Στις 28 Μάρτη, καταγράφηκε ο μεγαλύτερος αριθμός διαδηλώσεων σε μία ημέρα στην ιστορία των ΗΠΑ.
Πάνω από 8 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε 3.300 κινητοποιήσεις και στις 50 Πολιτείες, για την ημέρα «Όχι Βασιλιάδες».
Το «κίνημα» αυτό ξεκίνησε στις 14 Ιούνη, με διαδηλώσεις ως απάντηση στην στρατιωτική παρέλαση που οργάνωσε ο Τραμπ για τα γενέθλιά του (!). Τέσσερις μήνες αργότερα, στις 18 Οκτώβρη, 7 εκατομμύρια άνθρωποι συμμετείχαν σε 2.700 διαδηλώσεις.
Πάνος Πέτρου
Η 28η Μάρτη ήταν η 3η Ημέρα Όχι Βασιλιάδες και η πιο πετυχημένη μέχρι σήμερα, αντανακλώντας την κλιμάκωση και τη μαζικοποίηση της αντίστασης στον Τραμπ.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, υπήρξε και η πιο πολιτικοποιημένη, καθώς -είτε από τοπικούς διοργανωτές, είτε από την αυτενέργεια του κόσμου που συμμετείχε- απέκτησαν «ορατότητα» αγώνες και συνθήματα που απουσίαζαν στις προηγούμενες κινητοποιήσεις -με επιλογή των διοργανωτών.
Οι κεντρικές δυνάμεις πίσω από το Όχι Βασιλιάδες, η Indivisible και η 50501, καθώς πρόσκεινται πολιτικά στους Δημοκρατικούς, έχουν επιλέξει την ακίνδυνη επίκληση σε μια δημοκρατική-πατριωτική παράδοση για να κινητοποιήσουν πλατιές μάζες ενάντια στον «τύραννο». Το σάιτ του No Kings, αποφεύγει να διατυπώσει αιτήματα, προτιμώντας μια σύντομη (40 λέξεων) περιγραφή των επιθέσεων του Τραμπ. Σε αυτήν βρήκε χώρο για πρώτη φορά μια στοιχειώδης αναφορά στην εξωτερική πολιτική («ένας παράνομος καταστροφικός πόλεμος που μας βάζει σε κίνδυνο και αυξάνει το κόστος ζωής») που ήταν «ταμπού» για τους διοργανωτές. Οι επιμέρους αγώνες που δίνονταν κατά του Τραμπ σε όλη τη χώρα, όλους τους υπόλοιπους μήνες σκεπάζονταν κάτω από την αμερικανική σημαία. Αυτά τα στοιχεία –και η παρουσία πολιτικών του Δημοκρατικού Κόμματος– υπήρχαν προφανώς και στις 28 Μάρτη και δεν χρειάζεται να υποτιμηθούν στις εκτιμήσεις μας.
Αλλά αυτήν τη φορά, τα θύματα των επιθέσεων του Τραμπ και η αλληλεγγύη σε αυτά ήταν πιο εμφανή. Τα συνθήματα και οι αυτοσχέδιες πικέτες στρέφονταν ενάντια στην ICE και δήλωναν ότι «οι μετανάστες είναι καλοδεχούμενοι εδώ». Οι αμερικανικές σημαίες ήταν λιγότερες, ενώ εμφανίστηκαν περισσότερες σημαίες της ΛΟΑΤΚΙ υπερηφάνειας και σημαίες της Παλαιστίνης. Στις ομιλίες έβρισκαν θέση τα εργατικά δικαιώματα, η προστασία των μεταναστών, η ασφάλεια της τρανς κοινότητας. Όλα αυτά πλαισίωναν την συνθηματολογία κατά του Τραμπ και του αυταρχισμού του.
Όμως το πιο ενδιαφέρον ήταν η εμφάνιση της αντιπολεμικής θεματολογίας. Έπαιξε ρόλο η συμμετοχή τέτοιων δυνάμεων στις διαδηλώσεις -από την Εβραϊκή Φωνή για την Ειρήνη (από τις πιο συνεπείς και μαχητικές δυνάμεις στην καταγγελία της γενοκτονίας) μέχρι οργανώσεις/συλλογικότητες της αντι-ιμπεριαλιστικής Αριστεράς (που είχαν οργανώσει τις πρώτες, μικρές κινητοποιήσεις ενάντια στην επίθεση στο Ιράν). Αλλά –κυρίως– ο αντιδημοφιλής πόλεμος είναι το κεντρικό θέμα συζήτησης στις ΗΠΑ και αυτό βρήκε αντανάκλαση στις διαθέσεις πολλών διαδηλωτ(ρ)ιών. Από τα πιο εύστοχα συνθήματα στα χαρτόνια, ήταν αυτό που απαιτούσε «αλλαγή καθεστώτος τώρα»… στις ΗΠΑ.
