Τηλε-εργασία στο Δημόσιο; Όχι, ευχαριστώ

Τηλε-εργασία στο Δημόσιο; Όχι, ευχαριστώ

  • |

Μόνιμη και σταθερή δουλειά

Αναρ­τή­θη­κε στις 28/4 στον ιστό­το­πο του Υπουρ­γεί­ου Εσω­τε­ρι­κών άλλο ένα σχέ­διο νόμου που έρ­χε­ται, κατά την κυ­βέρ­νη­ση των «αρί­στων», να ρυθ­μί­σει το πλαί­σιο ανα­φο­ρι­κά με την τη­λερ­γα­σία.

Ένα σχέ­διο νόμου γε­μά­το ασα­φείς δια­τά­ξεις (πλή­θος προ­ε­δρι­κών δια­ταγ­μά­των και υπουρ­γι­κών απο­φά­σε­ων θα το ακο­λου­θή­σουν) και ευ­χο­λό­για για το επί­πε­δο των Τε­χνο­λο­γιών Πλη­ρο­φο­ρι­κής και Επι­κοι­νω­νιών (ΤΠΕ) στο δη­μό­σιο τομέα. Είναι σαφές πως η συ­γκυ­ρία (παν­δη­μία Covid-19) λει­τουρ­γεί ακόμα μια φορά ως επι­τα­χυ­ντής για το μέλ­λον που ετοι­μά­ζουν οι ακραία νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ροι κυ­βερ­νώ­ντες. Πε­ρισ­σό­τε­ρη δου­λειά, ακόμα και μετά το ωρά­ριο, μι­κρό­τε­ρο ει­σό­δη­μα, πλή­ρης έλεγ­χος της ζωής μας.

Η χρο­νι­κή στιγ­μή που το νο­μο­σχέ­διο μπαί­νει στη δια­βού­λευ­ση έχει κι αυτή την εξή­γη­σή της και συν­δέ­ε­ται άμεσα με το τε­ρα­τούρ­γη­μα του νο­μο­σχε­δί­ου Χα­τζη­δά­κη για τα ερ­γα­σια­κά που βάζει τα­φό­πλα­κα σε κα­τα­κτή­σεις αιώ­νων (βλέπε άρθρα σελ. 3, 4-5). Η κυ­βέρ­νη­ση προ­σπα­θεί με το νο­μο­σχέ­διο να κα­λύ­ψει τις εγκλη­μα­τι­κές της ευ­θύ­νες ανα­φο­ρι­κά με τη δια­χεί­ρι­ση της παν­δη­μί­ας.

Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο, ίσως, πρό­βλη­μα του συ­γκε­κρι­μέ­νου νο­μο­σχε­δί­ου είναι η υπόρ­ρη­τη πα­ρα­δο­χή πως στο Δη­μό­σιο λει­τουρ­γούν ικα­νο­ποι­η­τι­κά οι ΤΠΕ επο­μέ­νως μπο­ρεί να γίνει το επό­με­νο βήμα της τη­λερ­γα­σί­ας. Είναι φα­νε­ρό για όποια/ον γνω­ρί­ζει πως κάτι τέ­τοιο δεν ισχύ­ει. Το χα­μη­λό πο­σο­στό ψη­φιο­ποί­η­σης και δια­λει­τουρ­γι­κό­τη­τας πλη­ρο­φο­ρια­κών συ­στη­μά­των του Δη­μο­σί­ου, η απα­ρά­δε­κτη κα­τά­στα­ση των υπο­δο­μών των πλη­ρο­φο­ρια­κών συ­στη­μά­των, οι μό­νι­μα υπο­στε­λε­χω­μέ­νες ή με μη κα­τάλ­λη­λο προ­σω­πι­κό στε­λε­χω­μέ­νες έως και ανύ­παρ­κτες Διευ­θύν­σεις και Τμή­μα­τα Πλη­ρο­φο­ρι­κής (που οδη­γούν νο­μο­τε­λεια­κά στην ολο­έ­να και με­γα­λύ­τε­ρη ανά­θε­ση υπη­ρε­σιών σε ιδιω­τι­κές εται­ρεί­ες) κρύ­βο­νται πίσω από το πα­ρα­μύ­θι του «πα­τή­μα­τος ενός κου­μπιού» και της σκό­πι­μης σύγ­χυ­σης με­τα­ξύ της τη­λερ­γα­σί­ας και της ανα­γκαί­ας απλού­στευ­σης (και με ηλε­κτρο­νι­κό τρόπο) των δια­δι­κα­σιών του Δη­μο­σί­ου,με στόχο την κα­λύ­τε­ρη εξυ­πη­ρέ­τη­ση των πο­λι­τών.

