Η Αριστερά ενάντια στον αντιδραστικό νόμο Βορίδη

Η Αριστερά ενάντια στον αντιδραστικό νόμο Βορίδη

  • |

Ανάγκη ενωτικής, ριζοσπαστικής απάντησης στα σχέδια της κυβέρνησης για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Με αφορ­μή την κα­τά­θε­ση από τον Υπ. Εσωτ. Μάκη Βο­ρί­δη, σχε­δί­ου νόμου για τις εκλο­γές στην αυ­το­διοί­κη­ση, συ­νο­μι­λή­σα­με με τον Χρί­στο Του­λιά­το, δη­μο­τι­κό σύμ­βου­λο Ζω­γρά­φου με την Ανυ­πό­τα­κτη Πόλη και την Όλγα Κλεί­τσα, μέλος του Συ­ντο­νι­στι­κού της δη­μο­τι­κής κί­νη­σης Ανυ­πό­τα­κτη Αθήνα. Τη συ­νέ­ντευ­ξη πήρε ο Θάνος Λυ­κουρ­γιάς

Συνέντευξη με την Όλγα Κλείτσα και το Χρίστο Τουλιάτο

Πε­ρι­γράψ­τε μας το τι συμ­βαί­νει με τον εκλο­γι­κό νόμο; Ποιες είναι οι βα­σι­κές του προ­βλέ­ψεις και που πι­στεύ­ε­τε ότι απο­σκο­πεί;

Χρί­στος: Ο νέος νόμος Βο­ρί­δη έχει κρί­σι­μες αλ­λα­γές που στόχο έχουν την πε­ρί­φη­μη «κυ­βερ­νη­σι­μό­τη­τα», δη­λα­δή την ενί­σχυ­ση των πα­ρα­τά­ξε­ων  που ασκούν διοί­κη­ση με νέα ενί­σχυ­ση της εξου­σί­ας του δη­μάρ­χου ή πε­ρι­φε­ρειάρ­χη υπο­βαθ­μί­ζο­ντας κι άλλο τα συμ­βού­λια. Ξα­να­δί­νει (προ­βλε­πό­ταν στον «Καλ­λι­κρά­τη») το 60% των εδρών στην πρώτη πα­ρά­τα­ξη και τη δυ­να­τό­τη­τα εκλο­γής δη­μάρ­χου και πε­ρι­φε­ρειάρ­χη  με 43% από τον πρώτο γύρο. Έτσι μειώ­νει τις πιο ανα­λο­γι­κές ρυθ­μί­σεις του «Κλει­σθέ­νη», που βέ­βαια στην πράξη είχαν ήδη απο­νευ­ρω­θεί μετά τις εκλο­γές του 2019 με νο­μο­θε­τι­κή ενί­σχυ­ση των επι­τρο­πών των ΟΤΑ (Οι­κο­νο­μι­κή, Ποιό­τη­τας Ζωής) τόσο όσον αφορά την από­λυ­τα ελεγ­χό­με­νη σύν­θε­σή τους από τις διοι­κή­σεις όσο και τη με­τα­βί­βα­ση αρ­μο­διο­τή­των σε αυτές εις βάρος των συμ­βου­λί­ων. Ταυ­τό­χρο­να, μειώ­νει τα μέλη των συμ­βου­λί­ων, μειώ­νο­ντας πρα­κτι­κά την δυ­να­τό­τη­τα έκ­φρα­σης πε­ρισ­σό­τε­ρων κοι­νω­νι­κών ομά­δων, και θέτει πλα­φόν εκλο­γής στο 3% όπως και στις βου­λευ­τι­κές εκλο­γές. Στην ουσία, βέ­βαια, με τη μεί­ω­ση των συμ­βού­λων ανε­βά­ζει σο­βα­ρά και το εκλο­γι­κό μέτρο και πλέον σε κά­ποιους δή­μους μπο­ρεί να απαι­τεί­ται ακόμα και 6-7% για να εκλέ­ξει σύμ­βου­λο μία πα­ρά­τα­ξη. Ξα­να­κά­νει τη θη­τεία 5ετή και προ­βλέ­πει δια­δι­κα­σί­ες συ­γκρό­τη­σης συν­δυα­σμών που βο­λεύ­ουν τους με­γά­λους κομ­μα­τι­κούς μη­χα­νι­σμούς χρο­νι­κά και οι­κο­νο­μι­κά (αυ­ξά­νει εκ νέου υπερ­βο­λι­κά τα πα­ρά­βο­λα για υπο­ψη­φιό­τη­τα, για υπο­ψή­φιο πε­ρι­φε­ρειάρ­χη 500 ευρώ από 200!). Όλα αυτά συ­γκε­ντρο­ποιούν την εξου­σία στην το­πι­κή αυ­το­διοί­κη­ση, ενι­σχύ­ουν τους κυ­ρί­αρ­χους κομ­μα­τι­κούς και πε­λα­τεια­κούς μη­χα­νι­σμούς εις βάρος ανε­ξάρ­τη­των και αγω­νι­στι­κών φωνών που πε­ρι­θω­ριο­ποιού­νται ή και απο­κλεί­ο­νται.

