Κυβέρνηση Ν.Δ.: ο λύκος κι αν εγέρασε…

Κυβέρνηση Ν.Δ.: ο λύκος κι αν εγέρασε…

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ με τις νεοφιλελεύθερες και αντικοινωνικές μνημονιακές πολιτικές, που εφάρμοσε ως κυβέρνηση, συνέβαλε στην πολιτική αναγέννηση της Ν.Δ. και στη νίκη της στις εκλογές, ώστε ως κυβέρνηση να προωθήσει πιο αυθεντικά αυτές τις πολιτικές τις οποίες πιστεύει απόλυτα.

Οι προγραμματικές δηλώσεις της νέας κυβέρνησης, οι τοποθετήσεις του Κ. Μητσοτάκη και των υπουργών του, η δήλωση του Κώστα Καραμανλή (του εντελώς νεότερου), ότι είναι «αποβράσματα» όσοι δεν έχουν να πληρώσουν και δεν πληρώνουν εισιτήριο γι’ αυτό τον λόγο στα μέσα μαζικής μεταφοράς, αλλά και οι πρώτες κυβερνητικές αποφάσεις και νομοσχέδια επιβεβαιώνουν αυτή την πολιτική εκτίμηση.

Δημήτρης Στρατούλης*

Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς, γιατί η Ν.Δ. όχι μόνο έχει ένα νεοφιλελεύθερο αντικοινωνικό πρόγραμμα, αλλά και έχει αποδεχτεί τις δεσμεύσεις της προηγούμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ έναντι των δανειστών για πολιτικές λιτότητας και αυστηρής εποπτείας από αυτούς μέχρι το 2060, στο όνομα της αποπληρωμής ολόκληρου του φαραωνικού και επαχθούς δημοσίου χρέους και της παραμονής με κάθε θυσία της Ελλάδας στο ευρώ.

Η κυβέρνηση της Ν.Δ. προωθεί, ήδη, σε αυτή την κατεύθυνση:

● Ενταση του αυταρχισμού και της καταστολής με πρώτο βήμα την άμεση κατάργηση του πανεπιστημιακού ασύλου, δίνοντας ισχυρό πλήγμα στη δημοκρατία.

● Μείωση των εισακτέων στα δημόσια πανεπιστήμια, προκειμένου να στρέψει τους νέους στα ιδιωτικά ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, τη λειτουργία των οποίων είναι διακαής πόθος της να κατοχυρώσει και συνταγματικά.

● Επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων με διαδικασίες express, ξεκινώντας από τον όμιλο της ΔΕΗ, αφού πρώτα τη συκοφάντησε στον μέγιστο δυνατό βαθμό, αλλά και με την πλήρη παράδοση του μάνατζμεντ των ΕΛΠΕ στον Λάτση. Στόχος της νέας κυβέρνησης είναι η ολοκληρωτική πλέον παράδοση της δημόσιας περιουσίας, του περιβάλλοντος και της ενέργειας, μη εξαιρουμένης της δημόσιας υγείας και παιδείας, στα μεγάλα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα.

● Προώθηση διαδικασιών fast track έγκρισης επενδύσεων των πολυεθνικών επιχειρήσεων, χωρίς ουσιαστικούς ελέγχους, ακόμα και εάν είναι καταστροφικές για το περιβάλλον.

● Συνέχιση και επέκταση της υποβάθμισης εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων ξεκινώντας από την κατάργηση της αυτοτέλειας του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας. Επίσης, από την υπονόμευση του απεργιακού δικαιώματος και την παρεμπόδιση της δράσης του συνδικαλιστικού κινήματος των εργαζομένων είτε με την κατάργηση της εσωτερικής δημοκρατικής ζωής και λειτουργίας του με την ηλεκτρονική ψηφοφορία για τη λήψη αποφάσεων για απεργία είτε με το ηλεκτρονικό φακέλωμα των συνδικαλιστών στον ιδιωτικό τομέα.

● Ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής ασφάλισης και πλήρη εφαρμογή του κεφαλαιοποιητικού συστήματος των ατομικών κουμπαράδων (κοινωνικο-ασφαλιστικό σύστημα τύπου Πινοσέτ), ξεκινώντας από την επικουρική ασφάλιση, ενώ θέτει τις βάσεις και «τροχίζει τα μαχαίρια της» και για νέες μειώσεις στις κύριες συντάξεις.

● Συνέχιση και κλιμάκωση των πλειστηριασμών λαϊκής κατοικίας και περιουσίας των υπερχρεωμένων λαϊκών νοικοκυριών, ακόμα και αξίας κάτω των 30.000, όχι μόνο πλέον από τις τράπεζες αλλά και από το Δημόσιο, και από τη ΔΕΗ.

● Ενταση και κλιμάκωση των αποκοπών ηλεκτρικού ρεύματος στα υπερχρεωμένα φτωχά λαϊκά νοικοκυριά, που αδυνατούν οικονομικά να πληρώσουν τους λογαριασμούς τους ή και να θέλουν να ρυθμίσουν τις οφειλές τους οι όροι και προϋποθέσεις που τους τίθενται είναι υπερβολικά αυστηροί, αβίωτοι και ανεκπλήρωτοι.

● Μείωση της φορολογίας των κερδών και μερισμάτων, διατήρηση και ενίσχυση των κινήτρων και φοροαπαλλαγών για το μεγάλο κεφάλαιο.

Η Ν.Δ. ποντάρει για τη δυνατότητά της να εφαρμόσει το νεοφιλελεύθερο πρόγραμμά της στην έλλειψη πολιτικής αξιοπιστίας του ΣΥΡΙΖΑ να κάνει πραγματική αντιπολίτευση και να ξεσηκώσει τον λαό για να αντισταθεί, επειδή αυτή ουσιαστικά συνεχίζει και κλιμακώνει πολιτικές της δικής του κυβέρνησης.

Ωστόσο, η νέα κυβέρνηση να είναι σίγουρη ότι, εφόσον αρχίσει να δείχνει τα πραγματικά πολιτικά και προγραμματικά δηλητηριώδη δόντια της, και κοινωνικές αντιστάσεις θα υπάρξουν και δυνάμεις της μαχόμενης Αριστεράς και του προοδευτικού αντιμνημονιακού κινήματος, που θα τις εμπνεύσουν και θα τις στηρίξουν.

Ηδη η πρώτη μαζική κινητοποίηση των φοιτητών και της νεολαίας για την υπεράσπιση του ακαδημαϊκού ασύλου και τον δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης έδωσε τα πρώτα μηνύματα στην κυβέρνηση Μητσοτάκη. Και ακολουθεί η κινητοποίηση των εργαζομένων στη ΔΕΘ, στις αρχές του Σεπτέμβρη.

Μπορεί να φαίνεται ότι μετά τις εκλογές εμπεδώθηκε με τη λαϊκή ψήφο μια νέα μνημονιακή πολιτική πραγματικότητα και «ομαλότητα», για την οποία οι δανειστές και η ολιγαρχία πανηγυρίζουν. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η χώρα μας θα είναι το επόμενο χρονικό διάστημα ένα απέραντο κοινωνικό και πολιτικό νεκροταφείο. Από το φθινόπωρο θα παρθούν με σχέδιο και προσεκτικά βήματα οι ευρύτερες πολιτικές και κινηματικές πρωτοβουλίες, που είναι πλέον αναγκαίες όσο ποτέ, για την αναζωογόνηση των κοινωνικών και εργατικών αγώνων και την αναγέννηση, τον διάλογο και την κοινή δράση της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

* Πρώην υπουργός, στέλεχος της Λαϊκής Ενότητας

.efsyn.gr