Η «ατομική ευθύνη» …στο κοφίνι περισσεύει
Ε, λοιπόν ο κορονοϊός ξαναχτύπησε την πόρτα μας, δέκα μήνες αφότου είχαμε νοσήσει όλοι οικογενειακώς και χάσαμε και τη μάνα μας. Τότε είχαμε ζήσει μια «οδύσσεια» με δραματικές πτυχές και κρατική ασυνεννοησία, αδιαφορία και έλλειψη…






















