Γαργάλα τον –  Γαργάλα τον, κάτι μπορεί να γίνει…

Γαργάλα τον – Γαργάλα τον, κάτι μπορεί να γίνει…

  • |

Oταν ο Γεώργιος Αθανασιάδης – Νόβας (Ναύπακτος 1893 – Αθήνα  1987), έγινε  «Πρωθυπουργός των Αποστατών» (κατά τα γεγονότα των Ιουλιανών του 1965) και πήρε την θέση του Θρυλικού «Γέρου της Δημοκρατίας» Γεωργίου Παπανδρέου, ο ευφυής δημοσιογράφος των «Νέων» Κώστας Σταματίου, προκειμένου, τότε να γελοιοποιήσει και να εξευτελίσει εντελώς το Νόβα (που ήταν γνωστός και ως ηθογράφος ποιητής που εξυμνούσε τις γραφικές ομορφιές της υπαίθρου), επινόησε ένα ποίημα που χρεώθηκε από κεκτημένη ταχύτητα και για λόγους προπαγάνδας στον ίδιο το Νόβα. Το, δήθεν, ποίημα που αργότερα έγινε ακόμη και τίτλος σε έργο επιθεώρησης των Καλουτά – Ευθυμίου, είχε ως τίτλο  την εύηχη και πλακατζίδικη προσταχτική «Γαργάλα τα»…

Του ΣΠΥΡΟΥ ΤΑΓΚΑ*

Το  ποίημα «Γαργάλα τα», λοιπόν, είχε ως εξής : «Κι ήταν τα στήθη σου / Άσπρα σα γάλατα, / Και μου ’λεγες / Γαργάλα τα, Γαργάλα τα!». Αν και τόσο μικρό  αυτό το έμμετρο, έφτασε από κείνη την ώρα για να «κολλήσει ρετσινιά» στο νέο πρωθυπουργό  και να του προσδώσει το εντελώς απαξιωτικό παραγκώμι «ο Γαργάλατας»! Το τι «χαμός» έγινε στην Αθήνα εκείνες τις μέρες με το (και τον) «Γαργάλα τα» δεν περιγράφεται και, τελικά,  ο ίδιος ο Αθανασιάδης -Νόβας που δεν άντεξε και πολύ καιρό στην πρωθυπουργία (καθώς δεν πήρε ψήφο εμπιστοσύνης στην Βουλή και αντικαταστάθηκε από τον Ηλ. Τσιριμώκο), τράβαγε τα μαλλιά της κεφαλής του, καίτοι, ως λογοτέχνης ήταν και μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Κανονικός περίγελος!…

 

Το «Γαργάλα τα» επανέφερε στην μνήμη, τουλάχιστον, των παλαιοτέρων  ή αυτών που ασχολούνται με την πολιτική και άλλη Ιστορία, το… «γαργαλητό» που υπέστη (κατά δική του δήλωση), λίαν προσφάτως, ο νυν πρωθυπουργός της χώρας Αλ. Τσίπρας, προκειμένου, να αποφασίσει να κάνει τις εθνικές εκλογές ταυτόχρονα με τις Δημοτικές – Περιφερειακές και τις εκλογές για το Ευρωκοινοβούλιο. «Τον γαργάλησαν» είπε «πολλοί και διάφοροι, ώστε, να αποφασίσει την κοινή διεξαγωγή των εκλογών», πλην όμως αυτός δεν γέλασε καθόλου (!) και, άρα, η ημερομηνία διεξαγωγής των εθνικών εκλογών μένει αμετάβλητη : θα γίνουν ακριβώς στην ώρα τους  – τον Οκτώβριο του ’19…

 

Ωστόσο, το γεγονός ότι ο πρωθυπουργός «γαργαλήθηκε», αλλά,  αυτός παρά την παγκόσμια εμπειρία δεν γέλασε και παρέμεινε απαθής στη θέση του, μας βάζει σε δεύτερες σκέψεις : Πως είναι  δυνατόν, άλλωστε, ένας κανονικός άνθρωπος να «γαργαλιέται» πολλάκις και με διάφορους τρόπους και να μένει τόσο απαθής; Τι είδους «γαργαλητό» ήταν αυτό, που όχι μόνο δεν τον έκανε να ξεκαρδιστεί, αλλά, και να παραμείνει ψυχρός σαν παγοκολόνα στην θέση του; Εδώ εμένα, που είμαι εκ φύσεως απαισιόδοξος και γελάω σπάνια γιατί το βρίσκω  φιλοσοφικά (σαν τον Σολομώντα στον Εκκλησιαστή) και λίγο μάταιο, την προηγούμενη βδομάδα που διάβαζα τη μικρή μου κόρη στο δωμάτιό της και κείνη (θέλοντας να παίξει) αίφνης με «γαργάλισε» με τσαχπινιά στα πλευρά παραλίγο να μείνω από το γέλιο. Να, μα τη Παναγία δηλαδή : πήγα να μείνω στον τόπο – δεν μπορούσα να πάρω ανάσα…

 

Μα τόσο απαθής και αδιάφορος είναι τελικά στο «γαργάλημα» ο σημερινός Πρωθυπουργός που φημίζεται κιόλας για τις ακομπλεξάριστες ατάκες, την ευεξία και την ευκολία στο χιούμορ; Κάτι συμβαίνει στ’ αλήθεια δηλαδή. Και τι, πράγματι, να συμβαίνει; Τρεις είναι οι εκδοχές : Ή οι έννοιες και υποχρεώσεις του σαν πρωθυπουργού τον έχουν κάνει ξαφνικά ψυχρό και ανεπηρέαστο ή αυτοί που τον γαργάλησαν (οι γαργαλιστές δηλαδή), είναι τελείως άγαρμποι και δεν ξέρουν από γαργάλημα ή, τέλος, ο Πρωθυπουργός προσπαθεί να μας αποπροσανατολίσει με τρόπο γι’ άλλη μια φορά διεκδικώντας το δικαίωμα του απόλυτου πολιτικού αιφνιδιασμού απέναντί μας…

 

Ότι και να ισχύει, πάντως, εκείνο που έχει βαρύνουσα σημασία (!), είναι ότι υπό συνθήκες συνεχούς και… ανελέητου «γαργαλητού» δεν αντέχει κανένας. Τούτο ισχύει περίπου ως θέσφατο. Όσο ακατάδεκτος και αν είσαι, όσο ψυχρός ή κουρασμένος κι αν είσαι, όσο άγαρμπος και ερασιτέχνης και να είναι εκείνος που «γαργαλάει», στο τέλος –δεν γίνεται, θα σπάσεις και θα γαργαληθείς. Μπορεί μεν να μην πάθεις κάτι ανάλογο με το «γαργάλημα» που υπέστησαν τα στήθη στο ευφυές  ποίημα του Σταματίου για τον Γεώργιο Αθανασιάδη – Νόβα (!), αλλά, οπωσδήποτε, θα αναγκαστείς να γελάσεις. Για τούτο λέγω πάλι σε όσους επιχείρησαν και γαργάλησαν τον πρωθυπουργό με σκοπό : Συνεχίστε το γαργάλημα και στο τέλος κάτι μπορεί να γίνει…

*O Σπύρος Χ. Τάγκας είναι Αρθρογράφος. Σύμβουλος Πολιτικής και Επικοινωνίας.