Οι «56», το δάσος και η εξαπατημένη

Οι «56», το δάσος και η εξαπατημένη

  • |

Ολίγον ακατανόητο το κείμενο υποστήριξης προς τη Λίνα Μενδώνη των πενήντα έξι προσωπικοτήτων [των γραμμάτων, της τέχνης, του πολιτισμού…]. Κανένας, λένε, δεν μπορεί να αμφισβητήσει την επιστημονική της επάρκεια, το έργο της και το προσωπικό της ήθος και δεν έχει σημασία αν συμφωνεί αυτός ο κάποιος ή διαφωνεί με την πολιτική της.

Πρώτον, κανένας δεν αμφισβήτησε τα όσα αναφέρουν οι «56», αλλά, δεύτερον, έχει και παραέχει σημασία η άσκηση της πολιτικής της, για να μην πούμε ότι μόνο αυτό έχει σημασία σε μια κυβερνητική θέση. Υπάρχει κι ένα τρίτο: η στάση που κράτησε παρά τις κατακραυγές της κοινής γνώμης και ο τρόπος που έριξε [στεγνά] στον Καιάδα, στα σκουπίδια τον πρώην συνεργάτη της προτού μάλιστα μιλήσει η Δικαιοσύνη· το γάντζωμά της στην καρέκλα της εξουσίας.

Γιώργος Σταματόπουλος

Οταν εξαπατάσαι και βρίσκεσαι σε μια τόσο κρίσιμη θέση οφείλεις να πας σπίτι σου, διότι αποδεικνύεται ότι είσαι αφελής και ολίγος στο να παίρνεις μυρωδιά τι συμβαίνει στο υπουργείο σου – και ας έχεις έργο, ας είσαι επιστημονικά επαρκής, ας έχεις ακέραιο ήθος, διότι τι να τα κάνεις αυτά όταν ο κάθε επιτήδειος μπορεί να σε εξαπατήσει; Φαντάζεται κανείς τι θα γινόταν αν βρίσκονταν ακόμη ένας-δύο με υποκριτική τέχνη και να την εξαπατήσουν, τι ογκώδη προβλήματα θα παρουσιάζονταν; Τι να τα κάνεις το έργο και το ήθος και την επιστήμη όταν χάσκουν αδιανόητοι κίνδυνοι επειδή εύκολα εξαπατάσαι; Πολιτικός είναι αυτός που ξέρει να οσμίζεται τους κινδύνους και να οραματίζεται, όχι μόνο να διαχειρίζεται το χαρτοφυλάκιο.

Αναφαίρετο δικαίωμα των «56» να υποστηρίξουν την υπουργό Πολιτισμού, αλλά, δυστυχώς, είναι αυτοί που χάνουν το δάσος – καθαρή πολιτική, ευθιξία και απελευθέρωση από τα μαγνάδια της εξουσίας [και όχι παραμονή σε αυτήν παντί τρόπω και σθένει και ξέρω γω πώς αλλιώς δεν ξεκολλάει -με τίποτα!- κανείς από εξουσιαστικούς θώκους].

Δεν ήταν μια ατυχής έκφραση, όπως έσπευσε η κυβέρνηση να τη δικαιολογήσει διά στόματος του πρωθυπουργού, ήταν μια αηδιαστική συμπεριφορά εκ μέρους της – τουλάχιστον αυτό το αίσθημα προκάλεσε σε πολύ μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας. Αλλο άστοχη και ατυχής έκφραση και άλλο απωθητική στάση και συμπεριφορά. Απορώ, όμως, ουδείς εκ των πενήντα εξ ενοχλήθηκε από την εξαπάτηση αμέσως που υπέστη η υπουργός και με τον χαρακτηρισμό (είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος),που που απέδωσε, αδιαφορώντας παγερά για τη Δικαιοσύνη που πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο; Μικρή απορία, απλώς.

Δεν είναι μόνο η αντιπολίτευση που ζητεί επιμόνως -και σωστά- την απομάκρυνσή της, είναι και οι ταπεινοί πολίτες και οι ακομμάτιστοι άνθρωποι, όσοι τέλος πάντων διαθέτουν λίγο νιονιό. Μπορεί να βολεύει την κυβέρνηση να εστιάζει την κριτική της στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αυτό δεν είναι αληθές, είναι πολύ περισσότεροι εκείνοι που δεν ανήκουν στο εν λόγω κόμμα και αγανακτούν με την κυβερνητική σύμπνοια – είναι μια ομάδα, όπως λέει και ο αρχηγός τους.

efsyn.gr/