Το σχέδιο «Μεγάλο Ισραήλ» είναι ήδη σε κίνηση

Από το Ποτάμι ως τη Θάλασσα ή και από το Νείλο ως τον Ευφράτη…

Το Ισ­ρα­ήλ κλι­μα­κώ­νει την επί­θε­σή του σε όλη την ιστο­ρι­κή Πα­λαι­στί­νη. Στο σκη­νι­κό που δια­μορ­φώ­θη­κε μετά το σοκ της 7ης Οκτώ­βρη του 2023 και με τους ακρο­δε­ξιούς υπουρ­γούς να αξιο­ποιούν το ιστο­ρι­κό «πα­ρά­θυ­ρο ευ­και­ρί­ας» της πα­ρου­σί­ας τους στην κυ­βέρ­νη­ση, το σιω­νι­στι­κό κρά­τος επι­χει­ρεί να υλο­ποι­ή­σει σχε­δια­σμούς που είχαν μπει «στον πάγο», ή «σε αργή κί­νη­ση» τις προη­γού­με­νες δε­κα­ε­τί­ες, για να φτά­σει πιο κοντά στον ιστο­ρι­κό στόχο του Με­γά­λου Ισ­ρα­ήλ. [Rp: σχε­δια­σμοί που συ­νή­θως επι­τα­χύ­νο­νται στη «σκιά» με­γά­λων πο­λέ­μων, όπως ο ση­με­ρι­νός με το Ιράν]

Γάζα

Στα δύο χρό­νια γε­νο­κτο­νι­κού πο­λέ­μου, οι IDF κα­τέ­στρε­ψαν ολο­σχε­ρώς τη Λω­ρί­δα της Γάζας. Σή­με­ρα η μισή λω­ρί­δα γης πα­ρα­μέ­νει υπό κα­το­χή, ενώ η άλλη μισή κα­τα­δι­κά­ζε­ται σε αργό θά­να­το καθώς το Ισ­ρα­ήλ δια­τη­ρεί ασφυ­κτι­κό τον απο­κλει­σμό που εμπο­δί­ζει να ξε­κι­νή­σει κάθε ερ­γα­σία στοι­χειώ­δους ανοι­κο­δό­μη­σης -όταν δεν εξα­πο­λύ­ει χτυ­πή­μα­τα που κα­τα­στρέ­φουν και τις ελά­χι­στες ενα­πο­μεί­να­σες υπο­δο­μές. Η απαί­τη­ση από τις με­γά­λες διε­θνείς ΜΚΟ να πα­ρα­δώ­σουν τα στοι­χεία των Πα­λαι­στι­νί­ων ερ­γα­ζο­μέ­νων τους (!) ή να απα­γο­ρευ­τεί η δράση τους στη Γάζα, συ­μπλη­ρώ­νει την επί­θε­ση στην UNRWA. Το υπο­τι­θέ­με­νο άνοιγ­μα του πε­ρά­σμα­τος της Ράφα αφορά απει­ρο­ε­λά­χι­στους αν­θρώ­πους την ημέρα, ενώ ση­μεία ελέγ­χου των IDF ασκούν εξο­νυ­χι­στι­κούς και τα­πει­νω­τι­κούς ελέγ­χους στα άτομα που επι­στρέ­φουν.

