Αν και τα τάγματα εφόδου του Ντόναλντ Τραμπ έχουν εξαπολύσει ένα λυσσασμένο κυνήγι μεταναστών από την περασμένη άνοιξη, χρειάστηκαν οι πρόσφατες εκτελέσεις δύο λευκών Αμερικανών πολιτών, της Ρενέ Νικόλ Γκουντ και του Άλεξ Πρέτι στη Μινεάπολη, για να προκληθεί τελικά πανεθνική κατακραυγή.
Σάρον Σμιθ | μετάφραση Στέλλα Μούσμουλα
Η Γκουντ, μια 37χρονη μητέρα τριών παιδιών βρισκόταν καθ’ οδόν προς το σπίτι της, αφού είχε αφήσει το παιδί της στο σχολείο στις 7 Ιανουαρίου, όταν ένας πράκτορας της ICE την πυροβόλησε τέσσερις φορές στο πρόσωπο. Ο Πρέτι, ένας 37χρονος νοσηλευτής ΜΕΘ, ο οποίος φρόντιζε βετεράνους του στρατού, βοηθούσε μια διαδηλώτρια που την είχαν ρίξει στο έδαφος στις 24 Ιανουαρίου και χρησιμοποιούσε το κινητό του τηλέφωνο για να βιντεοσκοπήσει τους πράκτορες της CBP (συνοριοφυλακή) που της είχαν επιτεθεί. Στη συνέχεια, πέταξαν κάτω και τον Πρέτι και τον πυροβόλησαν εννέα φορές στην πλάτη ενώ ήταν ξαπλωμένος μπρούμυτα.
Η Γκουντ και ο Πρέτι ήταν το πέμπτο και το έκτο θύμα δολοφονίας από πράκτορες του DHS (Υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας) κατά τη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Τραμπ.
Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ένας πράκτορας της ICE, ο οποίος βρισκόταν εκτός υπηρεσίας, πυροβόλησε και σκότωσε τον Κιθ Πόρτερ, έναν Μαύρο άνδρα που ήταν επίσης πολίτης των ΗΠΑ, στο Νόρθριτζ της Καλιφόρνιας. Πριν από αυτή τη δολοφονία, τα υπόλοιπα θύματα ήταν όλα «Λατίνο». Όπως ανέφερε το πρακτορείο Associated Press, «Τον περασμένο Σεπτέμβριο, η Υπηρεσία Μετανάστευσης και Τελωνείων (ICE) πυροβόλησε θανάσιμα ένα ακόμη άτομο έξω από το Σικάγο. Δύο άνθρωποι σκοτώθηκαν αφού παρασύρθηκαν από οχήματα ενώ προσπαθούσαν να διαφύγουν από τις μεταναστευτικές αρχές. Και ένας εργάτης γης στην Καλιφόρνια έπεσε από ένα θερμοκήπιο και έσπασε τον αυχένα του κατά τη διάρκεια μιας επιδρομής της ICE τον περασμένο Ιούλιο».
Αμέτρητοι άλλοι άνθρωποι έχουν πυροβοληθεί, ξυλοκοπηθεί και τραυματιστεί από αυτούς τους τραμπούκους που τη βρίσκουν να πυροβολούνε τον κόσμο —οι οποίοι περιφέρονται σε ομάδες με κύριο στόχο να τρομοκρατούν τις μεταναστευτικές κοινότητες, τριγυρνώντας σε γειτονιές μεταναστών, σπάζοντας πόρτες και παρμπρίζ αυτοκινήτων και καραδοκώντας έξω από σχολεία για να απαγάγουν γονείς που πηγαίνουν να πάρουν τα παιδιά τους.
Μέχρι στιγμής δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες σε κανένα πράκτορα για οποιοδήποτε βίαιο έγκλημα. Το αντίθετο μάλιστα: Αξιωματούχοι του υπουργείου Εσωτερικής Ασφάλειας (DHS) τους αποθεώνουν ως ήρωες και ισχυρίζονται ότι απλώς αμύνονται απέναντι σε «εγχώριους τρομοκράτες».
