Κινητοποιήσεις στη Θεσσαλονίκη 11 & 12 Σεπτέμβρη: Στην «ατομική ευθύνη» απαντάμε με συλλογικές αγωνιστικές διεκδικήσεις

Κινητοποιήσεις στη Θεσσαλονίκη 11 & 12 Σεπτέμβρη: Στην «ατομική ευθύνη» απαντάμε με συλλογικές αγωνιστικές διεκδικήσεις

  • |

Σε αντίθεση με τις μάσκες που αναγκαστήκαμε να φορέσουμε λόγω της ανευθυνότητας του συστήματος, οι μάσκες της κυβέρνησης έπεσαν και αποκαλύφθηκαν σε όλο το λαό οι ωμές, κυνικές κι επικίνδυνες προτεραιότητες υπέρ των συμφερόντων του κεφαλαίου, στην εποχή του Covid.

Στη δεύ­τε­ρη φάση της παν­δη­μί­ας στην Ελ­λά­δα, παρά την τε­ρά­στια επι­κοι­νω­νια­κή προ­σπά­θεια της ΝΔ να φορ­τώ­σει στη νε­ο­λαία και τη «χα­λα­ρή» κοι­νω­νία, τις δικές της, εγκλη­μα­τι­κές πο­λι­τι­κές επι­λο­γές για τη με­γά­λη δια­σπο­ρά του κο­ρο­νοϊ­ού, με το πλή­ρως ανε­ξέ­λεγ­κτο άνοιγ­μα του του­ρι­σμού, η όποια καλή ει­κό­να είχε πι­στω­θεί το προη­γού­με­νο διά­στη­μα κα­ταρ­ρέ­ει μέρα με τη μέρα.

Κατερίνα Γιαννούλια

Όσο περ­νά­ει ο και­ρός εμ­φα­νί­ζε­ται η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα που λέει ότι η με­τά­δο­ση γί­νε­ται κυ­ρί­ως στους χώ­ρους δου­λειάς και σε πα­ρα­με­λη­μέ­νους οί­κους ευ­γη­ρί­ας. Νο­σο­κο­μεία, σού­περ μάρ­κετ, βιο­μη­χα­νί­ες τρο­φί­μων, ΔΟΥ, δήμοι, συ­γκοι­νω­νί­ες, ιδιω­τι­κές εται­ρί­ες και ούτω κα­θε­ξής, χωρίς τεστ για όλους, με μειω­μέ­να μέτρα ασφά­λειας και χωρίς μέσα ατο­μι­κής προ­στα­σί­ας. Και τα σχο­λεία δεν άνοι­ξαν ακόμα…

Η κυ­βέρ­νη­ση, τα συ­ναι­νε­τι­κά κόμ­μα­τα της αντι­πο­λί­τευ­σης και η ΕΕ θα πρέ­πει να λο­γο­δο­τή­σουν στο λαό για τη συ­νει­δη­τή επι­λο­γή να τρο­φο­δο­τούν την τα­ξι­κή ανι­σό­τη­τα: πα­ρο­χές με άφθο­νο χρήμα, επι­δο­τή­σεις, φορο- και ει­σφο­ρο-απαλ­λα­γές και διευ­κο­λύν­σεις σε βιο­μή­χα­νους, με­γα­λο­ξε­νο­δό­χους, με­τα­φο­ρές (αε­ρο­πο­ρι­κές κι εφο­πλι­στές), υγειο­νο­μι­κή έκ­θε­ση και δο­λο­φο­νι­κούς κιν­δύ­νους, επι­δό­μα­τα-ψί­χου­λα, ανερ­γία, δου­λειά και ζωή λά­στι­χο, κα­τα­στρα­τή­γη­ση ερ­γα­σια­κών δι­καιω­μά­των, κα­τάρ­γη­ση κάθε ελέγ­χου της ερ­γο­δο­σί­ας και νο­μο­θε­τι­κής προ­στα­σί­ας για την ερ­γα­ζό­με­νη κοι­νω­νία.