Αυτά υπο­γραμ­μί­ζουν την αθλιό­τη­τα των ισχυ­ρι­σμών του τρα­μπι­κού «Συμ­βου­λί­ου της Ει­ρή­νης» που βαυ­κα­λί­ζε­ται ότι βάζει τέλος στον πό­λε­μο στη Γάζα. Στην πρώτη του συ­νε­δρί­α­ση, το Συμ­βού­λιο κα­τέ­λη­ξε σε δύο ανα­κοι­νώ­σεις για τη Γάζα. Η πρώτη αφορά την «ανοι­κο­δό­μη­ση», για την οποία λέει συ­γκε­ντρώ­θη­καν 17 δισ. δο­λά­ρια. Το πρό­βλη­μα δεν αφορά μόνο το ποσό -που απέ­χει πολύ από τις ανά­γκες της κα­τε­στραμ­μέ­νης Λω­ρί­δας. Αφορά το ερώ­τη­μα της διά­θε­σης αυτών των πόρων. Υπάρ­χει με­γά­λη εμπει­ρία δρά­σης «διε­θνών δω­ρη­τών», που εγεί­ρει το ερώ­τη­μα πόσα από αυτά τα χρή­μα­τα θα φτά­σουν πραγ­μα­τι­κά στη Γάζα και πόσα από αυτά θα κα­τα­λή­ξουν σε έργα που αφο­ρούν τη βελ­τί­ω­ση της ζωής των απλών αν­θρώ­πων. Πόσο μάλ­λον σή­με­ρα που η δια­δι­κα­σία εξεύ­ρε­σης και κα­τα­νο­μής πόρων βρί­σκε­ται στα χέρια αν­θρώ­πων όπως ο απα­τε­ώ­νας Ντό­ναλντ Τραμπ, ο γα­μπρός του Τζά­ρεντ Κούσ­νερ και ο πρώην με­γα­λο­με­σί­της Στί­βεν Γουίτ­κοφ.

Η δεύ­τε­ρη από­φα­ση αφορά τη συ­γκρό­τη­ση της δια­βό­η­της Διε­θνούς Δύ­να­μης Στα­θε­ρο­ποί­η­σης, με την επι­κίν­δυ­να θολή «εντο­λή». Ο Τραμπ έχει συν­δέ­σει εμ­μέ­σως αλλά σαφώς τη συ­γκρό­τη­ση αυτού του σώ­μα­τος με την «ει­ρή­νευ­ση» της Γάζας, απει­λώ­ντας τη Χαμάς ότι αν δεν αφο­πλι­στεί «οι­κειο­θε­λώς», «υπάρ­χουν πολλά κράτη έτοι­μα να το κά­νουν».

Η αλή­θεια είναι ότι οι πρώ­τες ανα­κοι­νώ­σεις δεν ήταν πολύ εντυ­πω­σια­κές ως προς αυτή την απει­λή. Ανα­κοι­νώ­θη­κε η συμ­με­το­χή πέντε κρα­τών. Οι στρα­τιω­τι­κές υπερ­δυ­νά­μεις της Αλ­βα­νί­ας και του Κο­σό­βου. Το Μα­ρό­κο, που δή­λω­σε ότι θα στεί­λει αστυ­νο­μι­κούς. Το Κα­ζακ­στάν, που δε διευ­κρί­νι­σε τον αριθ­μό δυ­νά­με­ων που θα δια­θέ­σει. Το βάρος της «ηγε­σί­ας» ση­κώ­νει προς το παρόν η Ιν­δο­νη­σία, που θα δια­θέ­σει κατ’ αρχήν 1.000 στρα­τιώ­τες και άλ­λους 7.000 μέχρι το κα­λο­καί­ρι (που ανα­μέ­νε­ται να ανα­πτυ­χθεί η Διε­θνής Δύ­να­μη). Ο Ιν­δο­νή­σιος πρό­ε­δρος, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας πυρά στο εσω­τε­ρι­κό για τον κίν­δυ­νο εγκα­τά­λει­ψης της πα­ρα­δο­σια­κής «αδέ­σμευ­της» εξω­τε­ρι­κής πο­λι­τι­κής της χώρας, φρό­ντι­σε να διευ­κρι­νί­σει στον Πα­λαι­στί­νιο Πρέ­σβη στον ΟΗΕ και στην ηγε­σία του Ορ­γα­νι­σμού ότι οι δυ­νά­μεις του στέλ­νο­νται ως ει­ρη­νευ­τι­κές, για να δια­σφα­λί­σουν την τή­ρη­ση του «Διε­θνούς Δι­καί­ου» και ότι «δεν πρό­κει­ται να εμπλα­κούν σε οποια­δή­πο­τε σύ­γκρου­ση με οποια­δή­πο­τε ένο­πλη ομάδα». Όμως δεν χω­ρά­ει πε­ρι­θώ­ριο εφη­συ­χα­σμού από τις δυ­σκο­λί­ες και τις αντι­φά­σεις που συ­να­ντά το σχέ­διο της Διε­θνούς Δύ­να­μης. Αυτή πα­ρα­μέ­νει «υπό κα­τα­σκευή» και οι πι­θα­νές νέες συμ­με­το­χές και διευ­ρύν­σεις μπο­ρεί να πε­ρι­λαμ­βά­νουν πιο επι­κίν­δυ­νους και πιο πρό­θυ­μους (να κά­νουν βρώ­μι­κη δου­λειά για λο­γα­ρια­σμό του Ισ­ρα­ήλ) «παί­κτες». Τα ρε­πορ­τάζ για πα­ρα­σκη­νια­κές σκέ­ψεις της Ιτα­λί­ας και τα δη­μο­σιεύ­μα­τα που ανα­φέ­ρουν πρό­θε­ση της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης να συμ­με­τέ­χει με μά­χι­μο τάγμα είναι εν­δει­κτι­κά.