Η αντιπολεμική διάθεση διαπέρασε και τμήμα των οργανωτών. Η συλλογικότητα «Κάτω τα Χέρια από τη Νέα Υόρκη», που οργάνωνε τη διαδήλωση εκεί, πήγε πέρα από το γενικόλογο πανεθνικό σύνθημα «Όχι Θρόνοι – Όχι Στέμματα – Όχι Βασιλιάδες» και το έκανε «Όχι ICE – Όχι Πόλεμος – Όχι Βασιλιάδες». Στη Νέα Υόρκη, βρήκε θέση στα «επίσημα» συνθήματα και το σύνθημα της Αριστεράς για γκρέμισμα όλων των τειχών «από την Παλαιστίνη ως το Μεξικό». Αλλού η θεματολογία αναδείχθηκε «από τα κάτω» όπως στην Ουάσινγκτον, όπου μια ομάδα Παλαιστινίων μανάδων σήκωσε μια 3μετρη σημαία της Παλαιστίνης μπροστά στο Μνημείο Λίνκολν.
Η ενοποίηση διάφορων αγώνων και συλλογικοτήτων φάνηκε και από τις πολλές διαφορετικές προσυγκεντρώσεις με τα μπλοκ να συγχωνεύονται τελικά στις κεντρικές πλατείες. Αλλού, οι πολλές επιμέρους πορείες ξεκινούσαν από τις γειτονιές των πόλεων, αντανακλώντας την αυξανόμενη οργάνωση σε τοπικό επίπεδο –ειδικά στα πλαίσια του αγώνα ενάντια στην ICE.
Η Μινεάπολη είχε προφανώς την τιμητική της, με 200.000 ανθρώπους να γεμίζουν τους δρόμους της και τον Μπρους Σπρίνγκστιν να τραγουδά το κομμάτι που έγραψε για αυτούς (Streets of Minneapolis). Ο αγώνας των ανθρώπων εκεί, που αντιστάθηκαν στην ICE και με τη γενική τους απεργία οδήγησαν στην απόσυρσή της, υπήρξε σημείο καμπής για την αντίσταση. Αυτή τη δυναμική θέλει να αξιοποιήσει ένας άλλος συνασπισμός, ο May Day Strong. Είναι μια πρωτοβουλία των εκπαιδευτικών του Σικάγο, που σε συντονισμό με άλλα σωματεία αλλά και πολλές κοινωνικές οργανώσεις, επιδιώκει μια μεγάλη κινητοποίηση την φετινή Πρωτομαγιά. Θα είναι ο επόμενος μεγάλος σταθμός της αντίστασης στον Τραμπ, που διαπιστώνει ότι έχει έναν πανίσχυρο αντίπαλο μέσα στην ίδια του την χώρα.
Το Λονδίνο ενάντια στην ακροδεξιά
bretania.jpg
Την ίδια μέρα, γινόταν στο Λονδίνο η κινητοποίηση ενάντια στην ακροδεξιά, που οργανωνόταν επί μήνες από ένα νέο συνασπισμό αντιρατσιστικών, συνδικαλιστικών και άλλων κοινωνικών οργανώσεων. Τον περασμένο Σεπτέμβρη, είχε προκαλέσει ανατριχίλα η συγκέντρωση που οργάνωσε ο ακροδεξιός τραμπούκος Τόμι Ρόμπινσον, όταν 100.000 άνθρωποι συμμετείχαν στη μεγαλύτερη ακροδεξιά διαδήλωση στη βρετανική ιστορία. Στις 28 Μάρτη, η δική μας πλευρά κινητοποίησε 500.000 ανθρώπους, απαντώντας με τη μεγαλύτερη αντιφασιστική διαδήλωση στη βρετανική ιστορία.
https://rproject.gr/article/o-tramp-ehei-ishyro-antipalo









Σχόλια (0)