Αυτό συμβαίνει επειδή το DHS δεν επιτρέπει σε κανέναν «εξωτερικό» φορέα να διερευνήσει τις παραβάσεις των πρακτόρων του, καθιστώντας τους μη υπόλογους σε οποιονδήποτε άλλον. Και μόλις οι ομοσπονδιακοί πράκτορες κακοποιήσουν κάποιον, το DHS ενεργοποιεί την προπαγανδιστική του μηχανή για να διαδίδει το ένα ψέμα μετά το άλλο κατηγορώντας τα θύματα της βίας που ασκεί η ICE.
Μόλις λίγες ώρες μετά τη δολοφονία της Γκουντ, η υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας Κρίστι Νόεμ δήλωσε: «Αυτό φαίνεται να αποτελεί απόπειρα δολοφονίας ή πρόκλησης σωματικής βλάβης ενάντια σε πράκτορες, μια πράξη εγχώριας τρομοκρατίας». Αυτό, παρότι πολλαπλά βίντεο που τραβήχτηκαν από αυτόπτες μάρτυρες επί τόπου δείχνουν πράκτορες να περικυκλώνουν το αυτοκίνητο της αλαφιασμένης Γκουντ καθώς εκείνη προσπαθούσε απεγνωσμένα να απομακρύνει το όχημά της από αυτούς. «Δεν είμαι θυμωμένη μαζί σας», τους είπε πριν ανοίξουν πυρ.
Η Νόεμ και ο αναπληρωτής προσωπάρχης του Λευκού Οίκου, ο λευκός εθνικιστής Στίβεν Μίλερ, χαρακτήρισαν επίσης τον Πρέτι ως «εγχώριο τρομοκράτη», ο οποίος σχεδίαζε να «σφαγιάσει» πράκτορες. Κι όμως, τα τελευταία λόγια του Πρέτι ήταν να ρωτήσει τη γυναίκα διαδηλώτρια που προσπαθούσε να υπερασπιστεί: «Είσαι καλά;». Αξιωματούχοι του DHS αρχικά ισχυρίστηκαν ότι ο Πρέτι «επιδείκνυε όπλο» και ότι οι πράκτορες απλώς αμύνονταν. Ωστόσο ο Πρέτι είχε ένα νόμιμα δηλωμένο όπλο περασμένο στη ζώνη του, το οποίο όπως φαίνεται σε πολλά βίντεο είχε αφαιρεθεί από τους πράκτορες αρκετή ώρα πριν τον πυροβολήσουν πισώπλατα. Το μόνο «όπλο» που επιδείκνυε ήταν το κινητό του τηλέφωνο με το οποίο βιντεοσκοπούσε την κτηνωδία που εξελισσόταν μπροστά του.
«Αναγνωρίζω μια κατοχή όταν τη βλέπω»
Κατά τον πρώτο χρόνο της επιστροφής του Τραμπ στην εξουσία, η προεδρία του έπαιρνε με ιλιγγιώδη ταχύτητα τη μορφή ενός αυταρχικού καθεστώτος, χωρίς να διαφαίνεται τέλος στη διολίσθηση. Τουλάχιστον έτσι ήταν μέχρι τώρα. Επειδή, χάρη στο θάρρος των κατοίκων της Μινεάπολης, υπάρχει μια γνήσια φωτεινή αχτίδα ελπίδας ότι η αυξανόμενη αντίσταση στην τυραννία του Τραμπ μπορεί να καταφέρει τουλάχιστον να επιβραδύνει την πορεία του. Και ενώ η κοινωνία των ΗΠΑ παραμένει εξαιρετικά πολωμένη μεταξύ αριστεράς και δεξιάς, η υποστήριξη προς τον Τραμπ συρρικνώνεται, ενώ η αντίσταση ενισχύεται.
Ο Τραμπ έχει υπερβεί σοβαρά τα όρια τις τελευταίες εβδομάδες. Ξεκινώντας από το Δεκέμβρη, ανέπτυξε το σώμα που μοιάζει όλο και περισσότερο να αποτελεί την προσωπική του παραστρατιωτική δύναμη στη Μινεάπολη της Μινεσότα. Το απόσπασμα αποτελούταν από 3.000 μασκοφόρους, βαριά οπλισμένους και σαδιστές πράκτορες επιβολής της μεταναστευτικής πολιτικής, με τα όπλα τους έτοιμα, απασφαλισμένα και γεμάτα [«ready, locked and loaded», στρατιωτική φράση που σηματοδοτεί την άμεση ετοιμότητα για ένοπλη εμπλοκή]. Συγκριτικά, οι τοπικές αστυνομικές αρχές της Μινεάπολης διαθέτουν μόλις 800-900 αστυνομικούς.
