Οι αισιόδοξοι
του Κωνσταντίνου Νικολόπουλου ———————–————————– Τα χρόνια περνάνε. Με ωριμότητα ενθυμούμαστε το παρελθόν καθώς ατενίζεται, ατενίζεται κι εκτιμάται. Αυτά που περιμένουμε καθυστερούν, καθυστερούν να μας προϋπαντήσουνε. Μα που να βρίσκονται κρυμμένα; Τα πρέπει και τα θέλω…






