Κι ενώ οι ερ­γα­ζό­με­νες κι οι ερ­γα­ζό­με­νοι φορ­τώ­νο­νται και πάλι το υγειο­νο­μι­κό και οι­κο­νο­μι­κό βάρος της κρί­σης των «πλητ­τό­με­νων» ξε­νο­δό­χων και λοι­πών επι­χει­ρή­σε­ων, ούτε σκέψη για επι­πλέ­ον φο­ρο­λο­γία σε όσους ιδιώ­τες θη­σαυ­ρί­ζουν αυτό το διά­στη­μα (σού­περ μάρ­κετ, ηλε­κτρο­νι­κά είδη, φαρ­μα­κευ­τι­κές, ιδιω­τι­κή υγεία κλπ). Για να μην ανα­φέ­ρου­με τα υπέ­ρο­γκα κέρδη των με­γά­λων του­ρι­στι­κών επι­χει­ρή­σε­ων τα προη­γού­με­να 7 χρό­νια.

Εκτός από το υγειο­νο­μι­κό ρίσκο στο οποίο εκτί­θε­νται τα λαϊκά στρώ­μα­τα, επι­κίν­δυ­νες γε­ω­πο­λι­τι­κές κι­νή­σεις στην πε­ριο­χή μας (με τις ΑΟΖ), με ιμπε­ρια­λι­στι­κές εμπλο­κές για τα συμ­φέ­ρο­ντα των με­γά­λων πε­τρε­λαϊ­κών και του ελ­λη­νι­κού και ξένου κε­φά­λαιου, εξο­πλι­στι­κές-πο­λε­μι­κές δα­πά­νες εις βάρος των δια­θέ­σι­μων κοι­νω­νι­κών κον­δυ­λί­ων, προ­σθέ­τουν κιν­δύ­νους στη ζωή της ερ­γα­τι­κής τάξης και αφαι­ρούν πι­θα­νό­τη­τες για αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες ζωής και δου­λειάς.

Η πρώτη φάση της παν­δη­μί­ας, η ολική κα­ρα­ντί­να και η «καλή» εξέ­λι­ξη στα πο­σο­στά των ασθε­νών και των θα­νά­των στην Ελ­λά­δα, έδι­ναν σε αρ­κε­τούς αν­θρώ­πους την ψευδή εντύ­πω­ση ότι η κυ­βέρ­νη­ση νοιά­στη­κε για το λαό και κα­τά­φε­ρε να αντι­με­τω­πί­σει πε­τυ­χη­μέ­να τον covid, αλλά και ότι θα αξιο­ποιού­σε το με­τα­ξύ διά­στη­μα για την ενί­σχυ­ση των δη­μο­σί­ων δομών υγεί­ας, αλλά και των υπό­λοι­πων απα­ραί­τη­των κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών.

Όχι μόνο δεν έγινε αυτό, αλλά οι ΣΔΙΤ προ­ω­θού­νται σε όσο πε­ρισ­σό­τε­ρους χώ­ρους προ­λα­βαί­νει η κυ­βέρ­νη­ση, δη­λα­δή όχι μόνο στα νο­σο­κο­μεία, αλλά και στις δη­μό­σιες συ­γκοι­νω­νί­ες, ενώ κα­ταρ­γού­νται θέ­σεις για παι­διά κι ερ­γα­ζό­με­νους σε παι­δι­κούς σταθ­μούς, Κέ­ντρα Δη­μιουρ­γι­κής Απα­σχό­λη­σης Παι­διών, τα σχο­λεία ανοί­γουν με χι­λιά­δες κενά εκ­παι­δευ­τι­κών και πε­ρισ­σό­τε­ρα παι­διά ανά τάξη και τα νο­σο­κο­μεία συ­νε­χί­ζουν να δου­λεύ­ουν με 30.000 κενά σε υγειο­νο­μι­κό προ­σω­πι­κό και χωρίς ιδιαί­τε­ρη αύ­ξη­ση σε κρε­βά­τια ΜΕΘ και στις δομές Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγεί­ας, ούτε σε Αθήνα και Θεσ­σα­λο­νί­κη, ούτε που­θε­νά στην επι­κρά­τεια.