Όλγα: Πρό­κει­ται ακρι­βώς για μία ακόμα με­γα­λύ­τε­ρη υπο­βάθ­μι­ση του πο­λι­τι­κού ρόλου των συμ­βου­λί­ων και μεί­ω­ση της συμ­με­το­χής. Ήδη, με τις δια­δι­κα­σί­ες που πε­ριέ­γρα­ψε ο Χρί­στος, τα Συμ­βού­λια με­τα­τρέ­πο­νται σε πα­ρα­τη­ρη­τές, η εξου­σία υπερ-συ­γκε­ντρώ­νε­ται και η συμ­με­το­χή των πο­λι­τών στις δια­δι­κα­σί­ες από­φα­σης γί­νε­ται σχε­δόν αδύ­να­τη. Το τε­λευ­ταίο, δε, είναι και ξε­κά­θα­ρος στό­χος του νο­μο­σχε­δί­ου. Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα, τόσο ο γε­νι­κό­τε­ρος χει­ρι­σμός του τρό­που εκλο­γής Κοι­νο­τι­κών Συμ­βού­λων/Προ­έ­δρων Κοι­νο­τή­των αλλά και το γε­γο­νός ότι σε πάρα πολ­λούς Δή­μους, με­τα­ξύ αυτών και στο με­γα­λύ­τε­ρο Δήμο της χώρας, την Αθήνα, κα­ταρ­γού­νται τα 7 Κοι­νο­τι­κά Συμ­βού­λια και υπο­κα­θί­στα­νται από 7 νέους ρό­λους Αντι­δη­μάρ­χου. Τα αι­τή­μα­τα πλή­θους πο­λι­τι­στι­κών και άλλων συλ­λό­γων καθώς και πο­λι­τών που διεκ­δι­κού­σαν αλ­λα­γές στις γει­το­νιές τους, τώρα θα κα­τευ­θύ­νο­νται προς τον αρ­μό­διο Αντι­δή­μαρ­χο Κοι­νό­τη­τας ή την Οι­κο­νο­μι­κή επι­τρο­πή του Δήμου. Η από­φα­ση, λοι­πόν, για την υλο­ποί­η­ση οποιου­δή­πο­τε αι­τή­μα­τος δεν θα είναι πο­λι­τι­κή, αλλά οι­κο­νο­μι­κή ή πε­λα­τεια­κή. Αυτά, μέχρι να δούμε βέ­βαια τι μας επι­φυ­λάσ­σει το μέλ­λον. Διότι δεν ξέ­ρου­με ακόμα τι θα πε­ρι­λαμ­βά­νει το επό­με­νο νο­μο­σχέ­διο, αν για πα­ρά­δειγ­μα την κα­τάρ­γη­ση των Συμ­βου­λί­ων Κοι­νο­τή­των θα ακο­λου­θή­σει και κα­τάρ­γη­ση υπη­ρε­σιών ή αν θα δη­μιουρ­γη­θούν επι­τρο­πές παρά τους Αντι­δη­μάρ­χους Κοι­νο­τή­των (μία αντι­κα­τά­στα­ση δη­λα­δή των αι­ρε­τών συμ­βού­λων από διο­ρι­σμέ­νους).

