Η αντρική βία στην κάθε μέρα μας

Η αντρική βία στην κάθε μέρα μας

  • |

Aντε πάλι να μαζεύουμε τα μέλη μας μετά την εκ νεφελών πτώση μας αμέσως μόλις πληροφορηθήκαμε τι συνέβη στην πρωταθλήτρια της ιστιοπλοΐας. Μπράβο της βεβαίως για το σθένος της -θέλει πραγματικά κότσια να καταγγείλεις, δημόσια μάλιστα, τη δομή και την αποδοχή αυτής της πατριαρχικής, δυστυχώς ακόμη, κοινωνίας. Ολοι το ξέρουμε αλλά προσποιούμαστε ότι δεν καταλαβαίνουμε τη λανθάνουσα [να μην πούμε πασιφανή] φαλλοκρατική «νοοτροπία» που επικρατεί στην κοινωνική ιεραρχία, η οποία κυκλοφορεί σε όλα τα στρώματα [εργάτες, αγρότες, φοιτητές, καλλιτέχνες, γενικά σε κάθε χώρο εργασίας…].

Γιώργος Σταματόπουλος

Καλό είναι να θυμηθούμε λίγα λόγια για την «προέλευση και το μέλλον του κοινωνικού μας συστήματος», τον υπότιτλο ήγουν της «Πατριαρχίας» του Ernest Borneman: «Αν η γυναίκα θέλει να βρει τον εαυτό της πρέπει να βοηθήσει στην οικοδόμηση μιας κοινωνίας που να είναι απαλλαγμένη από τάξεις και από την ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής. Κάθε προσπάθεια ενσωμάτωσης στο πατριαρχικό σύστημα διαφθείρει τη γυναίκα.

Η γυναίκα δεν μπορεί να απελευθερώσει τον εαυτό της και τα παιδιά της με την προσαρμογή της στην πατριαρχία, με την “κατάληψη της εξουσίας” μέσα στο πλαίσιο του πατριαρχικού συστήματος, και οπωσδήποτε με την “εξίσωσή” της με τον πατριάρχη, παρά μόνο με την κατάργηση του πατριαρχικού συστήματος. Το ότι έτσι θα απελευθερώσει και τον άνδρα θα μπορέσουν να το συνειδητοποιήσουν και τα δύο φύλα μόνο όταν, για πρώτη φορά από την εποχή της γενοταγούς και φυλετικής κοινωνίας, ανακαλύψουν ότι ο αυτοσεβασμός και ο αμοιβαίος σεβασμός ταυτίζονται».

Αυτά όμως ακούγονται πολύ μαρξιστικά και ξεπερασμένα. Λοιπόν, δεν είναι καθόλου ξεπερασμένα και μάλιστα είναι ενθρονισμένα στο μεγαλύτερο κομμάτι της καθημερινότητας. Δεν ήσαν λίγοι αυτοί που χλεύασαν την πρωταθλήτρια, όχι τόσο γιατί «άργησε» τάχα να προβεί στις αποκαλύψεις της· καταλαβαίνουμε πού οφείλεται ο χλευασμός τους.

Σε έναν τόπο με τόσες κοινωνικές ανισότητες και τόσο χαμηλό πολιτιστικό επίπεδο η γυναίκα εξακολουθεί να είναι κάτι σαν αντικείμενο για όλους αυτούς τους χλευαστές, για όλους αυτούς τους πρωτόγονους εννοείται -αν και στους πρωτόγονους ήσαν διακριτοί οι ρόλοι αντρών-γυναικών και αμοιβαίος ο σεβασμός. Αυτό βέβαια παρατηρείται και στις πολιτισμένες τάχα δυτικές κοινωνίες. Η Δύση δεν έχει καταφέρει και πολλά πράγματα σε αυτόν τον κρίσιμο ανθρωπολογικά τομέα, που αφορά τις σχέσεις των δύο φύλων.

Η «ορθολογική» κοινωνία αποκαλεί τον βιασμό [αυτή τη φρικώδη αντρική πράξη] σεξουαλική κακοποίηση. Ποια κακοποίηση -βιασμός είναι, εξευτελισμός και ταπείνωση του γυναικείου σώματος. Δεν ξεχνάμε ότι οι βιασμοί είναι ένα από τα επαχθέστερα όπλα σε εμπόλεμους. Βιασμός είναι ακόμα κι όταν φαίνεται ότι η γυναίκα συναινεί [διότι αν αρνηθεί θα χάσει τη δουλειά της ή το όποιο μέλλον ανοίγεται μπροστά της].

Είμαστε, ναι, μια φαλλοκρατική κοινωνία αλλά αρνούμαστε να το αποδεχτούμε, γιατί τι σόι φιλελεύθεροι και αριστεροί [αναρχικοί και λοιπά…] θα ήμασταν αν το παραδεχόμασταν. Οι τιμωρητικοί θεσμοί δεν είναι σε θέση να απαλείψουν την αντρική βία -τη βία γενικά. Τιμωρείται, εδώ εκεί, κανένας για τα μάτια των θεσμών [του πολιτισμού, της δημοκρατίας], η νοοτροπία όμως [και όχι ένστικτο] της αντρικής βίας εξακολουθεί να κυριαρχεί στην καθημερινότητα όλων.

efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.