Ερ­γα­τι­κές αντι­στά­σεις στον καιρό της παν­δη­μί­ας

Το πρώτο αγω­νι­στι­κό ρήγμα της κα­ρα­ντί­νας, με πρω­το­βου­λία της ομο­σπον­δί­ας των νο­σο­κο­μεια­κών για­τρών (ΟΕΝΓΕ) και με τις προ­ω­θη­τι­κές ενέρ­γειες της συ­νερ­γα­ζό­με­νων δυ­νά­με­ων όλης της αρι­στε­ράς του χώρου, που ξε­κί­νη­σε από τις αρχές Απρί­λη, δια­δέ­χτη­καν όλο και πε­ρισ­σό­τε­ροι, μι­κροί ή με­γα­λύ­τε­ροι αγώ­νες κλά­δων, που δι­ήρ­κε­σαν όλο το κα­λο­καί­ρι.

Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί, οι υγειο­νο­μι­κοί, οι μη­χα­νι­κοί των ερ­γο­τα­ξί­ων, οι ερ­γα­ζό­με­νες –οι σε επι­σι­τι­σμό-του­ρι­σμό, οι καλ­λι­τέ­χνες και άλλοι βρέ­θη­καν αρ­κε­τές φορές στο δρόμο, αντι­λαμ­βα­νό­με­νοι την υπέρ­με­τρη και ωμή τα­ξι­κή αδι­κία, διεκ­δι­κώ­ντας υγειο­νο­μι­κή προ­στα­σία και ερ­γα­σια­κή ασφά­λεια, μισθό, δι­καιώ­μα­τα, αν­θρώ­πι­νες συν­θή­κες δου­λειάς.

Ο ρόλος του Δη­μο­σί­ου για τη σω­τη­ρία της ίδιας της αν­θρώ­πι­νης ζωής έγινε εμ­φα­νής σε όλη την κοι­νω­νία κι αυτό είναι ένα ακόμα εμπό­διο που έχουν να ξε­πε­ρά­σουν οι νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρες δυ­νά­μεις, που ήταν ήσυ­χες ότι είχαν κα­τορ­θώ­σει να πεί­σουν για την αξία των ιδιω­τών και της… αυ­το­ρυθ­μι­ζό­με­νης αγο­ράς τους!

Η κυ­βέρ­νη­ση της ΝΔ και η συ­ναι­νε­τι­κή αντι­πο­λί­τευ­ση βλέ­πουν να ξα­να­σχη­μα­τί­ζε­ται και να ανα­βαθ­μί­ζε­ται ο «ιστο­ρι­κός αντί­πα­λος» του κε­φα­λαί­ου και του συ­στή­μα­τος που το υπη­ρε­τεί, η ορ­γα­νω­μέ­νη ερ­γα­τι­κή τάξη και οι σύμ­μα­χες δυ­νά­μεις.

Το στοί­χη­μα είναι για την αρι­στε­ρά, πόσο και πόσο γρή­γο­ρα θα συμ­βάλ­λει στη δη­μιουρ­γία αυτού του αντι­πά­λου που θα μπο­ρέ­σει να αμ­φι­σβη­τή­σει και να ανα­τρέ­ψει, στην πράξη, τα σχέ­δια των κα­πι­τα­λι­στών και των πο­λι­τι­κών δυ­νά­με­ων που τους εκ­προ­σω­πούν.

