Οι μαθητές στους δρόμους!

Οι μαθητές στους δρόμους!

Δεκάδες χιλιάδες μαθητές διαδηλώνουν τον τελευταίο μήνα σε ολόκληρη τη Γαλλία. Εκατοντάδες σχολεία και κολλέγια βρίσκονται υπό κατάληψη απέναντι στην αστυνομοκρατία και την αυξημένη καταστολή που επικρατεί απέναντι στο κίνημα των «κίτρινων γιλέκων».

Η μα­θη­τι­κή κοι­νό­τη­τα όμως δεν εντά­χθη­κε ως κάτι εξω­τε­ρι­κό ή ξένο στο συ­γκε­κρι­μέ­νο κί­νη­μα. Αντι­θέ­τως είχε προ­χω­ρή­σει ήδη το προη­γού­με­νο διά­στη­μα σε μια σειρά από κι­νη­το­ποι­ή­σεις που αφο­ρού­σαν τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις στην εκ­παί­δευ­ση.

Νικόλας Κολυτάς 

Συ­γκε­κρι­μέ­να οι μα­θη­τές δια­μαρ­τύ­ρο­νται στις αλ­λα­γές που προ­ω­θού­νται στο σύ­στη­μα ει­σα­γω­γής στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση και συ­γκε­κρι­μέ­να στις εξε­τά­σεις στο τέλος του λυ­κεί­ου (μπα­κα­λο­ρεά). Το «μπα­κα­λο­ρεά» είναι κάτι αντί­στοι­χο με τις πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις, απο­τε­λεί έναν παν­γαλ­λι­κό μα­θη­τι­κό δια­γω­νι­σμό ει­σό­δου στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση αλλά ταυ­τό­χρο­να και απο­λυ­τή­ριο Λυ­κεί­ου. Οι τρο­πο­ποι­ή­σεις που φέρ­νει ο Μα­κρόν ου­σια­στι­κά δυ­σκο­λεύ­ουν την πρό­σβα­ση στα πα­νε­πι­στή­μια και γι’ αυτό το λόγο οι μα­θη­τές φω­νά­ζουν «όχι στους φραγ­μούς στην ελεύ­θε­ρη πρό­σβα­ση στη δη­μό­σια εκ­παί­δευ­ση». Στρέ­φο­νται επί­σης ενά­ντια στην αύ­ξη­ση των δι­δά­κτρων στα πα­νε­πι­στή­μια για τους αλ­λο­δα­πούς φοι­τη­τές. Όλο το προη­γού­με­νο διά­στη­μα, με μι­κρό­τε­ρη βέ­βαια έντα­ση, μα­θη­τές, γο­νείς, φοι­τη­τές και μέλη των συν­δι­κα­λι­στι­κών ορ­γά­νων του εκ­παι­δευ­τι­κού προ­σω­πι­κού είχαν βγει στους δρό­μους για να δια­δη­λώ­σουν κατά  του νέου συ­στή­μα­τος ει­σα­γω­γής. Τα αι­τή­μα­τά τους όμως απέ­κτη­σαν άλλη βα­ρύ­τη­τα τις τε­λευ­ταί­ες εβδο­μά­δες.

