Το εμβόλιο της Pfizer και τα χρηματιστηριακά παιχνίδια

Το εμβόλιο της Pfizer και τα χρηματιστηριακά παιχνίδια

  • |

Ο κ. Μπουρλά με την Άγγελα και ο… μουτζούρης

του Γιάννη Αγγέλη

Πρόσφατα από την Νέα Προοπτική επισημάνθηκε ένα ενδιαφέρον «παιχνίδι» που παίχθηκε σε βάρος των κοινωνικών προσδοκιών για την αντιμετώπιση της πανδημίας, με το εμβόλιο της Pfizer.

Στο σημείωμα που ακολουθεί καταγράφεται και η… συνέχειά του.

Σύμφωνα με τις επίσημες ανακοινώσεις που ακολούθησαν την παρουσίαση του εμβολίου για το οποίο η Pfizer ζήτησε άδεια μαζικής παραγωγής και διάθεσης, η αμερικανική φαρμακευτική εταιρεία (Pfizer)  και η γερμανική  BioNTech διαβεβαιώνουν ότι μπορούν να παραδώσουν 50 εκατομμύρια εμβόλια μέσα στο 2020 και 1,3 δις εμβόλια το 2021.

Είναι ενδιαφέρον να δούμε ποιοι έχουν χρηματοδοτήσει αυτή την… ετοιμότητα.

Ο ένας είναι ο Μπιλ Γκέιτς μέσω του Ιδρύματος Bill and Melinda Gates, ο δεύτερος είναι η γερμανική Κυβέρνηση (445 εκατ. ευρώ) και ο τρίτος είναι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (EIB).

Ενδιαφέρον επίσης είναι να δούμε ποια είναι η γερμανική BioNTech. Σύμφωνα με τα όσα μπορεί να βρει κανείς στο διαδίκτυο οι δύο επικεφαλής επιστήμονες της BioNTech, είναι ένα ζευγάρι του οποίου το όνομα βρίσκεται ανάμεσα στους 100 πλουσιότερες οικογένειες της Γερμανίας με περιουσία 2,4 δις δολ. Η σύζυγος μάλιστα είναι στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας.

Όπως έχει αναφερθεί σε προηγούμενο σημείωμα της Νέας Προοπτικής, η BioNTech είχε αρχίσει να ετοιμάζεται για την διάθεση του εμβολίου της Pfizer από τον περασμένο Αύγουστο. Κατά σύμπτωση… τότε που ο κ. Μπουρλά έστειλε ενημερωτικό στην αμερικάνικη Επιτροπή Κεφαλαιαγοράς ότι θα πουλήσει τις μετοχές του στην Pfizer τον Νοέμβριο τρεις μήνες πριν υπάρξει κανένα απολύτως νέο για την παραγωγή του εμβολίου.

Πώς γίνεται η BioNTech να έχει αρχίσει από τον περασμένο Αύγουστο να κατασκευάζει όλα όσα θα χρειασθούν για την διατήρηση και διακίνηση του εμβολίου που θα ανακοινώσει η Pfizer 3 μήνες μετά, παραμένει ένα «γερμανικό» μυστήριο.

Επίσης μυστήριο από πλευράς τεχνικής παραμένει και η ετοιμότητά της για διακίνηση τόσων εκατομμυρίων και δισεκατομμυρίων εμβολίων όταν αυτή (η διακίνηση) απαιτεί όχι μόνο από την ίδια, αλλά και από τους παραλήπτες την ύπαρξη εξειδικευμένων εγκαταστάσεων (ψυγεία με ικανότητα διατήρησης εμβολίων στους – 70 και – 80 βαθμούς C) μέσα στις επόμενες εβδομάδες ;

Βέβαια θα πει κανείς ότι έχει αρχίσει να φτιάχνει πολύ «νωρίς» τα απαραίτητα «ψυγεία» της αλλά αυτά αφορούν την ίδια και όχι τις χώρες παραλήπτες, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, χρηματιστηριακού ενδιαφέροντος…

Πράγματι οι εμπλεκόμενες φαρμακευτικές εταιρείες αλλά και όσες συνδέονται με την διακίνησή τους γνωρίζουν ημέρες τρελής κερδοφορίας στα χρηματιστήρια με τις τιμές των μετοχών τους να χτυπάνε… ταβάνι. Αυτής της κίνησης στις χρηματιστηριακές τιμές επωφελήθηκε και ο CEO της Pfizer που πούλησε τις μετοχές του την επόμενη ημέρα και πιθανώς τις ξανα-αγόρασε λίγες ημέρες αργότερα όταν αυτές θα ξεφούσκωσαν κάπως από την αρχική έκρηξη. Άλλωστε αυτό είναι μία τακτική χρηματιστηριακή το λεγόμενο “herding event”, η οποία ευνοεί πάντα όσους γνωρίζουν περισσότερα από το πλατύ επενδυτικό κοινό…

Βέβαια αυτή η επενδυτική βεβαιότητα η οποία έχει διαχυθεί και σε ένα επενδυτικό κοινό «λαϊκής βάσης» μέσω της περιβόητης πλατφόρμας διαπραγμάτευσης «Robin Hood» που επιτρέπει στον καθένα με λίγα χρήματα να μπαίνει και να παίρνει ένα μικρό «μερίδιο» από αυτή την χρηματιστηριακή τρέλα κερδοσκοπίας, στηρίζεται σε ένα και μόνο «πράγμα». Και αυτό το «πράγμα» δεν είναι άλλο από το ότι οι Κεντρικές Τράπεζες και ειδικά η FED θα συνεχίζουν να αυξάνουν την χρηματοδότηση με τα δικά τους ολοένα και μεγαλύτερα προγράμματα QE. Ναι αλλά μέχρι πότε; Τι θα συμβεί όταν το ποτάμι αρχίσει να λιγοστεύει, να στροβιλίζεται σε αντίθετη κατεύθυνση –το γνωστό “tappering”– με αποτέλεσμα την συντριβή  των τιμών των μετοχών; Κάποιες μνήμες τέτοιων εμπειριών είχαμε και στην Ελλάδα –σε απείρως μικρότερη διάσταση βέβαια– στις αρχές της δεκαετίας του 2000 με το σκάνδαλο του χρηματιστηρίου του Σημίτη. Όταν αυτό αρχίσει να συμβαίνει θα πρόκειται για την μεγαλύτερη «ληστεία» της μικρής αποταμίευσης στην μεταπολεμική ιστορία των ΗΠΑ. Χειρότερη και από εκείνη με την χρεοκοπία των στεγαστικών δανείων…

Τότε δεκάδες εκατομμύρια θα μείνουν με τον «μουτζούρι» στο χέρι και θα αναζητούν μέσα σε συνθήκες πρωτόγνωρης ανεργίας και υγειονομικής δυστοπίας τον… «εχθρό».

.neaprooptiki.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.