Τι συμ­βαί­νει με το θε­σμι­κό πλαί­σιο της αυ­το­διοί­κη­σης; Δε­δο­μέ­νης της κυ­ριαρ­χί­ας του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού μέσω ΣΔΙΤ, επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας κλπ. πως και πόσο μπο­ρεί να πα­ρέμ­βει ένα αυ­το­διοι­κη­τι­κό σχήμα της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς;

Χρί­στος: Ο νόμος Βο­ρί­δη προ­ω­θεί­ται πα­ράλ­λη­λα με άλλες ση­μα­ντι­κές αντι­δρα­στι­κές αλ­λα­γές στην αυ­το­διοί­κη­ση. Με πρό­σφα­το νόμο αυ­ξά­νο­νται τα όρια απευ­θεί­ας ανα­θέ­σε­ων (υπό προ­ϋ­πο­θέ­σεις ακόμα και 60.000 ευρώ!) και δια­λύ­ο­νται οι μη­χα­νι­σμού ελέγ­χου των ιδιω­τι­κών ερ­γο­λα­βιών, πρα­κτι­κά οι ίδιοι οι ερ­γο­λά­βοι θα μι­σθώ­νουν εται­ρεί­ες για να τους «ελέγ­χουν» και μά­λι­στα δειγ­μα­το­λη­πτι­κά! Αρ­μο­διό­τη­τες των συμ­βου­λί­ων συ­νε­χώς με­τα­βι­βά­ζο­νται στις εντε­λώς ελεγ­χό­με­νες επι­τρο­πές. Θε­σμο­θε­τού­νται οι «Ανα­πτυ­ξια­κοί Ορ­γα­νι­σμοί» των ΟΤΑ ως Α.Ε. που θα δια­χει­ρί­ζο­νται μέχρι και το 20% του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού δήμου ή πε­ρι­φέ­ρειας χωρίς πλέον κα­νέ­να πο­λι­τι­κό έλεγ­χο, υπο­κα­θι­στώ­ντας πλή­ρως και τις τε­χνι­κές υπη­ρε­σί­ες με ιδιώ­τες. Στή­νε­ται το θε­σμι­κό πλαί­σιο για την ακόμα πιο ανε­ξέ­λεγ­κτη επι­χει­ρη­μα­τι­κο­ποί­η­ση των δήμων και την ενί­σχυ­ση του το­πι­κού κε­φα­λαί­ου μέσω των χρη­μα­το­δο­τού­με­νων προ­γραμ­μά­των από κρά­τος και ΕΕ με τα χρή­μα­τα των πο­λι­τών. Είναι αλή­θεια ότι το πλαί­σιο γί­νε­ται ακόμα πιο ασφυ­κτι­κό για τις δυ­να­τό­τη­τες πα­ρέμ­βα­σης εντός των συμ­βου­λί­ων. Είναι ανά­γκη όμως να εί­μα­στε εκεί, να μα­θαί­νου­με και να απο­κα­λύ­πτου­με στις το­πι­κές κοι­νω­νί­ες, να συμ­βάλ­λου­με στην ορ­γά­νω­ση αντι­στά­σε­ων των κα­τοί­κων στη δια­σπά­θι­ση δη­μό­σιου χρή­μα­τος, στην ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών, στο ξε­πού­λη­μα και την κα­τα­πά­τη­ση του δη­μό­σιου χώρου. Στου Ζω­γρά­φου έτσι απο­τρέ­ψα­με πριν χρό­νια την κα­τα­πά­τη­ση 6 πλα­τειών του δήμου για να γί­νουν υπό­γεια γκα­ράζ και τη με­τα­τρο­πή του ελεύ­θε­ρου χώρου της Βίλας Ζω­γρά­φου σε εμπο­ρι­κό κέ­ντρο. Έτσι πε­τυ­χαί­νου­με και σή­με­ρα μι­κρό­τε­ρες νίκες απο­τρέ­πο­ντας την κοπή κά­ποιων δέ­ντρων πρό­σφα­τα, αλλά και τη μπίζ­να που πήγε να στή­σει η διοί­κη­ση με την αφή καν­δυ­λί­ων στο νε­κρο­τα­φείο.