Η Διε­θνής Δύ­να­μη είναι προ­ο­ρι­σμέ­νη να απο­δει­χθεί είτε επι­κοι­νω­νια­κή φού­σκα, είτε συ­μπλή­ρω­μα των IDF, είτε «ει­ρη­νευ­τι­κό» σώμα που θα ανα­πτυ­χθεί μόνο αφού αφε­θεί το Ισ­ρα­ήλ να ολο­κλη­ρώ­σει τη δου­λειά, για να πα­ρα­τα­χθεί σε μια αφο­πλι­σμέ­νη, εξαν­δρα­πο­δι­σμέ­νη Γάζα.

Προς το παρόν, το Ισ­ρα­ήλ δίνει 2 μήνες προ­θε­σμία στη Χαμάς να αφο­πλι­στεί πλή­ρως και απει­λεί με νέα επί­θε­ση, ενώ η ηγε­σία του Ισλα­μι­κού Κι­νή­μα­τος επι­μέ­νει ότι δεν πρό­κει­ται να πα­ρα­δώ­σει τα όπλα εθε­λο­ντι­κά. Το σιω­νι­στι­κό κρά­τος  απα­γο­ρεύ­ει ακόμα και στην αδύ­να­μη Πα­λαι­στι­νια­κή Εθνι­κή Επι­τρο­πή να ει­σέλ­θει στη Γάζα. Το νέο αυτό σώμα Πα­λαι­στι­νί­ων τε­χνο­κρα­τών στο οποίο προ­τί­θε­ται η Χαμάς να πα­ρα­δώ­σει την διοί­κη­ση της Γάζας, πα­ρα­κο­λου­θεί ανή­μπο­ρο τις εξε­λί­ξεις και το μόνο «έργο» που έχει ξε­κι­νή­σει είναι η προ­κή­ρυ­ξη δια­γω­νι­σμού για μια νέα Πα­λαι­στι­νια­κή αστυ­νο­μι­κή δύ­να­μη. Θα είναι αυτό το σώμα ανοι­χτό στα μέλη της Χαμάς που είχαν κα­θή­κο­ντα αστυ­νό­μευ­σης όλα τα προη­γού­με­να χρό­νια; Θα ανα­λά­βει να κυ­νη­γή­σει τις συμ­μο­ρί­ες που -σε συ­νερ­γα­σία με το Ισ­ρα­ήλ- σπέρ­νουν το χάος ή θα έχει κα­θή­κο­ντα αντί­στοι­χα με τις δυ­νά­μεις ασφα­λεί­ας της Πα­λαι­στι­νια­κής Αρχής, που κα­τα­διώ­κουν αγω­νι­στές της Αντί­στα­σης στη Δυ­τι­κή Όχθη;

Η συ­μπε­ρί­λη­ψη του Ισ­ρα­ήλ στο «Συμ­βού­λιο Ει­ρή­νης» κάνει ακόμα πιο οφθαλ­μο­φα­νή τον προ­ο­ρι­σμό αυτού του ορ­γά­νου, που απο­φα­σί­ζει για τους Πα­λαι­στί­νιους χωρίς τους Πα­λαι­στί­νιους, αλλά πλέον το κάνει σε συ­νερ­γα­σία με τον διε­θνώς κα­τα­ζη­τού­με­νο για εγκλή­μα­τα πο­λέ­μου Μπέν­τζα­μιν Νε­τα­νιά­χου.

