Εντεκα μήνες ανελευθερίας και υποταγής

Εντεκα μήνες ανελευθερίας και υποταγής

  • |

Eντεκα μήνες τώρα ζούμε σε καθεστώς ανελευθερίας και υποταγής σε απαγορευτικά για τη δημόσια ζωή μέτρα. Δεν ξέρω ποιες είναι οι ευθύνες της επιτροπής εμπειρογνωμόνων για την επιβολή αλλά και παράταση αυτών των μέτρων, το βέβαιο όμως είναι ότι μια κοινωνία δεν μπορεί να ζει σε μόνιμη κατάσταση έκτακτης ανάγκης. Τι μπορεί να αναπτύξει μια τέτοια κοινωνία; Πώς μπορεί να δημιουργήσει σε καθεστώς φόβου [τρόμου] και ανασφάλειας; Πώς μπορεί να εκδιπλωθεί όταν μόνο της μέλημα έχει καταντήσει η επιβίωση; Οταν η γυμνή αυτή ζωή έχει υπερκεράσει κάθε άλλη δραστηριότητα του σώματος;

Γιώργος Σταματόπουλος

Θα έτριβε τα χέρια του ο «θεωρητικός» του φασισμού, ο πολύς Καρλ Σμιτ, βλέποντας να εφαρμόζονται, χωρίς καμία δε αντίδραση, οι φρικιαστικές ιδέες του: η αναστολή [παύση] των νόμων και η κήρυξη καθεστώτος εξαίρεσης. Αυτό [μας] συμβαίνει τώρα δα· με πρόσχημα τον κορονοϊό η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε επιβολή κατασταλτικών μέτρων που απαγορεύουν το Σύνταγμα [τη ζωή] δίχως κανέναν έλεγχο από το νομοθετικό ή δικαστικό σώμα. Υπάρχει μία επιτροπή της οποίας τα μέλη ουδέποτε συμφωνούν, δίνουν όμως παρά ταύτα εντολές στην κυβέρνηση. Η τελευταία ούτε που περιμένει να συνεδριάσει αυτή η επιτροπή και προχωρεί σε αποφάσεις ερήμην. Αυτό δεν είναι δημοκρατία αλλά πραγματικό καθεστώς εξαίρεσης, με ανυπολόγιστα ασφαλώς αποτελέσματα για το μέλλον αυτού του πολιτεύματος.

Αυτή η αποκρουστική βία επί του σώματος δεν είναι δυνατόν να συνεχιστεί με τους υπάρχοντες ταχείς ρυθμούς. Χειρότερη είναι η βία επί του πνεύματος, αφού έχουν απαγορευτεί όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις: οι συναυλίες, ο χορός, το θέατρο – ευτυχώς γίνεται αντιληπτό πόσο απαραίτητες είναι αυτές οι εκδηλώσεις για την υγεία του σώματος-πνεύματος σε τακτική μάλιστα ροή, μην πω καθημερινή.

Η ζωή όλων έχει ιατρικοποιηθεί και οι πλείστοι άδομεν [ή τρέμομεν…] – καλύτερα όμως να γράφαμε ότι έχει συρρικνωθεί στη βιολογία, μια και το πνεύμα και η ψυχή έχουν φτερουγίσει, έχουν πολτοποιηθεί από τις κυβερνητικές απαγορεύσεις. Μην εθιστούμε σε αυτόν τον «βιολογισμό» – χαθήκαμε. Κανείς όμως, τώρα πια, δεν αμφιβάλλει ότι η προσωπικότητα του καθενός, όσο περνά ο καιρός, εκμηδενίζεται, βαδίζει στη μετάλλαξή της σε μάζα και, όπως γίνεται κατανοητό, εύκολα καθοδηγείται η μάζα όταν δεν υπάρχει του καθενός η προσωπικότητα, η ανεξαρτησία, η ελευθερία και λοιπά δικαιώματά της.

Στη φριχτή αυτή μετάλλαξη της κοινωνίας σε μάζα συντελούν ανυπερθέτως τα επικοινωνιακά μέσα – σε κόβει ρίγος όταν ανοίγεις τον οποιονδήποτε τηλεοπτικό δέκτη. Μόνο οι άνθρωποι της εκκλησίας δεν πτοούνται από τα απαγορευτικά της καλής μας κυβέρνησης. Εύλογα λοιπόν ξεμυτίζουν τα ερωτήματα: για τον πραγματικό αριθμό των κρουσμάτων και τώρα των εμβολίων· για τον ακριβή ρόλο της επιτροπής και για το αν η κυβέρνηση τη λαβαίνει υπόψη· για την έλλειψη διαφάνειας [γιατί δεν εκτίθενται δημόσια και σε ημερήσια διάταξη όλα τα στοιχεία, ο αριθμός των γνήσιων τεστ και λοιπά]· τέλος, να βγει κάποιος υπεύθυνα και να μας πείσει ότι η επιδημία είναι πανδημία [διότι πολλοί έχουν αρχίσει να το αμφισβητούν].

.efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.