Γιατί λέμε όχι

Τα κυ­ριό­τε­ρα προ­βλή­μα­τα του νο­μο­σχε­δί­ου όπως ανα­φέ­ρο­νται και στην ανα­κοί­νω­ση του ΜΕΤΑ είναι :

• Η απει­λή στα ερ­γα­σια­κά δι­καιώ­μα­τα καθώς θέτει σε κίν­δυ­νο κα­τα­κτή­σεις όπως το ωρά­ριο και οι άδειες (κα­νο­νι­κές, αναρ­ρω­τι­κές,ανα­τρο­φής τέ­κνων κ.λπ.),

• Η απο­μά­κρυν­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων από το φυ­σι­κό χώρο ερ­γα­σί­ας και τις/τους συ­να­δέλ­φισ­σες/ους τους η οποία εδραιώ­νει ένα κλίμα απο­μό­νω­σης και απο­συλ­λο­γι­κο­ποί­η­σης, σε μια εποχή που η συ­σπεί­ρω­ση γύρω από τα συν­δι­κά­τα και οι μα­ζι­κοί αγώ­νες είναι το μόνο όπλο για την αντι­με­τώ­πι­ση της επί­θε­σης που δέ­χε­ται το ερ­γα­τι­κό κί­νη­μα

• Η θε­σμο­θέ­τη­ση του διευ­θυ­ντι­κού δι­καιώ­μα­τος στην επι­λο­γή των αντι­κει­μέ­νων ερ­γα­σί­ας, των τη­λερ­γα­ζό­με­νων και των όρων ερ­γα­σί­ας τους. Ποιες/οι υπάλ­λη­λοι θα επι­λέ­γο­νται από τις/τους Διευ­θύ­ντριες/ές (οι οποί­ες/οι στην συ­ντρι­πτι­κή τους πλειο­νό­τη­τα είναι εκτός κρί­σε­ων, με ανά­θε­ση από την πο­λι­τι­κή ηγε­σία) για να τη­λερ­γά­ζο­νται κάθε φορά;

• Η έλ­λει­ψη συ­γκε­κρι­μέ­νων μέ­τρων προς ενί­σχυ­ση τόσο των υλι­κών όσο και των αν­θρω­πί­νων πόρων των Τμη­μά­των Πλη­ρο­φο­ρι­κής του Δη­μο­σί­ου. Το νο­μο­σχέ­διο φαί­νε­ται πε­ρισ­σό­τε­ρο ως ευ­χο­λό­γιο παρά ως ενερ­γη­τι­κή πο­λι­τι­κή ελα­χι­στο­ποί­η­σης της γρα­φειο­κρα­τεί­ας -φυ­σι­κής και ψη­φια­κής- κι ενί­σχυ­ση των δια­δι­κα­σιών εκεί­νων που θα βελ­τιώ­σουν τη σχέση του πο­λί­τη με τη Δη­μό­σια Διοί­κη­ση. Όλα τα πα­ρα­πά­νω, χωρίς να ανα­φέ­ρου­με τα προ­βλή­μα­τα στην υπαρ­κτή πραγ­μα­τι­κό­τη­τα του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου με την ασφά­λεια και την προ­στα­σία των δε­δο­μέ­νων τόσο των υπαλ­λή­λων όσο και των πο­λι­τών.

• Η με­τα­βί­βα­ση της ευ­θύ­νης στον ερ­γα­ζό­με­νο για την ορ­γά­νω­ση και λει­τουρ­γία του χώρου ερ­γα­σί­ας του, για τις αντί­στοι­χες υπο­δο­μές αλλά και για την ασφά­λεια των δε­δο­μέ­νων και των επι­κοι­νω­νιών.

• Ο κίν­δυ­νος επι­βά­ρυν­σης των ερ­γα­ζό­με­νων γυ­ναι­κών. Με την επι­βο­λή της τη­λερ­γα­σί­ας από το σπίτι επι­χει­ρούν να κα­ταρ­γή­σουν στην πράξη τα δι­καιώ­μα­τα για γο­νι­κές άδειες ή ακόμη και λο­χεί­ας, παι­δι­κούς σταθ­μούς, κέ­ντρα δη­μιουρ­γι­κής απα­σχό­λη­σης παι­διών ή φρο­ντί­δας ηλι­κιω­μέ­νων καθώς νο­μι­μο­ποιούν εμ­μέ­σως την επι­στρο­φή της γυ­ναί­κας στον «φυ­σι­κό της χώρο» και έτσι επι­τυγ­χά­νουν το μα­κρο­πρό­θε­σμο στόχο των απα­ντα­χού νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρων για επα­νι­διω­τι­κο­ποί­η­ση της κοι­νω­νι­κής ανα­πα­ρα­γω­γής. Στη με­τα­μο­ντέρ­να, ψη­φια­κή εκ­δο­χή του φορ­ντι­σμού, η νέα ορ­γά­νω­ση ερ­γα­σί­ας επι­τρέ­πει στη γυ­ναί­κα να ασκεί ταυ­τό­χρο­να τους πολ­λα­πλούς της ρό­λους και επο­μέ­νως πολ­λα­πλα­σιά­ζει το βαθμό εκ­με­τάλ­λευ­σής της από τους ερ­γο­δό­τες και την οι­κο­γέ­νεια. Οι πολ­λα­πλοί ρόλοι, στους οποί­ους κα­λού­νται να αντα­πο­κρι­θούν οι ερ­γα­ζό­με­νες γυ­ναί­κες δε θα έχουν καν χρο­νι­κή αλ­λη­λου­χία, όπως συ­νέ­βαι­νε μέχρι τώρα (9πμ.-5μμ. ερ­γα­σία εκτός σπι­τιού και μετά τις 5μμ ερ­γα­σία για τις δου­λειές του σπι­τιού), αλλά θα επι­τε­λού­νται πλέον ταυ­τό­χρο­να.