Η Γάζα κα­τα­δι­κά­ζε­ται σε αργό θά­να­το, οι ορ­γα­νώ­σεις της Αντί­στα­σης εκ­βιά­ζο­νται να πα­ρα­δο­θούν, ενώ ο πλη­θυ­σμός της εκ­βιά­ζε­ται στην υπο­τα­γή ή την (κα­θό­λου) «εθε­λο­ντι­κή» έξοδο.

Δυ­τι­κή Όχθη

Ενώ εξε­λίσ­σε­ται αυτή η δια­δι­κα­σία στη Γάζα, το Ισ­ρα­ήλ κλι­μα­κώ­νει δρα­μα­τι­κά την επι­χεί­ρη­ση αρ­πα­γής/προ­σάρ­τη­σης της Δυ­τι­κής Όχθης, που υπήρ­ξε δια­χρο­νι­κά πολύ ση­μα­ντι­κό­τε­ρο «έπα­θλο» για το σιω­νι­στι­κό ρεύμα.

Στις 8 Φλε­βά­ρη, η Ισ­ραη­λι­νή κυ­βέρ­νη­ση προ­χώ­ρη­σε σε άρση της απα­γό­ρευ­σης που εμπό­δι­ζε Εβραί­ους να απο­κτή­σουν γη στη Δυ­τι­κή Όχθη. Η από­φα­ση πα­ρα­βιά­ζει και τις πα­λιές συμ­φω­νί­ες με την PLO αλλά και το Διε­θνές Δί­καιο που απα­γο­ρεύ­ει σε μια δύ­να­μη κα­το­χής να με­τα­φέ­ρει/εγκα­θι­στά πλη­θυ­σμό της στα κα­τε­χό­με­να εδάφη. Με όλους τους πι­θα­νούς εκ­βια­σμούς που μπο­ρεί να υπο­στούν Πα­λαι­στί­νιοι ιδιο­κτή­τες γης, ανοί­γει ο δρό­μος για από­σπα­ση ιδιο­κτη­σιών και στην πε­ριο­χή Α (υπό την ευ­θύ­νη της Πα­λαι­στι­νια­κής Αρχής) και στην πε­ριο­χή Β (υπό την διοί­κη­ση της Π.Α. αλλά υπό ισ­ραη­λι­νό στρα­τιω­τι­κό έλεγ­χο).

Το μέτρο αυτό συ­νο­δεύ­τη­κε και από άλλες πα­ρεμ­βά­σεις που ενι­σχύ­ουν τον έλεγ­χο των Σιω­νι­στών πάνω στις πε­ριο­χές Α και Β. Το Κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ ανα­λαμ­βά­νει την ευ­θύ­νη θρη­σκευ­τι­κών μνη­μεί­ων, όπως τον Τάφο των Πα­τριαρ­χών (Ιμπρα­ήμ Τζαμί) στη Χε­βρώ­να και τον Τάφο της Ραχήλ στη Βη­θλε­έμ, ενώ μια ανα­φο­ρά για την αρ­μο­διό­τη­τα του Ισ­ρα­ήλ σε γε­νι­κό­τε­ρες «πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κές και αρ­χαιο­λο­γι­κές ρυθ­μί­σεις» δεί­χνει ότι αυτά θα αξιο­ποι­η­θούν για την επέ­κτα­ση του σιω­νι­στι­κού ελέγ­χου πάνω σε τό­πους κι εδάφη της Δυ­τι­κής Όχθης.

Ο Ισ­ραη­λι­νός Στρα­τός ενι­σχύ­ει τον ρόλο του σε πε­ριο­χές που βρί­σκο­νταν υπό τον (όποιο…) έλεγ­χο της Πα­λαι­στι­νια­κής Αρχής, απο­κτώ­ντας την εξου­σία επί του σχε­δια­σμού, των οι­κο­δο­μι­κών αδειών, των κα­τα­σκευών (και προ­φα­νώς των κα­τε­δα­φί­σε­ων…) σε πό­λεις όπως η Χε­βρώ­να.