Αξιωματούχοι του DHS ισχυρίστηκαν ψευδώς ότι οι πράκτορές τους είχαν «ασυλία» απέναντι σε ποινικές διώξεις και ότι δεν χρειάζονταν εντάλματα για να μπουν σε σπίτια ανθρώπων.
Έχοντας λάβει εν λευκώ άδεια από το ίδιο τους το Υπουργείο, οι ομάδες ομοσπονδιακών πρακτόρων απλώς αγνοούν τους τοπικούς νόμους που ισχύουν στις εκάστοτε πόλεις όταν εισβάλλουν σε αυτές. Όπως είπε πρόσφατα ένας πράκτορας της ICE, απευθυνόμενος σε τοπικούς αξιωματούχους στο Νιου Τζέρσεϊ: «Ό,τι και να πείτε δεν υπάρχει τίποτα που πρόκειται να μας εμποδίσει να κάνουμε τη δουλειά μας». Όταν ρωτήθηκε αν οι πράκτορες είχαν ένταλμα, ο πράκτορας απάντησε: «Δεν χρειαζόμαστε ένταλμα αδερφέ. Βγάλτο αυτό από το μυαλό σου».
Ενώ η κυβέρνηση Τραμπ προηγουμένως έστελνε εκατοντάδες ομοσπονδιακούς πράκτορες στην εκάστοτε πόλη που έβαζε στο στόχαστρο, χιλιάδες από αυτούς τους τραμπούκους στάλθηκαν για να καταλάβουν τη μεσαίου μεγέθους πόλη της Μινεάπολης -μετατρέποντάς την ουσιαστικά σε εμπόλεμη ζώνη.
Η ακτιβίστρια Άριελ Γκολντ ανέφερε στο «The Nation»: «Ως κάποια που έχει περάσει σημαντικό χρονικό διάστημα στη Δυτική Όχθη της Παλαιστίνης, αναγνωρίζω μια κατοχή όταν τη βλέπω -και αυτό που συμβαίνει στη Μινεσότα αυτή τη στιγμή είναι μια κατοχή».
Ενώ Δημοκρατικοί και Ρεπουμπλικάνοι καυγαδίζουν στο Κογκρέσο γύρω από την αύξηση της χρηματοδότησης του DHS, αυτό το υπουργείο έχει εξασφαλίσει ήδη αρκετή χρηματοδότηση για να καλύψει τα επόμενα τέσσερα χρόνια στο τρέχον επίπεδο λειτουργίας του, χάρη στο «μεγάλο, όμορφο» νομοσχέδιο του Τραμπ για τους φόρους και τις δαπάνες που πέρασε στο Κογκρέσο το περασμένο καλοκαίρι, τριπλασιάζοντας τον προϋπολογισμό του DHS στα 170 δισεκατομμύρια δολάρια. Το νομοσχέδιο κατέστησε τη χρηματοδότηση του DHS «μεγαλύτερη από το άθροισμα των ετήσιων προϋπολογισμών όλων των τοπικών και πολιτειακών υπηρεσιών επιβολής του νόμου σε ολόκληρες τις Ηνωμένες Πολιτείες», σύμφωνα με το Brennan Center for Justice.
Χρησιμοποιώντας αυτά τα θηριώδη κεφάλαια για να ξεκινήσει μια τεράστια εκστρατεία μαζικών προσλήψεων, το DHS διεύρυνε ραγδαία το δυναμικό στις γραμμές του, μειώνοντας σημαντικά τα (ήδη γελοιωδώς χαμηλά) κριτήρια πρόσληψης. Οργανώσεις υπέρ της Λευκής Υπεροχής, όπως οι Proud Boys και οι Oath Keepers -οι οποίες άνθησαν κατά τη διάρκεια της πρώτης θητείας του Τραμπ- είναι πλέον σε θέση να βρουν επικερδή απασχόληση στο DHS, κάνοντας αυτό που αγαπούν: να ξυλοκοπούν τον κόσμο.