• Σκό­πι­μη ασά­φεια για ποιες είναι οι «έκτα­κτες ανά­γκες και συν­θή­κες» κατά τις οποί­ες θα επι­βάλ­λε­ται η τη­λερ­γα­σία. Για πα­ρά­δειγ­μα  η επί­κλη­ση –ως έκτα­κτης συν­θή­κης– της αδυ­να­μί­ας πρό­σβα­σης στον χώρο ερ­γα­σί­ας λόγω απερ­γί­ας στα ΜΜΜ ή λόγω ζη­μιών στο χώρο ερ­γα­σί­ας με­τα­τρέ­πει την τη­λερ­γα­σία σε ερ­γα­λείο απερ­γο­σπα­στι­κό ή και απο­ποί­η­σης ευ­θυ­νών και υπο­χρε­ώ­σε­ων του Δη­μο­σί­ου.

Αι­τή­μα­τα

Για όλους τους πα­ρα­πά­νω λό­γους όπως πολύ σωστά ανα­φέ­ρει και το ΜΕΤΑ στην ανα­κοί­νω­ση του, υπο­στη­ρί­ζου­με ενερ­γά την πραγ­μα­τι­κή αξιο­ποί­η­ση της τε­χνο­λο­γί­ας προς όφε­λος των πο­λι­τών και δεν αντι­με­τω­πί­ζου­με φο­βι­κά τη χρήση της. Το συ­γκε­κρι­μέ­νο νο­μο­σχέ­διο όμως ταυ­τί­ζει την τη­λερ­γα­σία με την τε­χνο­λο­γι­κή πρό­ο­δο, μια ταύ­τι­ση προ­δή­λως έωλη.

Αντι­θέ­τως αυτό που χρειά­ζε­ται είναι η επί­λυ­ση των πα­γί­ων προ­βλη­μά­των της Δη­μό­σιας Διοί­κη­σης όπως η υπο­στε­λέ­χω­ση, οι κομ­μα­τι­κοί και πε­λα­τεια­κοί μη­χα­νι­σμοί, καθώς και η ανά­γκη για ψη­φιο­ποί­η­ση και απλού­στευ­ση των δια­δι­κα­σιών. Επι­πλέ­ον, δεν ικα­νο­ποιεί κα­νέ­να από τα πάγια και δί­καια αι­τή­μα­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων στο Δη­μό­σιο, όπως η κά­λυ­ψη όλων των λει­τουρ­γι­κών κενών με μό­νι­μο προ­σω­πι­κό και η μεί­ω­ση του ερ­γά­σι­μου χρό­νου.

Το νο­μο­σχέ­διο να απο­συρ­θεί – το Δη­μό­σιο χρειά­ζε­ται προ­σλή­ψεις και απλού­στευ­ση δια­δι­κα­σιών και οι ερ­γα­ζό­με­νοι στο δη­μό­σιο και τον ιδιω­τι­κό τομέα στα­θε­ρή ερ­γα­σία με δι­καιώ­μα­τα.

Με τους αγώ­νες μας θα πα­λέ­ψου­με κάθε αντερ­γα­τι­κή επί­θε­ση κάθε αντι­δρα­στι­κή με­ταρ­ρύθ­μι­ση που επι­χει­ρεί­ται είτε με το νο­μο­σχέ­διο Βο­ρί­δη, είτε με το νο­μο­σχέ­διο Χα­τζη­δά­κη.

 

*Η Ράνια Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου είναι ερ­γα­ζό­με­νη στο Υπ. Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σε­ων, ο Μπά­μπης Τσί­τσι­ρας είναι ερ­γα­ζό­με­νος στο Υπ. Ψη­φια­κής Δια­κυ­βέρ­νη­σης

rproject.gr/