Μια εβδο­μά­δα μετά την ανα­κοί­νω­ση μέ­τρων Σιω­νι­στι­κής διείσ­δυ­σης στις πε­ριο­χές Α και Β, η κυ­βέρ­νη­ση του Ισ­ρα­ήλ ανα­κοί­νω­σε νέα μέτρα που ανοί­γουν τον δρόμο στην προ­σάρ­τη­ση της πε­ριο­χής Γ (62% της Δυ­τι­κής Όχθης, που πα­ρα­μέ­νει υπό τον έλεγ­χο του Ισ­ρα­ήλ). Η γλώσ­σα που χρη­σι­μο­ποιεί­ται είναι «γρα­φειο­κρα­τι­κή»: Το Ισ­ρα­ήλ ξε­κι­νά μια δια­δι­κα­σία «κα­τα­γρα­φής της γης» και «δή­λω­σης ιδιο­κτη­σί­ας της». Η γη της οποί­ας η ιδιο­κτη­σία δεν μπο­ρεί να απο­δει­χθεί, με­τα­τρέ­πε­ται λέει αυ­το­μά­τως σε «κρα­τι­κή γη». Μετά από δε­κα­ε­τί­ες πο­λέ­μου και κα­το­χής, είναι προ­φα­νές ότι η από­δει­ξη ιδιο­κτη­σί­ας δεν είναι κα­θό­λου εύ­κο­λη υπό­θε­ση και ότι οι Σιω­νι­στές θα επι­χει­ρή­σουν μια μα­ζι­κή αρ­πα­γή γης σαν αυτή που εξε­λί­χθη­κε στα εδάφη του 1948, με τον τότε «Νόμο περί από­ντων ιδιο­κτη­τών». Μια άλλη ποιο­τι­κή αλ­λα­γή κρύ­βε­ται πίσω από τη γρα­φειο­κρα­τι­κή γλώσ­σα. Η δια­δι­κα­σία αυτή θα γίνει από σχε­τι­κή υπη­ρε­σία του Κρά­τους του Ισ­ρα­ήλ που υπά­γε­ται στο υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης. Πρα­κτι­κά, η «πε­ριο­χή Γ» αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως επι­κρά­τεια του Ισ­ρα­ήλ και παύει να αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως κα­τε­χό­με­νο έδα­φος που υπά­γε­ται σε στρα­τιω­τι­κή διοί­κη­ση.

Αυτά τα «διοι­κη­τι­κά» μέτρα δεν έρ­χο­νται εν κενώ, αλλά μετά από 2 χρό­νια συ­στη­μα­τι­κών επι­θέ­σε­ων στη Δυ­τι­κή Όχθη, με τους έποι­κους να εξα­πο­λύ­ουν ένα κα­θη­με­ρι­νό όργιο βίας, ενώ οι IDF έχουν κα­τα­στρέ­ψει ολο­σχε­ρώς τους εμ­βλη­μα­τι­κούς προ­σφυ­γι­κούς κα­ταυ­λι­σμούς όπως της Τζε­νίν και της Τουλ­κα­ρέμ, σχε­διά­ζο­ντας είτε να πα­ρα­μεί­νουν ερει­πω­μέ­νοι είτε να «ανα­πλα­στούν» με τρόπο που θα εξα­φα­νί­σει το πα­ρελ­θόν τους και την κοι­νω­νι­κή τους λει­τουρ­γία ως κέ­ντρα της αντί­στα­σης και της υπεν­θύ­μι­σης του προ­σφυ­γι­κού ζη­τή­μα­τος.

Όλη η δέσμη μέ­τρων, σε συν­δυα­σμό με την στρα­τιω­τι­κή επι­θε­τι­κό­τη­τα και τη στο­χο­θε­σία της, δεί­χνει ότι έχει ήδη μπει σε κί­νη­ση ένας σχε­δια­σμός -πιο «δια­κρι­τι­κής» αλλά εξί­σου πραγ­μα­τι­κής- εξώ­θη­σης του Πα­λαι­στι­νια­κού πλη­θυ­σμού της Δυ­τι­κής Όχθης προς την έξοδο.