Όπως σημειώνει η Κάλι Χόλογουέι στο The Nation, όταν ο Τραμπ απένειμε χάρη σε όλους τους ταραχοποιούς της 6ης Γενάρη 2021 πριν ένα χρόνο:
«τότε η Χάιντι Μπέιριχ, πρώην μέλος του SPLC (Κέντρο Νομικής Υποστήριξης για τη Φτώχεια στο Νότο) και τώρα συνιδρύτρια του Global Project Against Hate and Extremism, δήλωσε στον Independent ότι ο Τραμπ είχε “αναβιώσει δύο οργανώσεις που διαθέτουν εξαιρετικά μακρόχρονο ιστορικό βίας” και εξέφρασε την ανησυχία ότι είχε “ενθαρρύνει αυτά τα κινήματα, τα είχε κάνει πιο ισχυρά και τους είχε δώσει την νομιμοποίηση της έγκρισης από το ανώτατο κρατικό αξίωμα”. Είχε απόλυτο δίκιο, εκτός από το ότι εκείνη την εποχή ήταν αδύνατο να φανταστούμε πόσο απόλυτα αληθινό θα μπορούσε να γίνει αυτό – ότι θα μπορούσε να έρθει ο καιρός όπου αυτές οι ομάδες δεν θα χρειαζόταν πλέον να δρουν στους δρόμους ως τέτοιες, επειδή θα τους προσφερόταν κάλυψη σε αυτό που ουσιαστικά είναι η μυστική αστυνομία του Τραμπ, όπου μπορούν να είναι οπλισμένοι, μασκοφορεμένοι, εξουσιοδοτημένοι να συλλαμβάνουν, να κακοποιούν και να σκοτώνουν απολαμβάνοντας σχεδόν πλήρη ατιμωρησία».
Βάζοντας στο στόχαστρο νομικούς παρατηρητές
Το DHS έχει επίσης χρησιμοποιήσει αυτήν την απροσδόκητη «βροχή χρημάτων» για να επενδύσει σε υπερσύγχρονες τεχνολογίες επιτήρησης, που του επιτρέπουν να ταυτοποιεί διαδηλωτές χρησιμοποιώντας τεχνολογία αναγνώρισης προσώπου και εντοπισμού κινητών τηλεφώνων και στη συνέχεια να τους προσθέτει σε μια βάση δεδομένων όσων προορίζονται να δεχτούν αντίποινα, όπως ανέφερε το CNN: Η φόρμα φέρει την ένδειξη «συλλογή πληροφοριών για μη-συλληφθέντες» και οι πράκτορες είχαν λάβει οδηγίες να «καταγράφουν όλες τις εικόνες, τις πινακίδες κυκλοφορίας, τις ταυτότητες και γενικές πληροφορίες για ξενοδοχεία, υποκινητές, διαδηλωτές κ.λπ., ώστε να μπορούμε να τα καταγράψουμε όλα σε μία ενοποιημένη φόρμα».
Το Intercept περιέγραψε πώς αυτή η συλλογή πληροφοριών του DHS οδήγησε στην βίαιη απαγωγή του Αμερικανού πολίτη Κλέιτον Κέλι -ο οποίος είχε βιντεοσκοπήσει ομοσπονδιακούς πράκτορες να πυροβολούν και να τραυματίζουν ένα άλλο άτομο δέκα ημέρες νωρίτερα- την ώρα που βρισκόταν με τη σύζυγό του στο σημείο της δολοφονίας του Πρέτι, λίγο μετά τους πυροβολισμούς:
«Ξαφνικά», είπε ο Κέλι, ένας ομοσπονδιακός πράκτορας «άρχισε να τρέχει προς το μέρος μου, δείχνοντάς με και φωνάζοντας: «Αυτός είναι. Πιάστε τον».
… [η σύζυγος του Κέλι] είπε «Τους έλεγα συνέχεια ότι είναι Αμερικανός πολίτης. Είπαν “Δεν μας καίγεται καρφί”»
Ο Κέλι είχε υποβληθεί στο παρελθόν σε χειρουργική επέμβαση σπονδυλοδεσίας στη θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, μια διαδικασία που συγχωνεύει μόνιμα τους σπονδύλους για να σταθεροποιηθεί η πλάτη. «Πολλοί πράκτορες έπεσαν πάνω μου», είπε ο Κέλι, και ένας από αυτούς έβαλε το γόνατό του πάνω στο σημείο των χειρουργικών τραυμάτων του. «Κάθονταν ακριβώς πάνω στη σπονδυλική μου στήλη».