Σύν­δε­ση με τα κί­τρι­να γι­λέ­κα
Γί­νε­ται, λοι­πόν, αντι­λη­πτό ότι οι μα­θη­τές στη Γαλ­λία δεν είναι απλώς θε­α­τές των εξε­λί­ξε­ων. Αντι­θέ­τως υπάρ­χει μια μακρά πα­ρά­δο­ση μα­θη­τι­κών αγώ­νων και κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων που έχουν προ­κα­λέ­σει προ­βλή­μα­τα σε πολ­λές κυ­βερ­νή­σεις ακόμη και με πα­ραι­τή­σεις υπουρ­γών ή με απο­σύρ­σεις νο­μο­σχε­δί­ων σε πλη­θώ­ρα πε­ρι­πτώ­σε­ων (κυ­βερ­νή­σεις Μιτ­τε­ράν 1984, Σιράκ 1998, ξανά Σιράκ το 2006, Σαρ­κο­ζί το 2008 κ.ο.κ.). Οι μα­θη­τές δρα­στη­ριο­ποιού­νται γύρω από το βα­σι­κό συν­δι­κά­το τους UNL-SD και αντι­στέ­κο­νται απέ­να­ντι στις νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πο­λι­τι­κές που πλήτ­τουν τα σχο­λεία τους. Πα­ρα­δο­σια­κά επι­λέ­γουν να κα­τέ­βουν μα­ζι­κά στο δρόμο όταν υπάρ­χει σε εξέ­λι­ξη και κά­ποιος άλλος με­γά­λος κοι­νω­νι­κός αγώ­νας, για να τον στη­ρί­ξουν αλλά και για να πα­λέ­ψουν πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κά τα δικά τους αι­τή­μα­τα. Από αυτή την άποψη ήταν ανα­πό­φευ­κτη η μα­ζι­κή συμ­με­το­χή τους στο κί­νη­μα των «κί­τρι­νων γι­λέ­κων». Με κα­τα­λή­ψεις σχο­λεί­ων, συμ­με­το­χή στις δια­δη­λώ­σεις, πανό με χρώ­μα­τα και ευ­φά­ντα­στα συν­θή­μα­τα οι μα­θη­τές πλημ­μύ­ρι­σαν τους δρό­μους. Στο Πα­ρί­σι, τη Ρεν, τη Ρουέν, την Του­λού­ζη και τη Μασ­σα­λία χι­λιά­δες μα­θη­τές συμ­με­τεί­χαν σε εκ­δη­λώ­σεις δια­μαρ­τυ­ρί­ας υιο­θε­τώ­ντας πλέον και τα αι­τή­μα­τα των «κί­τρι­νων γι­λέ­κων». Η δή­λω­ση νε­α­ρής μα­θή­τριας ότι «την αύ­ξη­ση της τιμής των καυ­σί­μων θα την πλη­ρώ­σου­με εμείς αρ­γό­τε­ρα» είναι δείγ­μα της ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης και της σύν­δε­σης μα­θη­τών-ερ­γα­ζο­μέ­νων.

Όχι τυχαία, ο Ολι­βιέ Μπε­ζαν­σε­νό υπο­γράμ­μι­σε για τις πρώ­τες υπο­χω­ρή­σεις Μα­κρόν: «Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να είναι η νε­ο­λαία αυτή που τρο­μά­ζει την κυ­βέρ­νη­ση». Αυτός ο φόβος απέ­να­ντι στη ζω­ντά­νια και τη δυ­να­μι­κή που προσ­δί­δει στο κί­νη­μα των «κί­τρι­νων γι­λέ­κων» η νε­ο­λαία, φαί­νε­ται και στην έντα­ση της κα­τα­στο­λής απέ­να­ντί της: εκα­το­ντά­δες συλ­λή­ψεις, προ­σα­γω­γές και τραυ­μα­τι­σμοί μα­θη­τών με τον πιο βά­ναυ­σο τρόπο. Πολ­λοί διευ­θυ­ντές σχο­λεί­ων ανα­γκά­στη­καν να τα κρα­τή­σουν κλει­στά κατά τις ημέ­ρες των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων προ­κει­μέ­νου να απο­φευ­χθούν τα χει­ρό­τε­ρα. Η ει­κό­να όμως που συ­γκλό­νι­σε όχι μόνο τη Γαλ­λία αλλά ολό­κλη­ρο τον πλα­νή­τη ήταν η κα­τα­στο­λή των μα­θη­τών στο σχο­λείο Σεντ Εξι­πε­ρί στην πόλη Μαντ Λα Ζολί. Η αστυ­νο­μία συ­νέ­λα­βε 146 μα­θη­τές αφού προη­γου­μέ­νως τους είχε υπο­χρε­ώ­σει να στέ­κο­νται στα γό­να­τά τους ο ένας δίπλα στον άλλο έχο­ντας τα χέρια πίσω από το κε­φά­λι τους λες και είναι αιχ­μά­λω­τοι πο­λέ­μου. Η ει­κό­να αυτή έκανε μέσα σε λίγα λεπτά το γύρο της Γαλ­λί­ας και προ­κά­λε­σε τον απο­τρο­πια­σμό της πλειο­ψη­φί­ας της κοι­νω­νί­ας που δή­λω­σε αλ­λη­λέγ­γυα προς τους μα­θη­τές. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη στάση στην οποία υπο­βλή­θη­καν από την αστυ­νο­μία οι μα­θη­τές απο­τέ­λε­σε σύμ­βο­λο αγώνα και πολ­λοί δια­δη­λω­τές σε έν­δει­ξη δια­μαρ­τυ­ρί­ας στέ­κο­νταν στα γό­να­τα και με τα χέρια πίσω από το κε­φά­λι μπρο­στά στις μο­νά­δες κα­τα­στο­λής. Ο Μα­κρόν προ­κά­λε­σε τον «λάθος» αντί­πα­λο…

