Τα παιδία δεν διαβάζει

Τα παιδία δεν διαβάζει

  • |

Αν και συνήθως κάνω παρέα με μεγαλύτερους (γιατί, συνήθως, και ξέρουν και έχουν τρομερό χιούμορ και ελάχιστα κόμπλεξ), πώς έλαχε καλοκαιριάτικο κι άρχισα να κάνω παρέα με μικρότερους – που, συνήθως, δεν ξέρουν (μόνο αν είναι πολύ μικροί ή πολύ τρελοί), δεν έχουν χιούμορ και είναι τίγκα στα κόμπλεξ. Ωστόσο, μια πρώτη «διαλογή» στα μικρά που έπεσαν στον δρόμο μου απέδειξε… ακριβώς αυτό: πως, παρά την ομολογουμένη υπεροχότητά τους, η προέκταση του χεριού τους είναι το κινητό και η προέκταση του κινητού τους είναι ο ελεύθερος χρόνος τους.

Νόρα Ράλλη
Τρεις εφημερίδες έπαιρνε ο παππούς τους κάθε μέρα και τις διάβαζε όλες, ενώ τα εγγόνια (γύρω στα 18) δεν τις ακουμπούσαν. Με τα πολλά, κάτι τους μίλησα, κάτι μας διάβασαν, κάπως επικοινωνήσαμε «εκτός οθόνης». Και κάπου εκεί, μεταξύ παππού, εφημερίδας, κινητού και συζήτησης, μου σκάνε το παραμύθι: «Ξέρεις τι μας έβαλαν θέμα Εκθεσης στις πανελλαδικές φέτος; Για το πώς νιώθουμε όταν διαβάζουμε βιβλία…».

Κάπου εκεί καταλαβαίνει κανείς γιατί δεν πρόκειται ν’ αλλάξει τίποτα σ’ αυτή τη χώρα. Μωρέ τι τζιμάνια το σκέφτηκαν αυτό; Δηλαδή, ποια μπορεί να είναι η «σωστή» απάντηση που θα βαθμολογηθεί με «άριστα»; Αν εγώ γράψω πως διαβάζω γιατί μόνο τότε σταματάνε να με τρώνε οι πατούσες μου, γιατί να μην είναι σωστό; Δεν φτάνει που τα «παιδία δεν διαβάζει», τα κοροϊδεύουμε κιόλας, θεωρώντας εαυτούς ικανούς για τις μόνες «σωστές» απαντήσεις.

«Πανελλαδικές δώσαμε φέτος. Πέρυσι ψηφίσαμε κιόλας», μου λένε τα ίδια φετινά 18χρονα, περσινά 17χρονα. «Και τι ψηφίσατε;», ρωτάω με αυθάδεια. «Ν.Δ. Ο,τι και οι γονείς μας».

efsyn.gr

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.