«Ούρλιαζα ότι δεν μπορούσα να αναπνεύσω, αλλά δεν μου είχε μείνει σχεδόν καθόλου αέρας», είπε ο Κέλι. «Ένας πράκτορας έσπρωξε το ακροφύσιο του σπρέι πιπεριού κατευθείαν στο αριστερό μου μάτι και ψέκασε. Γύρισα το κεφάλι μου για να μην με ψεκάσει και στα δύο μάτια, αλλά το αριστερό μου μάτι είχε καεί εντελώς».
Καθώς ήταν ακινητοποιημένος κάτω από πολλούς πράκτορες, ο Κέλι είπε ότι ο αρχικός πανικός γρήγορα έδωσε τη θέση του στον φόβο ότι μπορεί και να μην επιβίωνε. Είπε ότι δεν μπορούσε να πάρει ανάσα και ένιωσε τα άκρα του να αδρανούν κάτω από το βάρος που είχε πέσει πάνω στο σώμα του.
Ο Κέλι σύρθηκε [από τους πράκτορες] σε ένα σταθμευμένο όχημα και στη συνέχεια κρατήθηκε για οκτώ ώρες χωρίς να λάβει ιατρική φροντίδα, ως ότου αφέθηκε ελεύθερος χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες. Οι πράκτορες δεν του επέστρεψαν το τηλέφωνό του και δεν κατέγραψαν καν την ύπαρξη τηλεφώνου στα προσωπικά του αντικείμενα.
Το The Intercept σημείωσε επίσης: «Ο Κέλι δεν είναι ο μόνος πολίτης που κακοποιήθηκε από ομοσπονδιακούς πράκτορες στη Μινεάπολη αυτόν τον μήνα. Κάθε άλλο. Αλλά η λεπτομερής περιγραφή που έδωσε για τον ξυλοδαρμό και την κράτησή του προσφέρει ένα σαφές παράδειγμα για το πώς οι πράκτορες, οι οποίοι φαινομενικά είναι εντεταλμένοι για την επιβολή της μεταναστευτικής πολιτικής, έχουν αντ’ αυτού μεταβάλει την αποστολή τους ώστε αυτή να περιλαμβάνει την καταστολή κάθε διαφωνίας. Στην περίπτωση του Κέλι, εγείρεται το ερώτημα αν υπέστη αντίποινα επειδή είχε ενεργήσει στο παρελθόν ως μάρτυρας».
Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, ομοσπονδιακοί πράκτορες μετανάστευσης είπαν σε μια διαδηλώτρια «Πρέπει να σταματήσετε να μας εμποδίζετε, γι’ αυτό πέθανε εκείνη η λεσβία σκύλα», αναφερόμενοι στην Γκουντ, και απάντησαν με κοροϊδευτικά «Μπου Χου» στους εξοργισμένους διαδηλωτές μετά την εκτέλεση του Πρέτι.
Γενική απεργία στις 23 Γενάρη
Αυτές είναι οι συνθήκες κάτω από τις οποίες καθημερινοί άνθρωποι της Μινεάπολης οργάνωσαν στις 23 Γενάρη τη γενική απεργία «ICE out for Good!» [«έξω η ICE για τα καλά» αλλά και «έξω η ICE, για την Γκουντ!»] —ως απάντηση στην εκτέλεση της Γκουντ στις 7 Γενάρη και μόλις μία ημέρα πριν από την εκτέλεση του Πρέτι.
Την ημέρα εκείνη, σε θερμοκρασία μείον 28 βαθμούς Κελσίου και με αίσθηση ψύχους λόγω ανέμου μείον 37 βαθμούς Κελσίου (το κρύο ήταν τόσο επικίνδυνο που τα περισσότερα σχολεία είχαν κλείσει λόγω καιρού), 75-100 χιλιάδες κάτοικοι της Μινεσότα συγκεντρώθηκαν και πορεύτηκαν στους δρόμους της Μινεάπολης. Περισσότερες από 700 τοπικές επιχειρήσεις έκλεισαν για την ημέρα, ενώ η απεργία προσέλκυσε την υποστήριξη όλων των μεγάλων εργατικών συνδικάτων, συμπεριλαμβανομένου του παραρτήματος της [συνοσμοπονδίας] AFL-CIO στη Μινεσότα.
