Πράγματα που καίνε

Πράγματα που καίνε

  • |

Είναι να αναρωτιέται κανείς σε ποια καμπή του χρόνου ένα μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού αυτής της χώρας έγινε τόσο μαυρόψυχο και τόσο απάνθρωπο. Πότε ακριβώς χάσαμε την μπάλα; Να φταίνε τα αφηγήματα της εκπαίδευσης των τελευταίων 70 χρόνων που μας ανύψωναν ως λαό σε δυσθεώρητες κορυφές αλαζονείας; Να φταίνε οι διαχρονικοί κήρυκες του μίσους που, εκμεταλλευόμενοι την ένδεια μιας κοινωνίας, τάισαν με το δηλητήριό τους τα πεινασμένα μυαλά; Να φταίει η αμάθεια, ο απαίδευτος νους ή μήπως τη μισανθρωπία μας την υπαγορεύουν τα πρότυπα του καθενός μας;

Δημήτρης Τερζής
Η οργή, το μίσος, η απέχθεια, ο ρατσισμός που ξετυλίχτηκαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τους πρόσφυγες και τους μετανάστες της Μόριας ξεπέρασαν κατά πολύ τις φλόγες που έκαναν στάχτη τον καταυλισμό. Στην τελική, η φωτιά έκαψε σκηνές, πλαστικό, τα παραπήγματα μιας άθλιας ζωής. Τα συναισθήματα του μίσους και της οργής καίνε τον ίδιο τον άνθρωπο. Εκείνον που τα λέει, όχι τον άλλον που τα δέχεται. Βλέπετε, εκείνοι άθλια ζούσαν, άθλια θα συνεχίσουν να ζουν και τώρα. Μέχρι προχθές είχαν ένα τσίγκο πάνω απ’ το κεφάλι τους, τώρα κοιμούνται ανάμεσα στους τάφους των προγόνων μας. Των δικών μας προγόνων.

Και η Εσπερία συμπαραστέκεται ξανά. Με περίσσια υποκρισία και απύθμενο θράσος. Είναι μέχρι να καταλαγιάσουν οι φλόγες και να χαθεί η κάπνα του πολιτισμού μας. Τότε θα αναλάβουν και πάλι τον γνωστό τους ρόλο οι γνωστοί πολιτικοί ταγοί, οι πεφωτισμένοι αρθρογράφοι του αστικού Τύπου και οι κλασικοί εθνοκάπηλοι, προκειμένου να μας ενημερώσουν για την εθνική ασφάλεια που απειλείται, για την πέμπτη φάλαγγα στα νησιά μας, για τον Ελληνισμό που αντιμετωπίζει την εξαφάνιση. Τόσο προβλέψιμοι, τόσο καμένοι…

efsyn.gr