Είναι εν­δει­κτι­κό ότι στην Ιορ­δα­νία, πυ­κνώ­νουν οι φόβοι ότι θα αντι­με­τω­πί­σουν σύ­ντο­μα το σε­νά­ριο που έλεγε ότι θα μπο­ρού­σε αυτή να γίνει «πα­τρί­δα» των Πα­λαι­στι­νί­ων. Εί­χα­με ση­μειώ­σει στο πα­ρελ­θόν, σε ανύ­πο­πτο χρόνο, ότι οι IDF είχαν ανα­κοι­νώ­σει τη δη­μιουρ­γία μιας νέας με­ραρ­χί­ας που έχει την ευ­θύ­νη των συ­νό­ρων της Δυ­τι­κής Όχθης με την Ιορ­δα­νία. Σή­με­ρα, Ιορ­δα­νοί αξιω­μα­τού­χοι επι­ση­μαί­νουν με ανη­συ­χία ότι συ­γκρο­τεί­ται η Με­ραρ­χία Γκι­λε­άντ. Πρό­κει­ται για το βι­βλι­κό όνομα μιας ορει­νής πε­ριο­χής ανα­το­λι­κά του Ιορ­δά­νη, που βρί­σκε­ται κοντά την ιορ­δα­νι­κή πρω­τεύ­ου­σα του Αμμάν…

Απαρτ­χάιντ

Το σιω­νι­στι­κό κρά­τος δεν επι­χει­ρεί να εντα­φιά­σει μόνο κάθε προ­ο­πτι­κή ύπαρ­ξης Πα­λαι­στι­νια­κού κρά­τους (όπως δια­κη­ρύσ­σουν πε­ρή­φα­να οι υπουρ­γοί του Νε­τα­νιά­χου, σχο­λιά­ζο­ντας τα νέα μέτρα), αλλά και να εξα­φα­νί­σουν κάθε ίχνος ή υπεν­θύ­μι­ση Πα­λαι­στι­νια­κής ύπαρ­ξης. Η κα­τα­στρο­φή της Γάζας (ιστο­ρι­κό «κέ­ντρο» του Πα­λαι­στι­νια­κού πο­λι­τι­σμού και «χω­νευ­τή­ρι» πο­λι­τι­κών ρευ­μά­των της αντί­στα­σης), η διά­λυ­ση των προ­σφυ­γι­κών κα­ταυ­λι­σμών στη Δυ­τι­κή Όχθη, η επί­θε­ση στην UNRWA είναι όψεις αυτής της πο­λι­τι­κής. Είναι ανα­τρι­χια­στι­κός ο συμ­βο­λι­σμός της πρό­σφα­της κα­τε­δά­φι­σης των εγκα­τα­στά­σε­ων της UNRWA στην κα­τε­χό­με­νη ανα­το­λι­κή Ιε­ρου­σα­λήμ από ισ­ραη­λι­νές μπουλ­ντό­ζες.

Η σιω­νι­στι­κή κυ­βέρ­νη­ση ανα­κοί­νω­σε και σχέ­δια για νέους εποι­κι­σμούς των οποί­ων η το­πο­θε­σία δεί­χνει «επέ­κτα­ση» και «εβραιο­ποί­η­ση» της Ιε­ρου­σα­λήμ.

Κατά την έναρ­ξη του Ρα­μα­ζα­νιού, το Κρά­τος του Ισ­ρα­ήλ ανα­κοί­νω­σε ότι θα επι­τρέ­ψει μόνο σε… 10.000 Πα­λαι­στί­νιους να επι­σκε­φτούν φέτος το Τέ­με­νος Αλ Άκσα, εμπο­δί­ζο­ντας ετσι­θε­λι­κά εκα­το­ντά­δες χι­λιά­δες αν­θρώ­πους να ασκή­σουν μια ισχυ­ρή θρη­σκευ­τι­κή αλλά και κοι­νω­νι­κή, πο­λι­τι­σμι­κή «συ­νή­θεια». Ενώ οι Πα­λαι­στί­νιοι εμπο­δί­ζο­νται, οι έποι­κοι αφέ­θη­καν ανε­νό­χλη­τοι να εξα­πο­λύ­σουν νέες προ­κλή­σεις στο ιστο­ρι­κά φορ­τι­σμέ­νο Τέ­με­νος.

