Μια ζύμη χωρίς μαγιά

Μια ζύμη χωρίς μαγιά

  • |

Οσο απομονώνεσαι από τον έξω κόσμο, όσο περισσότερο μένεις σπίτι για να νιώσεις ασφαλής, μη μολυνθείς από τον ιό, πέφτεις πάνω σε άλλους ιούς, μεγαλοπρεπώς ορατοί αυτοί, εξίσου ύπουλοι. Ανήμπορος, κουρασμένος για να αντιδράσεις, εγκαταλείπεσαι στη μόλυνση από την οθόνη. Στον διαδικτυακό αυτισμό, στην τηλεόραση που ήρθε πια η ώρα της να κυριαρχήσει και με χρήμα και δίχως ανταγωνιστές. Τώρα θα περισυλλέξει σαν καλός ποιμένας το κοπάδι της… Τώρα που το έξω είναι επικίνδυνο και ο καναπές αποθεώνεται. Κι έχουν να αραδιάσουν ολόκληρη πραμάτεια μπροστά στα μάτια μας.

Έφη Μαρίνου

Εκπομπές υψηλής ποιότητας: χαρέμια με γυναίκες που ξεμαλλιάζονται για να κερδίσουν τον έναν και μοναδικό άντρα των ονείρων, τύπους τίγκα στην τεστοστερόνη αμπαρωμένους μέσα σ’ ένα σπίτι, άπειρες εργατοώρες «επαγγελματιών» που μας ανοίγουν τα μάτια. Ποιος χώρισε, ποιος παντρεύτηκε, ποιος τρολάρισε, ποιος τσακώθηκε, ποιος φωτογραφήθηκε, ποιος μήνυσε και ποιος αντιμήνυσε, ποιος αναθεμάτισε και καταράστηκε. Χαρά μεγάλη για τον τηλεθεατή. Στερείται την έξοδο, τη συναναστροφή, όμως από το πρωί ώς το άλλο πρωί υποδέχεται ένα υπέροχο σύμπαν μέσα στο σαλόνι του… Με τέτοιες σκέψεις, ξαναδιαβάζοντας το «Ημερολόγιο ενός επαρχιακού εφημερίου» του Ζορζ Μπερνανός θυμάσαι πως η σήψη έρχεται ήρεμα, αθόρυβα, δημοκρατικά, πλουραλιστικά:

«Γιατί αν το είδος μας πρέπει να πεθάνει, θα πεθάνει από ανία, από πλήξη. Το ανθρώπινο πρόσωπο θα έχει διαβρωθεί αργά, όπως ένα δοκάρι από αυτούς τους αόρατους μύκητες, οι οποίοι, σε μερικές εβδομάδες, μετατρέπουν ένα κομμάτι δρυός σε σπογγώδη ύλη που το δάχτυλο τρυπάει χωρίς προσπάθεια. Και ο μοραλιστής θα συζητάει περί των παθών, ο πολιτικός θα πολλαπλασιάζει τους χωροφύλακες και τους δημοσίους υπαλλήλους, ο παιδαγωγός θα συντάσσει προγράμματα. Θα σπαταλάμε θησαυρούς για να πλάθουμε μια ζύμη χωρίς μαγιά από εδώ και πέρα».

.efsyn.gr/

Σχόλια (0)

Το email σας δεν θα δημοσιευθεί.