Όλγα: Το ερώ­τη­μα αυτό «τα­λα­νί­ζει» τον ευ­ρύ­τε­ρο χώρο της αρι­στε­ράς επί δε­κα­ε­τί­ες και θα μπο­ρού­σε να γίνει προ­βο­λή του σε οποιο­δή­πο­τε επί­πε­δο (από το κοι­νο­βού­λιο και διά­φο­ρες διοι­κή­σεις μέχρι τα συμ­βού­λια των ΟΤΑ). Η απά­ντη­ση δεν εξαρ­τά­ται από το πε­ρισ­σό­τε­ρο ή λι­γό­τε­ρο «κακό» θε­σμι­κό πλαί­σιο, αλλά από μία συ­νο­λι­κό­τε­ρη πο­λι­τι­κή στάση και με­θο­δο­λο­γία για την δη­μιουρ­γία ή ενί­σχυ­ση κοι­νω­νι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων. Για εμάς, τα Συμ­βού­λια ακόμα κι αν στε­ρού­νται αρ­μο­διο­τή­των και απο­φα­σι­στι­κής ικα­νό­τη­τας με αυ­ξα­νό­με­νο ρυθμό, είναι ένα κέ­ντρο εξου­σί­ας με το­πι­κή ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα και λόγω αυτού, οι μι­κρές ή με­γα­λύ­τε­ρες νίκες που μπο­ρού­με να πε­τύ­χου­με έχουν με­γα­λύ­τε­ρο κοι­νω­νι­κό απο­τύ­πω­μα. Ει­δι­κά, δε, την εποχή που δια­νύ­ου­με, που βρι­σκό­μα­στε ανά­με­σα στις συ­μπλη­γά­δες μίας αυ­ξα­νό­με­νης κοι­νω­νι­κής οργής χωρίς ξε­κά­θα­ρα ακόμα πο­λι­τι­κά χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και ενός νέο-αυ­ταρ­χι­σμού τύπου «no alternative», η ύπαρ­ξη δυ­νά­με­ων που πα­ρεμ­βαί­νουν ου­σια­στι­κά σε αυτό το δυ­σμε­νές πο­λι­τι­κό σκη­νι­κό, που διεκ­δι­κούν και κα­τα­φέρ­νουν νίκες, μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει θε­τι­κό πρό­ταγ­μα και να εμπνεύ­σει έναν άλλον τρόπο ορ­γά­νω­σης της κοι­νω­νί­ας. Αντι­λαμ­βα­νό­μα­στε, λοι­πόν, την αρι­στε­ρά μέσα στα συμ­βού­λια ως μία δύ­να­μη διεκ­δί­κη­σης κι όχι απλά κα­ταγ­γε­λί­ας.

Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα δεν ζή­σα­με μόνο επι­θέ­σεις, αλλά και ση­μα­ντι­κές αντι­στά­σεις σε το­πι­κό επί­πε­δο.  Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό­τε­ρο πα­ρά­δειγ­μα, οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις στις πλα­τεί­ες στις 13 και 14 Μάρτη. Εκτός αυτού, υπάρ­χει και μια πρω­τό­γνω­ρη στρο­φή των πο­λι­τών στην αξιο­ποί­η­ση των δη­μό­σιων χώρων.  Πως «δια­βά­ζε­τε» εσείς τα πα­ρα­πά­νω;

Χρί­στος: Η αλή­θεια είναι ότι η πε­ρί­ο­δος της παν­δη­μί­ας έβαλε στον «πάγο» πολ­λούς αγώ­νες, όμως αυτό δεν ση­μαί­νει ότι δεν υπήρ­ξαν και ση­μα­ντι­κές στιγ­μές (π.χ. ο αγώ­νας των κα­τοί­κων της Κέρ­κυ­ρας για την υπε­ρά­σπι­ση του Ερη­μί­τη στην Κασ­σιό­πη). Οι πρό­σφα­τες κι­νη­το­ποι­ή­σεις στη Νέα Σμύρ­νη ήταν από τις με­γα­λύ­τε­ρες σε γει­το­νιά εδώ και πολλά χρό­νια. Και έδω­σαν το έναυ­σμα και για άλλες κι­νη­το­ποι­ή­σεις σε γει­το­νιές στις 13-14/3. Εκεί συμ­με­τεί­χε πολύς κό­σμος ύστε­ρα από καιρό με ση­μα­ντι­κή την πα­ρου­σία ερ­γα­ζό­με­νης και άνερ­γης νε­ο­λαί­ας. Νο­μί­ζω ότι ήταν ένα ξέ­σπα­σμα των υπό­γειων ρευ­μά­των που δη­μιουρ­γού­νται από τις τρα­γι­κές συν­θή­κες που δη­μιουρ­γεί η παν­δη­μία και η νέα οι­κο­νο­μι­κή κρίση. Είναι στιγ­μές από το μέλ­λον που έρ­χε­ται γρή­γο­ρα και για αυτό πρέ­πει να ετοι­μα­στού­με για να βοη­θή­σου­με αυτά τα ρεύ­μα­τα να γί­νουν κύ­μα­τα αγώνα, διεκ­δί­κη­σης και ανα­τρο­πής των νέων μνη­μο­νί­ων που μας ετοι­μά­ζουν με τα δά­νεια του «Τα­μεί­ου Ανά­καμ­ψης» και των νέων αντι­λαϊ­κών τε­ρα­τουρ­γη­μά­των όπως το νο­μο­σχέ­διο Χα­τζη­δά­κη στα ερ­γα­σια­κά.

