Των επετείων…

Των επετείων…

  • |

Απορούν αρκετοί, μεταξύ αυτών και φίλοι, επειδή είμαστε ο μοναδικός λαός που εορτάζει τις εθνικές του επετείους όχι με βάση την ημερομηνία απελευθέρωσης από τους εκάστοτε καταχτητές, αλλά την ημερομηνία έναρξης των εξεγέρσεων εναντίον των τυράννων. Την 25η Μαρτίου του 1821 πρώτα και την 28η Οκτωβρίου στη συνέχεια.

Μας διαφεύγει το εξής: Στις γιορτές απελευθέρωσης και ψυχικής ανάτασης συμμετέχουν άπαντες, ακόμη κι εκείνοι που έβαλαν την ουρά κάτω από τα σκέλια όσο διαρκούσε η εξέγερση. Ξεχνούν ότι λίγοι είναι οι αποφασισμένοι που ξεκινούν και βάζουν μπροστά τα στήθη τους για να διώξουν τους επείσακτους καταπατητές του εθνικού χώρου. Επέλεξαν αυτές τις ημερομηνίες, γιατί είναι ταυτισμένες με την εξέγερση και το πάθος για ελευθερία.

Γιώργος Σταματόπουλος

Λίγοι είναι οι γενναίοι, πώς να το κάνουμε. Δεν γνωρίζω αν εκείνοι που προέβησαν σε αυτή την επιλογή αυτό είχαν υπόψη τους, πάντως η «έμπνευση» ήταν πραγματικά θαυμαστή και ανατρεπτική -κοντά στην ουσία. Η συμμετοχή στη χαρά, όταν μάλιστα είναι ανέξοδη, προκαλεί συνωστισμό. Ολοι τρέχουν και όλοι καμαρώνουν και φωνασκούν ότι ήσαν κι αυτοί εκεί. Σιγά μην ήσαν [οι περισσότεροι]. Η συμμετοχή σε μια κρίσιμη συνέλευση που εκθέτει σε κίνδυνο τη ζωή των συμμετεχόντων, διότι αποφασίζουν να αντισταθούν στον εχθρό και να εξεγερθούν [γνωρίζουν και το κόστος], προκαλεί, αντιθέτως, τη φυγή, μάλιστα τροχάδην· όπου φύγει φύγει.

Μήπως δεν συνέβη το ίδιο στο Πολυτεχνείο; Ποια και πότε παλλαϊκή συμμετοχή; Ισως όλο αυτό να είναι και μια ερμηνεία, γιατί «ευδοκιμούν» συνεχώς σε τούτη τη χώρα εμφύλιοι -είναι ίσως το μίσος των μεν προς τους δε· αυτών που έπαιξαν τη ζωή τους και βλέπουν ύστερα να απολαμβάνουν τα αγαθά της ελευθερίας και άλλοι, οι φυγάδες, και αυτών που προτίμησαν την ασφάλεια, αλλά πλέον νιώθουν τύψεις και ενοχές και μειονεκτικά απέναντι στους πρώτους. Νιώθουν; Και αυτό είναι κάτι προς εξέτασιν.

Θα έπρεπε να προσεγγιστεί με περισυλλογή και στοχαστική μέριμνα ο λόγος του ιστορικού Νίκου Σβορώνου, που λέει ότι ο ελληνισμός [θέμα είναι τι ακριβώς είναι ο ελληνισμός] έμαθε να υπάρχει διά της αντιστάσεως, κυρίως απ’ αυτούς που ξινίζουν και δυσφορούν ακούγοντας αυτόν τον λόγο [και δεν είναι ώρα να αραδιάσουν επιστημονικά τάχα αντεπιχειρήματα, έχει γίνει κουραστικό]. Το θέμα, εξάλλου, είναι γιατί ετούτος ο λαός συγκρότησε το ιστορικό του Είναι κατά τρόπο ώστε να είναι αενάως παρόν στο εθνικό έδαφος μέσω μιας υπερβατικής, ανατατικής «ψυχολογίας». Το θέμα είναι να μυηθούν οι νέοι στο πνεύμα της αντίστασης και όχι των πανηγυρικών εκδηλώσεων για την [μουδιασμένη για πολλούς] ελευθερία. Εχουν μια παιδαγωγική οι συγκεκριμένες ημερομηνίες -τουλάχιστον έτσι το ερμηνεύω· εάν κάποιος άλλος μπορεί να δώσει μια διαφορετική ισχυρή ερμηνεία, βεβαίως ευπρόσδεκτη.

Ούτε θεωρώ ότι η προσπάθεια που όντως γίνεται από τη νυν κυβέρνηση να αλλάξουν, να μεταφερθούν οι ημερομηνίες των επετείων έχει αποπροσανατολιστικό ή μηδενιστικό χαρακτήρα [να απωθήσουμε, λ.χ., την εξεγερσιακή μνήμη και στη θέση της να βάλουμε μια πανηγυριώτικη].

efsyn.gr