλ­λει­ψη βυ­θι­ζό­με­νων οι­κο­νο­μιών, μέσα σε θά­λασ­σες διά­χυ­του θυμού.

https://rproject.gr/article/logodosia-gia-ti-genoktonia-sti-gaza-arnitheite-tin-me-diki-sas-eythyni