Όλγα: Γε­νι­κό­τε­ρα, ακόμα και η μη μα­χη­τι­κή διεκ­δί­κη­ση του δη­μό­σιου χώρου, όπως η συ­γκέ­ντρω­ση κυ­ρί­ως νε­ό­τε­ρων ηλι­κια­κών κα­τη­γο­ριών σε πάρκα και πλα­τεί­ες είναι, όντως, μία πρω­τό­γνω­ρη στρο­φή του πλη­θυ­σμού των αστι­κών κέ­ντρων της Ελ­λά­δας. Όχι, όμως, πρω­το­φα­νής. Φαί­νε­ται εντυ­πω­σια­κό στις δια­στά­σεις που παίρ­νει στην Ελ­λά­δα, διότι λόγω του τρό­που αστι­κο­ποί­η­σης δεν είχε ανα­πτυ­χθεί κουλ­τού­ρα οι­κειο­ποί­η­σης του δη­μό­σιου χώρου (πάρκα, πλα­τεί­ες, δρό­μοι κλπ). Ακόμα και σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, όμως, συμ­φω­νώ με την ανά­γνω­ση του Χρί­στου ότι πρό­κει­ται για ξέ­σπα­σμα απέ­να­ντι στην ασφυ­ξία και τον πα­ρα­λο­γι­σμό των μέ­τρων της παν­δη­μί­ας κι όχι οι­κειο­ποί­η­ση. Και το στοί­χη­μα είναι ακρι­βώς αυτό: πως θα μπο­ρέ­σει μία αντί­λη­ψη αξιο­ποί­η­σης να με­τα­τρα­πεί σε οι­κειο­ποί­η­ση του δη­μό­σιου χώρου και υπε­ρά­σπι­σής του ως Κοινό. Οι προ­σπά­θειες για με­τα­φο­ρά κε­ντρι­κο­πο­λι­τι­κών διεκ­δι­κή­σε­ων στις γει­το­νιές είναι θε­τι­κές, όμως, η εμπει­ρία έχει δεί­ξει ότι ει­δι­κά στα με­γά­λα αστι­κά κέ­ντρα, όπως είναι και ο Δήμος μας, χωρίς το­πι­κό­τη­τα στις διεκ­δι­κή­σεις και χωρίς με­γά­λη το­πι­κή γεί­ω­ση και ανα­γνω­ρι­σι­μό­τη­τα των εμπλε­κό­με­νων, η κι­νη­τι­κό­τη­τα και η συμ­με­το­χή φθί­νει με γρή­γο­ρους ρυθ­μούς. Ίσως μία κα­τεύ­θυν­ση δη­μιουρ­γί­ας το­πι­κών πρω­το­βου­λιών στο τρί­πτυ­χο πχ Δη­μο­κρα­τία-Υγεία-Δη­μό­σιος Χώρος θα ήταν ένα επό­με­νο βήμα που θα μας έφερ­νε πιο κοντά στο στόχο.

Αξί­ζει να στα­θού­με λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο στη συ­νερ­γα­σία των δυ­νά­με­ων της Αρι­στε­ράς. Ποιες πρω­το­βου­λί­ες συ­νερ­γα­σί­ας πάρ­θη­καν για την αντι­με­τώ­πι­ση του νόμου Βο­ρί­δη και πως τις απο­τι­μά­τε;

Χρί­στος: Πρό­σφα­τα βγήκε ένα κοινό κεί­με­νο δη­μο­τι­κών και πε­ρι­φε­ρεια­κών κι­νή­σε­ων της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς ενά­ντια στο νόμο Βο­ρί­δη και έγινε συ­γκέ­ντρω­ση έξω από το Υπουρ­γείο Εσω­τε­ρι­κών στις 15/4. Αυτό προ­έ­κυ­ψε από μία πα­νελ­λα­δι­κή δια­δι­κτυα­κή σύ­σκε­ψη με τη συμ­με­το­χή πάνω από 65 σχη­μά­των. Δεν έγι­ναν όλα εύ­κο­λα, επι­κρά­τη­σε όμως η βού­λη­ση να υπάρ­ξει κοινή αντί­δρα­ση. Αυτές οι συ­νερ­γα­σί­ες πρέ­πει να βα­θύ­νουν, ήδη δη­μο­τι­κές κι­νή­σεις που βρί­σκο­νται πιο κοντά επι­κοι­νω­νούν πιο στενά, αυτό είναι και η πε­ρί­πτω­ση των 6 σχη­μά­των (Ανυ­πό­τα­κτη Αθήνα, «Ανυ­πό­τα­κτος Κο­ρυ­δαλ­λός» Ρι­ζο­σπα­στι­κή Προ­ο­δευ­τι­κή Δη­μο­τι­κή Κί­νη­ση, Ασυμ­βί­βα­στο Ίλιον, Δί­κτυο πο­λι­τών Χο­λαρ­γού-Πα­πά­γου, Ζω­γρά­φου Ανυ­πό­τα­κτη Πόλη, «Κό­ντρα στο Ρεύμα» Κί­νη­ση Πο­λι­τών Νί­καιας Ρέντη) που με αφε­τη­ρία μία κοινή εκ­δή­λω­ση για την κοι­νω­νι­κή πο­λι­τι­κή συ­ζη­τά­με και επι­χει­ρού­με να συ­ντο­νι­στού­με κα­λύ­τε­ρα. Αυτές οι κι­νή­σεις πρέ­πει να ενι­σχυ­θούν και να διευ­ρυν­θούν. Για να το­νω­θεί το κί­νη­μα στις γει­το­νιές, να ανταλ­λάσ­σου­με εμπει­ρί­ες, να συμ­βά­λου­με ευ­ρύ­τε­ρα στην κοινή δράση και την ενω­τι­κή συ­μπό­ρευ­ση των δυ­νά­με­ων της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς που ανα­ζη­τούν κάτι νέο έχο­ντας μάθει από τα λάθη τους στην πε­ρί­ο­δο της προη­γού­με­νης κρί­σης. Μόνο έτσι μπο­ρού­με να συ­γκρο­τή­σου­με αντι­στά­σεις και μία νέα Αρι­στε­ρά που θα βάλει φραγ­μό στην επί­θε­ση που έρ­χε­ται, με στόχο πάντα την ανα­τρο­πή και μία άλλη κοι­νω­νι­κή προ­ο­πτι­κή για τους ερ­γα­ζό­με­νους και την κοι­νω­νία.