Καθώς το Ισ­ρα­ήλ φι­λο­δο­ξεί να επε­κτα­θεί, βα­θαί­νει και ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποιεί και το χα­ρα­κτή­ρα του ως Κρά­τος-Απαρτ­χάιντ. Σε αυτή τη διαρ­κή πο­ρεία, που έχει οδη­γή­σει σε απελ­πι­σία τους Πα­λαι­στί­νιους πο­λί­τες Ισ­ρα­ήλ, οι Σιω­νι­στές κα­ταρ­γούν πλέον κάθε πρό­σχη­μα. Πέρα από την πρώτη ανά­γνω­ση στην Κνε­σέτ ένα νο­μο­σχέ­διο που προ­βλέ­πει την επι­βο­λή θα­να­τι­κής ποι­νής (με απαγ­χο­νι­σμό) για Πα­λαι­στί­νιους που επι­τέ­θη­καν σε Ισ­ραη­λι­νούς. Υπο­τί­θε­ται το νο­μο­σχέ­διο θα «ανα­θε­ω­ρη­θεί» κατά τις κοι­νο­βου­λευ­τι­κές διερ­γα­σί­ες, αλλά είναι εν­δει­κτι­κό ότι από τη στιγ­μή της ει­σα­γω­γής του στην Κνε­σέτ, ανα­κοι­νώ­θη­κε ότι άρ­χι­σαν ήδη οι προ­ε­τοι­μα­σί­ες της σχε­τι­κής «υπο­δο­μής» που θα το κάνει πράξη.

Η θα­να­τι­κή ποινή είναι γε­νι­κά μια αγριό­τη­τα. Εδώ πρό­κει­ται για μια εξό­φθαλ­μα ρα­τσι­στι­κή αγριό­τη­τα. Ισχύ­ει «μόνο για Πα­λαι­στί­νιους». Ένας Ισ­ραη­λι­νός Εβραί­ος που δο­λο­φο­νεί Πα­λαι­στί­νιο (ή Ισ­ραη­λι­νό Εβραίο) δεν θα αντι­με­τω­πί­σει την ίδια ποινή. Οι Πα­λαι­στί­νιοι που έχουν δια­πρά­ξει επι­θέ­σεις δεν θα αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως αιχ­μά­λω­τοι πο­λέ­μου (με την ανα­γνώ­ρι­ση και τις προ­στα­σί­ες που προ­βλέ­πο­νται). Δεν θα αντι­με­τω­πί­ζο­νται όμως ούτε ως «κοι­νοί» φυ­λα­κι­σμέ­νοι για αν­θρω­πο­κτο­νία όπως κάθε άλλος που διέ­πρα­ξε επί­θε­ση. Αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως μια ξε­χω­ρι­στή κα­τη­γο­ρία κρα­του­μέ­νων, για τους οποί­ους αρ­μό­ζει «η κρε­μά­λα» λόγω κα­τα­γω­γής.

Στο φόντο αυτών των εξε­λί­ξε­ων ο Αμε­ρι­κα­νός Πρέ­σβης στο Ισ­ρα­ήλ, φα­να­τι­κός Χρι­στια­νός Σιω­νι­στής (ο ρόλος και η δύ­να­μη των οποί­ων συχνά πα­ρα­γνω­ρί­ζε­ται), δή­λω­σε χα­λα­ρά ότι θα ήταν χα­ρού­με­νος να δει το βι­βλι­κό «Με­γά­λο Ισ­ρα­ήλ» να γί­νε­ται πράξη. Όχι από τον Ιορ­δά­νη Πο­τα­μό ως τη Με­σό­γειο Θά­λασ­σα. Αλλά από τον Νείλο μέχρι τον Ευ­φρά­τη…

https://rproject.gr/article/shedio-megalo-israil-einai-idi-se-kinisi