Ενώ το τεράστιο μέγεθος της διαδήλωσης επέδειξε τη δύναμη των αριθμών στους δρόμους, ο κόσμος της Μινεσότα ήταν επίσης προετοιμασμένος να υπερασπιστεί σωματικά τον εαυτό του από την ICE —κάτι που χιλιάδες άνθρωποι κάνουν ήδη από τότε που οι μπράβοι του DHS άρχισαν να καταλαμβάνουν την πόλη τους τον Δεκέμβριο.
Τοπικές ομάδες κοινοτήτων έχουν εκπαιδεύσει πάνω από 30.000 ντόπιους να χρησιμοποιούν τα smartphones τους για να βιντεοσκοπούν την βαναυσότητα των ομοσπονδιακών πρακτόρων —τα βίντεο στη συνέχεια χρησιμοποιούνται ως αποδεικτικά στοιχεία ενάντια στα ψέματα της προπαγανδιστικής μηχανής του DHS. Από γειτονιά σε γειτονιά, άνθρωποι της εργατικής τάξης όλων των φυλών οργανώνονται σε δίκτυα ταχείας αντίδρασης για να προστατεύσουν ο ένας τον άλλον, κάτι που έχει εξελιχθεί σε μια εξαιρετική αίσθηση αλληλεγγύης.
Η Νατάσα Λέναρντ, γράφοντας στο The Intercept, χαρακτήρισε τη γενική απεργία ως «την πιο εξαιρετική ημέρα μαζικής αντίστασης στον τραμπικό φασισμό μέχρι σήμερα» .
Υποστήριξε ότι η απεργία στη Μινεάπολη «πρέπει να αντιμετωπιστεί ως μια ισχυρή νέα φάση της αντίστασης ενάντια στο καθεστώς Τραμπ –ένα καθήκον που μπορεί να επιτευχθεί μόνο χτίζοντας πάνω σε αυτήν και επαναλαμβάνοντάς την», προσθέτοντας ότι οι καθημερινοί άνθρωποι που συμμετείχαν «διαδήλωσαν, μετέφεραν, τάισαν και πρόσεχαν ο ένας τον άλλον –ένα αποτέλεσμα που προέκυψε από εβδομάδες, μήνες και χρόνια κοινοτικής φροντίδας και αντικατασταλτικής αντίστασης [Rp: «abolitionist», τα κινήματα που έχουν ως ορίζοντα την ριζική «κατάργηση» καταπιεστικών θεσμών όπως η δουλεία ιστορικά, οι φυλακές πιο σύγχρονα, η αστυνομία μετά την εξέγερση του Black Lives Matter]. Οι συλλογικές τους δράσεις σηματοδοτούν ένα σημείο καμπής στον αγώνα κατά του αμερικανικού αυταρχισμού της εποχής μας».
Πρόσθεσε: «Μόνο ένα μέλλον με μαζικές κοινωνικές απεργίες ή γενικές απεργίες, που θα προκαλούν μεγάλης κλίμακας αναστάτωση στον άμεσο ορίζοντα, έχει την πιθανότητα να σταματήσει τις δυνάμεις του Τραμπ… Το καθήκον που έχουμε μπροστά μας, απέναντι στην ατελείωτη βία και την σκληρότητα της κυβέρνησης, είναι να υιοθετήσουμε, να μοιραστούμε και να διαδώσουμε τις πρακτικές που έχουν διαμορφωθεί από τα δίκτυα στη Μινεσότα».
Η γενική απεργία στη Μινεάπολη δεν ήταν πρωτοβουλία των συνδικάτων, αν και τελικά κέρδισε την υποστήριξη πολλών από αυτά. Ούτε προέκυψε ως μια «αυθόρμητη» εξέγερση ενάντια στην ICE.
Τέσσερις πτυχές της αντίστασης από τα κάτω στη Μινεάπολη είχαν οικοδομηθεί συνειδητά από ντόπιους ακτιβιστές:
1.Κοινοτικές οργανώσεις, πολλές από τις οποίες υπάρχουν εδώ και δεκαετίες με ισχυρές ρίζες στις εργατικές και μεταναστευτικές κοινότητες, έθεσαν τα θεμέλια για τη γενική απεργία τις εβδομάδες πριν από την πραγματοποίησή της.