Όλγα: Νο­μί­ζω ότι ένα χρή­σι­μο συ­μπέ­ρα­σμα που προ­έ­κυ­ψε από την πα­νελ­λα­δι­κή σύ­σκε­ψη για το νόμο Βο­ρί­δη, ήταν ότι σε όλη την Ελ­λά­δα υπάρ­χουν Δη­μο­τι­κές Κι­νή­σεις που ανά δια­φο­ρε­τι­κούς συν­δυα­σμούς με­τα­ξύ μας συμ­φω­νού­με σε συ­γκε­κρι­μέ­νες κα­τευ­θύν­σεις σε συ­γκε­κρι­μέ­να επί­δι­κα. Η ποι­κι­λία και των πλή­θος αυτών των δια­φο­ρε­τι­κών συν­δυα­σμών συμ­φω­νί­ας-ασυμ­φω­νί­ας, που θα προ­κα­λού­σε πο­νο­κέ­φα­λο ακόμα και σε μα­θη­μα­τι­κό, κα­τα­δει­κνύ­ει ένα πολύ ση­μα­ντι­κό στρα­τη­γι­κό μας λάθος: ενώ ο νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμός έχει πολύ καλά δια­τυ­πω­μέ­νο σχέ­διο και το προ­χω­ρά­ει με τα­χύ­τα­τα βή­μα­τα, από τον Σε­πτέμ­βρη του 2015 και μετά όσες κι όσοι βρε­θή­κα­με στην «αντί­πε­ρα όχθη» δεν επι­κοι­νω­νού­με με­τα­ξύ μας όσο χρειά­ζε­ται, ώστε να αρ­θούν οι δια­χω­ρι­στι­κές γραμ­μές, να εντο­πι­στούν οι κοι­νές αντι­λή­ψεις, να συμ­φω­νή­σου­με ή να δια­φω­νή­σου­με στα επί μέ­ρους, να κα­τα­λά­βου­με ο ένας τη «γλώσ­σα» του άλλου και τε­λι­κά να συν-σχε­διά­σου­με και να διεκ­δι­κή­σου­με μαζί. Αυτό είναι που προ­σπα­θού­με να κά­νου­με οι 6 Δη­μο­τι­κές Κι­νή­σεις με­τα­ξύ μας, έναν ιδιό­τυ­πο διαρ­κή Χώρο Δια­λό­γου. Κι ελ­πί­ζου­με στο μέλ­λον η επι­κοι­νω­νία να διευ­ρυν­θεί και με άλλες Δη­μο­τι­κές Κι­νή­σεις.

rproject.gr