Η φε­τι­νή ΔΕΘ

Η ΔΕΘ μα­ταιώ­θη­κε, αλλά όχι και τα σχέ­δια τύπου Πισ­σα­ρί­δη, ούτε οι αντερ­γα­τι­κές και αντι­λαϊ­κές πο­λι­τι­κές, που θα ανα­κοι­νω­θούν από τον Κυ­ριά­κο Μη­τσο­τά­κη, στις 12 Σε­πτέμ­βρη, στη Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Οι επι­θέ­σεις δεν μπο­ρούν να μεί­νουν ανα­πά­ντη­τες από το μα­ζι­κό ερ­γα­τι­κό και κοι­νω­νι­κό κί­νη­μα, ούτε καν με πρό­σχη­μα τον κο­ρο­νο­ϊό.

Η οι­κο­νο­μία δου­λεύ­ει με τί­μη­μα τον κίν­δυ­νο η παν­δη­μία να πάρει εφιαλ­τι­κές δια­στά­σεις. Οι κι­νη­το­ποι­ή­σεις είναι αυτές που μπο­ρούν να αμ­βλύ­νουν και να εξα­λεί­ψουν αυτόν και άλ­λους κιν­δύ­νους και αυτός είναι ένας λόγος πα­ρα­πά­νω για την ενί­σχυ­ση της φε­τι­νής δια­δή­λω­σης στη Θεσ­σα­λο­νί­κη.

Τα ρυά­κια μα­ζι­κο­ποί­η­σης, πολλά και δια­φο­ρε­τι­κά: από τους εκ­παι­δευ­τι­κούς που ξα­να­βρί­σκο­νται επί ποδός με πολλά αι­τή­μα­τα και σε πολ­λα­πλά επί­πε­δα, μέχρι τους υγειο­νο­μι­κούς που ξα­να­βρί­σκο­νται στο επί­κε­ντρο με πά­μπολ­λες ελ­λεί­ψεις και προ­βλή­μα­τα, από τους-ις ερ­γα­ζό­με­νους-ες σε του­ρι­σμό-επι­σι­τι­σμό που η ανερ­γία και η εξα­φά­νι­ση των ει­σο­δη­μά­των τους προ­στί­θε­νται στην επι­κίν­δυ­νη ερ­γα­σία τους, μέχρι τις-ους ερ­γα­ζό­με­νες-ους σε παι­δι­κούς σταθ­μούς και ΚΔΑΠ, από τους ερ­γα­ζό­με­νους στα σού­περ μάρ­κετ, τις σχο­λι­κές κα­θα­ρί­στριες και τους μη­χα­νι­κούς, που κα­λού­νται να αντα­πε­ξέλ­θουν σε πιε­στι­κές συν­θή­κες με όπλο την «ατο­μι­κή ευ­θύ­νη» και εμ­βό­λιο το «φι­λό­τι­μο»!

Στις φε­τι­νές κι­νη­το­ποι­ή­σεις δεν κα­λούν (προς το παρόν, του­λά­χι­στον) οι ΓΣΕΕ και το ΕΚΘ, εγκα­τα­λεί­πο­ντας και τα τε­λευ­ταία προ­σχή­μα­τα του θε­σμι­κού ρόλου και της θέσης τους ως εκ­πρό­σω­ποι της ερ­γα­τι­κής τάξης και εξα­ντλώ­ντας τη φι­λι­κή προς το κε­φά­λαιο στάση τους.

Η ΑΔΕΔΥ καλεί στο άγαλ­μα Βε­νι­ζέ­λου, με έμ­φα­ση στη συμ­με­το­χή των ερ­γα­ζο­μέ­νων της Βο­ρεί­ου Ελ­λά­δας, βέ­βαια και υπο­τι­μώ­ντας την ανά­γκη στή­ρι­ξης των κι­νη­το­ποι­ή­σε­ων και από την Αθήνα, αλλά σώ­ζο­ντας στοι­χειω­δώς την τιμή των συν­δι­κά­των και δια­τη­ρώ­ντας ένα ρόλο υπε­ρά­σπι­σης της ερ­γα­τι­κής πλευ­ράς, έστω κι αν έχου­με να της κα­τα­λο­γί­σου­με την πα­ντε­λή απου­σία της όλο το προη­γού­με­νο, σκλη­ρό και δύ­σκο­λο διά­στη­μα της παν­δη­μί­ας. Έχου­με κάθε λόγο και πρό­θε­ση να την πιέ­σου­με πε­ρισ­σό­τε­ρο, ώστε να μην αφή­νε­ται ανε­νό­χλη­τη η συν­δι­κα­λι­στι­κή γρα­φειο­κρα­τία να «μένει σπίτι».

