Ο Σημίτης και ο Τσόκλης…

Ο Σημίτης και ο Τσόκλης…

  • |

Πώς συνείρονται τα δύο επώνυμα του τίτλου; Θεωρούν και οι δύο εαυτούς ιερά τέρατα, μοναδικά στο είδος τους, της ελληνικής [ου μην και της παγκόσμιας!] κοινωνίας. Ο επί οκτώ (!) χρόνια διατελέσας πρωθυπουργός της Ελλάδας, ο και γερμανοτραφείς κύριος Σημίτης αποδεικνύει με την έσχατη αρθρογραφία του πόσο συστημικός και φιλελεύθερος ήταν και είναι, αδιαφορώντας παγερά για τη διαφθορά και τα σκάνδαλα ανθρώπων της κυβέρνησής του -λες και δεν υπήρξε πρωθυπουργός της χώρας ετούτης.

Γιώργος Σταματόπουλος

Εδώ που τα λέμε δεν ήσαν λίγοι εκείνοι που επηρεάστηκαν από τον τάχα μου εκσυγχρονιστικό του λόγο [οίστρο!]. Υπήρξαν όμως και μερικοί που τον αποκαλούσαν λογιστάκο ή τμηματάρχη β’ των Βρυξελλών! Eλεγες τότε ότι υπερβάλλουν οι τελευταίοι. Κοτζάμ πρωθυπουργός και λογιστάκος; Αξέχαστο βέβαιο παραμένει το ευχαριστώ του στους Αμερικανούς, τότε με τα Ιμια, αλλά και τμηματάρχης και μάλιστα β’ των Βρυξελλών; Να που φαίνεται να μην είχαν και τόσο άδικο. Η συνηγορία του στις πράξεις της οδυνηρής για τον κόσμο κυβέρνησης μας ωθεί να πάρουμε το μέρος των τότε επικριτών του.

Και τι να πεις για τον καλλιτέχνη που με ύφος χιλίων καρδιναλίων εκτόξευσε το εξής απαράμιλλο, προϊόν προφανώς αρρωστημένου εγωισμού και υπεροψίας, δηλαδή ύβρεως: «Σκοτώνεις τον Πικάσο για να ζήσει η κυρα-Μαρία; Μα χίλιες φορές να σκοτώσω την κυρα-Μαρία». Και επίσης τούτο το στοχαστικό, γέμον φιλοσοφικότητας και οιονεί αντιδαρβινικό λήρημα: «Ενα μωρό το θεωρούμε άξιο να ζήσει, αλλά δεν ξέρουμε αν είναι βόδι όρθιο».

Πολιτικός ο πρώτος, εικαστικός ο δεύτερος, μεγαλομανείς αμφότεροι. Χωρίς αυτούς, μοιάζει να σκέπτονται, η Ελλάδα είναι φτωχή και παρακμιακή χώρα, δεν έχει ανθρώπους με υψηλή πολιτική συγκρότηση και αισθητική. Με τους κυρ Παντελήδες και τις κυρά-Μαρίες θα ασχολιόμαστε τώρα; Με τα μωρά, πιθανά αυριανά βόδια -γιατί όρθια;- θα συγκρίνουμε τους ωραίους, ώριμους εαυτούς μας; Τι να πεις; Ο καθείς και το ψώνιο του, ο καθείς κι η κουλτούρα του, ο καθείς και η αυταρέσκειά του, η αλαζονεία του.

Να πεις για την περιφρονητική στάση του επίσημου ελληνικού κράτους απέναντι στους υπερήλικους, μάλιστα, να αναρωτηθείς για τη στάση του καθενός μας απέναντι στην τρίτη-τέταρτη ξέρω γω ηλικία, είναι κατανοητό και άξιο προβληματισμού. Να προκρίνεις όμως -και να το διαλαλείς κιόλας- να σώσεις το τομάρι σου έναντι νεότερων ανθρώπων επειδή θεωρείς εαυτόν ανώτερο άνθρωπο και δημιουργό, έστω κι αν στο βάθος είσαι καρπουζοκέφαλος, ε, αυτό ξεπερνάει τον κοινό νου. Δεν χόρτασαν τόσα χρόνια δημοσιότητα και αναγνώριση και ξερω γω τι άλλο, υλικόν τε και ψυχικόν και διανοητικόν και ό,τι άλλο, όπως και να το αποκαλούν;

Να φτιάξουμε έναν λαό στα μέτρα του συντηρητικού Σημίτη και του ανυπόφορου Τσόκλη; Ας μας το πουν ευθέως πώς μας θωρούν, πώς μας θεωρούν οι άνθρωποι αυτοί, μπας και συνετιστούμε και γίνουμε σαν κι αυτούς, τους μοναδικούς. Βρε, για δες κάτι νοοτροπίες. Κρίμα τα νιάτα τους ασφαλώς.

.efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.