Τηλεργασία και κοινωνική συνοχή

Τηλεργασία και κοινωνική συνοχή

  • |

Η τηλεργασία βοηθάει βέβαια στη διατήρηση και συνέχιση των οικονομικών δραστηριοτήτων, διαλύει όμως τον κοινωνικό ιστό, σμπαραλιάζει την κοινωνική συνοχή, παρέες, φιλίες και συναφείς σχέσεις. Τι να την κάνεις; Παρηγορεί ότι αυτό το φαινόμενο θα είναι παροδικό.

Θα είναι; Μήπως «πατήσουν» σε αυτό τα τζιμάνια του φιλελευθερισμού και το επεκτείνουν στο μέλλον; Θα είναι ντροπή για τον άνθρωπο να μην μπορεί να κοιτάζει στα μάτια τον συνάδελφό του – το βλέμμα ως γνωστόν (;) είναι το θεμέλιο της δημοκρατίας, η ανταλλαγή δύο βλεμμάτων εννοείται. Ισως να είναι και τα όρια του κόσμου, όπως ακριβώς το δέρμα είναι τα σύνορά του [του κόσμου].

Γιώργος Σταματόπουλος

Μπορεί η τεχνολογία να έχει απαλείψει τη δυσλειτουργία της οικονομίας, μπορεί να καταπλήσσει τους ανθρώπους με την εφαρμογή της, αδυνατεί εντούτοις να αναπληρώσει τις κοινωνικές σχέσεις, τα χαμόγελα, τα τρέμουλα, τις κινήσεις του σώματος, όλα εκείνα δηλαδή που χαρακτηρίζουν την κοινότητα και τον πολιτισμό, την έννοια άνθρωπος. Το διαπιστώνει κανείς εύκολα αυτό στον καιρό της καραντίνας, της απεχθούς απομόνωσης.

Το άσχημο συναίσθημα γίνεται εντονότερο όταν, ενώ έχεις τη δυνατότητα να πας στον χώρο εργασίας και να συναντηθείς με αγαπημένα πρόσωπα, ένα τυχαίο γεγονός σε εμποδίζει και σε εγκλωβίζει στα του οίκου σου. Απογοήτευση; Οχι τόσο. Λύπη. Κυρίως. Για την εποχή. Για το δυσοίωνο μέλλον. Σε τι κόσμο θα ζήσουν τα παιδιά μας; Εδώ αρνείσαι να συνεχίσεις να σκέφτεσαι.

Ισχυρίζονται τινές -και φουσκώνουν σαν παγώνια- ότι η τεχνολογία μηδένισε τις αποστάσεις -ξεχνούν να πουν ότι μηδένισε και τις ανθρώπινες επαφές, απομάκρυνε από την κάθε μέρα το νόημα τούτου του κόσμου, ακόμη ακόμη και την τραγικότητά του [και αυτό είναι τραγικό]. Οι στιγμές, λένε, είναι που καθορίζουν τις ισορροπίες στο κοινωνικό περιβάλλον -όταν λοιπόν αυτές οι στιγμές αποχωρούν από την καθημερινότητα, τι μένει; Μια γεύση πικραμύγδαλου, ένα άγαλμα ασμίλευτο. Λίγη υπέρβαση δεν βλάπτει, ας φαίνεται και λογοτεχνίζουσα.

Η τωρινή κυβέρνηση δεν φαίνεται να παίρνει χαμπάρι τι πραγματικά συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία -στο μόνο που είναι ικανή είναι να ψεύδεται ασυστόλως και να κατηγορεί αναιτίως τους πολιτικούς της αντιπάλους· επίσης: στο να αφαιμάσσει τα δικαιώματα και τον ιδρώτα των πολιτών και να προβαίνει σε αδιανόητες πράξεις βίας εναντίον όσων διαδηλώνουν γι’ αυτά τα δικαιώματα, θεμελιώδη σε μια δημοκρατική πολιτεία.

Πατώντας, λόγω εφαρμογής της τηλεργασίας, στη διατάραξη της κοινωνικής συνοχής, προσπαθεί να αποδιαρθρώσει θεσμούς κοινωνικούς, ακόμη και δικαιικούς, και να φανεί έτσι αρεστή στην ελίτ, την οποία πάντα υπηρετεί με αυταπάρνηση και ιδιαίτερο ζήλο. Είναι εντούτοις βέβαιο ότι η κοινωνία θα βρει τον τρόπο να αντιδράσει, διότι η συνοχή της οφείλεται στον εσωτερικό κόσμο κυρίως και όχι στις ορθολογικές ντιρεκτίβες της κάθε κυβέρνησης. Στον χορό, εννοείται, στον έρωτα, στο παιχνίδι, στην ποίηση. Ανεδαφικά ακούγονται όλα τούτα ασφαλώς. Γιά να δούμε!

Η βία δεν αντέχεται, όσο κι αν, ενίοτε, αποδεικνύεται αποτελεσματική για μια κυβέρνηση. Ο κόσμος την ειρήνη επιζητεί, όσο κι αν τον μυούν σε πολεμική διάθεση. Κάποτε θα κοπάσει η βία και θα αλλάξει η κυβέρνηση -το τελευταίο δεν είναι και τόσο σοβαρό.

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.