2.Ακτιβιστές με εμπειρία από την εξέγερση του Black Lives Matter μετά τη δολοφονία του Τζορτζ Φλόυντ από την αστυνομία το 2020 (η οποία επίσης συνέβη στη Μινεάπολη), μαζί με βετεράνους των αγώνων για την απελευθέρωση της Παλαιστίνης, που περιλαμβάνουν τις κατασκηνώσεις μέσα στα πανεπιστήμια του 2024, συνεργάστηκαν από κοινού με οργανωτικά στελέχη των κοινοτήτων για να οργανώσουν μια αποτελεσματική αντίσταση στην ICE -αντί να δημιουργήσουν έναν «πόλεμο σφαιρών επιρροής» που θα αντιπαραθέτει ανταγωνιστικές οργανώσεις μεταξύ τους (κάτι που κατά το παρελθόν έχει πολύ συχνά υπονομεύσει την κοινή δράση μεταξύ αριστερών).
3.Αγωνιστές στο συνδικαλιστικό κίνημα άσκησαν πίεση στα συνδικάτα τους με σκοπό αυτά να κινητοποιηθούν υπέρ της γενικής απεργίας, αν και η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων που συμμετείχαν στην απεργία δεν ανήκε σε κάποιο συνδικάτο. Αυτό αντανακλά την αδυναμία του οργανωμένου εργατικού κινήματος στις ΗΠΑ μετά από τέσσερις δεκαετίες εργοδοτικής επίθεσης με στόχο τη συντριβή των συνδικάτων. Είναι επίσης αλήθεια ότι ιστορικά οι συνδικαλιστικές ηγεσίες είναι απρόθυμες να πειστούν να υποστηρίξουν μια γενική απεργία και το κάνουν μόνο αφότου οι εργαζόμενοι της βάσης έχουν ήδη αναλάβει ευρεία απεργιακή δράση.
4.Αλλά ίσως η πιο σημαντική πτυχή της αντίστασης από τα κάτω ήταν το θάρρος των ντόπιων ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των λευκών πολιτών των ΗΠΑ, απέναντι στη βαρβαρότητα των πρακτόρων του DHS. Το γεγονός ότι χρησιμοποιούσε ένα smartphone για να βιντεοσκοπήσει τη βία των ομοσπονδιακών πρακτόρων αποτελεί το λόγο για τον οποίο δολοφονήθηκε ο Άλεξ Πρέτι.
Η εκτελεστική διευθύντρια της JVP (Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη), Στέφανι Φοξ, περιέγραψε:
Κατά τις εβδομάδες που ακολούθησαν τη δολοφονία του Πόρτερ και της Γκουντ, η αντίδραση χιλιάδων απλών ανθρώπων ήταν να εμφανιστούν για να βοηθήσουν στην αντίσταση. Ένα μέλος μας από το Λος Άντζελες σχολίασε την ενέργεια που επικρατούσε σε μια πρόσφατη εκπαίδευση κοινοτικής αυτοάμυνας, η οποία διοργανώθηκε από έναν συνασπισμό συλλογικοτήτων, στον οποίο δραστηριοποιείται το τοπικό παράρτημα της JVP. «Συγκινήθηκα πάρα πολύ που βρέθηκα στην ίδια αίθουσα με όλους αυτούς τους καθημερινούς ανθρώπους, οι οποίοι είχαν μόλις δει κάποιον να δολοφονείται επειδή έκανε αυτή τη δουλειά, και η αντίδρασή τους είναι να εμφανιστούν και να ρωτήσουν πού υπογράφουν για να κάνουν κι αυτοί το ίδιο».
Κάθε γειτονιά στη Μινεάπολη, και μερικές φορές κάθε τετράγωνο μέσα στην ίδια γειτονιά, διαθέτει μια γραμμή επικοινωνίας για ταχεία αντίδραση. Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι συνεργάζονται μεταξύ τους: αξιολογούν την ασφάλεια της κατάστασης, περιπολούν για πράκτορες του ICE, ελέγχουν πινακίδες κυκλοφορίας, ειδοποιούν ο ένας τον άλλον, αποστέλλουν προστατευτική παρουσία ανθρώπων όπου χρειάζεται. Υπάρχουν μάζες ανθρώπων που θα εμφανιστούν οποιαδήποτε ώρα της ημέρας ή της νύχτας για να προσπαθήσουν να σταθούν ανάμεσα στην ICE και τους γείτονές τους.
