Εκτός από τα στόματα, ν’ ανοίξουν και τ’ αυτιά

Εκτός από τα στόματα, ν’ ανοίξουν και τ’ αυτιά

  • |

Δεν αντιλέγει κανείς – είναι καλό που αρχίζουν και «ανοίγουν τα στόματα» με αφορμή τις καταγγελίες γυναικών για βάναυση και σεξιστική συμπεριφορά προϊσταμένων τους στον χώρο εργασίας. Σύμφωνοι. Για να έχει αυτό το πράγμα μια λυσιτέλεια, για να υπάρξει μια προοπτική εξάλειψης του απεχθούς αυτού φαινομένου, έχει ανάγκη από συνέχεια, δηλαδή: πρέπει να «ανοίξουν και τα αυτιά» [όλων] διότι διαφορετικά θα καταντήσουν ανεμώλια έπη. Ωραία. Οι γυναίκες τόλμησαν και τα είπαν. Και; Ποια [θα] είναι η συνέχεια; Θα «καούν» δυο-τρεις άνθρωποι, θα βγάλει τον καημό του ο κάθε πικραμένος, θα γίνει ένα σούσουρο στην τηλοψία και στα μέσα -πώς τα λένε- κοινωνικής δικτύωσης και σε λίγο καιρό πάμε γι’ άλλα;

Γιώργος Σταματόπουλος

Η νοοτροπία, ο ψυχισμός του εξουσιαστή δεν εξαλείφονται με πέντε-δέκα καταγγελίες – δεν θα αλλάξει αυτού του είδους η συμπεριφορά επειδή τάχα μερικοί θα λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη. Η ελληνική κοινωνία, όχι μόνο η ελληνική κοινωνία, είναι διαρθρωμένη στην ιεραρχία η οποία με τη σειρά της θεμελιώνεται σε σχέσεις υποτέλειας – όσο κι αν οι νόμοι φτιάχνονται για να εξαφανίσουν αυτές τις σχέσεις, οι ρίζες είναι βαθιές, εκατέρωθεν των νόμων. Φταίνε οι μεν (εξουσιαστές), φταίνε εντούτοις και οι δε (εξουσιαζόμενοι) –με βάση την ιεραρχία πάντα, τη δυστυχώς κοινά αποδεκτή– ακριβώς διότι οι δεύτεροι συμφωνούν σιωπηρά με τον ρόλο του ισχυρού και την ανάγκη του αδύναμου [τι να κάνουμε, να χάσουμε τη δουλειά μας, ποιος θα μας πιστέψει και λοιπά].

Τα στόματα λοιπόν των γυναικών ας πούμε ότι άνοιξαν (είναι πολλά εκείνα που παραμένουν κλειστά), τα αυτιά όμως των κυβερνώντων παραμένουν κλειστά, όπως και τα αυτιά των περισσότερων (πολλοί αρνιόμαστε να ακούσουμε, η μας δυσαρεστεί κάτι τέτοιο)· δεν γίνεται όμως δουλειά έτσι, δεν επέρχεται ισότητα ή δικαιοσύνη εάν δεν ξεριζωθεί η νοοτροπία της εξουσιαστικής δομής των ανθρώπινων σχέσεων. Οι πλείστοι νιώθουν ιδιαίτερη ευφορία όταν μπορούν να επιβάλουν το εγώ τους και τη θέλησή τους επί κάποιων άλλων, νιώθουν ξέρω γω θεοί ή κάπως έτσι – ανώτεροι!

Την έλξη αυτή που προκαλεί η εξουσία κανένας νόμος δεν είναι σε θέση να την αποτρέψει, καμία τιμωρία, ακριβώς διότι είναι βαθιά σφηνωμένη στην όποια συνείδηση, στο όποιο «είναι» των ανθρώπων. Κανένας νόμος αλλά και καμία φιλοσοφία, καμία πολιτική θεωρία και κανενός είδους παιδεία – τόσο ωραία… Οσο και να συγκλονίζεται (συγκλονίζεται;) η ελληνική κοινωνία από τις καταγγελίες των γυναικών, τίποτα δεν πρόκειται να αλλάξει στις κοινωνικές σχέσεις εφόσον παραμένουμε υποχείρια της ιεραρχίας και της εξουσίας (ιεραρχία και εξουσία είναι το ίδιο, εκτός εάν μας διαφεύγει ή αρνιόμαστε την ταύτισή τους).

Χρειάζεται να κάνουμε οι περισσότεροι έναν καλό καθαρισμό στα ώτα μας, να υποστείλουμε κομμάτι το διαμορφωμένο από ανισότητες εγώ μας – κάπως έτσι μπορεί να γίνει κάτι (λέμε τώρα). Μερικοί νιώθουν κάτι σαν άγρια χαρά όταν τους δίνεται η δυνατότητα να ταπεινώσουν τον διπλανό τους, ιδίως όταν επιθυμούν –και το καταφέρνουν– να ευτελίσουν την αξιοπρέπειά του, την ιερότητα [το απαραβίαστο] του σώματος.

Εάν βέβαια ακούσει κανείς σήμερα…

efsyn.gr