Στις 12/9 θα βρε­θού­με και στο χώρο συ­γκέ­ντρω­σης της ΑΔΕΔΥ, με τα πανό, με τα μπλοκ μας, με τα σω­μα­τεία και τις συλ­λο­γι­κό­τη­τές μας, με συ­να­δέλ­φους, συ­να­δέλ­φισ­σες, συμ­φοι­τη­τές-συμ­φοι­τή­τριες, συμ­μα­θη­τές-συμ­μα­θή­τριες, συ­να­γω­νί­στριες, συ­ντρό­φισ­σες και συ­ντρό­φους.

Στό­χος μας, να ενώ­σου­με όλον τον κόσμο που θα βρί­σκε­ται στο δρόμο εκεί­νη την ημέρα, που έχει διά­θε­ση να αντι­στα­θεί και να διεκ­δι­κή­σει, ξε­κι­νώ­ντας από την Κα­μά­ρα, με στάση στα συν­δι­κά­τα στο άγαλ­μα Βε­νι­ζέ­λου και κα­τα­λή­γο­ντας στη ΔΕΘ.

Όπως ανα­φέ­ρε­ται και στην ανα­κοί­νω­ση του ΜΕΤΑ: «Θα βά­λου­με όλες μας τις δυ­νά­μεις να ενώ­σου­με όλο τον κόσμο που θα βρί­σκε­ται στο δρόμο στη Θεσ­σα­λο­νί­κη, για τη δη­μιουρ­γία μιας με­γά­λης πο­ρεί­ας αντί­στα­σης και διεκ­δί­κη­σης, που να συ­σπει­ρώ­νει όλες τις αγω­νί­στριες και όλους τους αγω­νι­στές.

Στό­χος μας η ενί­σχυ­ση του κι­νή­μα­τος, σε σύν­δε­ση με τα συν­δι­κά­τα που θέ­λουν να ορ­γα­νώ­σουν και να δώ­σουν τις μάχες που αντι­στοι­χούν στις αντερ­γα­τι­κές κι επι­κίν­δυ­νες πο­λι­τι­κές που ασκού­νται και υπο­στη­ρί­ζο­νται από όλες τις εγ­χώ­ριες μνη­μο­νια­κές δυ­νά­μεις».

Την προη­γού­με­νη μέρα, 11 Σε­πτέμ­βρη, μέρα κι­νη­το­ποί­η­σης των υγειο­νο­μι­κών, θα στη­ρί­ξου­με την κι­νη­το­ποί­η­ση της ΠΟ­Ε­ΔΗΝ και θα βρε­θού­με στη συ­νέ­ντευ­ξη Τύπου της ΟΕΝΓΕ, κά­νο­ντας και δικό μας το αί­τη­μα για στή­ρι­ξη του ΕΣΥ και της Δη­μό­σιας Υγεί­ας, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την ανά­γκη για να ξε­κι­νή­σει άμεσα μια ενω­τι­κή πρω­το­βου­λία που να διεκ­δι­κεί και να απαι­τεί να γίνει πράξη η ενί­σχυ­ση των δη­μό­σιων δομών υγεί­ας, προ­σα­να­το­λί­ζο­ντας το δη­μό­σιο χρήμα σε χρή­σι­μες κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σί­ες κι όχι στα κα­νό­νια του πο­λέ­μου για τις ΑΟΖ και τα πε­τρέ­λαια.

rproject.gr/