Εκτός από την ταχεία αντίδραση κοινοτικής προστασίας, οι γείτονες στη Μινεάπολη έχουν δημιουργήσει δομές αλληλοβοήθειας για να φροντίζουν γενναιόδωρα ο ένας τον άλλον. Υπάρχουν συστήματα για την διανομή τροφίμων και προμηθειών σε γείτονες που δεν αισθάνονται ασφαλείς να βγουν από τα σπίτια τους. Υπάρχουν οργανωμένες μετακινήσεις ανθρώπων από και προς την εργασία. Κατά τη διάρκεια μιας συζήτησής μας, ένα από τα μέλη της JVP στις Δίδυμες Πόλεις φώναξε ξαφνικά ένα ενθουσιώδες “Ναι!” όταν του ήρθε ένα μήνυμα: Μια τεράστια παλέτα με πάνες και σερβιέτες είχε μόλις παραδοθεί σε μία από τις κοινοτικές οργανώσεις, οι οποίες λειτουργούν ως κόμβοι διανομής πόρων.
Μέσα από όλη αυτή την εμπειρία, υπάρχουν εύκολοι τρόποι για καινούργιο κόσμο να εκπαιδεύεται και να βρίσκει έναν ρόλο, καθώς και για την επικοινωνία μεταξύ όλων αυτών των συστημάτων μεταξύ τους…
Το αίσθημα αλληλεγγύης στη Μινεάπολη έχει εξαπλωθεί σε όλη τη χώρα σαν πυρκαγιά μετά τους θανάτους των Γκουντ και Πρέτι -με διαδηλώσεις και αποχές μαθητών και φοιτητών από τα μαθήματα που αυξήθηκαν από δεκάδες σε χιλιάδες συμμετέχοντες σε μικρές και μεγάλες πόλεις.
Η εκτέλεση των Γκουντ και Πρέτι δείχνει ότι οι στόχοι της μαζικής εκστρατείας απελάσεων του Τραμπ εκτείνονται πέρα από τους μετανάστες. Αφορούν και την διεύρυνση της αυταρχικής του διακυβέρνησης πάνω σε όλο τον πληθυσμό των ΗΠΑ -συμπεριλαμβανομένων των πολιτών τους. Σαν να ήθελαν να αποδείξουν αυτό το σημείο, ομοσπονδιακοί πράκτορες συνέλαβαν τον πρώην παρουσιαστή του CNN, Ντον Λέμον, ο οποίος είναι Μαύρος, στο Λος Άντζελες, αφότου αυτός και το (ανεξάρτητο πλέον) ειδησεογραφικό του συνεργείο είχαν καλύψει μια διαμαρτυρία κατά του ICE σε μια εκκλησία της Μινεάπολης. Όπως περιέγραψε η αρθρογράφος του Nation, Έλι Μίσταλ, «Η κυβέρνηση Τραμπ συνέλαβε τον Ντον Λέμον σαν να ήταν σκλάβος που είχε δραπετεύσει».
Στις 4 Φλεβάρη, η κυβέρνηση Τραμπ ανακοίνωσε ότι αποσύρει 700 ομοσπονδιακούς πράκτορες από τη Μινεσότα, μια μικρή νίκη. [Rp: ακολούθησε και η απομάκρυνση του μισητού διοικητή της Συνοριοφυλακής Γκρεγκ Μποβίνο από την καθοδήγηση της επίθεσης στη Μινεάπολη].
Αν και το αποτέλεσμα της εξέγερσης στη Μινεάπολη δεν μπορεί να προβλεφθεί, παρέχει ένα υπόδειγμα για το πώς ο συνδυασμός ταξικού και κοινωνικού αγώνα -και πάνω απ’ όλα, αλληλεγγύης- έχει τη δυνατότητα να καταπολεμήσει αποτελεσματικά τις αυταρχικές φιλοδοξίες του Τραμπ τους επόμενους μήνες.
https://rproject.gr/article/exegersi-sti-mineapoli









Σχόλια (0)