Συ­νέ­χεια του αγώνα
Η νε­ο­λαία δε δεί­χνει δια­τε­θει­μέ­νη να υπο­χω­ρή­σει. Η ανα­κοί­νω­ση της εθνι­κής ένω­σης μα­θη­τών λυ­κεί­ου UNL-SD είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κή: «Αυτή η τε­ρά­στια κι­νη­το­ποί­η­ση που ανα­πτύσ­σε­ται κάθε μέρα είναι η σί­γου­ρη από­δει­ξη ότι η πο­λι­τι­κή των κυ­βερ­νό­ντων να πα­ρι­στά­νουν τους κου­φούς δεν μπο­ρεί να αντέ­ξει: Η νε­ο­λαία δε θα το ανε­χτεί άλλο. Η κυ­βέρ­νη­ση προ­τι­μά να κα­τα­πνί­γει βά­ναυ­σα τις δια­δη­λώ­σεις παρά να ακού­σει τα αι­τή­μα­τα (…) όσο η κυ­βέρ­νη­ση και ο «Πρό­ε­δρός της Δη­μο­κρα­τί­ας» συ­νε­χί­ζουν να μας πε­ρι­φρο­νούν και να απο­φύ­γουν τυχόν σα­φείς απα­ντή­σεις στα αι­τή­μα­τά μας, δεν θα υπο­χω­ρή­σου­με κα­θό­λου και θα συ­νε­χί­σου­με να κι­νη­το­ποιού­μα­στε».

Η κι­νη­το­ποί­η­ση των μα­θη­τών στη Γαλ­λία απο­τε­λεί υπό­δειγ­μα αγώνα διε­θνώς. Το «Μα­κρόν ξό­φλη­σες – Η νε­ο­λαία είναι στους δρό­μους» όταν ακού­γε­ται από παι­διά 15 χρο­νών σε ολό­κλη­ρη τη χώρα προ­μη­νύ­ει ένα δυ­σοί­ω­νο μέλ­λον για τον πρό­ε­δρο της Γαλ­λί­ας και τις πο­λι­τι­κές που θέλει να εφαρ­μό­σει. Το ση­μα­ντι­κό­τε­ρο όμως είναι ότι βγαί­νει στο προ­σκή­νιο μια νέα γενιά αγω­νι­στών. Μια γενιά που πα­λεύ­ει μα­ζι­κά απέ­να­ντι στη βία του νε­ο­φι­λε­λευ­θε­ρι­σμού έχο­ντας πο­λι­τι­κά αι­τή­μα­τα αλλά και ποι­κί­λα μέσα πάλης.

Η πο­λι­τι­κο­ποί­η­ση, η μα­ζι­κό­τη­τα και ο ρι­ζο­σπα­στι­σμός είναι τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά στοι­χεία που δια­φο­ρο­ποιούν το μα­θη­τι­κό κί­νη­μα στη Γαλ­λία αυτή τη στιγ­μή, κα­θι­στώ­ντας το επι­κίν­δυ­νο μπρο­στά στην πυγμή ακόμη και του προ­έ­δρου Μα­κρόν. Και αυτό είναι κάτι που πρέ­πει να τύχει προ­σο­χής διε­θνώς αλλά και στην Ελ­λά­δα, όπου η πρό­σφα­τη επέ­τειος του Δε­κέμ­βρη του 2008, ανέ­δει­ξε ση­μα­ντι­κά ελ­λείμ­μα­τα στο μα­θη­τι­κό κί­νη­μα.

iskra.gr/