Ξέρω πού θα είσαι στις 7/10

Ξέρω πού θα είσαι στις 7/10

  • |

«“Ντου, ντου, ντου!” φώναζαν επί ώρα. Οι ορδές κατέβηκαν τρέχοντας την Πιπίνου. Οι περισσότεροι με κράνη, κάποιοι με κατεβασμένες τις κουκούλες, ελάχιστοι με ακάλυπτα τα πρόσωπά τους. Κρατούσαν ρόπαλα, κράδαιναν αλυσίδες (…) τα “ελληνόπουλα” εμφανίστηκαν με τις ελληνικές σημαίες, τα βυζαντινά λάβαρα και τα συνθήματά τους: “Τιμή, τιμή, Χρυσή Αυγή!”».

Ντίνα Δασκαλοπούλου
Ηταν η πρώτη φορά που τους είδα να χτυπάνε. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τα ουρλιαχτά του ανθρώπου που κλοτσούσαν όλοι μαζί με τις βέρμαχτ τους, ενώ αυτός ήταν κουλουριασμένος κι αιμόφυρτος πάνω στο πεζοδρόμιο. Τον έλεγαν Τάρεκ κι είχε έρθει στην Ελλάδα μόλις πριν από ένα μήνα. Νοέμβρης του 2008. Συγκέντρωση «αγανακτισμένων κατοίκων» στον Αγιο Παντελεήμονα.

Τότε το ρεπορτάζ που είχαμε κάνει έκλεινε με τη φράση «μπορεί να μη ζήσαμε τη Νύχτα των Κρυστάλλων, αλλά όλοι πια έχουν καταλάβει πως αυτή ήταν μόνο η αρχή». Τώρα πια όλοι ξέρουμε πόσο οδυνηρή, σκοτεινή και άγρια ήταν η συνέχεια. Σε ελάχιστα πια 24ωρα, η Δικαιοσύνη θα ανακοινώσει την απόφασή της για τη ναζιστική οργάνωση.

Η Χρυσή Αυγή δικάζεται για δολοφονικές επιθέσεις – τα θύματά της όπως ο Τάρεκ, ωστόσο, είναι πολλαπλάσια από τις υποθέσεις που έφτασαν στο δικαστήριο. Οι τραμπούκοι που χτυπούσαν όλα αυτά τα χρόνια μετανάστες, αριστερούς, γκέι μπορεί να μην ήταν πάντα χρυσαυγίτες, ήταν μπολιασμένοι όμως σίγουρα από το μίσος που εξέμεσε η οργάνωσή τους στην κοινωνία μας. Το τέλος της εγκληματικής οργάνωσης πίσω από τα σίδερα θα είναι και η αρχή του τέλους και γι’ αυτά τα ιζήματα. Στις 7/10 τα μάτια και οι καρδιές όλων μας θα είναι στο δικαστήριο.

.efsyn.gr/